Dzień Pluszowego Misia

Lekcja angielskiego online Miś Teddy Eddie

 

Praca plastyczna “Pada deszczyk, pada…”

DZIEŃ ŻYCZLIWOŚCI W NASZEJ GRUPIE

 

ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI

Szanowni  Państwo

Istnieje możliwość zrobienia kalendarza ze zdjęciem dziecka (portret)

Koszt kompletu (kalendarz + 2 zdjęcia portretowe) 28 zł

Zgłoszenia od rodziców zbieramy do 6 listopada.

Termin realizacji:  po 9 listopada. O dokładnym  terminie zostaną Państwo poinformowani.

 

Adres do kontaktu z nauczycielkami:

jola.g.wiolinek@interia.pl

TEMATYKA REALIZOWANA W LISTOPADZIE

Realizowana tematyka:

  1. Nasze zmysły
  2. Jesienne nastroje
  3. Moje domowe zwierzątko
  4. Urządzenia elektryczne

Przewidywane osiągnięcia

/dziecko/:

  • Rozpoznaje i nazywa części ciała,
  • Nazywa poszczególne zmysły,
  • Dodaje i odejmuje na materiale konkretnym, przelicza elementy zbioru we właściwym dla siebie zakresie,
  • Opowiada krótką , historyjkę obrazkową,
  • Recytuje wiersze: Tuwima „Okulary”, M. Przewoźniaka  „Kropelki”,
  • Interpretuje ruchem piosenkę „Pada deszczyk”,
  • Utrwala nazwy pór roku,
  • Rozumie istotę zjawiska krążenia wody w przyrodzie,
  • Przestrzega norm i zasad obowiązujących w grupie – realizacja programu własnego „Wychowanie do wartości”
  • Wykonuje pracę plastyczną techniką orgiami,
  • Zna swoje prawa i obowiązki – realizacja projektu miejskiego „Światowy Wrocław”
  • Dzieli na głoski proste słowa,
  • Rozwiązuje zagadki słowne,
  • Zna specyfikę pracy weterynarza w ramach realizacji programu preorientacji zawodowej.

ROZWIJANE KOMPETENCJE KLUCZOWE:

  • W zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
  • matematyczne,
  • osobiste, społeczne, obywatelskie i w zakresie uczenia się.

 

W ramach obchodów ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI dzieci  wspólnie zaśpiewają HYMN POLSKI, a nagranie zaprezentowane zostanie na stronie internetowej przedszkola.

Popatrzcie na jamniczka – piosenka na listopad

Popatrzcie na jamniczka
wyturlał się z koszyczka
zaczaił się na babcię
i porwał babci kapcie

 

ref; A jak spał, a jak spał
taką grzeczną minę miał 2x

 

Poszarpał chustkę w róże
i zrobił dwie kałuże
i moją nową lalkę
zaciągnął pod wersalkę

 

ref; A jak spał, a jak spał
taką grzeczną minę miał 2x

 

A teraz gdzieś ucieka
I szczeka, szczeka, szczeka
Łapiemy więc jamniczka
Niech wraca do koszyczka

 

ref; Bo jak spał, bo jak spał
taką grzeczną minę miał 2x

 

Pod stołem jest koszyczek
W koszyczku śpi jamniczek
Jamniczek sobie śpi, PSS…
Jak się zbudzi będzie zły

 

TEMATYKA  REALIZOWANA

W PAŹDZIERNIKU

  1. Nadeszła jesień
  2. Co robią zwierzęta jesienią?
  3. O sobie samym
  4. Nasze zmysły

DZIECKO:

  • ZNA I PRZESTRZEGA ZASAD OBOWIĄZUJĄCYCH W SPOŁECZNOŚCI PRZEDSZKOLNEJ
  • STOSUJE ZWROTY GRZECZNOŚCIOWE ADEKWATNIE DO SYTUACJI, W KTÓREJ SIĘ ZNALAZŁO
  • OBSERWUJE ZMIANY ZACHODZĄCE W PRZYRODZIE JESIENIĄ
  • ZNA SŁOWA I MELODIĘ PIOSENKI „POLKA PRAWDZIWA”, INTERPRETUJE RUCHEM TREŚĆ UTWORU
  • W TRAKCIE WYJŚCIA DO PARKU BEZPIECZNIE PORUSZA SIĘ PO CHODNIKU, PRZEKRACZA JEZDNIĘ W MIEJSCU DO TEGO WYZNACZONYM
  • DOSTRZEGA I KONTYNUUJE, PROPONOWANE PODCZAS ZABAW RYTMICZNYCH, RYTMY
  • ROZPOZNAJE I NAZYWA EMOCJE, KTÓRE TOWARZYSZĄ CZŁOWIEKOWI
  • ROZPOZNAJE I NAZYWA CZĘŚCI CIAŁA
  • DODAJE I ODEJMUJE W DOSTĘPNYM DLA SIEBIE ZAKRESIE
  • WYKONUJE PRACE PLASTYCZNE ZGODNIE Z TEMATYKĄ POSZCZEGÓLNYCH TYGODNI

Aktualnie uczymy się następującej piosenki:

I. Śliweczka spadła z drzewa, okrągła i dojrzała,
samotna bardzo  była i wokół spoglądała.
Zobaczył to pomidor i podszedł do śliweczki,
kłaniając się jej nisko, zaprosił do poleczki.

Ref. Hop , hop polka prawdziwa

         pomidor skacze , śliwka się kiwa.
         Hop , hop polka prawdziwa
         polka prawdziwa hej!

II. Śliweczka się zmęczyła, usiadła w cieniu róży
pomidor się  nie  zmieścił, bo trochę był za duży.
Nie wiedział co ma robić , znów podszedł do śliweczki,
kłaniając się jej nisko, zaprosił do poleczki

 

TEMATYKA  REALIZOWANA WE WRZEŚNIU

  1. Pierwsze dni w przedszkolu
  2. Moja grupa
  3. Droga do przedszkola
  4. Nadeszła jesień

DZIECKO:

  • ZNA IMIONA KOLEŻANEK I KOLEGÓW Z GRUPY
  • ZNA I PRZESTRZEGA ZASAD OBOWIĄZUJĄCYCH W SPOŁECZNOŚCI PRZEDSZKOLNEJ
  • OBSERWUJE ZMIANY ZACHODZĄCE W PRZYRODZIE JESIENIĄ
  • ZNA SŁOWA I MELODIĘ PIOSENKI „KOLOROWE LISTKI”
  • BEZPIECZNIE PORUSZA SIĘ PO CHODNIKU, PRZEKRACZA JEZDNIĘ W MIEJSCU DO TEGO WYZNACZONYM
  • UCZESTNICZY W ZABAWACH RUCHOWYCH W SALI I NA PODWÓRKU, DOSKONALI SPRAWNOŚĆ RUCHOWĄ
  • SAMODZIELNIE ROZBIERA SIĘ I UBIERA
  • KORZYSTA Z KĄCIKÓW ZAINTERESOWAŃ W SALI, ODKŁADA ZABAWKI NA SWOJE MIEJSCE.

ROZWIJANE KOMPETENCJE KLUCZOWE:

  • Porozumiewanie się – zdolność do komunikacji zarówno z dorosłymi  jak i innymi dziećmi
  • Myślenie matematyczne  – zdolność logicznego myślenia
  • Świadomość i ekspresja kulturalna

 

 

 

DRODZY RODZICE

Od 1  września rozpoczynamy kolejny rok szkolny jakże inny od poprzednich.

Pierwsze dni  a nawet tygodnie upłyną dzieciom  pod znakiem adaptacji do nowej rzeczywistości przedszkolnej, zgodnej z reżimem sanitarnym, ponieważ większość dzieci nie uczęszczała do przedszkola od marca.

Prosimy rodziców o wsparcie nas, i wykorzystanie ostatnich wolnych  wakacyjnych chwil, do omówienia z dziećmi najważniejszych zagadnień związanych z przestrzeganiem reżimu (przede wszystkim zwrócenie uwagi na sposób właściwego mycia rąk).

W miarę możliwości, część  zajęć  organizowanych będzie na   świeżym powietrzu  zgodnie z wytycznymi   przeciwepidemiologicznymi Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 lipca.

Bardzo prosimy rodziców o zapoznanie się z procedurami bezpieczeństwa obowiązującymi w naszym przedszkolu (zakładka  „Aktualności „) i przestrzeganie ich każdego dnia.

Zachęcamy Państwa do częstego odwiedzania strony internetowej przedszkola i przypominamy o możliwości kontaktu mailowego. W ramach przypomnienia, aktualne adresy  mailowe poszczególnych grup, umieszczone będą w zakładce „Aktualności” we wtorek 1. 09. 2020.

Kochane Dzieci

Czekamy na Was już 1 września

 

 

 

 

 

 

22.06.2020 – 26.06.2020 “Wkrótce wakacje”

 

Zachęcamy do skorzystania z wakacyjnych gier interaktywnych oraz materiałów 🙂

Gry interaktywne:

Wakacyjne rytmy https://view.genial.ly/5eed2be08146ce0d750c0651

Na plaży https://view.genial.ly/5ed4259ddbd44e121591292f

Lato “Łączenie cech” https://view.genial.ly/5ed428da6a01c811e66ee69f

Lato “Ćwiczymy spostrzegawczość” https://view.genial.ly/5ed6040a5d5bf80d8a79dcae

Policz lody https://view.genial.ly/5ee38367a1a8010d900d2e4d

W podróży https://view.genial.ly/5edd47fe200cf70d607365d7

Podróże “Ćwiczymy spostrzegawczość” https://view.genial.ly/5edea78f2a753d0d96f03cf3

Podróże “Na jaką głoskę” https://view.genial.ly/5ee9b8b68bed1e0d935548d6

Podróże “Ile sylab?” https://view.genial.ly/5eec77aa8146ce0d750bfdd7

 

 

PDF z aktywnosciami:

Rozwijające zabawy i zagadki dla 5-latka

 

 

 

 

 

Prezentacja w formie filmu “Bezpieczny Maks” – Główny bohater prezentacji – Maks – opowiada o podstawowych zasadach bezpieczeństwa.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Matematyczne lody (plik PDF):

Matematyczne lody

 

 

Zabawy logopedyczne

 

 

Gdzie możemy pojechać na wakacje?

 

 

Wakacyjny quiz PDF:

Wakacyjny quiz

 

 

Mega paka przedszkolaka na wakacje w formacie PDF 🙂 w zestawie aż 50 różnych kart 🙂 (niestety nasza strona nie osługuje takiego rozmiaru pliku dlatego podaję link do strony).

http://swiatprzedszkolanki.pl/?p=1098

 


 

 

15.06.2020 – 19.06.2020

“Pożegnania nadszedł czas”

Poniedziałek 15.06.2020

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 39.
Bębenek.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody.
Dziecko biega w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydaje odgłosy poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – uderzenie w bębenek – zatrzymuje się i trąbi: pi, pi, pi. Dwa uderzenia są sygnałem do ponownego poruszania się.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Trawa i chmury.
Na hasło: Trawa, dziecko przykuca; na hasło: Chmury, staje na palcach, wyciąga ręce w górę i porusza nimi w prawo i w lewo – naśladuje chmury płynące po niebie.
• Ćwiczenie tułowia – skręty – Śledzimy lot samolotu.
Dziecko siedzi skrzyżnie. Jedną rękę ma na kolanach, a z drugiej tworzy daszek nad oczami. Wykonuje skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę – obserwuje lot samolotu.
• Ćwiczenie równowagi – Rysujemy koła.
Dziecko, w staniu na jednej nodze, rysuje stopą w powietrzu małe koła i duże koła. Ćwiczenie wykonuje raz jedną, raz drugą nogą.

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.

• Zabawa Z czym kojarzy się przedszkole.
Karton z obrazkiem przedszkola, mazak.


Dziecko podaje skojarzenia z przedszkolem, a Rodzic zapisuje je wokół obrazka przedszkola. Np. uśmiech, sympatia, dobre obiadki, różne zabawki, troskliwość, zrozumienie…

 

• Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
Książka (s. 86–89) dla każdego dziecka.
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak,
a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać,
bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie.
Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze
grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie
przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach.
147
Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały. Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu,
tu jest łazienka,
wodą się zmywa
farbę na rękach,
a ty masz łapki
całe w powidłach,
więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej…
Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek.
Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę.
Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli
obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom.
Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A – przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.
– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami.
Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał, to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko.
Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.

 

• Rozmowa na temat opowiadania.
− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
− Co przygotowali młodsi koledzy?
− Co robiły Ada i Kasia?
− Kogo pożegnała Ada?
− Co to były pocieszajki Ady?
− Gdzie je zostawiła?

 

 

Obrazek o lecie
• Oglądanie reprodukcji malarskich.
Dla dziecka przygotować: wyprawka, reprodukcje malarskie: Claude`a Moneta Stogi siana w Giverny; Olega Sumarokova Kobieta pod parasolem odpoczywająca na plaży.

Dziecko ogląda reprodukcje, określa, z jaką porą roku się kojarzą i dlaczego.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.
Dla dziecka przygotować: kartka A5, kredki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą, pastele, kartka z kolorowego bloku technicznego, klej, bibuła, kolorowy papier.
• Wykonanie na kartkach formatu A5 obrazka o lecie (wybraną techniką).
• Ozdabianie powstałych ramek kulkami z kolorowej bibuły lub kawałkami kolorowego papieru.
• Podpisanie się, samodzielnie lub z pomocą Rodzica, z tyłu obrazka.
• Wykonanie prac przez dzieci.
• Porządkowanie miejsc pracy.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 72.
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki do bramki.

 

 

Wtorek 16.06.2020

 

Karta pracy, cz. 4, s. 73.
Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski).

 

 

Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków.
Patyczki w różnych kolorach, znaki, liczby.
Dziecko bierze sobie po tyle patyczków, ile ma palców u rąk, i siada w kole.

• Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych.
Dziecko układa z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określa, ile patyczków potrzebowało do ułożenia kształtu każdej figury.

(różowe pole: zadania dla 5cio latków
zielone pole: zadania dla 6cio latków)

Ćwiczenia gimnatyczne

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 74.
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.

• Utrwalanie nazw miesięcy na podstawie fragmentu wiersza Krystyny Datkun-Czerniak Rok.
Podczas recytacji wiersza Rodzic nazywa miesiące, wypowiadając nazwy bezgłośnie, poruszając samymi ustami. Dziecko podaje głośno nazwy miesięcy w odpowiedniej formie. Podczas ponownego słuchania wiersza klaszczą, kiedy usłyszą nazwę miesiąca.

W styczniu Nowy Rok przychodzi,
często mrozem grozi.
W lutym czyni tak samo.
W marcu bywa jak w garncu (…).
Kwiecień z majem
w zieleni skąpane (…).
Czerwiec obiecuje
radości wiele, bo
– moi przyjaciele –
lipiec i sierpień to wakacji czas (…).
Wrzesień i październik
zmieniają kolory ziemi (…).
W listopadzie
smutek na drzewach się kładzie.
A w grudniu zmęczony pracą Stary Rok
żegna się i… zaprasza Nowy Rok. (…)

Środa 17.06.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 75.
Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

• Zabawa Wakacje.
Dla dziecka przygotować: kartka, kredki.
Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem zdania: Wakacje muszą być słoneczne. Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące. Rysowanie w lewym górnym rogu kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie. Rysowanie w ostatnim, pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze. Określanie,
który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

Co najbardziej podobało mi się w przedszkolu – rysunek.
• Zabawa Dokończ zdania.
Rodzic rozpoczyna zdania, a dziecko je kończy. Np.: W przedszkolu lubiłem/lubiłam… W przedszkolu nie lubiłem/nie lubiłam… W przedszkolu czułem się/czułam się…

• Wypowiadanie się dzieci na temat: Co najbardziej podobało mi się (wśród zdarzeń w ciągu roku) w przedszkolu.
Zdjęcia, obrazki.
Rodzic pokazuje zdjęcia zrobione podczas uroczystości, wycieczek, ciekawych zajęć w przedszkolu.
Dziecko ogląda je, wspomina. Wypowiada się swobodnie na temat.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy.
Karta pracy, cz. 4, s. 76.
Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.
• Wykonanie pracy przez dziecko.

Karta pracy, cz. 4, s. 77.
Czytanie tekstu z Rodzicem lub samodzielnie. Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu.
Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.

5cio latki:
Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 80.
Rysowanie po śladach.

6cio latki:
Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 80.
Ćwiczenia w czytaniu.
Dziecko czyta samodzielnie lub z pomocą Rodzica.

Czwartek 18.06.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 78.
Granie w parach w grę.

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 39 – z poniedziałku

Dlaczego czereśnie pękają?
Czereśnie – całe i popękane, rabarbar, woreczek foliowy, miska z wodą.

• Wyjaśnianie dziecku, dlaczego, kiedy pada deszcz, dojrzewające latem owoce pękają.

• Oglądanie rabarbaru; opisywanie jego wyglądu, przeznaczenia; zwracanie uwagi na czerwoną skórkę brudzącą palce oraz, że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.

• Włożenie jednego kawałka liścia do woreczka foliowego, a pozostałych – do miski z wodą.
Następnego dnia porównywanie wyglądu rabarbaru z woreczka i z rabarbarem z wody (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty). To efekt wchłaniania wody. Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija.
Rodzic wyjaśnia, że podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców. Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.

• Degustowanie czereśni – całych i popękanych.

Zabawa rozluźniająca mięśnie wokół oczu i na czole – Duże oczy.
Rodzic opowiada, dziecko słucha i wykonuje polecenia.
Za chwilę będziesz mógł/a zrobić duże, bardzo duże oczy. Unieś przy tym brwi do góry tak mocno, jak tylko możesz. Wyobraź sobie, że masz jeszcze dodatkowe, trzecie oko pośrodku czoła. I właśnie to oko otwórz tak szeroko, jak tylko potrafisz… A potem możesz poruszać swoimi szeroko otwartymi oczami we wszystkie strony: w dół, do góry, w prawą stronę, w lewą stronę. Być może zauważysz swoimi trzema szeroko otwartymi oczami coś, czego do tej pory nie widziałeś/łaś. Za chwilę zacznę powoli odliczać do sześciu. Kiedy dojdę do szóstki, zamknij na moment oczy i nadaj im w myślach taki rozmiar, jaki chciałbyś/chciałabyś mieć. Trzecie oko będziesz mógł/a sobie później wyobrazić za każdym razem, kiedy będziesz chciał/a zobaczyć coś w twojej wyobraźni. Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.

Piątek 19.05.2020

Domowe przedszkole

Przygotujmy do zabawy guziki, tasiemki, kolorowy papier, rolki po papierze toaletowym, gazety oraz klej.  Dzieci mają olbrzymią wyobraźnię i z wyżej wymienionych rzeczy będą w stanie stworzyć przeróżne cuda. Z rolki po papierze toaletowym, folii aluminiowej i kolorowego papieru jesteśmy w stanie wyczarować z dzieckiem kosmiczną rakietę!

A może tak zróbmy w domu teatrzyk? Pacynki możemy stworzyć ze skarpet, a do ich ozdobienia wykorzystać różne guziki, tasiemki czy patyczki. Sceną teatru zostanie pudełko po butach, a dziecko będzie reżyserem spektaklu.

Większość z nas pewnie ma w domu wiele gier i puzzli. Może najwyższa pora odświeżyć pamięć o nich i wziąć się do zabawy? Szachy, warcaby, scrabble czy poczciwy Chińczyk czekają, aż zetrzesz z nich kurz. Takie gry to wspaniały pomysł na ćwiczenie koncentracji, pamięci oraz naukę, jak sobie radzić z przegraną.

Większość z dzieci posiada wiele dawno zapomnianych zabawek, a teraz mamy najlepszy moment, aby móc je z powrotem wykorzystać. Daj się ponieść wyobraźni i stwórz dziecku niezapomnianą zabawę, a z pewnością zostanie ona zapamiętana na długi czas.

 

 

To co dzieci uwielbiają! Zróbcie pyszne truskawkowe lody.

 

Gry interaktywne:

Zapamiętaj “W oceanie” https://view.genial.ly/5edcada11827e00d09f6246d

Zapamiętaj “W podróży” https://view.genial.ly/5edd47fe200cf70d607365d7

 

Poprawianie po śladzie i kolorowanie (pdf):

Podróże – kolorowanki

 

 

 

 

 


INFORMUJEMY, ŻE PEŁNIMY DYŻUR W PLACÓWCE W DNIU

02.06.2020 (WTOREK) W GODZINACH OD 9.00 DO 13.00

DRODZY RODZICE I DROGIE DZIECI

KONTYNUUJĄC ZDALNE NAUCZANIE PRZESYŁAMY KOLEJNE PROPOZYCJE ORAZ POMYSŁY NA WSPÓLNE ZABAWY ORAZ ZAJĘCIA W DOMU.

CZERWIEC

TYDZIEŃ 1.06 – 5.06.2020

TEMAT KOMPLEKSOWY: Wakacyjne podróże

PROPONUJEMY OBEJRZEĆ

 

1.06.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,

• wymienia kontynenty, wskazuje je na globusie,

• wykonuje pracę plastyczną według instrukcji,

• wycina różne kształty.

Karta pracy, cz. 4, s. 60.

Wykonanie łódki według instrukcji. Rysowanie po śladach.

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Wakacyjne podróże.

Od samego rana tata, Olek i Ada planowali podróże wakacyjne. Zapomnieli o porannym myciu, a nawet o przebraniu się z piżam. Gdyby nie mama, zapomnieliby też o śniadaniu. Szczęśliwie mama przypomniała im o wszystkim. Kiedy byli już umyci, przebrani i najedzeni, wyjęła z szafy wielki globus i postawiła go na podłodze. – Teraz możecie podróżować palcem po całym świecie. – Super! – ucieszył się Olek. Bez namysłu zakręcił globusem. Fruuu! Gdyby kula ziemska obracała się tak szybko, wszyscy dostaliby kręćka jakiegoś lub co najmniej zadyszki. Przed oczami Olka, Ady i taty mknęły kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Afryka, Europa i zaraz Azja i Australia. – Tu jedziemy! – Palec Olka zatrzymał rozpędzony świat namalowany na globusie. – Australia, Sydney. Niezłe miejsce. Będzie fajnie. W Australii są kangury i koale. – W Sydney chciałbym zobaczyć gmach filharmonii – wtrącił tata. – A będzie tam gmach naszego przedszkola? – spytała Ada. Olek spojrzał na siostrę z politowaniem. Przecież nikt nie podróżuje do przedszkola, które jest kilka metrów od domu. Zakręcił drugi raz. Jego palec wskazał państwo leżące w Ameryce Południowej. – Brazylia. Dobry wybór – pochwalił tata. – Są tam wspaniałe plaże. Chętnie poleżałbym sobie – przeciągnął się leniwie. – Może i ja zaproponuję podróż? – mama zajrzała do salonu. – Chciałabym pojechać z wami do Indii. Zawsze interesowała mnie Azja i jej kultura. Chociaż Afryka też jest ciekawa. – No pewnie! Jedziemy do Kenii! Do parku z dzikimi zwierzętami. Zobaczymy słonie i żyrafy! – zawołał Olek ożywiony wizją spotkania dzikiego słonia, a może i lwa. – A będzie tam nasz park? – nieśmiało spytała Ada. Wszyscy spojrzeli na nią jak na przybysza z kosmosu. – Nasz park będzie czekał na ciebie w Polsce. Teraz ja wybieram – powiedział tata. Energicznie zakręcił globusem. Niebieski kolor oceanów i mórz zmieszał się z zielonym, żółtym i brązowym – kolorami kontynentów. Adzie aż zakręciło się w głowie. Świat na globusie obracał się zbyt szybko. Co będzie, jeżeli palec taty trafi na głęboki ocean? Nie chciałaby spędzić wakacji na oceanie. Tam już z pewnością nie ma znajomego parku ni przedszkola ani placu zabaw z dużą okrągłą piaskownicą. – Stany Zjednoczone. Waszyngton – zakomunikował tata. – Jest tam plac zabaw? – spytała Ada. – Naszego nie ma, są inne. Jest za to Biały Dom i… – Ale naszego domu tam nie ma – przerwała tacie Ada. – Ja nie mogę! Chcesz jechać na wakacje czy nie? – zniecierpliwił się Olek. – Chcę. Tylko nie tak daleko – bąknęła Ada. – To gdzie? Wybieraj – podsunął jej globus. Ada zamknęła oczy. ,,Niech los zdecyduje” – pomyślała i dotknęła palcem globusa. – Tu! Cała rodzina wbiła wzrok w miejsce, które wskazał palec Ady. Mama i tata pierwsi gruchnęli śmiechem. – Europa, Polska, Warszawa – podsumował Olek. Ada westchnęła z ulgą. Jak to dobrze, że zdała się na los szczęścia. W Warszawie jest jej przedszkole i dom, i park, i znajomy plac zabaw. No i tuż pod Warszawą mieszkają ukochani dziadkowie. Co ważne, ich dom stoi w pobliżu lasu. – Pojedziemy do babci i dziadka. Tam są bociany, dzięcioły, kukułki, żabki, biedronki, ślimaki, pszczoły – zachwalała Ada. – Mrówki, komary i muchy – dorzucił ponuro Olek. Ale już po chwili śmiał się jak tata i mama. Nawet napad komarów nie odstraszyłby ani jego, ani Ady od podróży do dziadków. Podpatrywanie ptaków w towarzystwie dziadka, który zna setki ciekawostek o zwierzętach, to był najlepszy z wakacyjnych planów.

Rozmowa na temat opowiadania.

− Co Olek, Ada i tata planowali z samego rana? − Dzięki czemu mogli podróżować palcem po całym świecie? − Jakie kontynenty były widoczne na globusie? (Rodzic obraca globus pokazuje kontynenty i odczytuje nazwy o, których była mowa w opowiadaniu).

Słuchanie piosenki Lato na wakacjach (sł. i muz. Krystyna Gowik) nagranie z płyty CD.

Płyta CD nr 2 utwór 21 możliwy do odsłuchania na stronach wydawnictwa MAC

  1. Idzie lato poprzez pola,

roześmiane przyszło do nas,

do przedszkola.

Wita lato wszystkie dzieci:

„Na wakacje razem ze mną pojedziecie”.

 

Ref.: Na na na na na na na na na na na na,

już wakacji nadchodzi czas.

Witamy morze, jezioro, łąkę, rzekę, las,

bo wakacji nadchodzi czas!

 

  1. Więc walizki spakujemy,

plecak, piłkę i materac zabierzemy.

Z mamą, tatą, siostrą, bratem

po przygodę wyruszymy razem z latem.

 

Ref.: Na na na…

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące tekstu piosenki. − O czym jest ta piosenka? − Dlaczego lato wita wszystkie dzieci? − Gdzie możemy spędzić wakacje? − Dlaczego najprzyjemniejsze są wyjazdy latem?

 

 

  • Zabawa ruchowa Do przodu, do tyłu.

Tamburyn, bębenek, dwa klocki, grzechotki itp.

Dziecko jest piłeczką. Skacze obunóż do przodu, gdy rodzic gra na bębenku; poruszają się do tyłu – kiedy gra na tamburynie.

 

Zabawa – opowieść ruchowa Na plaży (według Małgorzaty Markowskiej).

Jesteśmy na plaży. Spoglądamy w niebo, na którym fruwają latawce. (Dziecko biega po pokoju w jednym kierunku). Latawce unoszą się wysoko na wietrze. (Wznosi ramiona do góry). Teraz opadają w dół. (Wyciąga ramiona w bok). Przestało wiać. Latawce opadają na piasek. (Dziecko siada skrzyżnie). Rysujemy na piasku kształt swojego latawca. Wietrzyk zaczyna lekko wiać, latawce podrywają się do lotu. (Dziecko powoli podnosi się do stania i kontynuuje bieg po pokoju). Słonko świeci, piasek staje się gorący. Idziemy ochłodzić stopy w wodzie. Idąc, podnosimy wysoko kolana, staramy się utrzymać przez chwilę na jednej nodze. Wchodzimy do wody i ochładzamy ciała, polewając wodą ramiona, plecy, brzuch. Podskakujemy obunóż, rozchlapując wodę dookoła. Czas na kąpiel słoneczną. Kładziemy się na piasku i opalamy brzuchy. (Leży tyłem). Patrzymy na niebo i podziwiamy latawce. Teraz opalamy plecy. (Przechodzi, przez przetoczenie, do leżenia przodem).

2.06.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• liczy w zakresie 10,

• wymienia nazwy zwierząt i roślin charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego obszarów górskich,

• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

  • Ćwiczenia oddechowe – Na łące.

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Lato na wakacjach, szablon pszczoły.

Dziecko maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju w rytmie piosenki. Podczas przerwy w nagraniu zatrzymują się. Rodzic zwraca się do dziecka: – Jesteśmy na wsi. Tutaj spędzamy wakacje. W ogrodzie pełnym drzew owocowych i kwiatów stoją ule. W nich mieszkają pszczoły, które wydają różne dźwięki, poruszając odpowiednio skrzydełkami. Unosi szablon przedstawiający pszczołę. Dziecko nabiera nosem powietrze. Kiedy je wypuszcza, wypowiada głoskę bzz lub buu.

 

 

 

Zabawa Bańki mydlane – rozwijanie sprawności ruchowej.

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Lato na wakacjach. Dziecko maszeruje w rytmie nagrania piosenki, w określonym kierunku. Na hasło: Bańki mydlane, naśladuje łapanie baniek – klaszcze w dłonie, zmieniając ich położenie.

Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu.

Liczmany, kartoniki z liczbami.

Zadanie 1.

Na hali, na hali

10 owiec juhas pasie.

Dwie w góry mu uciekły.

Ile teraz masz owiec, juhasie?

Dziecko układa 10 liczmanów. Odsuwa 2. Udziela odpowiedzi na pytanie: Teraz jest 8 owiec. Tak samo postępuje przy innych zadaniach.

Zadanie 2.

Do zagrody 9 owiec

wpędził juhas młody.

Ale cztery starsze owce

uciekły z zagrody.

Policz teraz szybko mi

ile owiec w zagrodzie śpi?

Zadanie 3.

Na hali, na hali

raz się tak zdarzyło,

że do 7 starszych owiec

3 młode przybyły

Powiedz teraz mi –

ile wszystkich owiec

w zagrodzie śpi? 3

 

 

Malowanie gór farbami na pogniecionej kartce.

Dla każdego dziecka: farby plakatowe, kartka, pędzelek, kartka z bloku technicznego. Dziecko formuje z pogniecionego papieru pasmo górskie, przykleja je na kartce z bloku technicznego; maluje farbami plakatowymi na różne odcienie brązu; maluje drzewa iglaste u podnóża gór.

Spacer w pobliżu miejsca zamieszkania – obserwowanie przyrody.

 

 

 

3.06.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• śpiewa piosenkę i tańczy przy niej,

• śpiewa piosenkę,

• wykonuje pracę plastyczną,

• wskazuje na mapie góry i morze.

 

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 62.

Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady.

Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 77. Rysowanie po śladach fal. Nazywanie tego, co się w nich ukryło.

 

 

 

Ćwiczenia ruchowe rozwijające aparat ruchu.

Dowolny instrument muzyczny. Rodzic wykonuje akompaniament na dowolnie wybranym instrumencie. Dziecko maszeruje w rozsypce, wykonuje przeskoki z nogi na nogę, biega drobnymi krokami. Na przerwę w grze zamienia się w łabędzia. Napręża i wyciąga szyje, spogląda w różne strony. Kiedy usłyszy mocny dźwięk instrumentu, wykonuje drobnymi krokami obrót wokół siebie.

Masażyk Malujemy lato.

Dziecko wraz z domownikami zajmują miejsca na okręgu, jedno za drugim, za plecami dziecka siedzącego z przodu. Rodzic recytuje wiersz Bożeny Formy, dzieci palcami i dłońmi obrazują go na plecach np. rodzeństwa. Dzieci:

Świeci słońce, wykonują rozwartymi dłońmi ruchy koliste n środku pleców,

pada deszcz: dotykają opuszkami palców różnych miejsc na plecach,

kapu, kap, kapu, kap. zaciśniętymi piąstkami delikatnie uderzają w różnych miejscach,

A my z latem wyruszamy energicznie przesuwają rozwarte dłonie z lewej strony do prawej,

zwiedzić świat, zwiedzić świat. poklepują rozwartymi dłońmi plecy w różnych miejscach,

Policzymy drzewa w lesie dotykają pleców kolejno wszystkimi palcami lewej dłoni i prawej dłoni równocześnie,

i kwiaty na łące, rysują kontury kwiatów,

powitamy tańcem księżyc masują plecy rozwartymi dłońmi,

i kochane słońce. wykonują szybki, okrężny masaż całą dłonią,

Pobiegniemy wąską dróżką, stukają, na przemian, opuszkami palców,

górskimi szlakami, rysują dwie linie równoległe (ścieżkę) palcami wskazującymi,

do kąpieli w słonym morzu całą dłonią rysują fale,

wszystkich zapraszamy. delikatnie szczypią.

Zabawa pantomimiczna – Odgadnij, co będę robił podczas wakacji.

Dzieci naśladują czynności, które można wykonywać podczas letniego wypoczynku. Pozostali uczestnicy zabawy odgadują, o jaką czynność chodzi.

 

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 62–63 (fragment).

Kolorowanie na obu kartach wakacyjnego pociągu.

Wskazywanie morza, gór na mapie Polski.

Mapa fizyczna Polski. Dziecko, samodzielnie lub z pomocą Rodzica wskazują na mapie morze Bałtyk, góry Tatry, jeziora…

 

 

Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy Wakacyjny pociąg.

Napis Wakacyjny pociąg, dla dziecka: kartka z bloku technicznego z narysowanym na niej prostokątem (większym od rozmiaru widokówki) i dwoma kołami, widokówka z wybranego regionu Polski, klej, nożyczki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą.

• Wycinanie kół i prostokąta.

• Malowanie prostokąta na dowolny kolor, a kół – na czarno.

• Po wyschnięciu przyklejenie widokówki na prostokącie, doklejenie kół tak, żeby powstał wagonik.

• Wykonanie pracy przez dziecko.

• Porządkowanie miejsc pracy.

• Łączenie wszystkich wagonów. Rodzic przygotował lokomotywę, do której są przyłączone wagony. Rodzic umieszcza nad pociągiem napis Wakacyjny pociąg.

4.06.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,

• wymienia oznaki lata,

• rozwiązuje zagadki,

• dzieli nazwy na sylaby i na głoski.

 

 

 

Zabawa Burza na morzu.

Rodzic ustawia krzesła na środku pokoju co najmniej trzy . Dziecko jest marynarzem. Siada na krzesełku. Rodzic (kapitan) staje w środku koła i wypowiada komendy, na które dziecko reagują odpowiednim zachowaniem. − Spokój na morzu – dziecko delikatnie kołysze się (na boki) na krzesełku, mówi cicho szszyy… − Na lewą burtę – przesiada się o jedno krzesełko w lewą stronę. − Na prawą burtę – przesiadają się o jedno krzesełko w prawą stronę. − Burza na morzu – zmienia się miejscami.

Karty pracy, cz. 4, s. 64−65.

Odczytanie zdania: Jest lato. Oglądanie zdjęć, słuchanie tekstu na ich temat, odczytanego przez Rodzica Rysowanie na każdej kolejnej gałązce o jedną jagodę mniej. Kolorowanie rysunków.

• Układanie zdań na temat lata (z wykorzystaniem zdjęć z kart pracy). Np. Latem na polu dojrzewa zboże. Latem w ogrodach i na polach ludzie zbierają truskawki. Latem w lesie rosną jagody…

Dziecko układa zdania, Rodzic je zapisuje. Potem przypomina je dzieciom, a one liczą w nich wyrazy.

• Śpiewanie na wymyślone melodie tekstu:

Wiele dni czekałem/czekałam na to, żeby przyszło lato.

Karta pracy, cz. 4, s. 66.

Określanie, dlaczego pętle są tak narysowane. Kończenie rysowania linii między kwiatami. Kolorowanie kwiatów.

Rozwiązywanie zagadek o różnych środkach lokomocji.

Obrazki/zdjęcia różnych środków lokomocji – rozwiązań zagadek. Dzieci rozwiązują zagadki i wskazują obrazki/zdjęcia przedstawiające ich rozwiązania.

Pędzi po torze szybko,

z daleka,

bo tłum podróżnych na stacji czeka. (pociąg)

 

Ma skrzydła,

choć nie jest ptakiem.

Lata podniebnym szlakiem. (samolot)

 

Ma maskę,

a pod nią konie,

cylindry – nie na głowie.

A w środku siedzi człowiek. (samochód)

Ta wielka latająca maszyna

owada – ważkę, przypomina. (helikopter)

Zabawa ruchowa Rowery.

Dziecko w leżeniu tyłem, naśladuje pedałowanie, mówiąc za Rodzicem tekst: Jedzie rowerek na spacerek, Raz, dwa, trzy. na rowerku pan Pawełek. Jedź i ty! Od słów: Raz, dwa… dziecko rytmicznie klaszcze.

5.06.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,

• rozpoznaje i nazywa wybrane miejsca w Polsce,

• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

 

Zabawa rozwijająca umiejętność orientowania się na kartce papieru.

Dla każdego, rodzica oraz dziecka: kartka, mazak. Dziecko i rodzic dobierają się parami, siadają naprzeciwko siebie w nieznacznej odległości. Każde ma kartkę i mazak do rysowania. Rodzic zaczyna rysować drogę na swojej kartce i dokładnie opowiada partnerowi o tym, co robi, np.: Rysuję drogę od lewego dolnego rogu kartki, prosto do góry, teraz w prawo, w bok kartki, teraz prosto, do dołu, a teraz w lewo i z powrotem do góry, aż do górnego prawego rogu. Partner rysuje na swojej kartce dokładnie to, co słyszy od rodzica. Na zakończenie zabawy uczestnicy porównują rysunki; zwracają uwagę na to, jak dokładne były wskazówki.

Zabawa rytmiczna – Echo rytmiczne.

Drewniane lub plastikowe klocki dla każdego uczestnika zabawy. Dziecko i rodzic wystukują (o podłogę, blat stołu, wybrane przedmioty) proste rytmy zaproponowane przez rodzica, a następnie przez chętne dziecko – zespołowo i indywidualnie, cicho i głośno, z wykorzystaniem drewnianych lub plastikowych przedmiotów.

Słuchanie wiersza Marioli Golc Słoneczny uśmiech.

Nadchodzą wakacje,

słoneczna pora.

Słoneczny uśmiech

śle więc przedszkolak.

 

I tym uśmiechem

ze słonkiem razem

ogrzeje wszystkie

nadmorskie plaże

Promienny uśmiech

prześle też górom,

by się nie kryły

za wielką chmurą.

Ma jeszcze uśmiech

dla wszystkich dzieci.

Niech im w wakacje

słoneczko świeci.

Rozmowa na temat wiersza.

− Kto przesyłał uśmiechy?

− Komu przedszkolak przesyłał uśmiechy?

− Dlaczego przesyłał je dzieciom?

 

 

Karty pracy, cz. 4, s. 68–69.

Oglądanie zdjęć miejsc, w których Ada i Olek byli rok temu z rodzicami na wakacjach, opowiadanie o niektórych z nich. Rysowanie po śladzie drogi rodziny Ady nad morze.

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 70.

Rysowanie w ramce na górze karty, gdzie dziecko pojedzie na wakacje, a na dole – gdzie chciałoby pojechać na wakacje. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

 

 

 

Zabawa ruchowa Łódka na falach.

Dziecko siada skrzyżnie, wykonuje małe skłony boczne z jednej strony na drugą – łódka kołysze się na małych falach. Potem wykonuje głębsze skłony – duże fale, rękami uderza z boku o podłogę, dziecko naśladuje głosem uderzanie fal o burtę łódki – chlup, chlup.


DRODZY RODZICE I DROGIE DZIECI

KONTYNUUJĄC ZDALNE NAUCZANIE PRZESYŁAMY KOLEJNE PROPOZYCJE ORAZ POMYSŁY NA WSPÓLNE ZABAWY ORAZ ZAJĘCIA W DOMU.

MAJ

TYDZIEŃ 25.05 – 29.05.2020

TEMAT KOMPLEKSOWY: Niby tacy sami, a jednak inni.

 

25.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,

• jest tolerancyjne w stosunku do dzieci niepełnosprawnych,

• wykonuje pracę plastyczną.

ZACHĘCAMY DO ODSŁUCHANIA PIOSENKI NA STRONACH WYDAWNICTWA MAC

  1. Przyszła do mnie dziś pani Złość.

Krzyczy, że całego świata ma już dość!

Nogą głośno tupie i pięści pokazuje,

Brzydkie miny stroi. O! O! O!

A za chwilę wszedł wielki Śmiech

I za brzuch się gruby trzyma, ech, ech, ech!

Tak się głośno śmieje, że łzy ze śmiechu leje,

I żartuje sobie, he, he, he!

Ref.: E e e emocje, tacy dziwni goście,

Złoszczą, śmieszą, smucą, straszą nas.

Czy jest na to czas i pora, czy nie czas.

E e e emocje, czasem ich wyproście.

Bo i tak powrócą w inny czas,

Jeszcze raz i jeszcze raz, i jeszcze raz.

  1. Potem smutek wpadł, tutaj siadł,

Łzy mu kapią z mokrych oczu: kap, kap, kap.

Nic go nie ucieszy i nikt go nie pocieszy.

Smutku przestań płakać, tak, tak, tak!

A na koniec: ciach! Wskoczył Strach!

Trochę boi się wszystkiego, ach, ach, ach!

Wielkie zrobił oczy i jak tu nie podskoczy!

Idź już, Strachu, sobie: sio, sio, sio!

Ref.: E e e emocje…

Rozmowa z dzieckiem na temat piosenki:

  • O czym jest ta piosenka?

  • Co oznacza słowo emocje?

  • O jakich emocjach jest mowa w piosence?

  • Jakie emocje nas „odwiedzają”? Co się wtedy dzieje?

 

Ćwiczenia w nazywaniu emocji ( obrazki przedstawiające buzie z emocjami: złością, radością, smutkiem, strachem itd.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej: „Piłka dla wszystkich” – plik do odsłuchania w załączniku

https://drive.google.com/file/d/1kk0z1hq_AGFO7O46Yk0Xzuq6ZawbYx88/view?ts=5eca99bb

Rozmowa na temat opowiadania:

  • Co śniło się Frankowi?

  • O czym opowiadał Adzie?

  • Jak zachowywali się chłopcy?

  • Co zrobił ich kapitan?

  • Kim został Franek na meczu?

  • Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?

  • Co będzie ćwiczył Franek?

  • Jak oceniasz zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

Wyjaśnienie pojęcia: TOLERANCJA tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów, i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.

  • Rodzic zadaje pytania dziecku:

  • Czy chłopcy byli tolerancyjni?

  • Czy znacie inne przypadki braku tolerancji?

  • Czy należy wyśmiewać się z kogoś, dlatego, że jest gruby, jeździ na wózku..?

Oglądanie prezentacji na kanale You Tube:

Dziecko ogląda prezentacje, i wymienia różnice między przedstawionymi na nich dziećmi ( kolor skóry, kształt oczu itp.).

Wykonanie pracy plastycznej : „Dzieci z całego świata”.
Potrzebne materiały:

  • Kartki z narysowanymi kołami ( o średnicy 15 cm), kwadraty ( o boku długości 20 cm), wycięte z szarego papieru pakowego, klej, nożyczki, kredki.

  • Wycinanie kół;

  • Rysowanie na kołach oczu, nosa, ust ( kształt jest uzależniony od koloru koła);

  • Przyklejanie kół na kwadracie z szarego papieru;

  • Dorysowywanie włosów w taki sposób aby zarysować kredkami linię łączącą koło z papierem;

  • Wycinanie narysowanej głowy;

  • Układanie na kartonie kompozycji głów, tworzący zbiorowy portret dzieci.

 

 

 

 

26.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • Stosuje słowa: ciężki, lekki, cięższy od, lżejszy od, o takiej samej masie;

  • Porównuje masę przedmiotów.

Zabawa: „ Co jest cięższe a co lżejsze?”.

Dziecko próbuje porównać masę wybranych przedmiotów i określa, co jest cięższe, a co lżejsze. Potrzebne różne przedmioty: klocki, piłki, lalki, misie itp.

Karta pracy, cz. 4, s. 55 – kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu.

Kończenie rysowania wag według wzoru

 

Wysłuchanie piosenki M. Jeżowskiej pt.: „ Kolorowe Dzieci”

 

Gdyby, gdyby moja mama
Pochodziła z wysp Bahama
To od stóp po czubek głowy
Byłabym czekoladowa

Mogłam przyjść na świat w Cejlonie
Na wycieczki jeździć słoniem
I w Australii mieć tatusia
I z tatusiem łapać strusie

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Mogłam małą być Japonką
Co ubiera się w kimonko
Lub w Pekinie z rodzicami
Ryż zajadać pałeczkami

Od kołyski żyć w Tunisie
Po arabsku mówić dzisiaj
Lub do szkoły biec w Mombasie
Tam gdzie palmy rosną w klasie

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Los to sprawił lub przypadek
Że Hindusem nie był dziadek
Tata nie był Indianinem
I nie w Peru mam rodzinę

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Nie patrz na to w jakim kraju
Jaki kolor dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie każda mama
Każdy tata chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Nie patrz na to
W jakim kraju
Jaki kolor dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę, naprawdę, naprawdę się nie liczy.

Praca plastyczna na temat wysłuchanej piosenki dowolna techniką

27.05.2020

Cele Operacyjne, Dziecko:

  • słucha wiersza;

  • wypowiada się całymi zdaniami.

Zabawa: „Miny i minki”. Dziecko wykonuje mimiką polecenia rodzica:

Jesteś smutny ( układanie ust w podkówkę);

Jesteś zdziwiony (marszczy czoło);

Jesteś przestraszony ( szeroko otwiera oczy, otwiera usta jakby chciało powiedzieć głoskę [o]).

Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek pt.: „ Nazwy miesięcy”

utrwalanie nazw miesięcy. W miejscach oznaczonych gwiazdką * dzieci powtarzają za rodzicem na jednym wydechu nazwy miesięcy.

Jakie miesiące

W roku mamy?

Czy wszystkie nazwy

Miesięcy znamy?

Komu nie sprawi

Trudu zadanie,

Niech rozpoczyna

Ich wyliczanie.

Powietrza dużo

Buzia nabiera

I na wydechu

Nazwy wymienia:

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.*

Jeśli za trudne

Było zadanie,

Ćwicz dalej z nami

To wyliczanie:

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,.

Karta pracy, cz. 4, s. 56-57.

Patrzenie na obrazek . Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

Wykonanie pracy : Pożegnalny obrazek dla przyjaciela.

Wypowiedź dziecka na temat: Kogo nazywamy przyjacielem? Potrzebne materiały:

  • Kartonowe serce;

  • Mazak;

  • Podstawa pudelka po czekoladkach.

Dziecko podaje cechy przyjaciela, rodzic zapisuje je na kartonowym sercu. Dziecko wymawia kolejno imiona swoich przyjaciół. Ramą obrazka jest podstawa pudełka po czekoladkach. W jej wnętrzu dziecko tworzy dowolna kompozycję, np. góry, jezioro, łąkę, las.

Karta pracy, cz.4, s. 58.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym obrazku. Pisanie samodzielnie lub z pomocą rodzica imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem.

28.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się całymi zdaniami;

• bawi się z rodzicami oraz rodzeństwem .

Wykonanie papierowych pacynek paluszkowych ( wyprawka, karta I, nożyczki, klej).

Dziecko wycina pacynki, skleja je. Określa jakie emocje są przedstawione na buziach Olka i Ady. Dziecko razem z rodzicem próbuje prowadzić dialogi, korzystając z wybranych pacynek.

Rodzic czyta dziecku kolor emocji, tak by wiedziało na jaki kolor zamalować serce ( w zależności od swojego nastroju).

 

 

Narysuj nazwane emocje – karta pracy.

 

Zabawa w kalambury.

Dziecko lub rodzic ( na zmianę) odgaduje przedstawioną emocję wylosowaną na obrazku.

 

 

 

 

 

 

29.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • rozróżnia i wymienia emocje przyjemne, nieprzyjemne;

  • wypowiada się zdaniami rozwiniętymi.

Zabawa : Lustro emocjonalne.

Jedna osoba z pary ( dziecko lub rodzic) jest lustrem, druga przegląda się w nim. Osoba stojąca przed lustrem wyraża miną, gestem, ruchem ciała różne emocje, a lustro je powtarza. Po chwili następuje zamian ról.

Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczyk : „ Moje uczucia”:

 

Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były,

I tego, że odwiedziny babci już się skończyły.

Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,

I złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.

Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.

Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.

W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,

Że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.

Zobacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,

Tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.

Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,

Po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

Rozmowa na temat tekstu:

  • Co mieszka w sercu?

  • Czy zawsze jest Ci wesoło?

  • Czy zdarza się, że coś Cię smuci?

  • Czy zdarza się, że coś Cię złości?

Rodzic przypomina dziecku , że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu znowu świeci słońce, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

Rysowanie na kartce , tego co cieszy dziecko i tego co go smuci.

Dla każdego dziecka potrzebna jest kartka przedzielona na pół – w lewym górnym rogu rysunek chmurki, a w prawym górnym rogu – słoneczka. Omówienie z rodzicem rysunku dziecka.

Karta pracy, cz. 4 s. 59 – rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie.

Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

 

Nauka wiersza Krystyny Datkun- Czerniak „ Wszystkie Dzieci”.

W sercach dzieci,

Radość gości

– gdy bezpieczne są.

Mają prawo do miłości

– przecież po to są.

Wprowadzenie nazwy czerwiec na podstawie fragmentu wiersza Apolinarego Nosalskiego „O dwunastu braciach”.

Drogą do lasu

idzie już czerwiec

z wiązanka chabrów

i dzbanem czernic.

Patrzy na łąkę

mokrą od rosy:

– już czas najwyższy

na sianokosy.

Rodzic pyta dziecko:

  • Jak nazywa się nowy miesiąc?

  • Co to są sianokosy?

  • Jak wyglądają chabry?

  • Wymień nazwy wszystkich miesięcy, zaczynając od czerwca.

 

POZDRAWIAMY I ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY

PANI KASIA I ASIA

 

 

 

 


 

18.05.2020 – 22.05.2020
Święto rodziców

Poniedziałek 18.05.2020

Wspólne oglądanie albumów rodzinnych.

Porównywanie zdjęć z wyglądem dzieci danych rodziców.

Ja i moja rodzina. Co do kogo należy?

Ta zabawa może przysporzyć wiele śmiechu. To cenne doświadczenie uświadomić sobie co do kogo należy w domu. Czas odciąć się od stereotypu gotującej i sprzątającej mamy oraz taty, który naprawia wszystko co się zepsuje.

Czego potrzeba?

  • karta mamy i taty dla dziecka;

  • ilustracje czynności w dwóch kopiach, dla dziecka;

  • nożyczki i kleje.

Będzie wystarczające wydrukować je po 2 na jednej stronie, w formacie A5.

Zadaniem dziecka jest przyporządkować symboliczne ikony czynności do osób, które są za nie odpowiedzialne.

PDFy z pomocami:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 36.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Wysoko – nisko.

Tamburyn lub inny instrument

Dziecko biega po pokoju przy akompaniamencie tamburynu. Podczas przerwy w grze, na hasło Wysoko! staje na palcach, wyciąga w górę ręce i klaszcze nad głową; hasło Nisko! Jest sygnałem do wykonania przysiadu i uderzenia rękami o podłogę.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Myjemy z tatą samochód.

Dziecko naśladuje mycie samochodu i spłukiwanie go wodą z wiadra.

Ćwiczenie wyprostne Rodzic zmęczony i rodzic wypoczęty.

Dziecko siedzi skrzyżnie, ręce trzyma na kolanach. Na hasło Rodzic zmęczony wykonuje luźny skłon tułowia w przód. Na hasło Rodzic wypoczęty – prostuje tułów, głowę trzyma prosto.

Podskoki Froterujemy z mamą podłogę.

Dziecko rytmicznie, naprzemiennie wykonuje wykroki nogami w przód.

Ćwiczenie równowagi Rysujemy obrazek dla mamy i taty.

Dziecko stoi na jednej nodze, a drugą rysuje w powietrzu dowolny obrazek. Rysuje na przemian prawą i lewą nogą.

Ćwiczenie ożywiające Rodzinna wycieczka rowerowa.

Dziecko biega w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan i naprzemiennym uginaniem i prostowaniem rąk w łokciach.

Zabawa Moja mama jest…, a mój tata jest…

Kartony z napisami Mama jest…; Tata jest…, flamaster.

Dziecko kończy zdania (poszukiwanie jak największej liczby określeń przymiotnikowych), Rodzic zapisuje określenia wokół napisów: Mama jest…; Tata jest… Wspólnie odczytujecie napisy (zwrócenie uwagi na podobieństwa i różnice w określeniach mamy i taty).

Słuchanie wiersza.

Mama i Tata to świat nasz cały,

ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,

to dobre, czułe, pomocne ręce

i kochające najmocniej serce.

To są wyprawy do kraju baśni,

wakacje w górach, nad morzem, na wsi,

Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta:

Kim dla dzieci jest mama i tata?

Za co dzieci dziękują rodzicom?

• Kończenie zdań rozpoczętych przez N.

Moi rodzice są kochani, bo…

Pomagam rodzicom w…

Lubię być w domu, bo…

Z tatą najchętniej robię…

Z mamą najchętniej robię…

Aktywne słuchanie wiersza.

Rodzic recytuje wiersz, a dziecko dopowiadają końcowe słowa wersów.

Mama i Tata to świat nasz… (cały),

ciepły, bezpieczny, barwny… (wspaniały),

loty huśtawką, prawie do słońca

oraz cierpliwość co nie ma końca.

Kochana Mamo, Kochany Tato

dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,

że nas kochacie, że o nas dbacie

i wszystkie psoty nam wybaczacie.

to dobre, czułe, pomocne… (ręce)

i kochające najmocniej… (serce).

To są wyprawy do kraju… (baśni),

wakacje w górach, nad morzem, na… (wsi),

loty huśtawką, prawie do… (słońca)

oraz cierpliwość co nie ma… (końca).

Kochana Mamo, Kochany… (Tato)

dzisiaj dziękować chcemy Wam… (za to),

że nas kochacie, że o nas(dbacie)

i wszystkie psoty nam… (wybaczacie).

Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu.

Karta pracy, cz. 4, s. 44–45.

Łączenie pierwszych głosek z nazw rysunków. Rysowanie dla Olka i Ady prezentów, których nazwy powstały z połączenia głosek. Rysowanie po śladach.

Słuchanie piosenki Tango dla mamy (sł. i muz. Danuta i Karol Jagiełło).

I. Bardzo wcześnie wstaje mama, jeszcze słońce mocno śpi.

Cicho krząta się po domu, gdy my mamy słodkie sny.

Tylko zapach świeżej kawy nie chce dłużej dać mi spać,

budzik dzwoni z całej siły, a więc pora wstać.

Ref.: Kochana mamo, nie możemy żyć bez ciebie,

jesteś jak słońce na niebie, bez którego ginie świat.

Kochana mamo, my tak bardzo cię kochamy,

nie możemy żyć bez mamy, więc na zawsze z nami bądź.

II. Bo tylko mama zna najczulsze w świecie słowa

i tylko mama nam wybaczyć jest gotowa.

Kochana mamo, przyjmij od nas dziś życzenia:

stu lat w zdrowiu i spełnienia wszystkich marzeń życzę ci.

Ref.: Kochana mamo…

III. Tak niedawno do przedszkola prowadziłaś, mamo, mnie,

teraz przyszedł czas na szkołę, każdy dobrze o tym wie.

Zegar bije co godzinę, szybko mija dzień za dniem

i choć jestem coraz starszy, bardzo kocham cię.

Ref.: Kochana mamo…

Wtorek 19.05.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 46.

Czytanie zdań z N. lub samodzielnie. Rysowanie swojej mamy i swojego taty. Nazywanie kwiatów.

Ćwiczenia gimnastyczne

Słuchanie piosenki Mój tata (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).

1. Kto pomoże, kto przytuli, kto wciąż blisko jest,

kto zawiąże sznurowadło, gdy rozwiąże się?

Kto zabierze mnie na lody, kto mi kupi psa,

kto kanapkę najsmaczniejszą do przedszkola da?

Ref.: Ja i mój tata to superprzyjaciele.

Gdy jesteśmy razem, jest raźniej i weselej.

Jak tylko potrzebuję, to tata obok jest. bis

Przyjaciel to prawdziwy – na dobre i na złe.

2. Gdy mi smutno i gdy czasem płakać mi się chce,

tata weźmie na kolana i przytuli mnie.

I tak pięknie opowiada, bajki czyta mi,

a gdy obok mnie zasypia, mam cudowne sny.

Ref.: Ja i mój tata…

3. Tata uczy mnie, jak dobrze i jak pięknie żyć,

jak odpowiedzialnym i jak dzielnym dzieckiem być.

Więc mój tata to najlepszy, najwspanialszy wzór.

To kolega i przyjaciel – to jest tata mój!

Ref.: Ja i mój tata…

Ćwiczenia w porównywaniu wzrostu.

• Mierzenie wzrostu rodziny.

Miarka.

Rodzic mierzy wysokość ciała dziecka, swój oraz innych członków rodziny za pomocą miarki zawieszonej na ścianie. W notesie zapisuje wzrost przy imionach. Zabawa kto wyższy a kto niższy.

Karta pracy, cz. 4, s. 47.

Kolorowanie ubrań tej osoby z pary, która jest wyższa. Naklejanie zdjęć odpowiedniego kwiatu.

Karta pracy, cz. 4, s. 48.

Wyklaskiwanie podanego rytmu, w powtarzaniu tekstu za N. Określanie, w którą stronę zwrócone są serduszka. Naklejanie brakujących serduszek. Rysowanie po śladach dużych

serduszek. Rysowanie w ich wnętrzu małych serduszek.

Ja i moja rodzina. Napisy do czytania globalnego i kartoniki do oznaczania samogłosek i spółgłosek

To bardzo pomaga dzieciom przygotowującym się do pójścia do szkoły. Uświadamianie istnienia samogłosek i spółgłosek pozwala uniknąć wielkich trudności w edukacji szkolnej. Warto od początku oznaczać je zwyczajowo, samogłoski na czerwono, a spółgłoski na niebiesko.

PDF z pomocami:
rodzina-podpisy

Środa 20.05.2020

Dziś jest Światowy Dzień Pszczół, udostępniamy pdf z informacjami o tych niesamowitych owadach 🙂

jak powstaje miód, ule, pszczelarz

Karta pracy, cz. 4, s. 49.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada pomagają rodzicom. Przedstawianie za pomocą rysunku sposobów, w jakie dzieci pomagają rodzicom. Rysowanie po śladzie serduszek, kolorowanie ich.

Słuchanie wiersza Stanisława Grabowskiego Nie jesteś sam.

Mama biega po pokojach

ze ścierką,

z odkurzaczem,

z froterką.

Tata biega po pokojach

z fajką,

z książką

z pomysłami.

ja siedzę szczęśliwa

w pokoju, gdzie lalka Rozalka,

zeszyty do pierwszej klasy,

atlasy…

Gdy w domu –

tatuś i mama,

nie jestem sama.

Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta:

Co robi mama?

Co robi tata?

Gdzie jest dziewczynka?

Dlaczego jest szczęśliwa?

Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Dla mamy i taty

Z okazji święta Taty i Mamy

dziś uroczyście wam obiecamy:

codziennie sprzątać swoje zabawki,

nigdy nie spadać z wielkiej huśtawki,

od mamy nigdzie się nie oddalać,

groźnych zapałek szust! nie zapalać.

Więcej nie zjemy kwaśnych jabłuszek,

bo wtedy zawsze boli nas brzuszek.

Gdy zobaczymy gdzieś muchomora,

to go nie zerwie żaden przedszkolak!

Będziemy grzeczni i przyrzekamy

słuchać uważnie taty i mamy.

Wyszorujemy ząbki starannie

nie będziemy wariować w wannie.

Mama nas uczy drogowych znaków,

tata trenuje małych pływaków.

Lecz nikt przez pasy sam nie przechodzi

ani do wody w morzu nie wchodzi!

Od taty wiemy dużo o świecie:

że trzeba czapkę zakładać w lecie,

że się obcego pieska nie głaszcze,

bo czasem groźnie otwiera paszczę.

I na kontakty uważać mamy,

więc się od prądu z dala trzymamy!

Czytacie bajki, gdy księżyc świeci,

rano buziaczkiem budzicie dzieci,

a choć psocimy czasem troszeczkę,

to wciąż jesteśmy waszym Słoneczkiem.

Bo z rodzicami jest zawsze lato,

kochana Mamo, kochany Tato!

Karta pracy, cz. 4, s. 50.

Kolorowanie rysunku bukietu dla mamy. Rysowanie po śladzie drogi Olka i Ady do mamy.

Czwartek 21.05.2020

Joga dla dzieci

Karta pracy, cz. 4, s. 51.

Odwzorowanie kwiatków dla mamy. Rysowanie po śladach rysunków róż.

Karta pracy, cz. 4, s. 52.

Oglądanie obrazków. Odszukiwanie i zaznaczanie 10 różnic miedzy nimi.

Rozwiązanie zagadki o konwalii.

Dobrze ją znamy z prześlicznej woni,

kwitnie dzwonkami, ale nie dzwoni (konwalia).

• Oglądanie i wąchanie bukiecika konwalii ogrodowych (lub leśnych).

Bukiecik konwalii.

Dziecko ogląda konwalie, wąchają je.

•Rozmowa na temat konwalii.

Rodzic pyta:

Jak wygląda roślina?

Ile dzwonków jest na jednej łodyżce?

Gdzie rosną konwalie?

Czy można je zrywać?

Konwalia majowa jest rośliną leczniczą i ozdobną, nie jest już rośliną chronioną. Występuje często w lasach niemal całej Polski, ale można ją również hodować. Jej głównym walorem są niewielkie kwiaty o charakterystycznym zapachu i dzwonkowatym kształcie.

Obrazek z konwaliami wykonany techniką kirigami z koła.

Przygotować dla dziecka: kolorowy kartonik (nie zielony) o wymiarach 15–20 cm, białe i zielone kartki, na których narysowane są koła: na białej osiem kół o wymiarze 3 cm, na zielonej – dwa koła o wymiarach 2 cm, klej, nożyczki.

• Wycinanie kół. Złożenie wszystkich kół na połowę.

• Zagięcie zakładki za zielonym kole, odgięcie jej i odcięcie.

• Przesuniecie warstw koła.

• Sklejanie po dwa białe koła, tak aby powstały dzwoneczki.

• Naklejanie na kartonik liścia (lub 2 liści) konwalii.

• Wycięcie z zielonego papieru prostokąta (łodygi) i naklejenie go tak, aby łodyga wsunięta

była w liść.

• Naklejenie na łodygę dzwoneczków kwiatów.

• Porządkowanie miejsc pracy.

Rozmowa na temat słowa serce.

Wycięty z czerwonego kartonu kształt ludzkiego serca.

Rodzic pokazuje dziecku serduszko wycięte z czerwonego kartonu i pyta:

Z czym kojarzy się Ci ten kształt?

Czym jest serce?

Serce jest mięśniem wielkości pięści. Jego szersza część skierowana jest ku górze, węższa ku dołowi. Dzięki sercu w naszym ciele może krążyć krew.

Do czego ludziom potrzebne jest serce?

Czy tylko ludzie mają serca?

Czy znacie jakieś przysłowia o sercu?

Np.:

Co w sercu to na języku.

Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.

Piątek 22.05.2020

Ja i moja rodzina. Kto jest kim?

Wykorzystując drzewa genealogiczne możemy uświadamiać dzieciom, że mama jest również siostrą wujka, babcia mamą mamy, a tata wujkiem ich kuzyna. Warto wspomagać opowiadanie o tym obrazkiem. Można też zachęcić dzieci do umiejscawiania podpisów w odpowiednim miejscu.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Festyn.

• Rozmowa na temat festynu.

Rodzic pyta:

Co to jest festyn?

Z jakiej okazji organizuje się festyn?

• Słuchanie opowiadania.

Książka (s. 78–81) dla dziecka.

Dziecko słucha czytanego przez rodzica opowiadania i oglądają ilustracje w książce.

Na rodzinny festyn do przedszkola Ady przyszło wiele rodzin, między innymi mama i tata Ady oraz Olek. „Święto rodziców” okazało się dobrym pomysłem i okazją do wspólnej zabawy. Całe przedszkole było udekorowane obrazkami namalowanymi przez dzieci oraz kwiatami. W ogródku postawiono dodatkowe ławki, leżaki i miękkie pufy do siedzenia. Dzieci wymyśliły wiele śmiesznych konkurencji, w których brali udział dorośli. Zaczęło się od zagadek, potem były zawody w podrzucaniu piłki głową, co okazało się ulubionym zajęciem niektórych tatusiów. Przedszkolaki zorganizowały pokaz puszczania baniek mydlanych, które wirowały w powietrzu, mieniąc się wszystkimi

kolorami tęczy. Najwięcej śmiechu wywołała ogromna bańka, która osiadła na nosie jednego z rodziców – minęło sporo czasu, zanim pękła! Tata Ady i Olka wygrał konkurs w skakaniu na jednej nodze dookoła karuzeli i chociaż w trakcie spadł mu lewy but, nie poddawał się do końca.

Brawo! – krzyczała Ada.

Tato! Tato! – dopingował Olek.

Następnie odbył się konkurs drużynowy z udziałem dorosłych i dzieci. Liczyły się zręczność i refleks. Każdy rodzic otrzymał plastikową butelkę, a zadaniem dzieci było jak najszybsze napełnienie jej wodą i zakręcenie. Ach, ile było przy tym radości! Wszyscy się nawzajem pooblewali, jakby to był śmigus-dyngus. Na szczęście pogoda była wspaniała i słońce szybko wysuszyło zmoczone ubrania. Mama Ady i Olka zajęła pierwsze miejsce w konkursie nadmuchiwania balonów. W ciągu minuty nadmuchała aż trzy i nawet zdążyła je zawiązać na supeł. Nagle rozległo się potężne

trrrach! To jeden z balonów pękł i wystraszył siedzące na dachu gołębie.

Myślałem, że wystrzeliłaś z armaty! – zażartował tata.

To dlatego, że kiedyś grałam na trąbce i mam silne płuca – wyjaśniła mama.

Później odbył się konkurs na rodzinne śpiewanie piosenek. Och! Nie każdy potrafi śpiewać. Niektórzy bardzo fałszowali, ale zupełnie się tym nie przejmowali. Przecież wcale nie trzeba być najlepszym we wszystkim. Najważniejsze to umieć się śmiać nawet z samego siebie. Jednak najwięcej radości wywołały wyścigi z surowym jajkiem trzymanym na łyżce. Dorośli starali się zachować równowagę w czasie biegu, a dzieci piszczały z emocji! Bum! Jajko już leżało na ziemi. Bach! Drugie jajko wylądowało na bucie jednego z ojców.

Cały trawnik zamienił się w jajecznicę! – zachichotał Olek.

To są jajka sadzone – stwierdziła Ada.

Zwycięzcy w różnych konkurencjach otrzymali nagrody zrobione przez dzieci: papierowe sowy z przyklejonymi ruchomymi oczami, świeczki ozdobione suszonymi kwiatkami lub muszelkami, kamienie pomalowane jak biedronki i zakładki do książek.

Każdy, kto zgłodniał, mógł się poczęstować pysznym ciastem i owocami, ale najsmaczniejsze okazały się owsiane ciasteczka, które przedszkolaki upiekły razem z paniami kucharkami.

Na zakończenie rodzinnego festynu dzieci przygotowały część artystyczną, a Ada wyrecytowała wierszyk:

Gdy na Księżyc się wybiorę,

to spakuję do walizki

moją mamę oraz tatę,

bo nie mogę zabrać wszystkich.

Z mamą będę liczyć gwiazdy

i rysować złote słońce,

z tatą zrobię prawo jazdy

na talerze latające.

Na Księżycu dom postawię

i dla mamy kwiat w ogrodzie,

tacie gwiezdną dam golarkę,

by się mógł ogolić co dzień.

Więc, gdy lecieć chcesz w nieznane,

zabierz tatę oraz mamę!

Ada otrzymała wielkie brawa, a potem rozpoczęła się loteria. W losowaniu nagrody głównej wzięli udział wszyscy zaproszeni goście. Każdy chciał wygrać, ale przecież to niemożliwe, żeby wygrali wszyscy. Dzieci trzymały kciuki i czekały, aż pani dyrektor odczyta zwycięski numer.

Wygrywa los z numerem 1865!

Hura! To nasz! – krzyknął uradowany Olek.

Mamy szczęście! – pisnęła Ada.

Nagrodą główną były bilety do teatru dla całej rodziny. Pozostali uczestnicy wylosowali nagrody pocieszenia w postaci książek.

Trzeba to uczcić! – zaproponowała mama.

Tylko nie każcie mi już dzisiaj skakać na jednej nodze! – zaśmiał się tata.

Tego dnia Ada i Olek byli bardzo dumni ze swoich rodziców. Chociaż są dorośli, mają wspaniałe poczucie humoru i można się z nimi świetnie bawić.

Rozmowa na temat opowiadania.

Rodzic pyta:

Z jakiej okazji odbywał się festyn w przedszkolu Ady?

Kto z rodziny Ady przybył na festyn?

Jaki konkurs wygrał tata Olka i Ady?

Na czym polegał konkurs drużynowy – dorośli z dziećmi?

W jakim konkursie mama Olka i Ady zajęła pierwsze miejsce?

Jakie inne konkursy odbyły się jeszcze podczas festynu?

Jakie nagrody przygotowały dzieci?

Czym częstowali się goście?

O kim Ada recytowała wiersz?

Czym zakończył się festyn?

Ja i moja rodzina. Puzzle do utrwalenia liter i cyfr.

To kolorowa i przyjemna dla dziecka pomoc, dzięki której utrwalają litery lub cyfry.

puzzle-cyfrowe-i-literowe-rodzina

 

 


DRODZY RODZICE I DROGIE DZIECI

KONTYNUUJĄC ZDALNE NAUCZANIE PRZESYŁAMY KOLEJNE PROPOZYCJE ORAZ POMYSŁY A WSPÓLNE ZABAWY ORAZ ZAJĘCIA MAJOWE W DOMU.

PROPONUJEMY OBEJRZENIE Z DZIEĆMI FILMU O ŁĄCE

I ZAMIESZCZAMY LINK

WĘDRÓWKI SKRZATA BORÓWKI odc.3 – ŁĄKA

MAJ

TYDZIEŃ 11.05 – 15.05.2020

TEMAT KOMPLEKSOWY: ŁĄKA W MAJU

 

 

11.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,

• wymienia rośliny i zwierzęta spotykane na łące,

• wykonuje pracę plastyczną,

• dostrzega piękno majowej przyrody.

Karta pracy, cz. 4, s. 36−37. Oglądanie obrazka. Określanie, co dzieje się na łące w maju. Oglądanie zdjęć zwierząt, nazywanie ich.

Słuchanie piosenki Wiosna na łące (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).

ZACHĘCAMY DO ODSŁUCHANIA PIOSENKI NA STRONACH WYDAWNICTWA MAC CD 2 UTWÓR NR 14

I. Dziś na łąkę przyszła Wiosna w kwiecistej sukience,

budzi maki i stokrotki,

jaskry i kaczeńce.

Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,

świeci ciepłe słońce,

w rosie kąpią się biedronki.

Wiosna już na łące!

II. Świerszcz zielone stroi skrzypce,

da dziś pierwszy koncert.

Tańczą pszczoły i motyle,

żabki i chrabąszcze.

Ref.: Ptaki…

III. Tak się wszyscy cieszą wiosną,

tańczą i śpiewają,

nawet krecik wyszedł z norki,

z myszką pląsa żwawo.

Ref.: Ptaki…

Rozmowa na temat tekstu piosenki. Rodzic pyta: − Kto przybył na łąkę? − Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna? − Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce? − Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.

Rozmowę na temat treści piosenki można połączyć z oglądaniem obrazków/zdjęć przedstawiających jej mieszkańców oraz występujące na niej rośliny. Inną propozycją jest wykonanie na tablicy łąki z karbowanej zielonej bibuły, na której dziecko umieści zrobione samodzielnie podczas działań plastycznych rośliny i mieszkańców łąki.

Zabawa rytmiczno-artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza Teresy Fiutowskiej Żabie łapki.

Dziecko i rodzic tworzą parę, stają naprzeciwko siebie i powtarzają tekst, ilustrując go ruchem.

Dwie zielone małe żabki,

tak nad stawem grają w łapki:

jedną łapką podnoszą prawą rękę ugiętą w łokciu,

klap, klap, klap. uderzają o prawą dłoń partnera,

Drugą łapką podnoszą lewą rękę ugiętą w łokciu,

klap, klap, klap. uderzają o lewą dłoń partnera,

Potem dwiema podnoszą obie ręce ugięte w łokciach,

klap, klap, klap. uderzają w obie dłonie partnera,

Ty, bocianie nas nie łap!  przykucają i grożą bocianowi, poruszając wskazującym palcem.

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego.

Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa
i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin. Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego. – Jeden, dwa, trzy… – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. – Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie. Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!

Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód. Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych  tak samo zielone jak żabka. „To nie ten liść” – pomyślała
i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny. O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła się z odkrycia. – I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny. „Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. – Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na pewno znajdę.

Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała. Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę. – Jest! Widzę cię, motylku! Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące podobnych. Czy któryś
z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie. – Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili. – Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące. Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też wypatrzyć  żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być.

Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści. – To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny. – Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. – Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też.

Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni. Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka. Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki, żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki. Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i… znikła. A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?

Rozmowa na temat opowiadania. Rodzic pyta: − W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka
i motylek cytrynek? − Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół? − Co to jest barwa ochronna?

UBARWIENIE OCHRONNE CZY MASKUJĄCE POLEGA NA UPODOBNIENIU SIĘ BARWĄ CIAŁA DO ŚRODOWISKA ŻYCIA DANEGO ZWIERZĘCIA. UBARWIENIE OCHRONNE JEST ROZPOWSZECHNIONE WŚRÓD ZWIERZĄT, TAKICH JAK NIEDŹWIEDŹ POLARNY, PASIKONIK, RZEKOTKA DRZEWNA.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Owady na łące.

Dziecko porusza się w różnych kierunkach mieszkania na palcach, naśladując głosem ciche brzęczenie. Na dźwięk tamburynu przykucają – owady odpoczywają na kwiatach. Na dwa dźwięki tamburynu ponownie poruszają się po sali.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Bukiety kwiatów.

Dziecko spaceruje po łące, co pewien czas schylając się i zrywając kwiatek. Na hasło: Bukiety kwiatów zatrzymuje się i podnosi do góry raz prawą, raz lewą rękę. Prezentują swój bukiet.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi Bocian chodzi po wysokiej trawie.

Dziecko chodzi po dywanie wysoko unosząc kolana. Po kilku krokach zatrzymuje się, staje na jednej nodze, drugą ma opartą o kolano nogi, na której stoi. Porusza złączonymi przed sobą rękami wyobrażającymi dziób bociana i powtarza słowa: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.

Zabawa ruchowa elementem skoków Ostrożne żabki.

Dziecko-żabka porusza się, skacząc w przysiadzie. Hasło Nie ma bociana jest sygnałem, że niebezpieczeństwa nie ma, żabka może skakać dalej.

12.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wie, że sześcian (foremny) ma sześć ścian w kształcie przystających kwadratów,

• ustawia sześciany według wielkości: od najmniejszego do największego i na odwrót.

Karta pracy cz. 4, s. 39. Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie pętlą owadów. Dokańczanie rysunku motyla według wzoru.

Opowieść ruchowa przy muzyce – rozwijanie zdolności prawidłowego operowania oddechem. Nagranie muzyki o pogodnym charakterze (według wyboru Rodzica), odtwarzacz CD.

Rodzic zwraca się do dzieci: − Nastała wiosna. Dzisiaj wybierzemy się na łąkę. Dziecko spaceruje za Rodzicem w określonym kierunku w rytmie nagrania muzyki o pogodnym charakterze. Podczas przerwy w muzyce R. mówi: − Jak tutaj pięknie! Tyle kwiatów i miękka, świeża trawa! Dziecko nabiera powietrza nosem, wydycha ustami na samogłosce – ooo! i sylabie aaaach! Ponownie maszerują w rytmie nagrania muzycznego. Podczas przerwy w muzyce R. kontynuuje: − Czy czujesz, jak pachną kwiaty i kwitnące krzewy? Dziecko zatrzymuje się, nabiera powietrza nosem, a wypuszcza ustami, naśladując wąchanie kwiatów. Następnie udaje kichnięcie. Ponownie maszerują. R. mówi: − Pora odpocząć. Kładziemy się na trawie i powoli oddychamy. Dziecko wykonuje wdech nosem, wydech ustami, następnie wdech ustami i wydech ustami. − Zasypiamy, słuchamy wiosennej muzyki. W tle słychać cichą muzykę. Dziecko miarowo oddycha, z dłońmi ułożonymi na przeponie. − Zaczyna powiewać wiatr. Szumi trawa. Wiatr wieje coraz mocniej. Dziecko przechodzi do pozycji stojącej. Nabiera powietrza nosem i wypuszcza je, równocześnie wypełniając powietrzem policzki.

Zabawy z sześcianem.

• Przypomnienie cech kwadratu. Rodzic mówi: − Nakreśl w powietrzu kształt kwadratu. − Jakie są boki kwadratu?

• Zapoznanie z sześcianem. Kilka sześcianów różniących się wielkością.

Rodzic prezentuje dziecku kilka sześcianów różniących się wielkością. Nazywa figury. Dziecko je oglądają. Liczy ściany. Określa ich kształt – kwadrat. Układa figury według wzrastającej wielkości,
a potem – według malejącej.

Karta pracy, cz. 4, s. 40. Oglądanie sześcianów. Określanie różnic i podobieństw między nimi. Oglądanie rozłożonego sześcianu – jego siatki. Liczenie kwadratów. Rysowanie na każdej ścianie innego owada. Oglądanie obrazków sześcianu w różnym położeniu.

Zabawy z sześcianem – kostką.

Duża kostka z krążkami (lub liczbami). Rodzic pokazuje dużą kostkę z krążkami (lub liczbami). Dziecko rzuca kostką i wykonuje tyle czynności podanych przez R., ile oczek (lub jaką liczbę) wyrzucono na kostce. Czynności: podskoki, skłony, przysiady, okrzyki… − Dziecko rzuca kostką
i podaje liczbę większą (lub mniejszą) o jeden w stosunku do liczby oczek wyrzuconych na kostce. Na zakończenie dziecko przypomina, kształt jakiej bryły ma kostka.

Ćwiczenia w określaniu wartości logicznej zdań.

Dla każdego dziecka szyfonowa chustka. Dzieci dostają szyfonowe chustki. Rodzic wypowiada zdania. Jeżeli dzieci uznają, że zdanie jest prawdziwe, poruszają chustkami nad głowami. Jeżeli sądzą, że nie jest prawdziwe – siedzą bez ruchu.

Czy to prawda, czy to fałsz? Gdy odgadniesz, sygnał dasz.

− Konik polny w wodzie gra.

− Żaba dwie głowy ma.

− Biedroneczki są w kropeczki.

− Motyle mają ciepłe czapeczki.

− Stokrotka jest czerwona.

− Ważka jest większa niż wrona…

Kolorowanka Łąka w maju. Dla każdego dziecka wyprawka: karta L, kredki.

Karta pracy, cz. 4, s. 41. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie motyla po śladach. Kolorowanie rysunku. Rysowanie po śladzie drogi motyla do stokrotki.

13.05.2020

Cele Operacyjne, Dziecko:

• reaguje odpowiednim ruchem na hasła i sygnały muzyczne,

• śpiewa piosenkę,

• wykonuje papierową biedronkę,

• wymienia części ciała biedronki.

Zabawa Na wiosennej łące.

Dziecko wspólnie z Rodzicem próbuje naśladować ruchy zwierząt i roślin żyjących na wiosennej łące (np. stokrotki – stanie ze złączonymi nogami, prosto, z głową wyciągniętą do góry,
z rozłożonymi rękami…). Potem razem przedstawiają wiosenną łąkę, wcielając się w wybrane zwierzęta i rośliny.

Karta pracy, cz. 4, s. 42. Liczenie pszczół.

Łączenie pszczół z obrazkiem plastrów, do których lecą. Kończenie kolorowania plastrów miodu. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów, które otrzymujemy dzięki pszczołom. (Degustacja różnych miodów podczas śniadania).

Zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa Wiosenna pogoda.

Dzieci spaceruje po pokoju. Na hasło Burza zatrzymuje się, klaszcząc nad głową
i równocześnie mówiąc: bum, bum, bum. Ponownie spaceruje, na hasło Lekki wiatr – dziecko podskakuje z nogi na nogę. Ponowny marsz, na hasło Słońce – unosi ręce w górę, porusza nimi
w nadgarstkach.

Wykonanie biedronek.

• Rozmowa na temat budowy biedronki. Duże zdjęcie/obrazek biedronki. Rodzic na zdjęciu/ilustracji pokazuje części ciała biedronki, nazywa je (pancerz, pod nim skrzydła, głowa, oczy, aparat gębowy, nogi, czułki). Biedronki należą do rodziny chrząszczy. Przechodzą przez stadia przeobrażenia (jak np. motyl). W Polsce najczęściej spotykanymi gatunkami biedronek są dwukropki i siedmiokropki, co oznacza, że liczba kropek nie wskazuje na wiek, tylko na gatunek. Biedronki są pożyteczne, bo zjadają mszyce – szkodniki roślin.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania prac. Dla każdego dziecka: patyki, nici (grube), narysowane wzory biedronek na czarnym i czerwonym kartonie, nożyczki, klej.

− Przymocowanie półmetrowej nitki do każdego patyka.

− Wycinanie wzorów.

− Składanie czerwonego krążka na pół, rozprostowanie go, a następnie rozcięcie wzdłuż linii zgięcia.

− Naklejanie na czarny korpus biedronki dwóch czerwonych skrzydełek.

− Dorysowanie flamastrami (gdy klej przyschnie) kropek na skrzydełkach.

Ćwiczenia logorytmiczne Rób to, o czym mówi wiersz.

Dzieci poruszają się razem z Rodzicem zgodnie z tekstem wypowiadanego przez niego wierszyka. Następnie poruszają się same podczas recytacji przez Rodzica

Zrób do przodu cztery kroki,

i rozejrzyj się na boki.

Tupnij nogą raz i dwa,

ta zabawa nadal trwa.

Teraz w lewo jeden krok,

przysiad, i do góry skok.

Zrób do tyłu kroków trzy,

by koledze otrzeć łzy.

Klaśnij w ręce razy pięć,

na klaskanie też masz chęć!

Wokół obróć się, raz dwa,

piłka skacze hop-sa-sa.

Ręce w górę i na boki,

zrób zajęcze cztery skoki.

Gdy się zmęczysz, poleż sobie,

i wyciągnij w górę nogę.

Aktywne słuchanie muzyki Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna.

FRAGMENT MUZYCZNY DO ODSŁUCHANIA NA STRONACH WYDAWNICTWA MAC CD3 NR UTWORU 35

Duży zielony kawałek materiału, nagranie utworu Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna. Dla każdego dziecka: kolorowy papier, nożyczki. Dziecko wycina różne kwiaty z kolorowego papieru i układaj je na dużym zielonym kawałku materiału. Podczas zabawy wchodzi w role wiosennego wiatru, który pojawił się nad majową łąką. Każde dziecko chwyta kawałek materiału
i unosi go w górę. Ilustruje muzykę następującym ruchem:

− fragment wykonany głośno: dziecko porusza materiałem w taki sposób, aby kwiatki podskakiwały wysoko,

− fragment wykonany cicho: dziecko delikatnie porusza materiałem, w taki sposób, aby kwiatki podskakiwały niezbyt wysoko

− powtórzenie czynności z punktu 1: dzieci wolno poruszają się w prawą stronę,

− powtórzenie czynności z punktu 2: dziecko porusza się w lewą stronę, kładzie materiał na podłodze. Improwizuje ruchy wiatru, biegając po pokoju zgodnie z charakterem muzyki; kładzie się na podłodze, jeszcze nieznacznie poruszając rękami i nogami, ale coraz wolniej, aż na koniec zabawy wiatr cichnie
i dziecko zastyga bez ruchu.

14.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• rozpoznaje i nazywa rośliny i zwierzęta żyjące na łące,

• bawi się z rodzicami oraz rodzeństwem na łące.

Karta pracy, cz. 4, s. 43. Odszukanie na obrazku ukrytych zwierząt. Nazywanie ich. Określanie, dlaczego trudno było je odszukać. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów z roślin zielnych.

Wycieczka lub spacer na łąkę.

• Rozmowa przed wycieczką Co nas czeka na łące? Zwrócenie uwagi, co można zobaczyć na łące.

Rodzic pyta: • W jaki sposób można spędzać czas na łące? Zachęcanie do wnikliwej obserwacji napotkanych podczas wycieczki roślin i zwierząt.

• Wyjazd na łąkę. Dla każdego dziecka: lupa, kartonowa ramka.

• Poszukiwanie roślin i zwierząt, o których była mowa w przedszkolu.

• Opisywanie ich rzeczywistego wyglądu.

• Obserwowanie zachowania owadów, słuchanie wydawanych przez nie odgłosów.

• Obserwowanie roślin poruszanych wiatrem, rozpoznawanie ich i nazywanie.

• Oglądanie wybranych roślin lub zwierząt przez lupę.

• Zbieranie znanych roślin w celu wykonania zielnika.

• Robienie bukietów z kwiatów.

• Tworzenie obrazków – nakładanie zabranych z domu kartonowych ramek na wybrany fragment łąki; wypowiedzi dziecka na temat tego, co znalazło się w ramce, dlaczego wybrało właśnie to miejsce, co im się w nim podobało – dzielenie się swoimi spostrzeżeniami i wrażeniami;

• Zabawy na świeżym powietrzu z wykorzystaniem skakanek, piłki.

Oglądanie i nazywanie przywiezionych z łąki roślin, zapamiętywanie ich nazw.

• Przygotowanie roślin do zasuszenia: układanie ich na osobnych kartkach, nakrywanie drugą kartką
i wkładanie między strony grubej książki; po włożeniu wszystkich roślin obciążenie książki
i pozostawienie do wyschnięcia na około dwa tygodnie. Po zakończeniu suszenia przyklejenie –
z pomocą rodzica – roślin kawałkami taśmy przeźroczystej na kartonowe kartki, naklejenie podpisów. Rośliny przyniesione z łąki, kartki, gruba książka, taśma przeźroczysta, kartonowe kartki, napisy – nazwy roślin, klej.

Wyrażanie swoich wrażeń i przeżyć za pomocą ekspresji plastycznej

– rysowanie łąki na zielonych kartkach pastelami olejnymi. Dla każdego dziecka: zielone kartki, pastele olejne lub inne dostępne farby w domu.

15.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wymienia nazwy wielu zwierząt, roślin, interesuje się przyrodą,

• wymienia nazwy wybranych roślin zielnych,

• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

Kończenie rymowanek o łące.

Trawa, kwiaty, biedronka – to na pewno… (łąka)

Czerwone jak gotowane raki – to… (maki)

Ma żółty środek, białe płatki, łodyga u niej wiotka. Ten łąkowy kwiat to… (stokrotka)

Piegowata dama. Po łące chodzi od rana.

Wygrzewa się w promykach słonka.

To maleńka… (biedronka)

Czy to fruwające kwiaty?

Jest ich tyle!

Nie, to… (motyle)

Lata, lata koło nosa.

Uwaga! To groźna… (osa)

Lata, lata obok czoła. To miodna… (pszczoła)

Założenie pierwszej karty zielnika.

• Oglądanie obrazków roślin łąkowych, przypomnienie ich nazw. Obrazki roślin łąkowych, produkty, w których zastosowano rośliny zielne. Rodzic opowiada o zastosowaniu roślin zielnych, pokazuje syropy, kremy, suszone zioła na herbatę (np. rumianek), szampon pokrzywowy, tabletki rapacholin, krem rumiankowy…

• Ćwiczenia oddechowe Dmuchamy na dmuchawiec (mniszek pospolity). Dziecko naśladuje dmuchanie na trzymaną w ręce roślinę. Dmucha mocno, aż do braku powietrza.

• Oglądanie przyklejonych na kartkach (i podpisanych) roślin przyniesionych z wycieczki na łąkę. Dziecko ogląda rośliny, nazywa wskazywane części (łodyga, korzeń, liść, kwiat). Rodzic wyjaśnia, że dopnie te kartki do zielnika, który już założył i który będzie uzupełniał. Kartki z przyklejonymi roślinami przyniesionymi z wycieczki na łąkę.

Słuchanie wiersza Anny Onichimowskiej Zielnik.

Kartki z przyklejonymi do nich roślinami (wymienionymi w wierszu), obrazki lub zdjęcia.

Biały rumianek.

Na drugiej

mały bukiet sasanek.

Na trzeciej

liście dębu i babki.

Na czwartej

fiołki, konwalie, bratki.

Rodzic recytując, pokazuje kartki z wymienionymi roślinami, które są do nich przyklejone
(z wyjątkiem sasanek, bo są pod ochroną – na tej kartce zamiast przyklejonej rośliny jest tylko jej obrazek, wykonany przez R.).

• Rozmowa na temat wiersza. Rodzic pyta: − Jakie rośliny znajdowały się na kartkach? − Dlaczego był tam rysunek sasanek? − Dlaczego zakładamy zielnik?

• Wykonanie przez każde dziecko pierwszej strony własnego zielnika. Dla każdego dziecka: rośliny (np. koniczyna, mniszek pospolity, szczaw…), kawałki taśmy klejącej, kartkę z bloku technicznego (kolorowa). Każde dziecko dostaje jedną roślinę (np. koniczynę, mniszek pospolity, szczaw…), kawałki taśmy klejącej, kartki z bloku technicznego (kolorowe). Dzieci wykonują następujące czynności:

• Układają roślinę na kartce.

• Przyklejają ją do kartki za pomocą taśmy klejącej. (R. zachęca dzieci, aby wykonywały dalsze strony zielnika).

• Wspólne wypicie herbatki ziołowej np. rumiankowej. Herbatka ziołowa np. rumiankowa, kubeczki.

POZDRAWIAMY I ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY

PANI KASIA I ASIA


ZAMIESZCZAMY PROPOZYJE NA KOLEJNY TYDZIEŃ DLA NASZYCH MILUSIŃSKICH. MAMY NADZIEJĘ, ŻE TO BĘDZIE CIEKAWA PROPOZYCJA NA MAJOWE DNI.

W TYM TYGODNIU MÓWIMY O WROCŁAWIU, WIĘC ODSYŁAMY DO ATRAKCJI ZAPROPONOWANYCH NA STRONIE WROCŁAWIA:

  1. KRASNALE NA TROPIE – GRA DLA DZIECIAKÓW WIĘCEJ INFORMACJI TUTAJ https://www.wroclaw.pl/portal/krasnale-na-tropie

 

MAJ

TYDZIEŃ 04.05 – 08.05.2020

TEMAT KOMPLEKSOWY: Moja miejscowość, mój region.

 

04.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

• wypowiada się całymi zdaniami,

• wymienia różnice między miastem a wsią,

• wymienia nazwy pobliskich ulic.

Oglądanie obrazków, zdjęć, przedstawiających miejscowość, w której mieszka dziecko. Następnie pod kierunkiem rodzica prowadzi swobodne rozmowy na temat miejsca, w którym mieszka, adresu zamieszkania i adresu przedszkola.

 

ratusz

 

sky tower

 

 

Zabawa paluszkowa wg. K. Sąsiadka „ Ja dziesięć palców mam”.

Ja dziesięć palców mam, (dziecko pokazuje obie dłonie z rozłożonymi palcami)

Na pianinie gram. (Naśladuje grę na pianinie)

Ja dwie ręce mam, (Pokazuje dłonie)

Na bębenku gram. (Uderza na przemian dłońmi o uda)

Ja dziesięć palców mam (pokazuje obie dłonie z rozłożonymi palcami)

I na trąbce gram. (Naśladuje granie na trąbce)

Ja dwie ręce mam, (Pokazuje dłonie)

I zaklaszcze wam. (Klaszcze)

 

Słuchanie piosenki : „Najpiękniejsze miejsce świata”

link do posłuchania utworu na stronie wydawnictwa MAC https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb.

Tekst piosenki:

 

  1. Są na całym świecie miasteczek tysiące

i są też wioseczki jak z bajeczki.

Tutaj bloki różne, biurowce, wieżowce,

tam domki, łąki, pola, rzeczki.

 

Ref. A ja mieszkam właśnie tu, tutaj tulę się do snu.

Tutaj swoje mam radości i troski.

Każde drzewo tutaj znam, każdą drogę tu i tam.

To jest mój kawałek Polski.

Najpiękniejsze miejsce świata, w prawo, w lewo, w tył i w przód.

Taki to mój mały cud!

 

  1. Słychać tu tramwaje i gwar na chodnikach.

Gdzieś indziej, jak gdaczą sobie kurki.

W jednym miejscu śmiechy, a w drugim muzyka,

a w trzecim cicho płyną chmurki.

 

Ref. A ja mieszkam właśnie tu, tutaj tulę się do snu.

Tutaj swoje mam radości i troski.

Każde drzewo tutaj znam, każdą drogę tu i tam.

To jest mój kawałek Polski.

Najpiękniejsze miejsce świata, w prawo, w lewo, w tył i w przód.

Taki to mój mały cud!

 

  1. Ktoś pokochał morze lub dom nad jeziorem.

Ktoś góry, gdzie czystej wody zdroje.

Ktoś pokochał ciszę i gwiazdy wieczorem.

Ja także kocham miejsce swoje.

 

Ref. A ja mieszkam właśnie tu, tutaj tulę się do snu.

Tutaj swoje mam radości i troski.

Każde drzewo tutaj znam, każdą drogę tu i tam.

To jest mój kawałek Polski.

Najpiękniejsze miejsce świata, w prawo, w lewo, w tył i w przód.

Taki to mój mały cud!

 

Rozmowa na temat piosenki. Rodzic pyta dziecko:

  • O jakim miejscu jest piosenka?
  • Jakie ono jest?
  • Co to znaczy, że mamy „swój kawałek Polski”?

 

Ćwiczenia poranne:

  • Ćwiczenia dużych grup mięśniowych: „Pobudka” – dziecko leży na dywanie- śpi. Na uderzenie w bębenek, powoli wstaje, prostuje się, przeciąga, przeciera oczy, maszeruje po pokoju, aby rozprostować mięśnie; ale chce mu się jeszcze spać i na sygnał- dwa uderzenia w bębenek – ponownie zasypia.
  • Ćwiczenia z elementem czworakowania: „Rozrzucone klocki” – dziecko chodzi na czworakach pomiędzy rozłożonymi na dywanie klockami. Co pewien czas prostuje się i rozgląda, jak dużo klocków rozłożonych jest na dywanie.
  • Ćwiczenia tułowia połączone z ćwiczeniem równowagi: „Zbieramy klocki” – dziecko spaceruje po pokoju, na uderzenie w bębenek, wykonuje skłon w przód (nogi proste w kolanach) podnosi klocek i wkłada go do pudełka.

 

Słuchanie wiersza Małgorzaty Strękowskiej- Zaremby: „Małe miasteczko”

 

W małym miasteczku nie ma wieżowców,

schodów ruchomych ni zoo,

lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,

które śpiewają wesoło.

 

Dookoła rynku stoi rząd domów

w siedmiu kolorach tęczy:

ruch jest nieduży, spokojnie, miło,

czasami pszczoła zabrzęczy.

 

Czyste powietrze pachnie zielenią,

na niebie świeci słoneczko,

wszędzie jest blisko, ludzie się znają,

dbają o swoje miasteczko.

Rozmowa rodzica z dzieckiem na temat słuchanego wiersza:

  • Jak wygląda małe miasteczko?
  • Jakie są plusy mieszkania w małym miasteczku?
  • Wskazywanie różnic między miasteczkiem (wsią), a dużym miastem.

 

Zabawa z rymowanką

Miejscowość swoją znamy, miejscowość swoją kochamy – dziecko wypowiada rymowankę cicho, głośno, rytmizuje ją prostym, wymyślonym przez siebie ruchem(np. klaskanie, tupanie, podskoki), śpiewa na własną melodię.

 

Karta pracy, cz. 4 s. 20

dziecko rysuje szlaczki po śladach, a potem samodzielnie. Następnie nakleja w ramce widokówki, zdjęcia albo rysuje ważne miejsca ze swojej miejscowości.

 

 

05.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • Liczy do 10;

  • Rysuje po śladach.

Karta pracy, cz.4, s.21

dziecko rysuje po śladach. Określa , który rysunek kojarzy się z jego otoczeniem.

Karty pracy

dorysuj odpowiednią ilość kropek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Obejrzenie legendy o Smoku Wrocławskim.

Odsyłam do krótkiego filmu na kanale You Tube. https://www.youtube.com/watch?v=50Lbsot4MVo.

 

Rozmowa z dzieckiem na temat wybranej legendy wrocławskiej

(może być na temat tej, obejrzanej na kanale You Tube). Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat legendy – wyjaśnia niezrozumiałe pojęcia i zwroty.

 

Karta pracy, cz.4, s. 22

dziecko koloruje ramkę zdjęcia przypominającego jego miejscowość. Kolorowanie rysunku.

 

06.05.2020

Cele Operacyjne, Dziecko:

  • śpiewa piosenkę;

  • wykonuje wydzierankę z kolorowego papieru;

  • rozpoznaje herb swojej miejscowości.

Karta pracy, cz. 4, s. 23

dziecko czyta z rodzicem lub samodzielnie (jeśli potrafi) nazwy miejscowości. Następnie rysuje znak + pod napisami miasto lub wioska, jeżeli dane zdjęcie przedstawia elementy miasta lub wsi. Dziecko koloruje rysunki.

Utrwalanie piosenki; „Najpiękniejsze miejsce świata”.

 

Zabawa: „Jestem Polakiem” – rozwijająca zdolność improwizacji muzycznych

w rytmie nagrania piosenki, dziecko maszeruje w określonym kierunku. Mocne uderzenie w bębenek i przerwa w muzyce oznaczają zatrzymanie się. Rodzic zwraca się do dziecka śpiewając: „Jestem Polakiem ponieważ…”. Dziecko kończy zdanie śpiewając. Zdanie: Jestem Polakiem ponieważ…, można zastąpić innym np.: Mieszkam w…, Bardzo lubię swoje miasto ponieważ ,…

 

Herb naszej miejscowości – wydzieranka z kolorowego papieru.

Oglądanie herbu miejscowości, w której mieszka dziecko. Rodzic wyjaśnia znaczenie herbu, zwraca uwagę, z jakich elementów składa się herb, wyjaśnia co one oznaczają. Rysowanie wnętrza herbu, wydzieranie z papieru , w odpowiednich kolorach małych kawałeczków, naklejanie ich na konturach herbu.

 

Karta pracy cz. 4, s. 24 – oglądanie herbów różnych miast

https://www.youtube.com/watch?v=DpiZN5Zyt2s – film z ilustracjami herbów miast polskich. Rysowanie herbu miejscowości dziecka, albo jego wymyślenie.

 

Karta pracy, cz. 4, s.24 ( ciąg dalszy)

rysowanie po śladzie drogi Ady i taty do domu.

 

Dla chętnych kolorowanki herbów wybranych miast

https://www.superkid.pl/kolorowanki-herby-miast

 

07.05.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • wykonuje kopertę;

  • rozpoznaje swoją miejscowość na zdjęciach, obrazkach.

Wykonanie koperty z adresem

dziecko wycina rysunek rozłożonej koperty, zagina ją wzdłuż linii i skleja w odpowiednich miejscach. Rodzic zapisuje na kopercie adres zamieszkania, podany przez dziecko. Można skorzystać z gotowych wzorów kopert, wysyłanych w załączniku

Karta pracy, cz.4, s.25

rysowanie po liniach od obrazków dzieci do zdjęć miejscowości, w których mieszkają. Rysowanie po śladzie drogi babci i dziadka do domu.

 

Słuchanie wiersza Bożeny Formy: „Droga do Przedszkola”:

 

Codziennie wczesnym rankiem

zawsze drogą tą samą

do przedszkola maszeruję

razem z moją mamą.

Mijam skrzyżowanie

sklepy, park i szkołę

potem kilka domów

I widzę przedszkole.

Chociaż jestem mały

to swój adres znam.

Do domu potrafię

drogę wskazać sam.

  • Rodzic próbuje recytować wiersz zwracając uwagę na odpowiednią intonacje i dykcję. Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza.

Karta pracy, cz.4, s.26

określanie co przedstawiają zdjęcia. Odszukanie w naklejkach zdjęć podobnych krajobrazów i naklejanie ich obok odpowiednich zdjęć. Rysowanie takiego samego rysunku po prawej stronie. Określanie, co znajduje się w rogach rysunków.

 

08.05.2020

 

Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się na temat wiersza;

  • wie, że jest Polakiem.

Karta pracy, cz. 4, s.27 

rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach spirali – dużych i małych.

Zabawa: Dokończ zdania.

  • Miejscowość, w której mieszkam, to…

  • Mieszkam… przy ulicy…

  • Lubię swoją miejscowość, bo…

  • Moje przedszkole znajduje się w…przy ulicy…

Nauka wiersza Ewy Stadmuller: „ Kim jesteś?”. Słuchanie wiersza.

Czy wiesz, kim jesteś?

– To oczywiste!

Co ci jest bliskie?

– Znaki ojczyste.

Ojczyste barwy

– biało – czerwone.

Ojczyste godło

– orzeł w koronie.

Ojczyste w hymnie

– mazurka dźwięki,

no i stolica

– miasto syrenki.

I jeszcze Wisła

co sobie płynie:

raz na wyżynie,

raz na równinie,

i mija miasta

prześliczne takie…

– Już wiesz, kim jesteś?

– Jestem Polakiem.

  • Rozmowa na temat wiersza. Rodzic pyta:

  • Co jest bliskie osobie z wiersza?

  • Jakie znaki ojczyste?

  • Co jest jeszcze bliskie?

  • Kim jest osoba z wiersza? A Ty, kim jesteś?

Karta pracy, cz. 4, s.28

czytanie z rodzicem napisów odszukanych w naklejkach : Wisła, stolica, Bałtyk, Tatry. Naklejanie ich w odpowiednich miejscach na mapie. Rodzic pyta:

  • Co to jest Bałtyk?

  • Gdzie się znajduje?

  • Jak nazywa się stolica Polski?

Oglądanie godła Polski.

Kolorowanie godła według wzoru. – w załączniku materiał do pobrania.

Słuchanie fragmentu wiersza Apolinarego Nosalskiego : „O dwunastu braciach – maj” Gałązka bzu.

Wreszcie się zjawia

maj wystrojony

i bzu przynosi

pełne brzemiona.

przez całe ranki,

całe wieczory

gra na fujarce

z wierzbowej kory.

Rodzic pyta dziecko:

  • Jak nazywa się nowy miesiąc?

  • Jaki miesiąc był przed nim? Jaki będzie po nim?

  • Gałązki, jakiego krzewu przynosi nam maj?

  • Co się dzieje w przyrodzie w maju?

  • Dziecko próbuje wymienić nazwy wszystkich miesięcy roku- od stycznia do grudnia. Określa, którym z kolei miesiącem jest maj.

Życzymy miłej nauki i zabawy

Pani Joasia i Pani Kasia

DRODZY RODZICE INFORMUJEMY, ŻE NAJBLIŻSZA NASZA WIZYTA W PRZEDSZKOLU ODBĘDZIE SIĘ 28.04.2020 – KTO Z PAŃSTWA JESZCZE NIE ODEBRAŁ KART PRACY ZAPRASZAMY. DYŻUR PEŁNIMY W GODZINACH OD 9 DO GODZINY 13

PONIEWAŻ TERMIN ZAMKNIĘCIA PLACÓWEK W DALSZYM CIĄGU ZOSTAŁ PRZEDŁUŻONY DO 24.05.2020 W ZWIĄZKU Z TYM PONIŻEJ ZAMIESZCZAMY PROPOZYCJE NA KOLEJNY TYDZIEŃ DLA NASZYCH MILUSIŃSKICH. MAMY NADZIEJĘ, ŻE TO BĘDZIE CIEKAWA PROPOZYCJA NA PIERWSZE MAJOWE DNI.

 

KWIECIEŃ/MAJ

TYDZIEŃ 27.04 – 30.04.2020

TEMAT KOMPLEKSOWY: MOJA OJCZYZNA

27.04.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się całymi zdaniami,
  • wie, jak powstała Warszawa,
  • wykonuje pracę plastyczną,
  • działa twórczo

Oglądanie widokówek, filmów, książek, albumów o Warszawie.

Dziecko ogląda przygotowany  materiał, dzieli się swoimi spostrzeżeniami. Swobodnie opisuje charakterystyczne miejsca Warszawy. Proponujemy obejrzenie z dzieckiem na kanale youtube filmu o Warszawie pt. MAJA ZDOBYWA WARSZAWĘ (2016). Poniżej zamieszczam link do filmu.

 

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych

Sięgnij jak najwyżej. Dziecko wspina się na palce, wyciąga ręce naprzemiennie w górę, aby sięgnąć jak najwyżej; następnie wykonuje siad klęczny, przyciska głowę do kolan – stara się zwinąć w jak najmniejszą kulkę.

Ćwiczenie równowagi Kto potrafi?

Dziecko dotyka prawym łokciem lewego kolana i odwrotnie; wytrzymuje chwilę w tej pozycji.

 

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Zakochany w syrenie.

Opowiadanie zostanie zamieszczone w postaci dodatkowego pliku dźwiękowego. Zachęcamy do odsłuchania go wspólnie z dzieckiem.

https://drive.google.com/file/d/1YiO7liUlDwvXyYSSiCksYtY2B_aqFv6c/view?ts=5ea6815a

 

 

Rozmowa na temat opowiadania.

Rodzic pyta: − O czym dowiedziała się Ada
w przedszkolu? − Kto pomógł jej przedstawić legendę?  Wspólne z rodzicem  opowiadanie legendy
o powstaniu Warszawy.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 29. Rysowanie po śladach rysunku Syreny i fal.

 

 

Piękny jest nasz kraj – twórcza zabawa plastyczna.

Wybieranie spośród obrazków zdjęć (wyciętych z kolorowych czasopism) różnych zakątków naszego kraju tych, które dziecku podobają się najbardziej. Omawianie, co one przedstawiają; uzasadnianie swojego wyboru. Obrazki/zdjęcia wycięte z czasopism.

 

 

Wykonanie pracy plastycznej.

 Dla każdego dziecka zdjęcia lub obrazki (wycięte z czasopism) przedstawiające różne miejsca Polski, pastele olejne, kartki, klej. Zaproponowanie wykonania obrazka przedstawiającego miejsca, które dzieciom się podobają, z jednoczesnym uchwyceniem różnorodności polskiego krajobrazu.

Pokaz i omówienie sposobu wykonania pracy przez rodzica. Samodzielne działania dzieci; naklejanie pośrodku kartki zdjęcia lub obrazka (wyciętych z kolorowych czasopism) wybranego przez dzieci; dorysowywanie – według pomysłów dzieci – z każdej strony pastelami olejnymi brakujących elementów w taki sposób, aby z naklejonym elementem tworzyły jedną całość.  Oglądanie powstałych prac; wyjaśnianie przez autorów, jakie elementy dorysowali i dlaczego.  Prezentacja prac na wystawie w kąciku dla rodziców.

 

 

Słuchanie piosenki Syrenka (sł. i muz. Krystyna Gowik).

Aby odsłuchać piosenkę wspólnie z dzieckiem odsyłamy państwa na wcześniej przez nas zamieszczone linki na strony wydawnictwa MAC.

  1. Stoi Syrenka nad Wisłą i patrzy na rzeki fale. 

Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,  no i nie boją się wcale. 

Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,  no i nie boją się wcale. 

To nie jest żywa Syrenka,  to pomnik Warszawę chroni.

  Bo, jak mówi stara legenda:  Syrenka miasta broni.

  Bo, jak mówi stara legenda:  Syrenka miasta broni.

 

 Ref.: Nasza Warszawa, nasza stolica  ciągle Syrenkę zachwyca. 

A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp  swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup, chlup.

 A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp:  Chlup! Chlup! Chlup!

 

  1. Kiedyś prawdziwa Syrenka w falach tej rzeki mieszkała.

Siadała czasem na brzegu Wisły  i cudne pieśni śpiewała.

 Siadała czasem na brzegu Wisły  i cudne pieśni śpiewała. 

Złapali ją w sieć rybacy,  spać poszli, bo nocka była, 

lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,  bo bardzo go prosiła.

 Lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,  bo bardzo go prosiła.

 

Ref.: Nasza Warszawa…

 

 

Rozmowa na temat tekstu piosenki

Rodzic pyta: − Co to jest stolica? − Jak nazywa się stolica Polski? − Jak nazywa się najdłuższa z polskich rzek? − O kim opowiada piosenka? − Czy znasz legendę o Syrence? − Gdzie w Warszawie można spotkać Syrenkę? − Co to jest herb? Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego. Próby śpiewu (mormorando) razem z rodzicem melodii pierwszej zwrotki.

A poniżej zamieszczamy propozycje do pokolorowania mamą i tatą i życzymy udanej zabawy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28.04.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • wie, że porównując ilość płynów w naczyniach, nie należy sugerować się jego wyglądem,
  • wie, że płyny występują w butelkach: 0,5l, 1l, 1,5l,
  • aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 30−31.

Określanie, co zwiedzali w Warszawie Olek, Ada, mama i tata z rodzicami mamy. Oglądanie zdjęć warszawskich syrenek. Rysowanie po śladach rysunków bez odrywania kredki od kartki.

 

 

Zabawy i ćwiczenia związane z mierzeniem pojemności płynów.

Przygotowane przez rodzica kilka butelek z plastiku, np. o pojemności 1l z różną zawartością wody zabarwionej farbą. Butelki są dobrze zakręcone.

  • Określanie, ile wody jest w butelce. Rodzic stawia przed dzieckiem zakręconą butelkę z wodą. Pyta dziecko: Ile jest wody w butelce – dużo, mało? Potem przewraca butelkę i pyta, czy jest w niej tyle samo wody.
  • Ustawianie butelek według wzrastającej w nich ilości wody. Butelki z różną ilością barwionej wody. Rodzic ustawia butelki na stoliku przed dzieckiem. − Dziecko określa, w której butelce jest najwięcej barwionej wody, a w której najmniej. − Ustawiają butelki według ilości zawartego w nich płynu – od tej z najmniejszą ilością, do tej z największą. − Dmuchają w kolejne odkręcone butelki. Porównują dźwięki wydawane przez nie.
  • Zapoznanie z miarą płynów. Rodzic pokazuje butelki – 0,5l, 1l, 1,5l. Mówi dziecku, że miarą pojemności płynów jest 1l – 0,5l to jest połowa 1l, a 1,5l – to litr i jeszcze połowa litra.
  • Sprawdzanie ilości napojów w dwóch różnych butelkach (jedna niska i szeroka, a druga – wąska
    i wysoka) za pomocą wspólnej miary. Butelki z wodą, kubek. Dziecko przelewa do kubka wodę
    z jednej butelki, a potem z drugiej butelki i liczą, ile kubków wody było w jednej, a ile w drugiej butelce, Określają, gdzie wody było więcej (było tyle samo).

 

 

Zabawa ruchowa z butelkami plastikowymi.

Dla  dziecka butelka plastikowa. Dziecko dostaje butelkę, ustawia ją względem siebie według poleceń rodzica: − połóż butelkę przed sobą, za sobą, − połóż ją po swojej prawej stronie, po swojej  lewej stronie, − turlaj butelkę po podłodze.

 

 

Wykonanie pracy plastycznej Nasze godło.

Dla każdego dziecka wyprawka, karta 22, nożyczki, czerwona farba, pędzel, korona. • Wycinanie
z karty rysunku godła i pomalowanie go na czerwono, tak aby kształt orła został biały. • Naklejanie korony – naklejka na głowie orła.

 

 

Ćwiczenia oddechowe Wiślane fale.

Dla każdego dziecka przymocowane do cienkich patyczków niebieskie paski karbowanej bibuły. Dzieci nabierają powietrze nosem, następnie powoli wypuszczają je ustami, wprawiając w ruch paski bibuły.

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 32–33.

Oglądanie zdjęcia, zwracanie uwagi na poziom soku w szklankach. Sok jabłkowy, szklanki, kubek plastikowy. Rodzic wlewa tyle samo soku jabłkowego do przygotowanych różnych szklanek – miarką jest plastikowy kubek.

  • Dziecko ogląda szklanki i dochodzi do wniosku, że o ilości soku nie mówi jego poziom w szklankach, tylko miarka jaką ten płyn rozlewano. Dziecko wypija sok ze szklanek. Wskazywanie butelki, w której zmieści się najwięcej płynu i tej, w której zmieści się go najmniej. Czytanie z rodzicem lub samodzielnie pojemności butelek.
  • Dzieci rysują szlaczki po śladzie, a potem samodzielnie. Następnie kolorują butelki, rysują je po śladzie a potem samodzielnie według wzoru.

 

ŚRODA

29.04.2020

Cele operacyjne Dziecko:

  • śpiewa piosenkę,
  • porusza się rytmicznie przy muzyce,
  • wykonuje małą mapę Polski,
  • wskazuje na mapie Polski: Warszawę, Bałtyk, Tatry…

 

Słuchanie hymnu Polski – Mazurka Dąbrowskiego.

Nagranie hymnu, odtwarzacz CD

Aby odsłuchać nagranie hymnu odsyłamy państwa do wcześniej zamieszczonego linku do odsłuchu piosenek na stronach wydawnictwa MAC – płyta CD nr 3 utwór nr 27 z cyklu Nowe Przygody Olka
i Ady.

− Wyjaśnianie, w jakich okolicznościach można go usłyszeć. − Omówienie zasad zachowania się podczas słuchania i śpiewania hymnu; ponowne wysłuchanie hymnu w postawie na baczność
i w ciszy.

 

 

Ćwiczenie koordynacji słuchowo-ruchowej Rozgrzewka.

Zgodnie z rytmem wystukiwanym np. przy pomocy dwóch klocków, wyklaskiwanym przez rodzica dziecko: maszeruje, biega na palcach, zatrzymuje się i wykonuje obroty wokół siebie, podskoki obunóż, ponownie biega na palcach, zmienia kierunek (w tył zwrot), wykonuje przysiad, krok w tył, maszeruje w rytmie poloneza.

 

 

Wykonanie małej mapy Polski.

Proponujemy wykorzystać literaturę dla dzieci np. Atlas dla dzieci

  • Poznawanie położenia geograficznego Polski na podstawie mapy. Mapa Polski. Wskazywanie granic, zwracanie uwagi na kolorystykę poszczególnych regionów naszego kraju: góry, wyżyny, niziny, wody, pokazywanie i nazywanie najdłuższych rzek (Wisła, Odra), największych miast leżących nad Wisłą (Kraków, Gdańsk), odczytywanie na mapie przez rodzica niektórych nazw: Tatry, Bałtyk, odczytywanie nazw państw sąsiadujących z Polską.
  • Oglądanie mapy Polski.

 

 

Pokaz gotowej mapy; zapoznanie ze sposobem jej wykonania.

 Dla każdego dziecka kartonowy kontur mapy Polski, plastelina.

  • Naklejanie cienkiego wałeczka plasteliny po narysowanym śladzie drogi Wisły na kartonowych konturach mapy przygotowanych przez rodzica
  • Wypełnianie plasteliną wnętrz konturów mapy (gór, nizin, wyżyn) zgodnie z kolorystyką na wzorze. • Zaznaczenie Warszawy i swojego miasta.
  • Oglądanie powstałych prac.

 

 

Zabawa ruchowa z elementem skoku Skaczące piłki.

Szarfy, sznurówki, wstążki rodzic rozkłada na podłodze tworząc z nich małe koła. Dziecko stoi
w wybranym kole i wykonuje podskoki zgodnie z poleceniem rodzica. Piłki skaczą wysoko – dziecko podskakuje jak najwyżej; Piłki skaczą nisko – dziecko skacze nisko; Piłki leżą – dziecko stoi bez ruchu.

 

 

Zabawa ruchowa Waga.

Dziecko stoi w  wyznaczonym miejscu pokoju. Wyciąga ramiona w bok i wykonują skłony tułowia na boki – w prawo i w lewo, pokazując jak szalki wagi przechylają się w jedną i w drugą stronę.

 

 

30.04.2020

 

Cele operacyjne Dziecko:

  • wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
  • wymienia nazwy wybranych państw należących do UE,
  • wykonuje proste posiłki,
  • wie, co jest potrzebne do wykonania pizzy.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 34–35.

 Oglądanie mapy Europy. Słuchanie nazw państw europejskich – sąsiadów Polski. (Szarym kolorem zaznaczone zostały kontynenty Azji i Afryki) Kolorowanie flagi Polski. Określanie, w którą stronę są zwrócone. Oglądanie obrazków flag. Nazywanie samodzielnie lub z pomocą rodzica państw UE, do których one należą. Kolorowanie rysunków flag według wzoru. Oglądanie obrazków innych flag.

  • Oglądanie globusa; wyjaśnienie czym jest i do czego służy; odczytywanie wspólnie z rodzicem nazw kontynentów, jakie się na nim znajdują.

 

 

Globus.

  • Zabawa z globusem Wędrówka po świecie. Globus. Wprawianie globusa w ruch, zatrzymywanie go palcem przez dziecko, odczytywanie (samodzielnie lub z pomocą rodzica), w jakie miejsce dziecko dotarło.

 

 Wykonanie pizzy.

  • Zabawa Powitanie po włosku. Dzieci siedzą w kole. Rodzic wita się z dzieckiem w języku włoskim, mówiąc: Buongiorno (czyt. bondżorno) – dzień dobry. Wyjaśnia, co to znaczy i w jakim języku tak brzmi powitanie. Następnie dziecko wita swoich domowników, podając im prawą dłoń i mówiąc: Buongiorno.
  • Rozmowa na temat Włoch. Rodzic pokazuje Włochy na mapie Europy. Opowiada kilka ciekawostek o tym państwie.

Włochy to państwo położone na Półwyspie Apenińskim. Swoim kształtem przypomina buta. Stolicą Włoch jest Rzym na terenie, którego znajduje się państwo kościelne – Watykan, w którym mieszka papież. Tradycyjne włoskie potrawy to spaghetti i pizza. Tradycyjny włoski taniec to tarantella neapolitańska. Na należącej do Włoch wyspie Sycylii znajduje się wulkan Etna.

  • Oglądanie folderów, ulotek, katalogów, albumów o Włoszech.

Uczenie się wybranych słów (zwrotów) z języka włoskiego.

Rodzic uczy dziecko kilku podstawowych zwrotów w języku włoskim:

buongiorno (czyt. bondżorno) – dzień dobry,

arrivederci (czyt. airwederczi) – do widzenia,

mi chiamo (czyt. mi kjamo) – nazywam się,

si (czyt. sij) – tak, grazie (czyt. gracje) – dziękuję.

 

 

Opowieść ruchowa Podróżujemy po Włoszech.

Nagranie muzyki relaksacyjnej, odtwarzacz CD. Dziecko naśladuje ruchem, gestem, mimiką treść opowiadania. Podróż rozpoczynamy samochodem. (Dziecko porusza się po sali, naśladując odgłos auta: brum, brum, brr, brr). A teraz czas na odpoczynek. Kładziemy się na miękkiej, zielonej trawie, słuchamy odgłosów ptaków, szumu lasu. (Dziecko słucha nagrania relaksacyjnej muzyki). W dalszą podróż wyruszamy rowerem. (Dziecko leży na plecach, naśladuje jazdę na rowerze). A teraz czas na piknik. Zjemy pyszne spaghetti. (Dziecko naśladuje wsysanie makaronu (ćwiczenia mięśni warg), gryzienie (ruchy okrężne żuchwy), oblizywanie ust po smacznym posiłku (ćwiczenia języka)). Pod koniec naszej podróży odpoczniemy na plaży nad ciepłym Morzem Śródziemnym. (Leży na plecach, naśladując opalanie się, pływanie).

 

 

Oglądanie przygotowanych produktów.

Ser żółty starty na wiórki, szynka, sos pomidorowy, upieczone przez kucharki spody do pizzy, cukinia, zielona pietruszka, pokrojone pomidory. Dzieci oglądają przygotowane produkty. Nazywają je. Dzielą nazwy na sylaby, jeżeli potrafią, dzielą nazwy wybranych produktów na głoski.

Wykonanie pizzy. Dla każdego dziecka: składniki na pizzę, gotowy spód. Każde dziecko dostaje na talerzu upieczony  spód do pizzy. Smaruje go przygotowanym wspólnie z rodzicem sosem pomidorowym, kładzie wybrane przez siebie dodatki. Rodzic wspólnie z dzieckiem umieszcza pizzę
w piekarniku, aby ją podgrzać. Porządkowanie miejsca pracy. Wspólna degustacja.

ŻYCZYMY WSZYSTKIM SMACZNEGO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Od najmłodszych lat nasze dzieci recytują wierszyk rozpoczynający się słowami: “Kto ty jesteś? Polak mały.” To taka pierwsza, mała lekcja patriotyzmu 🙂 Szczególnie w maju, w okolicach naszych świąt narodowych, warto, by dzieci utrwaliły sobie podstawowe wiadomości o swojej ojczyźnie, a także dowiedziały się czegoś więcej o kraju, w którym żyją.

W związku z nadchodzącymi obchodami DNIA FLAGI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ proponujemy odsłuchanie wspólnie z dzieckiem opowiadania M. Strękowskiej – Zaremby DZIEŃ FLAGI, które będzie zamieszczone w postaci pliku dźwiękowego.

https://drive.google.com/file/d/1YX8sSUCZ78OtrDBcE5co3rh1o_dKIgEP/view?ts=5ea68176

Zamieszczamy również poniżej kilka ciekawostek związanych z obchodami świąt majowych;

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to polskie święto obchodzone 2 maja, wprowadzone na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku, by propagować wiedzę  o Polskiej tożsamości oraz symbolach narodowych. Flaga składa się z dwóch poziomych pasów: białego i czerwonego. Pierwszy symbolizuje czystość  i niepokalanie, drugi – odwagę i waleczność. Oficjalnie flaga została uznana za symbol narodowy w 1919 roku, w rok po uzyskaniu przez Polskę niepodległości.

Życzymy wesołej zabawy oraz ciekawej lektury

Pani Asia i Pani Kasia

 

 

 

SZANOWNI PAŃSTWO

W związku z zaistniałą sytuacją w dalszym ciągu będziemy zamieszczać nasze propozycje do pracy z przedszkolakami w domu. Staramy się tak dobierać zabawy, aby Państwo mogli je realizować z dziećmi w domu.

Z powodu kwarantanny domowej nauczanie przeniosło się do Państwa domów. Pragniemy Państwa uspokoić  mimo, iż nie jesteśmy w stanie zrealizować wszystkich założeń wynikających z realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego z powodów oczywistych to jednak poprzez zajęcia w domu w oparciu o nasze propozycje oraz naturalną aktywność naszych wychowanków i  Państwa działania nasze dzieci są w stanie doskonalić już wcześniej nabyte kompetencje.

W oparciu o zdalne nauczanie jesteśmy w stanie w chwili obecnej realizować dwa podstawowe zadania z podstawy programowej a mianowicie;

Wspieranie wielokierunkowej aktywności dziecka poprzez organizację warunków sprzyjających nabywaniu doświadczeń w fizycznym, emocjonalnym, społecznym i poznawczym obszarze jego rozwoju.

Systematyczne uzupełnianie, za zgodą rodziców, realizowanych treści wychowawczych o nowe zagadnienia, wynikające z pojawienia się w otoczeniu dziecka zmian i zjawisk istotnych dla jego bezpieczeństwa i harmonijnego rozwoju.

Dzieci podczas pobytu w domu, uczestnicząc w zabawach oraz czynnościach dnia codziennego badają, doświadczają oraz eksplorują swoje otoczenie zdobywając nowe umiejętności, a tym samym doskonalą własny rozwój poznawczy. Dlatego tak ważne jest, aby w codziennej aktywności wystąpiły takie elementy jak;

  • Ćwiczenia w słuchaniu i mówieniu
  • Oglądanie obrazków, wspólne czytanie
  • Kreślenie np. szlaczków litero podobnych co prowadzi następnie do pisania
  • Szacowanie, klasyfikowanie, przeliczanie, porównywanie.
  • Zmiana pozycji ciała, czyli w miarę możliwości ruch oraz korzystanie z pobytu na świeżym powietrzu np. balkonie, ogrodzie lub tarasie.

W nawiązaniu do drugiego zadania podstawy programowej jesteście Państwo pierwszymi,  najważniejszymi nauczycielami swoich dzieci oraz świadkami nowego, nieznanego zagrożenia jakim się stało pojawienie koronawirusa. Dla nas wszystkich jest to sytuacja trudna i budzi niepokój przede wszystkim u dzieci. Wpływa znacząco na ich poczucie bezpieczeństwa. Komunikaty medialne oraz codzienne rozmowy mogą wywoływać dziecięce niepokoje. Dlatego tak istotna jest obecnie nasza i Państwa rola, aby nasze dzieci odzyskały poczucie bezpieczeństwa poprzez odpowiedzi na trudne pytania i wyjaśnienie zaistniałej sytuacji.

O to nasze propozycje zabaw dla naszych milusińskich na przyszły tydzień;

 

KWIECIEŃ

TYDZIEŃ 20.04 – 24.04.

TEMAT TYGODNIA: DBAMY O PRZYRODĘ

 

PONIEDZIAŁEK – 20.04.2020

CELE OPERACYJNE:

  • Wypowiadanie się zdaniami rozwiniętymi;
  • Rysowanie po śladach rysunków.
  1. Słuchanie piosenki pt.: „Ochroń Ziemię”. Rozmowa na temat tekstu piosenki. https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

Tekst piosenki:

  1. Mieszkamy na wielkiej kuli.
    Ta kula to nasza Ziemia.
    Dorośli ciągle na tej Ziemi
    chcą wszystko zmieniać.
    Wycinają drzewa,
    śmiecą na leśnej łące,
    czarny dym z kominów leci
    i zasłania słońce.

Ref.:

Ochroń Ziemię, bądź jej przyjacielem.

Ty i ja – jest tu dzieci wiele.

Im więcej nas, tym dla Ziemi lepszy czas (2x)

  1. Gdy wszystkie na świecie dzieci
    Zadbają o piękno Ziemi,
    to wszystko skończy się szczęśliwie,
    nic się nie zmieni.
    W ogromnym kosmosie
    Ziemia się nie zgubi,
    gdy ją każdy mały człowiek
    nauczy się lubić.

Ref.: Ochroń Ziemię…

 

  • Określanie nastroju piosenki: Rodzic zadaje pytania dziecku:
  • Co to znaczy, że mieszkamy na wielkiej kuli?
  • Czym jest Ziemia? Dlaczego musimy o nią dbać?
  • Czy wszyscy dorośli są przyjaciółmi Ziemi?
  • Co oznaczają słowa piosenki: „ W ogromnym kosmosie Ziemia się nie zgubi, gdy ją mały człowiek zacznie lubić?”

 

 

  1. Zabawa dramowa – „My drzewa”

 

Dziecko jest drzewem. Rodzic opowiada, co działo się z lasem, drzewami, a dziecko wciela się w rolę drzewa i uzewnętrznia stan emocjonalny w zależności od kolejnych zdarzeń opisywanych przez rodzica.

  • Dawno temu lasy były czyste, pełne ptaków i innych zwierząt. Drzewa były szczęśliwe, wesoło się uśmiechały, słuchając śpiewu ptaków siedzących na ich gałęziach. Mijały lata, powoli zachodziły zmiany- wycinki, bezmyślne niszczenie drzew. Zaczęło to złościć drzewa. A gdy na dodatek pojawiły się śmieci, które ludzie wywozili do lasu – drzewa wystraszyły się, co się z nimi stanie. Czy zginą w tych górach śmieci? Czy uschną? Dzisiaj smutno patrzą na to, co się dzieje. Może dzieci im pomogą?

 

  1. Oglądanie zdjęć wybranych drzew – liściastych i iglastych. Dziecko ogląda je, porównuje ich wygląd. Rodzic zadaje pytanie dziecku: „Co to jest las?” Pokazanie prezentacji przygotowanej przez nauczyciela ( w załączniku 🙂 )

DRZEWA LIŚCIASTE i iglaste

  1. Zabawa ruchowa rozwijająca wyczucie ciała i przestrzeni- toczymy zwalony pień. Dziecko jest przewróconym przez burzę pniem drzewa- leży na podłodze, a rodzic delikatnie turla pień w różnych kierunkach, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Po chwili następuje zamiana rólJ.

 

 

  • Poznawanie ogólnej budowy drzewa. Rodzic prezentuje dziecku ilustracje z budową drzewa. Dziecko nazywa części drzewa. Można wykorzystać dołączoną ilustrację, która jest w załączniku.

 

  • Karta pracy, cz. 4 s. 12-13. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-4.pdf
  • Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej „Strażnicy przyrody” Kolorowanie rysunków zwierząt. Rodzic zadaje pytania dziecku:
  • Co robiły dzieci w lesie?
  • Co mówiły zwierzęta o dzieciach?
  • Jak Ty zachowujesz się w lesie?

 

  1. Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 72 ( różowa książeczka)
  • Opisywanie, co przedstawia obrazek.
  • Określanie pierwszych głosek w słowie hamak i nazwach rysunków.
  • Rysowanie po śladach rysunków.
  • Kolorowanie wybranych rysunków.
  • Zaznaczenie litery h, H, w wyrazach.

 

WTOREK – 21.04.2020

Cele operacyjne:

  • segreguje obrazki kwiatów według koloru, wielkości, kształtu;
  • liczy w dostępnym mu zakresie.

 

  1. Oglądanie obrazków. Ocenianie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody. Rysowanie, jak dzieci dbają o przyrodę. Słuchanie nazw roślin chronionych przedstawionych na zdjęciach.- karta pracy, cz.4 s. 14-15. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-4.pdf

 

  1. Klasyfikowanie z użyciem kart logicznych. Dziecko wycina kwiaty. Rodzic pyta : „Jak można je rozdzielić?” ( osobno duże kwiaty, osobno małe, rozdzielanie według kształtów kwiatów). https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-wyp.pdf.

 

  • Zabawy badawcze. Rozmowa z dzieckiem na temat powietrza. Przypomnienie gdzie się znajduje, czy ma kolor, kształt, w jaki sposób można poznać, że znajduje się wokół nas.

 

  • Nadmuchiwanie balonów – obserwowanie ich powiększania się, wypuszczanie powietrza z balonów w kierunku własnej twarzy.
  • Wciąganie powietrza do płuc i wydychanie go przez słomkę do napojów do kubeczka z wodą – obserwowanie powstających bąbelków.
  • Dmuchanie na paski bibuły zawieszone na nitce.

 

ŚRODA – 22.04.2020

Cele operacyjne:

  • dziecko uczestniczy w zabawie ruchowej;
  • segreguje śmieci.

 

  1. Rodzic wyjaśnia dziecku słowa: „Lasy to płuca Ziemi”. Lasy to płuca Ziemi bo produkują tlen, którym oddychamy, zatrzymują także pył i kurz, oczyszczają powietrze, a drzewa iglaste wydzielają olejki eteryczne.

 

 

  1. Bajka dydaktyczna – „Co zanieczyszcza powietrze?” Zachęcamy do obejrzenia filmu na kanale You Tube

  • Praca plastyczna: „ Segregujemy śmieci” – wyprawka, karta 21, klej, nożyczki, kredki.
  • Oglądanie rysunków pojemników służących do segregowania śmieci;
  • Wycinanie z karty elementów pojemników;
  • Kolorowanie pojemników na odpowiednie kolory, w zależności od rodzaju śmieci, jakie należy do nich wrzucać przedstawione na rysunkach);
  • Składanie i sklejanie pojemników zgodnie z instrukcją;
  • Wykonanie pracy przez dziecko.

 

  1. Zabawa ruchowa : „Omiń kwiatki”- Rodzic zaznacza na podłodze, dywanie trzy kolorowe koła ( można je zrobić z taśmy, bibuły itp. Według pomysłu i kreatywności rodzica). Dziecko w rytmie (może być jakikolwiek instrument muzyczny w domu, jeśli takiego nie ma zachęcamy do zrobienia instrumentu z odpadków
    https://www.youtube.com/watch?v=AtGUqwsHtNg
    – na przykład bębenek) porusza się ostrożnie między nimi, aby ich nie podeptać. Na przerwę w grze, przykuca przy najbliższym kole- kwitkach, wciągając nosem powietrze – naśladuje wąchanie kwiatka. Dźwięk instrumentu jest sygnałem do ponownego wykonania ruchów.

 

  1. Karta pracy, cz. 4, s. 16. – oglądanie sytuacji przedstawionych na obrazkach. Układanie o nich zdań. Przedstawianie ich za pomocą liczmanów. Rysowanie po śladzie drogi Olka, Ady i dziadka do lasu.
  2. Karta pracy, cz.4, s.17 – rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie tulipanów po śladach, bez odrywania kredki od kartki. Kolorowanie ich.
  3. Zabawa ruchowa _ „Dzięcioł na drzewie” – dziecko stoi w lekkim rozkroku, naśladuje ruchy dzięcioła stukającego w pień drzewa ( wykonuje skłony i skręty głowy).

 

CZWARTEK – 23.04.2020

 

Cele operacyjne:

  • Dba o przyrodę,
  • Poznaje instrukcję zakładania hodowli hiacyntów.

 

  1. Rodzic wyjaśnia dziecku pojęcie : recykling

 

  1. Karta pracy, cz. 4 s. 18 – łączenie śmieci z odpowiednimi pojemnikami. Rysowanie butelek i słoików po śladach.

 

  • Karta pracy, cz. 4, s. 19 – Olek i Ada zakładają hodowlę hiacyntów. Oglądanie rysunków Ady i ich rozszyfrowywanie. Dziecko podaje, jakie czynności należy wykonać:
  • Przygotować doniczkę z ziemią;
  • Włożyć do doniczki cebulkę hiacynta;
  • Podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu;
  • Polewać hiacynta co kilka dni.

Uzupełnienie rysunków tulipana według wzoru. Jeśli jest możliwość w domu zachęcamy do założenia hodowli hiacyntów w domu J ( potrzeba: ziemi ogrodniczej, konewki z wodą, łopatki i doniczki). Jeśli taką zrobicie pochwalcie się koniecznie robiąc zdjęcia i wysyłając ja na naszego grupowego maila bądź grupę zamkniętą na Facebooku 🙂

 

  • Rysowanie na temat : Jaki piękny jest świat. Dziecko przedstawia na rysunku piękno przyrody.

 

PIĄTEK – 24.04.2020

 

Cele operacyjne:

  • dziecko wypowiada się zdaniami rozwiniętymi;
  • dba o przyrodę.

 

  1. Rozmowa z dzieckiem na temat wpływu zatrutego środowiska na rośliny, zwierzęta, ludzi.

 

  • Rodzic pokazuje obrazek (ścieki z fabryk trafiają do rzek) i zadaje pytania:
  • Co się stanie z rybami tej rzeki?
  • Co się stanie, jeżeli rybak złowi te ryby i je potem spożyje po usmażeniu?
  • Kto tutaj był trucicielem?

 

Rodzic zadaje pytania:

  • Co się stało z lasem?
  • Co się stało ze zwierzętami, dla których był on domem?
  • Kto tu zawinił?
  • Jak można przeciwdziałać skutkom zanieczyszczenia otaczającej nas przyrody?

 

  1. Zabawa w leśne echo – Rodzic wyklaskuje lub wytupuje dowolne rytmy, a dziecko powtarza je jak echo.

 

  1. Nauka krótkiej rymowanki. Po nauczeniu się rymowanki, dziecko wypowiada ja w rytmie wystukiwanym przez rodzica ( na bębenku lub innym instrumencie).

 

Lasy to płuca Ziemi

I o nie dbamy.

Nie niszczymy ich,

Nie śmiecimy w nich.

Tylko w ciszy patrzymy

I głęboko… oddychamy.

 

  • Rysowanie przez dziecko tego, co kojarzy mu się z lasem.

 

  1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej pt.: „Lis i lornetka”. Przypomnienie przez dziecko jak należy się zachowywać w lesie. Nagranie opowiadania wyślemy na maila.Po wysłuchaniu opowiadania, rodzic zadaje dziecku pytania:

 

  • Jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?
  • Dlaczego zwierzęta bały się dzieci?
  • Co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis.
  • Co zrobiły dzieci po powrocie do przedszkola?
  • Kogo narysowała Ada? Dlaczego?
  • Co narysowała Pani? Co przedstawiał jej rysunek?

 

 

ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY I NAUKI

NAUCZYCIELKI GRUPY IIIA

 


SZANOWNI PAŃSTWO

    W związku z zaistniałą sytuacją w dalszym ciągu będziemy zamieszczać nasze propozycje do pracy z przedszkolakami w domu. Staramy się tak dobierać zabawy, aby Państwo mogli je realizować z dziećmi w domu.

Z powodu kwarantanny domowej nauczanie przeniosło się do Państwa domów. Pragniemy Państwa uspokoić  mimo, iż nie jesteśmy w stanie zrealizować wszystkich założeń wynikających z realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego z powodów oczywistych to jednak poprzez zajęcia w domu w oparciu o nasze propozycje oraz naturalną aktywność naszych wychowanków i  Państwa działania nasze dzieci są w stanie doskonalić już wcześniej nabyte kompetencje. 

W oparciu o zdalne nauczanie jesteśmy w stanie w chwili obecnej realizować dwa podstawowe zadania z podstawy programowej a mianowicie;

Wspieranie wielokierunkowej aktywności dziecka poprzez organizację warunków sprzyjających nabywaniu doświadczeń w fizycznym, emocjonalnym, społecznym i poznawczym obszarze jego rozwoju.

Systematyczne uzupełnianie, za zgodą rodziców, realizowanych treści wychowawczych o nowe zagadnienia, wynikające z pojawienia się w otoczeniu dziecka zmian i zjawisk istotnych dla jego bezpieczeństwa i harmonijnego rozwoju.

Dzieci podczas pobytu w domu, uczestnicząc w zabawach oraz czynnościach dnia codziennego badają, doświadczają oraz eksplorują swoje otoczenie zdobywając nowe umiejętności, a tym samym doskonalą własny rozwój poznawczy. Dlatego tak ważne jest, aby w codziennej aktywności wystąpiły takie elementy jak; 

  • Ćwiczenia w słuchaniu i mówieniu 
  • Oglądanie obrazków, wspólne czytanie 
  • Kreślenie np. szlaczków litero podobnych co prowadzi następnie do pisania
  • Szacowanie, klasyfikowanie, przeliczanie, porównywanie. 
  • Zmiana pozycji ciała, czyli w miarę możliwości ruch oraz korzystanie z pobytu na świeżym powietrzu np. balkonie, ogrodzie lub tarasie. 

W nawiązaniu do drugiego zadania podstawy programowej jesteście Państwo pierwszymi,  najważniejszymi nauczycielami swoich dzieci oraz świadkami nowego, nieznanego zagrożenia jakim się stało pojawienie  koronawirusa. Dla nas wszystkich jest to sytuacja trudna i budzi niepokój przede wszystkim u dzieci. Wpływa znacząco na ich poczucie bezpieczeństwa. Komunikaty medialne oraz codzienne rozmowy mogą wywoływać dziecięce niepokoje. Dlatego tak istotna jest obecnie nasza i Państwa rola, aby nasze dzieci odzyskały poczucie bezpieczeństwa poprzez odpowiedzi na trudne pytania i wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. 

O to nasze propozycje zabaw dla naszych milusińskich na przyszły tydzień;

 

Wychodząc naprzeciw państwa potrzebom wydawnictwo MAC udostępniło materiały muzyczne dla dzieci. Możecie państwo bezpłatnie założyć konto na stronie www.mac.pl i z niego korzystać.

Link do piosenek:

https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki

Link do rejestracji:

->   https://www.mac.pl/register 

-> z paska profilu proszę wybierać opcję „rodzic” i dalej wprowadzać dane wg wytycznych, na podany w trakcie rejestracji adres mailowy przyjdzie prośba o aktywację konta, wystarczy kliknąć w otrzymany link i konto jest aktywne.

 https://www.mac.pl/flipbooki

link do kart pracy do wydruku dla rodziców

 

KWIECIEŃ  

TYDZIEŃ 14.04 – 17.04.

TEMAT TYGODNIA; WIOSNA NA WSI 

 

 WTOREK 

CELE OPERACYJNE; 

  • Rozpoznaje i nazywa wybrane zwierzęta z wiejskiego podwórka,
  • Wypowiada się pełnymi zdaniami.

 

  • Wyjaśnienie znaczenia słowa uparty. Rodzic  pyta: − Kogo nazywamy upartym? − Czy zwierzęta też mogą być uparte? − Czy znasz takie zwierzęta? 

 

 

  • Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Uparty kogut.

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona.  – Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę. – Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata. Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem supermamą. – Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem.

Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami. – Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku. – Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”.  – Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy. – To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek. – Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama.

Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały ją z każdej strony… i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.  – Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama. – Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata. Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami. – Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco. Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok. – Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes. – Nie bój się, mamo – Ada dodała mamie otuchy. – Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.  – Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu. – No właśnie! – powiedziała stanowczo mama.

 Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie.  Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot.  Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował. – Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony. – To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama. Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie.

  • Rodzic zadaje pytania na temat opowiadania. − Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi? − Z kim bawił się Olek? − Co robiła Ada? − Jaki ptak zainteresował się mamą? Dlaczego? − Czym zajęli się tata z wujkiem? − Jak mama przechytrzyła koguta? Czy jej się to naprawdę udało?

 

 

ZABAWA RUCHOWA – ĆWICZENIA RÓWNOWAGI 

W staniu jednonóż – przekładanie piłeczki z ręki do ręki pod kolanem wzniesionej nogi. Dziecko ćwiczy, stając, na przemian, na lewej nodze lub na prawej nodze.

 

 

ZABAWA JAKIE JEST ZWIERZĘ 

 − Rodzic pyta: Jaki (jaka) jest…? – podając nazwę zwierzęcia, a dzieci wymyślają określenia. Np. Jaka jest kura? (mała, głośna…) Jaki jest kogut? (szybki, głośny…) Jaka jest kaczka? (spokojna, powolna…) Jaka jest krowa? (duża, łagodna, spokojna…) Jaki jest koń? (duży, szybki, groźny…)

 

  • Układanie zdań na temat zwierząt z wiejskiego podwórka.

KARTY PRACY cz. 4, s. 4–5. Nazywanie zwierząt, które grupa Ady zobaczyła na wsi w gospodarstwie agroturystycznym. Odszukiwanie zwierząt znajdujących się w pętlach na dużym obrazku.

 

SŁUCHANIE PIOSENKI Na podwórku (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk). 

  1. Na podwórku na wsi

jest mieszkańców tyle,

że aż gospodyni  trudno zliczyć ile.

 

Ref.: Kury, gęsi i perliczki,

i indyki, i indyczki.

Jest tu kwoka z kurczętami,

mama kaczka z kaczętami.

Piękny kogut Kukuryk

i kot Mruczek,

i pies Bryś.

Więc od rana słychać wszędzie: kukuryku, kwa, kwa, gę, gę,

hau, hau, miau, miau, gul, gul, gul

–  podwórkowy chór.

 

  1. Koń kasztanek w stajni,

a w oborze krowa,

tam w zagrodzie owce

i brodata koza.

 

Ref.: Kury, gęsi i perliczki…

 

  1. A tu są króliki:

i duże, i małe,

łaciate i szare,

i czarne, i białe.

 

Ref.: Kury, gęsi i perliczki…

 

 

 

 

ŚRODA

CELE OPERACYJNE; 

  • mierzy dywan stopa za stopą, krokami,
  • aktywnie uczestniczy w zabawach ruchowych.

 

ĆWICZENIA ORTOFONICZNE na podstawie wiersza Teresy Fiutowskiej Podwórkowa awantura. 

Kura gdacze, kaczka kwacze

– goni kurę mokrą raczej.

Gęś też syczy, kogut pieje.

Gwałtu! Rety! Co się dzieje?

Ryczy krowa, świnia kwiczy,

a indyk się rozindyczył.

Kot mysz goni, głośno miauczy.

– Dość awantur! Już wystarczy!

Tak pies Burek głośno szczeka i już słychać go z daleka.

Koza meczy: mee, mee, mee… –

Czego psisko mądrzy się?

 

Dla ochłody – wiadro wody

poleją na głowy, brody!

Wyszły z mody awantury!

A sio, gęsi, a sio, kury!

– Powiedziała, co wiedziała,

białą brodą pokiwała,

pochyliła nisko rogi.

– Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!

Awantura się skończyła, bo ta koza groźna była.

Rodzic  wyjaśnia niezrozumiałe zwroty, a następnie pyta: − Które zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze? − Jakie zwierzę próbowało je uspokoić? W jaki sposób to zrobiło? Rodzic zwraca uwagę na głosy, jakie wydawały zwierzęta, a dziecko stara się je naśladować.

 

ĆWICZENIA TUŁOWIA – skłony ZABAWA – Kogut zasypia. Dziecko w siadzie klęcznym, wykonuje skłon tułowia w dół, z dotknięciem głową kolan – kogut chowa głowę w piórka. Potem powoli prostuje się i ustawia głowę prosto.

 

ZABAWA ORIENTACYJNO – PORZĄDKOWA – Przestraszone kurczątka. Dziecko jest kurczątkiem. Swobodnie porusza się w różnych kierunkach pomieszczenia. Na hasło: Uwaga, kot! uciekają do kurnika (wyznaczonego miejsca w domu), wydając odgłosy: pi, pi, pi. Hasło: Nie ma kota, jest sygnałem do ponownego wykonywania ruchów.

 

DŁUGI, KRÓTKI – ĆWICZENIA W MIERZENIU DŁUGOŚCI.

  • Ćwiczenia dotyczące zrozumienia stałości miary.

Rodzic układa  dwie drogi (każda składa się z czterech odcinków(kawałki włóczki, wstążki, sznurówki)w tym samym kolorze, np. droga czerwona i droga żółta).

  • Dwie drogi równoległe.

Rodzic pyta: − Czy obie drogi mają taką samą długość?

Jedna z dróg zakręca.

− Czy teraz drogi mają taką samą długość? − Dlaczego uważasz, że czerwona droga jest dłuższa?

Rodzic wraca jeszcze raz do pierwszego przypadku. − Czy drogi mają taką samą długość? − Dlaczego tak uważasz? Jedna z dróg zakręca.

− Czy drogi nadal mają taką samą długość? − Jak można udowodnić, że są tej samej długości? (Drogi mają taką samą długość, bo nadal są te same cztery odcinki włóczki, tylko przesunięte).

 

MIERZENIE SZEROKOŚCI DYWANU STOPA ZA STOPĄ.

Rodzic i  dziecko mierzy szerokość dywanu, stawiając stopę przed stopą (palce jednej stopy dotykają pięty drugiej stopy) i głośno licząc. − Dlaczego wyszły wam różne wyniki? − Czy wasze stopy są jednakowej długości?

 

MIERZENIE DŁUGOŚCI DYWANU KROKAMI

Dziecko i rodzic mierzy długość dywanu krokami, które głośno liczy. − Dlaczego wyszły wam różne wyniki? − Z czym jest związana długość waszych kroków? (Ze wzrostem). Pokaz linijki, miarki krawieckiej. Rodzic z dzieckiem mierzy linijką długość małego dywanu.

 

KARTA PRACY, cz. 4, s. 7. Olek i Ada zastanawiają się, która tasiemka jest dłuższa. Zastanówcie się, jak to sprawdzić. Kolorowanie tasiemek. Kończenie rysowania kurcząt według wzoru. Kolorowanie trzeciego kurczęcia, licząc od prawej strony.

 

 

CZWARTEK

CELE OPERACYJNE; 

  • stosuje różne metrum podczas rytmizowania tekstu,
  • maluje sceny realne.

 

Zapoznanie z wybranymi popularnymi przysłowiami, których bohaterami są zwierzęta; wyjaśnienie ich znaczenia. Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała. Zapomniał wół, jak cielęciem był. Koń ma cztery nogi i tak się potyka. Pasuje jak wół do karety. Nie kupuj kota w worku. Rytmizowanie wybranego przysłowia; (czyli wypowiadanie wybranego przysłowia w określonym rytmie) ilustrowanie go ruchem według pomysłów dzieci.

 

ZABAWA ROZWIJAJĄCA POCZUCIE RYTMU – ZAGADKI.

Dziecko zajmuje miejsca na dywanie, w siadzie skrzyżnym. Słucha zagadek Bożeny Formy, które czyta rodzic. Powtarzają kilka razy za rodzicem kolejne wersy wybranej zagadki w nadanym przez tatę lub mamę rytmie. Rodzic recytuje zagadki, dziecko rytmicznie wykonuje ustalone gesty. Dziecko recytuje, równocześnie wykonując ustalone gesty:

Lubi głośno gdakać,                     naprzemiennie klaszczą, uderzają w swoje kolana

 kiedy zniesie jajko.                       (cała zagadka)

 

Każdy wie, że jest stałą kurnika mieszkanką.        (kura)

 

Zakręcony ogonek,                       wykonują naprzemiennie cztery uderzenia dłońmi

 śmieszny ryjek ma                       o podłogę, cztery razy klaszczą (cała zagadka),

„Chrum, chrum – głośno woła – kto jedzenie da?”                   (świnka)

 

 Na przykład łaciate,                      przechodzą do pozycji stojącej,

w oborze mieszkają.                     wykonują cztery uderzenia o kolana,

 Pasą się na łąkach,                        wykonują obrót wokół siebie,

zdrowe mleko dają.                        wykonują cztery klaśnięcia,            (krowy)

 

Nie pieje, nie gdacze,                      maszerują w miejscu,

tylko głośno kwacze.

 Po stawie pływa.                             wykonują ruchy naśladujące pływanie,

Jak się nazywa?                                   (kaczka)

 

 ZWIERZĘTA Z WIEJSKIEGO PODWÓRKA – MALOWANIE FARBAMI NA POROWATYM PODŁOŻU.

  • Przyklejanie na kartkach pogniecionych białych serwetek, wypełnianie nimi całej powierzchni kartki.
  • Malowanie farbami plakatowymi na tak przygotowanej fakturze zwierząt wybranych przez  dzieci.
  • Malowanie tła farbą w jasnym kolorze.
  • Wykonywanie pracy przez dziecko.

 

ZABAWA METODĄ OPOWIEŚCI RUCHOWEJ – W OGRODZIE. 

Dziecko wybiera się do ogrodu na zaproszenie ogrodnika Macieja (w roli ogrodnika rodzic). Wita się z ogrodnikiem  i rozpoczyna oglądanie ogrodu. Dziecko: Wącha kwiatki, wykonuje przysiad, skłon głowy w przód i głęboki wdech nosem, a wydech – ustami, biega po alejkach,   wyciągają ramiona w bok, naśladując motyle  rytmicznie podnosi je i opuszcza. Ogrodnik Maciej prosi dziecko o pomoc przy sadzeniu. Dziecko: Sadzi rośliny, wykonuje siad klęczny, naśladuje czynności: kopania, sadzenia, przysypywania roślin ziemią, myje ręce po pracy, stoi w rozkroku, wykonuje lekki skłon tułowia w przód, pociera dłońmi o siebie, podlewa posadzone rośliny.  porusza się po wyznaczonym miejscu i naśladują podlewanie. Ogrodnik chwali dzieci za dobrze wykonaną pracę i dziękuje za pomoc, podając dłoń każdemu dziecku.

 

 

KARTA PRACY, cz. 4, s. 9. Oglądanie obrazka, odszukiwanie na nim śladów zwierząt. Łączenie obrazków zwierząt z ich śladami. Czytanie z rodzicem (lub samodzielnie) nazw zwierząt. Naklejanie zdjęć zwierząt w odpowiednich miejscach.

 

PIĄTEK 

CELE OPERACYJNE; 

  • poznawanie produktów otrzymywanych od zwierząt z wiejskiego podwórka,
  •  utrwalanie nazw zwierząt z wiejskiego podwórka,
  • zachęcanie do wspólnego działania.

 

PO CO HODUJEMY ZWIERZĘTA – ĆWICZENIA I ZABAWY.

Rodzic pokazuje dzieciom produkty, które pochodzą od zwierząt, np.: jajka, ser, jogurt, miód, mleko, wełna, pióra. Następnie zasłania dziecku oczy i podaje do spróbowania lub dotknięcia wybrany produkt. Dziecko podaje nazwy produktów, a po odsłonięciu oczu nazywa zwierzęta, od których te produkty pochodzą, i wskazują je na obrazkach np. w wybranej książeczce.

  • BURZA MÓZGÓW – Co można zrobić z tych produktów? Mama lub tata podaje nazwę produktu otrzymanego od zwierząt, a dziecko mówi, do zrobienia czego można go wykorzystać. Np. jajka – ciasto, kanapki, sałatka… mleko – ser, budyń, jogurt… pióra – poduszka, pierzyna… wełna – szalik, sweter, czapka…

 

WSPÓLNE WYKONANIE MAKIETY WIEJSKIEGO PODWÓRKA.

Omówienie przez dziecko wyglądu wiejskiego podwórka.

− Jakie budynki powinny się tam znaleźć?

− Jakie zwierzęta tam spotkamy?

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy. Kolorowe czasopisma, kredki, zdjęcia/obrazki zwierząt z wiejskiego podwórka, tekturki, kleje, plastelina, zielone farby, pędzelki, prostokątny kawałek styropianu, papier kolorowy, bibuła, wykałaczki.
  • Dziecko wycina z kolorowych czasopism obrazki/zdjęcia zwierząt, które można spotkać na wiejskim podwórku (lub je rysują).
  • Dziecko przykleja obrazki/zdjęcia na tekturkach i umocowuje je plasteliną do  tekturowych podstawek.
  • Rodzic przygotowuje prostokątny kawałek styropianu (0,5 m x 1 m), maluje go zieloną farbą z dodatkiem mąki ziemniaczanej.
  • Dziecko okleja pudełka kolorowym papierem – otrzymuje zabudowania gospodarcze, dom gospodarza.
  • Wspólne komponowanie makiety na styropianie, ozdabianie elementami wykonanymi z bibuły (np. rośliny, staw) lub z wykałaczek (płot).
  • Wykonanie pracy.
  • Oglądanie makiety, nazywanie zabudowań, zwierząt.
  • Umieszczenie makiety w wybranym miejscu w pokoju dziecka.
  • Porządkowanie miejsc pracy.

 

ZABAWA RUCHOWO-NAŚLADOWCZA – ZAPRASZAM JAKO… Dziecko z rodzicami i rodzeństwem siedzą w kole na krzesełkach. Obok jednego z dzieci z prawej strony znajduje się wolne miejsce. To dziecko mówi: Miejsce po mojej prawej stronie jest wolne. Zapraszam na nie np. Kasię jako… kurkę. Zaproszone dziecko idzie w kierunku wolnego miejsca, naśladując ruchy kury.

 

ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY I SZYBKIEGO POWROTU DO PRZEDSZKOLA – Pani Kasia i Pani Asia. 

POZDRAWIAMY WSZYSTKIE PRZEDSZKOLAKI.

 


 

 

 

DRODZY RODZICE ORAZ NASI MILUSIŃSCY Z GRUPY IIIA

W trakcie przedłużającego się pobytu w domu zamieszczamy propozycje zajęć i zabaw do przeprowadzenia z naszymi dziećmi na kolejny tydzień kwietnia. Są one zgodne z realizowaną przez nas podstawą programową wychowania przedszkolnego oraz miesięcznym planowaniem.

W drugim tygodniu kwietnia realizujemy następującą tematykę ;

  1. GIPSOWE PISANKI
  2. LICZENIE PISANEK
  3. KOSZYCZEK DOBRYCH ŻYCZEŃ
  4. POTRAWY Z JAJEK
  5. ŚMIGUS-DYNGUS

A oto nasze propozycje :

TYDZIEŃ 06.04.-10.04.

WIELKANOC

Drogi Rodzicu, warto w okresie przygotowującym do Świąt Wielkanocnych porozmawiać z dzieckiem i wyjaśnić mu symbolikę tradycji wielkanocnych:

 

Jajko to znak wszelkiego początku narodzin i zmartwychwstania. Dzielimy się nim przed rozpoczęciem śniadania, życząc sobie pomyślności, zdrowia i błogosławieństwa Bożego. W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, chroniło przed pożarem, zapewniało urodzaj w polu i w ogrodzie, a nawet powodzenie w miłości. Z jajka wykluwa się kurczątko, które jest symbolem nowego życia.

 

 

 

Pisanki dawano w podarunku, jako dowód życzliwości i sympatii

 

 

Chleb jest podstawowym pokarmem człowieka. Dzielenie się nim i wspólne spożywanie jest od najdawniejszych czasów znakiem przyjaźni, życzliwości i poczucia wspólnoty.

 

 

Palemka miała chronić ludzi, zwierzęta, domy przed ogniem, czarami i złem tego świata. Niezwykłą moc daje jej gałązka wierzby- drzewa najwcześniej okrywającego się zielenią.

Mazurki przywędrowały do nas z kuchni tureckiej. Kunsztownie lukrowane i dekorowane bakaliami, przypominają wyglądem maleńkie tureckie dywaniki.

 

Chrzan a także przyprawy – pieprz i sól , święci się, aby pamiętać o gorzkiej Męce Chrystusa Odkupiciela. Dawniej śniadanie wielkanocne rozpoczynało się od zjedzenia całego korzenia chrzanu, żeby ustrzec się od bólu zębów i brzucha.

  

 

 

Baranek z czerwoną chorągiewką ze złotym krzyżykiem symbolizuje Chrystusa Odkupiciela. Stawiano go pośrodku stołu, żeby podczas wielkanocnych biesiad i uciech wierni nie zapomnieli o religijnym charakterze świąt.

 

Babka drożdżowa – kiedy gospodynie je wypiekały, kuchnia musiała być zamknięta na klucz. Ktoś obcy bowiem mógłby zaszkodzić rosnącemu ciastu głośną rozmową albo złym wzrokiem.

 

Zajączek obwiesza wielkanocną odnowę. Kiedyś jego wizerunek kojarzono z grzesznikami, którzy odbyli oczyszczającą pokutę. Potem zaczęli obdarowywać dzieci łakociami i prezentami.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej „ Gipsowe Pisanki”

 

Zbliżały się święta wielkanocne. Rodzina Ady i  Olka zwykle spędzała je razem z babcią i dziadkiem. Niestety, tydzień wcześniej dziadek zagapił się na przelatującego bociana i złamał prawą rękę.

– Ojej ! Biedny dziadek. Nie będzie mógł z nami malować pisanek – stwierdziła smutna Ada.

– Nie martwcie się, wymyślimy dziadkowi jakieś zajęcie- odpowiedziała babcia, biegnąc po ścierkę, bo dziadek rozlał herbatę. Posługiwanie się lewą ręką nie wychodziło mu najlepiej.

Wszyscy zgodzili się, by spędzić Wielkanoc w domu babci i dziadka, a potem wspólnie ustalili plan przygotowań do świąt. Ada i Olek mieli zrobić pisanki.

Mama miała czuwać nad całością i miała robić kilka rzeczy naraz, bo była wspaniałym organizatorem. Tata miał wspomóc mamę w zakupach, sprzątaniu i przygotowaniu potraw. Jego specjalnością były pieczeń, sałatka jarzynowa i sernik. Tata był tez specjalistą od mycia okien i robił to szybko i sprawnie, pogwizdując przy tym jak skowronek. Zadaniem babci były dekoracje i przygotowanie świeżych kwiatów. Dziadek… dziadek miał za zadanie leżeć i odpoczywać, „bo musi się oszczędzać’. Tak stwierdziła babcia.

Wszyscy zabrali się do pracy. Dzieci z pomocą mamy ugotowały jajka na dwa sposoby: część w łupinach cebuli, część w wywarze z buraków. Cebulowe jaja miały kolor jaki brązowy, a buraczane różowy.

– Takie pisanki nazywają się kraszanki – wyjaśniła mama.

– Możemy pokolorować je we wzorki cienkim białym pisakiem lub wydrapać na nich wzorki.

– wtedy będą drapanki – dodała babcia

– a czy wicie, jak zabarwić jajka na kolor żółty, zielony lub czarny? – zapytał dziadek

– pomalować farbami plakatowymi – odpowiedział Olek

– a gdybyście nie mieli farb?

– hmmm, to nie wiemy…

– kolor zielony uzyskamy z liści pokrzywy, a czarny z owoców czarnego bzu lub łupin orzecha włoskiego. Aha! Żółty – z suszonych kwiatów jaskrów polnych. Wystarczy dorzucić je do wody i ugotować w niej jajka.

Babcia mrugnęła do wnuków i po chwili przyniosła im kwiaty narcyzów. Miała też przygotowaną, samodzielnie wyhodowaną rzeżuchę. Zrobiła z niej piękne dekoracje. Wyglądały jak małe łączki, a na nich siedziały żółte kurczaczki zrobione z papieru.

 Z ogrodowej szklarni babcia przyniosła pachnące hiacynty w doniczkach i pęki białych tulipanów. Przygotowała też biały obrus. W wazonach stały kosmate bazie, nazwane przez Adę „ szarymi kotkami”.

Kiedy okna lśniły już czystością, tata zabrał się do pieczenia sernika.

– A czy wiecie, że można upiec sernik z dodatkiem ziemniaków?

– Cos ty, dziadku! Przecież sernik robi się z sera, masła i jajek – zauważyła Ada

– A nieprawda! Moja mama piekła pyszny sernik z dodatkiem kilku ugotowanych ziemniaków. Oczywiście twarogu było dwa razy więcej, ale to ziemniaki nadawały sernikowi puszystości. Wszystkie sąsiadki przychodziły do mamy po przepis.

– Oj, to muszę ci taki upiec, kochanie – powiedziała babcia.

– Sam ci upiekę takie sernik, ale bez gipsu – odparł dziadek.

– Sernik z gipsem byłby za twardy- roześmiał się tata. – Ale skoro zachwalasz ten przepis, to zaraz dodam do sernika jednego ziemniaka, bo akurat mam za dużo do sałatki.

Tymczasem mama ugotowała smakowity żurek i zrobiła ciasto na piaskowa babkę wielkanocną. Ada i Olek nie mogli się doczekać, kiedy pójdą poświęcić pokarm. Z pomocą mamy pięknie przystroili koszyczek, w którym na białej serwetce leżały chleb, jaja, biała kiełbasa, ciasto oraz sól i pieprz. Całość ozdobili zielonymi gałązkami bukszpanu. W pierwszy dzień świąt cała rodzina usiądzie przy świątecznym stole i podzieli się jajkiem, symbolem życia.

– Jutro poszukamy jajek schowanych w ogrodzie – przypomniała sobie Ada – Zajączek zawsze przynosi dla nas czekoladowe jajka.

– To nie zajączek, tylko mama – odparł Olek, który nie wierzył w opowieści o zajączku przynoszącym prezenty. – To tylko zabawa.

– A czy wiecie, jak bawiono się dawniej na Wielkanoc? – ożywił się dziadek. – Ulubioną zabawą było uderzanie o siebie dwoma jakami, a zwyciężał ten, którego jajko nie zostało rozbite.

– Ojej! To dopiero była jajecznica! – zachichotała Ada.

– Dawniej chodzono po wsi z kogutem, który był symbolem urodzaju. Później prawdziwe ptaki zastąpiły kogutki gliniane lub drewniane.

– A śmigus- dyngus tez był? – zapytał Olek.

– Był, ale nie mówiono dyngus, tylko wykup. Chłopcy chodzili po wsi i w zamian za śpiew domagali się zapłaty, czyli wykupu w postaci pisanek, słodyczy albo pieniędzy.

– Dziadku, jak ty dużo wiesz- zachwycił się Olek.

– Dziadek nam pomaga we wszystkim! – dodała Ada, – A przecież ma złamaną rękę.

– Może w nagrodę namalujemy dziadkowi pisanki na gipsie? – zaproponował Olek.

I tak tez zrobili. Gips dziadka wyglądał naprawdę świątecznie.

– Kochani – powiedział zadowolony dziadek. – mam do was wielką prośbę. Sernik się piecze, babka pisakowa rośnie, a jajka są pokolorowane. Usiądźmy w ogrodzie, popatrzmy w niebo i pomyślmy o tym , co jest najważniejsze.

– O czym, dziadku?

– Jak to o czym? O życiu i o miłości – odpowiedział dziadek i podrapał się lewą ręką.

 

Rozmowa na temat opowiadania:

  • Gdzie rodzina Olka i Ady spędziła Wielkanoc?
  • Co się stało dziadkowi? Dlaczego?
  • Jakie zadania mieli do wykonania podczas przygotowań do świąt Olek i Ada, rodzice i dziadkowie?
  • Czym babcia ozdobiła stół?
  • Jakie rady dawał dziadek?
  • Czy tata i mama wywiązali się z zadań?
  • Co według dziadka jest najważniejsze?

 

Ćwiczenie matematyczne

Przygotuj wraz z dzieckiem kilka kolorowych pisanek ( 10) . Poproś dziecko by wskazało takie same. Następnie przygotuj dwa koszyczki ( jeśli ich nie masz mogą być np. plastykowe pojemniki). Wyjmuj je razem z dzieckiem i przeliczaj:

– Ile pisanek jest w pierwszym koszyczku? ( np. 6 zielonych , 4 czerwone);

– Ile pisanek jest w drugim koszyczku?

– Gdzie jest więcej? Gdzie jest mniej?

– Liczenie wszystkich pisanek w koszyczkach.

 

 

 

 

 

Ćwiczenie plastyczne

Zachęcamy do wykonania kreatywnej pisanki, zrobionej z balonów. Podajemy link do zabawy:

https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/03/wielkanocne-pisanki-z-balonow-zabawa-dla-dzieci/

 

https://www.nebule.pl/ale-jaja-pomysly-na-wspolne-malowanie-jajek-z-dziecmi/

 

 

Zabawy ruchowe w domu:

  • Wspólne szukanie jajek – dziecko szuka jajek schowanych przez dorosłego, stosując określenia ; ciepło, cieplej, najcieplej, zimno, zimniej, najzimniej.

 

  • Zabawa ruchowa przy muzyce Modesta Musorgskiego „ Taniec kurcząt w skorupkach” ( podajemy link do muzyki https://www.youtube.com/watch?v=e2ziz9Z6G84). Dziecko zamienia się w kurczątko, które przy nagraniu muzyki wykluwa się z jajka i wyrusza zwiedzać świat. Dziecko ruchem ciała, mimiką i głosem najpierw naśladuje kurczątko zwinięte w jajeczku, następnie wolno zaczyna się poruszać, prostując się wyciągając łapki głowę- wykluwa się ze skorupki. Potem wyrusza w drogę, która prowadzi pod górę. Idąc kołysze się na boki.

 

  • Zapoznanie z piosenką: „ Pisanki, pisanki” Spróbujcie nauczyć się jej w domuJ

 

 

  • Zabawa badawcza – Jajka i woda

Razem z dzieckiem zbadaj, jak  zachowuje się jajko surowe w wodzie, a jak jajko ugotowane.

Wkładaj je kolejno do przezroczystego naczynia z wodą. Obserwuj ich zachowanie. Do wody w przezroczystym naczyniu wkładaj surowe jajko i dosypuj stopniowo sól ( około 10 – 12 łyżek soli). Obserwuj co się dzieje z jajkiem.

 

 

 

Ozdób pisankę według własnego pomysłu.

pisanka do ozdobienia

 

Zabawy i ćwiczenia artykulacyjne:

„Przygody Języczka-Wędrowniczka”

 

Opowiadamy bajkę, w czasie, której dzieci wykonują określone ruchy warg, języka, ćwiczenia oddechowe:

Pewnego dnia Języczek-Wędrowniczek postanowił pojechać na wycieczkę.- Ale zanim pojadę muszę posprzątać mieszkanie – pomyślał. Jak pomyślał tak zrobił. Na początek wymył sufit mieszkania (staranne oblizywanie czubkiem języka podniebienia), podłogę (dokładne oblizy­wanie dna jamy ustnej), jedną ścianę (oblizywanie językiem wewnętrz­nej strony policzków), drugą ścianę (te same ruchy co poprzednio), póź­niej okna (oblizywanie każdego ząbka po kolei), a na końcu umył drzwi (oblizywanie warg ruchem okrężnym)

– Teraz już mogę pojechać na wycieczkę – pomyślał Języczek.

Wsiadł na swego konia i pojechał do zaczarowanego lasu (uderzanie czub­kiem języka o wałek dziąsłowy – naśladowanie odgłosów jazdy kon­nej).

W lesie języczek zatrzymał konia (wymawianie głosek prrr) i rozejrzał się dookoła. Popatrzył na niebo (wysuwanie języka z jamy ustnej i kiero­wanie go w stronę nosa), na polanę (wysuwanie języka na brodę), w jed­ną stronę (kierowanie języka w stronę kącika ust) i w drugą stronę (dru­gi kącik ust). Gdy już wszystko obejrzał, przeszedł las w jedną stronę (ru­chy języka po podniebieniu – od dziąseł do gardła), w drugą stronę (prze­suwanie języka od gardła do dziąseł) i przedarł się przez gęste krzaki i drzewa (język przeciska się przez zaciśnięte zęby).

Nagle zobaczył dziwnych mieszkańców zaczarowanego lasu, którzy przy­szli się z nim przywitać:

– Parskaczy (wykonujemy motorek wargami),

– Wargaczy (rytmiczne uderzanie palcami w zaciśnięte usta),

– Szuwarki (wkładamy palec między wargi i poruszamy nim rytmicz­nie),

– Indian – dużych (bardzo głośne naśladowanie odgłosu Indian) i ma­lutkich (cich naśladowanie odgłosu Indian).

Języczek przywitał się ze wszystkimi (wykonujemy całuski wargami) i za­czął się z nimi wesoło bawić w berka i chowanego.

Po pewnym czasie zmęczeni przyjaciele zaczęli nadsłuchiwać, co dzieje się w lesie. Usłyszeli szelest liści (sz, sz, sz), szum wiatru (w, w, w), głos kukułki (ku – ku – ku), rechot żab (kum – kum – kum), stukot dzięcioła (puk – puk – puk) i pluskot rybek w wodzie (plum – plum – plum).

Nagle wszyscy zobaczyli ciemne chmury, które zbierały się nad lasem. Ję­zyczek i jego przyjaciele postanowili je rozdmuchać, aby nie dopuścić do nadchodzącej burzy (wykonywanie mocnych wydechów) i udało się: – chmury zostały rozdmuchane.

Powoli zapadał wieczór i Języczek musiał wracać do swojego domu. Ale najpierw muszę nazbierać malin i jagód – pomyślał (dzieci przy po­mocy rurek robią wdech i zbierają papierowe maliny i jagody do ko­szyka). Gdy nazbierał cały koszyk, pożegnał się z nowymi przyjaciółmi (cmoka­nie wargami), wsiadł na konia i przyjechał do domu, gdzie od razu zasnął śniąc o nowych przygodach.

 

 

Posłuchaj wiersza Władysława Broniewskigo „ Śmigus”

 

Śmigus! Dyngus! Na uciechę

Z kubła wodę lej ze śmiechem!

Jak nie z kubła, to ze dzbana,

Śmigus – dyngus dziś od rana.

 

Staropolski to obyczaj,

Żebyś wiedział i nie krzyczał,

Gdy w Wielkanoc, w drugie święto

Będziesz kurtkę miał zmokniętą.

 

Rozmowa na temat wiersza:

  • Co to jest śmigus- dyngus?
  • Co to znaczy staropolski obyczaj?
  • Kiedy obchodzi się śmigus- dyngus?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Życzymy dobrej zabawy oraz miłej lektury

Panie Katarzyna M. i Joanna J. z grupy IIIA.