Szanowni Państwo,

W razie pytań, wątpliwości można zadzwonić do przedszkola lub przesłać wiadomość na adres mailowy: paniklaudiawiolinek@gmail.com

OBCHODY DNIA PLUSZOWEGO MISIA
Na początek trochę historii…

Nasze  prace

 

ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI

 

 


 

Światowy Dzień Mycia rąk:

     

Zajęcia muzyczne:

 

Wizyta stomatologów z Artident:

Realizacja Projektu “Światowy Wrocław” – rozmowy o emocjach

        

Zabawy na świeżym powietrzu:

               

 

 

 


ZAGADNIENIA REALIZOWANE W MIESIĄCU LISTOPADZIE

W GRUPIE IV

1. NASZE ZMYSŁY

2. JESIENNE NASTROJE

3. MOJE DOMOWE ZWIERZĄTKO

4. URZĄDZENIA ELEKTRYCZNE

 

Dziecko:

 − wymienia nazwy pór roku,

− rozpoznaje i nazywa literę i: małą i wielką, drukowaną,

− wyjaśnia (ogólnie), na czym polega zjawisko krążenia wody w przyrodzie,

− aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych,

− liczy w zakresie sześciu; rozpoznaje i nazywa trójkąt,

− wymienia nazwę aktualnego miesiąca, − maluje jesienne drzewa z zastosowaniem techniki mokre w mokrym,

 − rozpoznaje i nazywa literę t: małą i wielką, drukowaną i pisaną,

− wypowiada się na temat utworu,

− wypowiada się całymi zdaniami,

 − rozpoznaje i nazywa literę d: małą i wielką, drukowaną i pisaną,

− rozwiązuje zagadki,

− wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,

− dzieli na głoski proste słowa, − rozpoznaje i nazywa literę k: małą i wielką, drukowaną i pisaną,

− stosuje określenia mniej – więcej, tyle samo, − stosuje znaki: >, < , =,

− rozpoznaje i nazywa figury geometryczne.

 

Rozwijane kompetencje kluczowe:

− w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

− matematyczne oraz w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii,

− osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,

− w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

 

W codziennej pracy realizujemy programy: MPPL, ,,Bezpieczny przedszkolak”, ,,Wychowanie do wartości”, ,,Preorientacja zawodowa”. 

 


 

 

PAŹDZIERNIK TREŚCI DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE

REALIZOWANE W GRUPIE IV :

1. Jesień w sadzie
2. Jesień na działce
3. O sobie samym
4. Nasze zmysły

 

 

 

PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA DZIECKA;

 odgaduje jaki owoc znajduje się pod czapką;
 próbuje rozpoznać i nazwać literę;
 rysuje i koloruje owoce;
 opowiada historyjkę;
 aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych;
 stosuje nazwę owoce egzotyczne;
 określa głoski na początku, na końcu i w środku słów, dzieli słowa na głoski.
 określa, czy w zbiorach jest tyle samo elementów; rozpoznaje i wskazuje liczby 1 i 2;
 wykonuje prace plastyczną techniką wydzieranki;
 układa kartoniki z obrazkami warzyw z pamięci,
 reaguje ruchem na zmiany tempa muzyki,
 opisuje wygląd innych osób, rysuje siebie;
 układa rytmy dwuelementowe i wieloelementowe i je kontynuuje,
 nazywa poszczególne zmysły:

 

ROZWIJANE KOMPETENCJE KLUCZOWE:
 kompetencje matematyczne (porównywanie liczebności zbiorów);
 porozumiewanie się w języku ojczystym(nauka wierszy, zabawy logopedyczne);
 kompetencje społeczne (zwracanie uwagi na stosowanie zwrotów grzecznościowych).

 

 

 

 


 

 

TREŚCI DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE REALIZOWANE W GRUPIE IV W MIESIĄCU WRZEŚNIU

  1. Witajcie w przedszkolu
  2. Droga do przedszkola
  3. Nadeszła jesień
  4. Co robią zwierzęta jesienią.

 

PRZEWIDYWANE  OSIĄGNIĘCIA DZIECKA:

  • zachęcanie do poznania imion kolegów i koleżanek z grupy,
  • rozwijanie sprawności manualnej,
  • zachęcanie do bliższego poznania swoich rówieśników,
  • zapoznanie ze zwyczajami panującymi w przedszkolu,
  • rozwijanie mowy, przestrzeganie kodeksu grupowego zawierającego zbiór zasad obowiązujących w przedszkolu,
  • umuzykalnianie dzieci, reagowanie na muzyczne sygnały,
  • rozwijanie wrażliwości słuchowej i wzrokowej,
  • rozwijanie umiejętności poruszania się w pobliżu jezdni,
  • rozwijanie zainteresowań ruchem drogowym, zachęcanie do jego obserwacji,
  • zapoznanie z podstawowymi zasadami ruchu drogowego,
  • rozwijanie sprawności fizycznej,
  • zapoznanie z różnymi środkami komunikacji: lądowej, powietrznej i wodnej,
  • umuzykalnianie dzieci,
  • rozwijanie słuchu fonematycznego,
  • zachęcanie do obserwacji środowiska przyrodniczego, jakim jest park,
  • wyrażanie obserwacji i przeżyć w ekspresji plastycznej,
  • budzenie zainteresowania figurami geometrycznymi,
  • rozwijanie sprawności fizycznej,
  • ćwiczenia narządów artykulacyjnych, różnicowanie głosek,
  • poszerzanie doświadczeń plastycznych.

 

Rozwijane kompetencje kluczowe:

  • w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
  • matematyczne oraz w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii,
  • osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,
  • w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

 

 

 

 

 

 

 


DRODZY RODZICE

Od 1  września rozpoczynamy kolejny rok szkolny jakże inny od poprzednich.

Pierwsze dni  a nawet tygodnie upłyną dzieciom  pod znakiem adaptacji do nowej rzeczywistości przedszkolnej, zgodnej z reżimem sanitarnym, ponieważ większość dzieci nie uczęszczała do przedszkola od marca.

Prosimy rodziców o wsparcie nas, i wykorzystanie ostatnich wolnych  wakacyjnych chwil, do omówienia z dziećmi najważniejszych zagadnień związanych z przestrzeganiem reżimu (przede wszystkim zwrócenie uwagi na sposób właściwego mycia rąk).

W miarę możliwości, część  zajęć  organizowanych będzie na   świeżym powietrzu  zgodnie z wytycznymi   przeciwepidemiologicznymi Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 lipca.

Bardzo prosimy rodziców o zapoznanie się z procedurami bezpieczeństwa obowiązującymi w naszym przedszkolu (zakładka  „Aktualności „) i przestrzeganie ich każdego dnia.

Zachęcamy Państwa do częstego odwiedzania strony internetowej przedszkola i przypominamy o możliwości kontaktu mailowego. W ramach przypomnienia, aktualne adresy  mailowe poszczególnych grup, umieszczone będą w zakładce „Aktualności” we wtorek 1. 09. 2020.

 

Kochane Dzieci

Czekamy na Was już 1 września

Szanowni Państwo,

Przypominamy o stałym kontakcie mailowym w razie pytań, wątpliwości: paniklaudiawiolinek@gmail.com

 

 

22.06.2020 – 26.06.2020 “Wkrótce wakacje”

 

Zachęcamy do skorzystania z wakacyjnych gier interaktywnych oraz materiałów 🙂

Gry interaktywne:

Wakacyjne rytmy https://view.genial.ly/5eed2be08146ce0d750c0651

Na plaży https://view.genial.ly/5ed4259ddbd44e121591292f

Lato “Łączenie cech” https://view.genial.ly/5ed428da6a01c811e66ee69f

Lato “Ćwiczymy spostrzegawczość” https://view.genial.ly/5ed6040a5d5bf80d8a79dcae

Policz lody https://view.genial.ly/5ee38367a1a8010d900d2e4d

W podróży https://view.genial.ly/5edd47fe200cf70d607365d7

Podróże “Ćwiczymy spostrzegawczość” https://view.genial.ly/5edea78f2a753d0d96f03cf3

Podróże “Na jaką głoskę” https://view.genial.ly/5ee9b8b68bed1e0d935548d6

Podróże “Ile sylab?” https://view.genial.ly/5eec77aa8146ce0d750bfdd7

 

Prezentacja w formie filmu “Bezpieczny Maks” – Główny bohater prezentacji – Maks – opowiada o podstawowych zasadach bezpieczeństwa.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Matematyczne lody (plik PDF):

Matematyczne lody

 

 

Zabawy logopedyczne

 

 

Gdzie możemy pojechać na wakacje?

 

 

Wakacyjny quiz PDF:

Wakacyjny quiz

 

 

Mega paka przedszkolaka na wakacje w formacie PDF 🙂 w zestawie aż 50 różnych kart 🙂 (niestety nasza strona nie osługuje takiego rozmiaru pliku dlatego podaję link do strony).

http://swiatprzedszkolanki.pl/?p=1098

 

 


 

 

15.06.2020 – 19.06.2020

“Pożegnania nadszedł czas”

Poniedziałek 15.06.2020

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 39.
Bębenek.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody.
Dziecko biega w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydaje odgłosy poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – uderzenie w bębenek – zatrzymuje się i trąbi: pi, pi, pi. Dwa uderzenia są sygnałem do ponownego poruszania się.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Trawa i chmury.
Na hasło: Trawa, dziecko przykuca; na hasło: Chmury, staje na palcach, wyciąga ręce w górę i porusza nimi w prawo i w lewo – naśladuje chmury płynące po niebie.
• Ćwiczenie tułowia – skręty – Śledzimy lot samolotu.
Dziecko siedzi skrzyżnie. Jedną rękę ma na kolanach, a z drugiej tworzy daszek nad oczami. Wykonuje skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę – obserwuje lot samolotu.
• Ćwiczenie równowagi – Rysujemy koła.
Dziecko, w staniu na jednej nodze, rysuje stopą w powietrzu małe koła i duże koła. Ćwiczenie wykonuje raz jedną, raz drugą nogą.

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.

• Zabawa Z czym kojarzy się przedszkole.
Karton z obrazkiem przedszkola, mazak.


Dziecko podaje skojarzenia z przedszkolem, a Rodzic zapisuje je wokół obrazka przedszkola. Np. uśmiech, sympatia, dobre obiadki, różne zabawki, troskliwość, zrozumienie…

 

• Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
Książka (s. 86–89) dla każdego dziecka.
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak,
a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać,
bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie.
Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze
grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie
przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach.
147
Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały. Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu,
tu jest łazienka,
wodą się zmywa
farbę na rękach,
a ty masz łapki
całe w powidłach,
więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej…
Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek.
Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę.
Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli
obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom.
Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A – przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.
– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami.
Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał, to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko.
Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.

 

• Rozmowa na temat opowiadania.
− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
− Co przygotowali młodsi koledzy?
− Co robiły Ada i Kasia?
− Kogo pożegnała Ada?
− Co to były pocieszajki Ady?
− Gdzie je zostawiła?

 

 

Obrazek o lecie
• Oglądanie reprodukcji malarskich.
Dla dziecka przygotować: wyprawka, reprodukcje malarskie: Claude`a Moneta Stogi siana w Giverny; Olega Sumarokova Kobieta pod parasolem odpoczywająca na plaży.

Dziecko ogląda reprodukcje, określa, z jaką porą roku się kojarzą i dlaczego.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.
Dla dziecka przygotować: kartka A5, kredki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą, pastele, kartka z kolorowego bloku technicznego, klej, bibuła, kolorowy papier.
• Wykonanie na kartkach formatu A5 obrazka o lecie (wybraną techniką).
• Ozdabianie powstałych ramek kulkami z kolorowej bibuły lub kawałkami kolorowego papieru.
• Podpisanie się, samodzielnie lub z pomocą Rodzica, z tyłu obrazka.
• Wykonanie prac przez dzieci.
• Porządkowanie miejsc pracy.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 72.
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki do bramki.

 

 

Wtorek 16.06.2020

 

Karta pracy, cz. 4, s. 73.
Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski).

 

 

Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków.
Patyczki w różnych kolorach, znaki, liczby.
Dziecko bierze sobie po tyle patyczków, ile ma palców u rąk, i siada w kole.

• Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych.
Dziecko układa z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określa, ile patyczków potrzebowało do ułożenia kształtu każdej figury.

(różowe pole: zadania dla 5cio latków
zielone pole: zadania dla 6cio latków)

 

 

Ćwiczenia gimnatyczne

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 74.
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.

• Utrwalanie nazw miesięcy na podstawie fragmentu wiersza Krystyny Datkun-Czerniak Rok.
Podczas recytacji wiersza Rodzic nazywa miesiące, wypowiadając nazwy bezgłośnie, poruszając samymi ustami. Dziecko podaje głośno nazwy miesięcy w odpowiedniej formie. Podczas ponownego słuchania wiersza klaszczą, kiedy usłyszą nazwę miesiąca.

W styczniu Nowy Rok przychodzi,
często mrozem grozi.
W lutym czyni tak samo.
W marcu bywa jak w garncu (…).
Kwiecień z majem
w zieleni skąpane (…).
Czerwiec obiecuje
radości wiele, bo
– moi przyjaciele –
lipiec i sierpień to wakacji czas (…).
Wrzesień i październik
zmieniają kolory ziemi (…).
W listopadzie
smutek na drzewach się kładzie.
A w grudniu zmęczony pracą Stary Rok
żegna się i… zaprasza Nowy Rok. (…)

Środa 17.06.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 75.
Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

• Zabawa Wakacje.
Dla dziecka przygotować: kartka, kredki.
Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem zdania: Wakacje muszą być słoneczne. Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące. Rysowanie w lewym górnym rogu kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie. Rysowanie w ostatnim, pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze. Określanie,
który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

Co najbardziej podobało mi się w przedszkolu – rysunek.
• Zabawa Dokończ zdania.
Rodzic rozpoczyna zdania, a dziecko je kończy. Np.: W przedszkolu lubiłem/lubiłam… W przedszkolu nie lubiłem/nie lubiłam… W przedszkolu czułem się/czułam się…

• Wypowiadanie się dzieci na temat: Co najbardziej podobało mi się (wśród zdarzeń w ciągu roku) w przedszkolu.
Zdjęcia, obrazki.
Rodzic pokazuje zdjęcia zrobione podczas uroczystości, wycieczek, ciekawych zajęć w przedszkolu.
Dziecko ogląda je, wspomina. Wypowiada się swobodnie na temat.

• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy.
Karta pracy, cz. 4, s. 76.
Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.
• Wykonanie pracy przez dziecko.

Karta pracy, cz. 4, s. 77.
Czytanie tekstu z Rodzicem lub samodzielnie. Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu.
Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.

5cio latki:
Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 80.
Rysowanie po śladach.

6cio latki:
Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 80.
Ćwiczenia w czytaniu.
Dziecko czyta samodzielnie lub z pomocą Rodzica.

Czwartek 18.06.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 78.
Granie w parach w grę.

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 39 – z poniedziałku

Dlaczego czereśnie pękają?
Czereśnie – całe i popękane, rabarbar, woreczek foliowy, miska z wodą.

• Wyjaśnianie dziecku, dlaczego, kiedy pada deszcz, dojrzewające latem owoce pękają.

• Oglądanie rabarbaru; opisywanie jego wyglądu, przeznaczenia; zwracanie uwagi na czerwoną skórkę brudzącą palce oraz, że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.

• Włożenie jednego kawałka liścia do woreczka foliowego, a pozostałych – do miski z wodą.
Następnego dnia porównywanie wyglądu rabarbaru z woreczka i z rabarbarem z wody (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty). To efekt wchłaniania wody. Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija.
Rodzic wyjaśnia, że podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców. Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.

• Degustowanie czereśni – całych i popękanych.

Zabawa rozluźniająca mięśnie wokół oczu i na czole – Duże oczy.
Rodzic opowiada, dziecko słucha i wykonuje polecenia.
Za chwilę będziesz mógł/a zrobić duże, bardzo duże oczy. Unieś przy tym brwi do góry tak mocno, jak tylko możesz. Wyobraź sobie, że masz jeszcze dodatkowe, trzecie oko pośrodku czoła. I właśnie to oko otwórz tak szeroko, jak tylko potrafisz… A potem możesz poruszać swoimi szeroko otwartymi oczami we wszystkie strony: w dół, do góry, w prawą stronę, w lewą stronę. Być może zauważysz swoimi trzema szeroko otwartymi oczami coś, czego do tej pory nie widziałeś/łaś. Za chwilę zacznę powoli odliczać do sześciu. Kiedy dojdę do szóstki, zamknij na moment oczy i nadaj im w myślach taki rozmiar, jaki chciałbyś/chciałabyś mieć. Trzecie oko będziesz mógł/a sobie później wyobrazić za każdym razem, kiedy będziesz chciał/a zobaczyć coś w twojej wyobraźni. Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.

Piątek 19.05.2020

Domowe przedszkole

Przygotujmy do zabawy guziki, tasiemki, kolorowy papier, rolki po papierze toaletowym, gazety oraz klej.  Dzieci mają olbrzymią wyobraźnię i z wyżej wymienionych rzeczy będą w stanie stworzyć przeróżne cuda. Z rolki po papierze toaletowym, folii aluminiowej i kolorowego papieru jesteśmy w stanie wyczarować z dzieckiem kosmiczną rakietę!

A może tak zróbmy w domu teatrzyk? Pacynki możemy stworzyć ze skarpet, a do ich ozdobienia wykorzystać różne guziki, tasiemki czy patyczki. Sceną teatru zostanie pudełko po butach, a dziecko będzie reżyserem spektaklu.

Większość z nas pewnie ma w domu wiele gier i puzzli. Może najwyższa pora odświeżyć pamięć o nich i wziąć się do zabawy? Szachy, warcaby, scrabble czy poczciwy Chińczyk czekają, aż zetrzesz z nich kurz. Takie gry to wspaniały pomysł na ćwiczenie koncentracji, pamięci oraz naukę, jak sobie radzić z przegraną.

Większość z dzieci posiada wiele dawno zapomnianych zabawek, a teraz mamy najlepszy moment, aby móc je z powrotem wykorzystać. Daj się ponieść wyobraźni i stwórz dziecku niezapomnianą zabawę, a z pewnością zostanie ona zapamiętana na długi czas.

 

 

To co dzieci uwielbiają! Zróbcie pyszne truskawkowe lody.

 

Gry interaktywne:

Zapamiętaj “W oceanie” https://view.genial.ly/5edcada11827e00d09f6246d

Zapamiętaj “W podróży” https://view.genial.ly/5edd47fe200cf70d607365d7

 

Poprawianie po śladzie i kolorowanie (pdf):

Podróże – kolorowanki

 

 


 

8.06.2020 – 12.06.2020

Wakacyjne podróże”

Poniedziałek 8.06.2020

Zachęcamy do korzystania z gier interaktywnych:

https://view.genial.ly/5ed4259ddbd44e121591292f – „Na plaży” – ćwiczenie pamięci

https://view.genial.ly/5ed6040a5d5bf80d8a79dcae – ćwiczymy spostrzegawczość” Lato

https://view.genial.ly/5ed428da6a01c811e66ee69f – „Łączenie cech” Lato

Karta pracy, cz. 4, s. 60.

Wykonanie łódki według instrukcji. Rysowanie po śladach.

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 38.

Tamburyn.

Zabawa ruchowa z elementem skoku – Przeskakujemy morskie fale.

Dziecko wykonuje skoki obunóż do przodu – naśladuje przeskakiwanie fal.

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Szukamy muszelek.

Dziecko naśladuje chodzenie na czworakach po wodzie, szukanie muszelek; co pewien czas wykonuje klęk prosty i wyciąga otwarte dłonie przed siebie – pokazuje uzbierane muszelki.

Ćwiczenia tułowia – Puszczamy kaczki.

Dziecko wykonuje przysiad, naśladując podnoszenie kamienia i puszczanie kaczek na wodzie; rzuty wykonuje raz jedną, raz drugą ręką.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Sprawdzamy temperaturę wody.

Dziecko stoi w lekkim rozkroku. Uderza palcami stopy przed sobą i szybko kładzie stopy, aby dotykały podłogi. Ćwiczenie wykonuje raz jedną, raz drugą nogą. Na sygnał – uderzenie w tamburyn – dziecko wykonuje skok do wody z przysiadem.

• Zabawa uspokajająca – Marsz po kole.

Dziecko maszeruje po kole; rytmizując tekst: Wakacje, wakacje to radości czas, i klaszcze; niechaj wita je z uśmiechem zawsze każdy z was – wykonują ukłon.

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej – Zaremby Wakacyjne podróże.

• Zagadka matematyczna.

Zabawa matematyczna pdf

Dziecko oblicza, ile jest razem kropek w danym przykładzie. Wskazuje właściwe działanie, a niewłaściwe działanie i literę znajdującą się pod nim zasłania kolorowym kartonikiem lub zamalowuje na dowolny kolor.

Na planszy jest siedem przykładów, a z pozostałych liter, odczytanych kolejno, ma powstać wyraz wakacje.

Słuchanie opowiadania:

Od samego rana tata, Olek i Ada planowali podróże wakacyjne. Zapomnieli o porannym myciu, a nawet o przebraniu się z piżam. Gdyby nie mama, zapomnieliby też o śniadaniu.
Szczęśliwie mama przypomniała im o wszystkim. Kiedy byli już umyci, przebrani i najedzeni, wyjęła z szafy wielki globus i postawiła go na podłodze.
– Teraz możecie podróżować palcem po całym świecie.
– Super! – ucieszył się Olek. Bez namysłu zakręcił globusem. Fruuu! Gdyby kula ziemska obracała się tak szybko, wszyscy dostaliby kręćka jakiegoś lub co najmniej zadyszki. Przed oczami
Olka, Ady i taty mknęły kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Afryka, Europa i zaraz Azja i Australia.
– Tu jedziemy! – Palec Olka zatrzymał rozpędzony świat namalowany na globusie. – Australia, Sydney. Niezłe miejsce. Będzie fajnie. W Australii są kangury i koale.
– W Sydney chciałbym zobaczyć gmach filharmonii – wtrącił tata.
– A będzie tam gmach naszego przedszkola? – spytała Ada.
Olek spojrzał na siostrę z politowaniem. Przecież nikt nie podróżuje do przedszkola, które jest kilka metrów od domu. Zakręcił drugi raz. Jego palec wskazał państwo leżące w Ameryce
Południowej.
– Brazylia. Dobry wybór – pochwalił tata. – Są tam wspaniałe plaże. Chętnie poleżałbym sobie – przeciągnął się leniwie.
– Może i ja zaproponuję podróż? – mama zajrzała do salonu. – Chciałabym pojechać z wami do Indii. Zawsze interesowała mnie Azja i jej kultura. Chociaż Afryka też jest ciekawa.
– No pewnie! Jedziemy do Kenii! Do parku z dzikimi zwierzętami. Zobaczymy słonie i żyrafy! – zawołał Olek ożywiony wizją spotkania dzikiego słonia, a może i lwa.
– A będzie tam nasz park? – nieśmiało spytała Ada.
Wszyscy spojrzeli na nią jak na przybysza z kosmosu.
– Nasz park będzie czekał na ciebie w Polsce. Teraz ja wybieram – powiedział tata. Energicznie zakręcił globusem. Niebieski kolor oceanów i mórz zmieszał się z zielonym, żółtym i brązowym
– kolorami kontynentów. Adzie aż zakręciło się w głowie. Świat na globusie obracał się zbyt szybko. Co będzie, jeżeli palec taty trafi na głęboki ocean? Nie chciałaby spędzić wakacji na oceanie. Tam już z pewnością nie ma znajomego parku ni przedszkola ani placu zabaw z dużą okrągłą piaskownicą.
– Stany Zjednoczone. Waszyngton – zakomunikował tata.
– Jest tam plac zabaw? – spytała Ada.
– Naszego nie ma, są inne. Jest za to Biały Dom i…
– Ale naszego domu tam nie ma – przerwała tacie Ada.
– Ja nie mogę! Chcesz jechać na wakacje czy nie? – zniecierpliwił się Olek.
– Chcę. Tylko nie tak daleko – bąknęła Ada.
– To gdzie? Wybieraj – podsunął jej globus.
Ada zamknęła oczy. ,,Niech los zdecyduje” – pomyślała i dotknęła palcem globusa.
– Tu!
Cała rodzina wbiła wzrok w miejsce, które wskazał palec Ady. Mama i tata pierwsi gruchnęli śmiechem.
– Europa, Polska, Warszawa – podsumował Olek.
Ada westchnęła z ulgą. Jak to dobrze, że zdała się na los szczęścia. W Warszawie jest jej przedszkole i dom, i park, i znajomy plac zabaw. No i tuż pod Warszawą mieszkają ukochani
dziadkowie. Co ważne, ich dom stoi w pobliżu lasu.
– Pojedziemy do babci i dziadka. Tam są bociany, dzięcioły, kukułki, żabki, biedronki, ślimaki, pszczoły – zachwalała Ada.
– Mrówki, komary i muchy – dorzucił ponuro Olek. Ale już po chwili śmiał się jak tata i mama. Nawet napad komarów nie odstraszyłby ani jego, ani Ady od podróży do dziadków.
Podpatrywanie ptaków w towarzystwie dziadka, który zna setki ciekawostek o zwierzętach, to był najlepszy z wakacyjnych planów.

Rozmowa na temat opowiadania.

− Co Olek, Ada i tata planowali z samego rana?

− Dzięki czemu mogli podróżować palcem po całym świecie?

− Jakie kontynenty były widoczne na globusie? (Rodzic obraca globus pokazuje kontynenty i odczytuje nazwy o których była mowa w opowiadaniu).

Zabawa ruchowa Do przodu, do tyłu.

Tamburyn, bębenek, dwa klocki, grzechotki itp.

Dziecko jest piłeczką. Skacze obunóż do przodu, gdy rodzic gra na bębenku; poruszają się do tyłu – kiedy gra na tamburynie.

Zabawa – opowieść ruchowa Na plaży (według Małgorzaty Markowskiej).

Jesteśmy na plaży. Spoglądamy w niebo, na którym fruwają latawce. (Dziecko biega po pokoju w jednym kierunku). Latawce unoszą się wysoko na wietrze. (Wznosi ramiona do góry). Teraz opadają w dół. (Wyciąga ramiona w bok). Przestało wiać. Latawce opadają na piasek. (Dziecko siada skrzyżnie). Rysujemy na piasku kształt swojego latawca. Wietrzyk zaczyna lekko wiać, latawce podrywają się do lotu. (Dziecko powoli podnosi się do stania i kontynuuje bieg po pokoju). Słonko świeci, piasek staje się gorący. Idziemy ochłodzić stopy w wodzie. Idąc, podnosimy wysoko kolana, staramy się utrzymać przez chwilę na jednej nodze. Wchodzimy do wody i ochładzamy ciała, polewając wodą ramiona, plecy, brzuch. Podskakujemy obunóż, rozchlapując wodę dookoła. Czas na kąpiel słoneczną. Kładziemy się na piasku i opalamy brzuchy. (Leży tyłem). Patrzymy na niebo i podziwiamy latawce. Teraz opalamy plecy. (Przechodzi, przez przetoczenie, do leżenia przodem).

Wtorek 9.06.2020

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 76. (5cio latki)

Kolorowanie pól według kodu. Określanie, o czym śniła Ada.

Ćwiczenia indywidualne w czytaniu. (6cio latki)

Czytanie tekstu o wyjściu mamy, Olka i Ady do kina na film o małpce.

Książka (s. 92–93) dla dziecka.

Karta pracy, cz. 4, s. 62.

Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

Słuchanie piosenki Lato na wakacjach (sł. i muz. Krystyna Gowik) nagranie z płyty CD.

Płyta CD nr 2 utwór 21 możliwy do odsłuchania na stronach wydawnictwa MAC

 

 

Idzie lato poprzez pola,

roześmiane przyszło do nas,

do przedszkola.

Wita lato wszystkie dzieci:

„Na wakacje razem ze mną pojedziecie”.

 

Ref.: Na na na na na na na na na na na na,

już wakacji nadchodzi czas.

Witamy morze, jezioro, łąkę, rzekę, las,

bo wakacji nadchodzi czas!

 

Więc walizki spakujemy,

plecak, piłkę i materac zabierzemy.

Z mamą, tatą, siostrą, bratem

po przygodę wyruszymy razem z latem.

 

Ref.: Na na na…

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące tekstu piosenki.

− O czym jest ta piosenka?

− Dlaczego lato wita wszystkie dzieci?

− Gdzie możemy spędzić wakacje?

− Dlaczego najprzyjemniejsze są wyjazdy latem?

Ćwiczenia oddechowe – Na łące.

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Lato na wakacjach, szablon pszczoły.

Dziecko maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju w rytmie piosenki. Podczas przerwy w nagraniu zatrzymują się. Rodzic zwraca się do dziecka: – Jesteśmy na wsi. Tutaj spędzamy wakacje. W ogrodzie pełnym drzew owocowych i kwiatów stoją ule. W nich mieszkają pszczoły, które wydają różne dźwięki, poruszając odpowiednio skrzydełkami. Unosi szablon przedstawiający pszczołę. Dziecko nabiera nosem powietrze. Kiedy je wypuszcza, wypowiada głoskę bzz lub buu.

 

 

 

Zabawa Bańki mydlane – rozwijanie sprawności ruchowej.

Odtwarzacz CD, nagranie piosenki Lato na wakacjach. Dziecko maszeruje w rytmie nagrania piosenki, w określonym kierunku. Na hasło wypowiedziane prze rodzica: „Bańki mydlane!”, naśladuje łapanie baniek – klaszcze w dłonie, zmieniając ich położenie.

Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu.

Liczmany, kartoniki z liczbami i znakami: +, , = (6-latek).

Zadanie 1.

Na hali, na hali

10 owiec juhas pasie.

Dwie w góry mu uciekły.

Ile teraz masz owiec, juhasie?

 

5cio latki:

Dzieci układają 10 liczmanów. Odsuwają 2.

Udzielają odpowiedzi na pytanie:

Teraz jest 8 owiec.

 

6cio latki

Układają 10 liczmanów. Odsuwają 2. Układają działanie:

10 – 2 = 8

Odpowiadają na pytanie:

Teraz jest 8 owiec.

Tak samo postępuje przy innych zadaniach.

Zadanie 2.

Do zagrody 9 owiec

wpędził juhas młody.

Ale cztery starsze owce

uciekły z zagrody.

Policz teraz szybko mi

ile owiec w zagrodzie śpi?

Zadanie 3.

Na hali, na hali

raz się tak zdarzyło,

że do 7 starszych owiec

3 młode przybyły

Powiedz teraz mi –

ile wszystkich owiec

w zagrodzie śpi?

Malowanie gór farbami na pogniecionej kartce.

Przygotować dziecku: farby plakatowe, kartka, pędzelek, kartka z bloku technicznego.

Dziecko formuje z pogniecionego papieru pasmo górskie, przykleja je na kartce z bloku technicznego; maluje farbami plakatowymi na różne odcienie brązu; maluje drzewa iglaste u podnóża gór.

Spacer w pobliżu miejsca zamieszkania – obserwowanie przyrody.

Środa 10.06.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 62.

Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 77. (5cio latki)

Rysowanie po śladach fal. Nazywanie tego, co się w nich ukryło.

Tworzenie mapy skojarzeń do wyrazu wakacje. (6cio latki)

Litery, obrazki, małe kartki, duży karton, wyraz wakacje.

Rodzic umieszcza na środku dużego kartonu wyraz wakacje. Dziecko podaje skojarzenia i rysuje je na małych kartkach lub układa odpowiednie wyrazy. Następnie Rodzic umieszcza je wokół wyrazu wakacje, tworząc mapę skojarzeń.

Ćwiczenia ruchowe rozwijające aparat ruchu.

Dowolny instrument muzyczny. Rodzic wykonuje akompaniament na dowolnie wybranym instrumencie. Dziecko maszeruje w rozsypce, wykonuje przeskoki z nogi na nogę, biega drobnymi krokami. Na przerwę w grze zamienia się w łabędzia. Napręża i wyciąga szyje, spogląda w różne strony. Kiedy usłyszy mocny dźwięk instrumentu, wykonuje drobnymi krokami obrót wokół siebie.

Masażyk “Malujemy lato”.

Dziecko wraz z domownikami zajmują miejsca na okręgu, jedno za drugim, za plecami dziecka siedzącego z przodu. Rodzic recytuje wiersz Bożeny Formy, dzieci palcami i dłońmi obrazują go na plecach np. rodzeństwa.

Dzieci:

Świeci słońce,                                                                        wykonują rozwartymi dłońmi ruchy koliste n środku pleców,

pada deszcz:                                                                          dotykają opuszkami palców różnych miejsc na plecach,

kapu, kap, kapu, kap.                                                          zaciśniętymi piąstkami delikatnie uderzają w różnych miejscach,

A my z latem wyruszamy                                                   energicznie przesuwają rozwarte dłonie z lewej strony do prawej,

zwiedzić świat, zwiedzić świat.                                         poklepują rozwartymi dłońmi plecy w różnych miejscach,

Policzymy drzewa w lesie                                                  dotykają pleców kolejno wszystkimi palcami lewej dłoni i prawej dłoni równocześnie,

i kwiaty na łące,                                                                   rysują kontury kwiatów,

powitamy tańcem księżyc                                                 masują plecy rozwartymi dłońmi,

i kochane słońce.                                                                  wykonują szybki, okrężny masaż całą dłonią,

Pobiegniemy wąską dróżką,                                             stukają, na przemian, opuszkami palców,

górskimi szlakami,                                                              rysują dwie linie równoległe (ścieżkę) palcami wskazującymi,

do kąpieli w słonym morzu                                               całą dłonią rysują fale,

wszystkich zapraszamy.                                                    delikatnie szczypią.

Zabawa pantomimiczna – Odgadnij, co będę robił podczas wakacji.

Dziecko naśladuje czynności, które można wykonywać podczas letniego wypoczynku. Pozostali uczestnicy zabawy odgadują, o jaką czynność chodzi.

Karta pracy, cz. 4, s. 62–63 (fragment).

Kolorowanie na obu kartach wakacyjnego pociągu.

Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy Wakacyjny pociąg.

Napis Wakacyjny pociąg, dla dziecka: kartka z bloku technicznego z narysowanym na niej prostokątem (większym od rozmiaru widokówki) i dwoma kołami, widokówka z wybranego regionu Polski, klej, nożyczki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą.

• Wycinanie kół i prostokąta.

• Malowanie prostokąta na dowolny kolor, a kół – na czarno.

• Po wyschnięciu przyklejenie widokówki na prostokącie, doklejenie kół tak, żeby powstał wagonik.

• Wykonanie pracy przez dziecko.

• Porządkowanie miejsc pracy.

• Łączenie wszystkich wagonów. Rodzic przygotował lokomotywę, do której są przyłączone wagony. Rodzic umieszcza nad pociągiem napis Wakacyjny pociąg.

Piątek 12.06.2020

Karty pracy, cz. 4, s. 64−65.

Odczytanie zdania: Jest lato.

Oglądanie zdjęć, słuchanie tekstu na ich temat, odczytanego przez Rodzica.

Rysowanie na każdej kolejnej gałązce o jedną jagodę mniej.

Kolorowanie rysunków.

• Układanie zdań na temat lata (z wykorzystaniem zdjęć z kart pracy). Np. Latem na polu dojrzewa zboże. Latem w ogrodach i na polach ludzie zbierają truskawki. Latem w lesie rosną jagody…

Dziecko układa zdania, Rodzic je zapisuje. Potem przypomina je dzieciom, a one liczą w nich wyrazy.

• Śpiewanie na wymyślone melodie tekstu:

Wiele dni czekałem/czekałam na to, żeby przyszło lato.

Rozwiązywanie zagadek o różnych środkach lokomocji.

Obrazki/zdjęcia różnych środków lokomocji – rozwiązań zagadek. Dziecko rozwiązuje zagadki i wskazuje obrazki/zdjęcia przedstawiające ich rozwiązania.

Można wykorzystać ten pdf: Podróże – plansze

 

Pędzi po torze szybko,

z daleka,

bo tłum podróżnych na stacji czeka. (pociąg)

 

 

Ma skrzydła,

choć nie jest ptakiem.

Lata podniebnym szlakiem. (samolot)

 

 

Ma maskę,

a pod nią konie,

cylindry – nie na głowie.

A w środku siedzi człowiek. (samochód)

Ta wielka latająca maszyna

owada – ważkę, przypomina. (helikopter)

Słuchanie wiersza Marioli Golc Słoneczny uśmiech.

Nadchodzą wakacje,

słoneczna pora.

Słoneczny uśmiech

śle więc przedszkolak.

I tym uśmiechem

ze słonkiem razem

ogrzeje wszystkie

nadmorskie plaże

Promienny uśmiech

prześle też górom,

by się nie kryły

za wielką chmurą.

Ma jeszcze uśmiech

dla wszystkich dzieci.

Niech im w wakacje

słoneczko świeci.

 

Rozmowa na temat wiersza.

− Kto przesyłał uśmiechy?

− Komu przedszkolak przesyłał uśmiechy?

− Dlaczego przesyłał je dzieciom?

 

 

 

Karty pracy, cz. 4, s. 68–69.

Oglądanie zdjęć miejsc, w których Ada i Olek byli rok temu z rodzicami na wakacjach, opowiadanie o niektórych z nich. Rysowanie po śladzie drogi rodziny Ady nad morze.

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 70.

Rysowanie w ramce na górze karty, gdzie dziecko pojedzie na wakacje, a na dole – gdzie chciałoby pojechać na wakacje. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Zagadki słuchowe dotyczące bezpieczeństwa podczas wakacji.

Dziecko słucha zagadek Barbary Kosmowskiej, dopowiada ich zakończenia – rozwiązania.

Wiem, że pan ratownik mnie nie zauważy,

dlatego nie kąpię się na niestrzeżonej… (plaży)

Kiedy płoną lasy, to giną zwierzęta,

dlatego dbam o to i o tym pamiętam,

by w lesie wszystkim żyło się dogodnie.

Z tego powodu nie bawię się… (ogniem)

Jeśli się zagubię w obcym dla mnie mieście,

wiem, co mam zrobić, wiem nareszcie!

Mogę zaufać pewnemu człowiekowi,

czyli panu… (policjantowi)

Gdy nie ma rodziców w domu,

to choć bardzo przykro mi,

nie otwieram obcym ludziom

do naszego domu… (drzwi)

Ze względu na żmije zawsze w lesie noszę

moje ukochane, gumowe… (kalosze)

Grzybobranie to grzybów zbieranie,

a nie ich jedzenie czy też smakowanie.

Dlatego po powrocie z lasu

sięgam do grzybów pełnego… (atlasu)

Nie podchodzę do dzikich zwierząt,

bo choć są piękne i bajeczne,

bywają także dla ludzi bardzo… (niebezpieczne)

(Zagadki pochodzą z e-podręcznika do EW na licencji CC –BY –3.0 www. epodreczniki.pl

Klasa 1, lato, blok 33, temat 163, plansza 2)

Karta pracy, cz. 4, s. 71.

Oglądanie rysunków schematycznych. Mówienie, na co powinno się zwracać uwagę na wakacjach. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 79. (5cio latki)

Otaczanie pętlami muszli tego samego rodzaju.

Porównywanie ich liczby.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 78–79. (6cio latki)

Czytanie wyrazów. Pisanie po ich śladach.

Czytanie tekstu. Odpowiadanie na pytania.

Wskazywanie odpowiednich zdjęć.


1.06.2020 – 5.06.2020

NIBY TACY SAMI, A JEDNAK INNI

 

PONIEDZIAŁEK 1.06.2020

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ DZIECKA

Życzymy Wam dzieciaki,
Miejcie wesołe buziaki.
Lodów w każdą niedzielę,
I prezentów wiele,
Niech Wam się spełnią wszystkie pragnienia,
Przyjmijcie od nas te z serca życzenia!
Pani Klaudia i Pani Iwonka 🙂
Aktywności do wykorzystania w ciągu tygodnia, gry, kolorowanki, karty pracy:
Gra interaktywna “Podróż” https://view.genial.ly/5ec91b27ad9c9e0d8e207940
Gra interaktywna “Ćwiczymy spostrzegawczość” https://view.genial.ly/5eca59e2f3aac90d34a37c23

Film o prawach dziecka – poprosimy rodziców o pomoc w przeczytanie treści na filmie 😉

https://drive.google.com/file/d/1m_2GynOj6cSCF2_-UNoHYJelVsq7TFBQ/view

Ćwiczenia w nazywaniu emocji (obrazki przedstawiające buzie z emocjami: złością, radością, smutkiem, strachem itd.)

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej „Piłka dla wszystkich”

Książka s. 82- 83 (dziecko słucha opowiadania i ogląda ilustracje w książce)

Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli.

– Brawo, Franek!- krzyczeli kibice.

– To najlepszy zawodnik!- rozlegały się głosy.

Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy , od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno.

Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w Sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu?

– Cześć! Nie uwierzysz co się stało!- powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie.

– Opowiedz.

– W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników!

– To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało- odpowiedziała Ada.

– Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem!

– Ojej! Zostałeś bramkarzem?

– Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników.

– Brawo!

– A wtedy on na mnie nakrzyczał…

– Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować- zdziwiła się Ada.

– Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”.

– Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują!- zezłościła się Ada.

– Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie.

– Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna- stwierdziła Ada.

– Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem!- uśmiechnął się Franek.- Potem wydarzyło się coś wspaniałego!

Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej:

– Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega.

– To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem  na to boisko i im dokopać!- powiedziała stanowczo Ada.

– Chciałaś ich zbić?- spytał zaskoczony Franek.

 Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa!

– To szkoda, że cię tam nie było- zaśmiał się chłopiec.

Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli.

– I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie?- zakończył opowieść Franek.- Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie.

– Piłka jest dla wszystkich!- powiedziała Ada.- Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.

Rozmowa na temat opowiadania:

  • Co śniło się Frankowi?
  • O czym opowiadał Adzie?
  • Jak zachowywali się chłopcy?
  • Co zrobił ich kapitan?
  • Kim został Franek na meczu?
  • Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?
  • Co będzie trenował Franek?
  • Jak oceniasz zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

Wyjaśnienie pojęcia: TOLERANCJA tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów, i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.

  • Rodzic zadaje pytania dziecku:

  • Czy chłopcy byli tolerancyjni?

  • Czy znacie inne przypadki braku tolerancji?

  • Czy należy wyśmiewać się z kogoś, dlatego, że jest gruby, jeździ na wózku..?

 

 

Oglądanie prezentacji na kanale You Tube:

 

Karta pracy cz. 4 s. 54

Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne lub z pomocą rodzica pisanie swojego imienia (imion) i nazwiska.

WTOREK  2.06.2020

Zabawa: „ Co jest cięższe a co lżejsze?”.

Dziecko próbuje porównać masę wybranych przedmiotów i określa, co jest cięższe, a co lżejsze. Potrzebne różne przedmioty: klocki, piłki, lalki, misie itp.

Karta pracy, cz. 4, s. 55 – kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu.

Kończenie rysowania wag według wzoru

Wysłuchanie piosenki M. Jeżowskiej pt.: „ Kolorowe Dzieci”

Gdyby, gdyby moja mama
Pochodziła z wysp Bahama
To od stóp po czubek głowy
Byłabym czekoladowa

Mogłam przyjść na świat w Cejlonie
Na wycieczki jeździć słoniem
I w Australii mieć tatusia
I z tatusiem łapać strusie

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Mogłam małą być Japonką
Co ubiera się w kimonko
Lub w Pekinie z rodzicami
Ryż zajadać pałeczkami

Od kołyski żyć w Tunisie
Po arabsku mówić dzisiaj
Lub do szkoły biec w Mombasie
Tam gdzie palmy rosną w klasie

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Los to sprawił lub przypadek
Że Hindusem nie był dziadek
Tata nie był Indianinem
I nie w Peru mam rodzinę

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Nie patrz na to w jakim kraju
Jaki kolor dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie każda mama
Każdy tata chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

Nie patrz na to
W jakim kraju
Jaki kolor dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę, naprawdę, naprawdę się nie liczy.

Praca plastyczna na temat wysłuchanej piosenki dowolna techniką 🙂

 

 

 

 

Ćwiczenia oddechowe, słuchowe i artykulacyjne na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek „Dni tygodnia”. Utrwalenie nazw dni tygodnia

Jakie nazwy dni

tygodnia znamy?

Czy wszystkie nazwy

dni pamiętamy?

Jeśli ktoś lubi

takie zadania,

niech się zabiera

do wyliczania.

Powietrza dużo

buzią nabiera

i na wydechu

niech dni wymienia:

-poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.

Jeśli za trudne

było zadanie,

ćwicz dalej z nami

to wyliczanie.

– Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.

(Dziecko rytmicznie powtarza tekst wiersza za rodzicem. Nazwy dni tygodnia wylicza na jednym wydechu)

Zabawy ruchowe:

Zabawy ruchowe i gimnastyczne dla przedszkolaków

 

 

 

ŚRODA 3.06.2020

Zabawa: „Miny i minki”. Dziecko wykonuje mimiką polecenia rodzica:

Jesteś smutny ( układanie ust w podkówkę);

Jesteś zdziwiony (marszczy czoło);

Jesteś przestraszony ( szeroko otwiera oczy, otwiera usta jakby chciało powiedzieć głoskę [o]).

Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek pt.: „Nazwy miesięcy”

utrwalanie nazw miesięcy. W miejscach oznaczonych gwiazdką * dzieci powtarzają za rodzicem na jednym wydechu nazwy miesięcy.

Jakie miesiące

W roku mamy?

Czy wszystkie nazwy

Miesięcy znamy?

Komu nie sprawi

Trudu zadanie,

Niech rozpoczyna

Ich wyliczanie.

Powietrza dużo

Buzia nabiera

I na wydechu

Nazwy wymienia:

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.*

Jeśli za trudne

Było zadanie,

Ćwicz dalej z nami

To wyliczanie:

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,.

Karta pracy, cz. 4, s. 56-57.

Patrzenie na obrazek . Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

Wykonanie pracy : Pożegnalny obrazek dla przyjaciela.

Wypowiedź dziecka na temat: Kogo nazywamy przyjacielem? Potrzebne materiały:

  • Kartonowe serce;

  • Mazak;

  • Podstawa pudelka po czekoladkach.

Dziecko podaje cechy przyjaciela, rodzic zapisuje je na kartonowym sercu. Dziecko wymawia kolejno imiona swoich przyjaciół. Ramą obrazka jest podstawa pudełka po czekoladkach. W jej wnętrzu dziecko tworzy dowolna kompozycję, np. góry, jezioro, łąkę, las.

Karta pracy, cz.4, s. 58.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym obrazku. Pisanie samodzielnie lub z pomocą rodzica imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem.

Zabawy muzyczne

Aktualne propozycje zabaw rytmicznych, opracowane przez naszych nauczycieli- muzyków znajdziecie na podstronie Działania Muzyczne, zachęcam do wspólnej zabawy.

CZWARTEK 4.06.2020

Wykonanie papierowych pacynek paluszkowych (wyprawka, karta I, nożyczki, klej).

Dziecko wycina pacynki, skleja je. Określa jakie emocje są przedstawione na buziach Olka i Ady. Dziecko razem z rodzicem próbuje prowadzić dialogi, korzystając z wybranych pacynek.

Rodzic czyta dziecku kolor emocji, tak by wiedziało na jaki kolor zamalować serce (w zależności od swojego nastroju).

Zabawa w teatrzyk

Prowadząc dialog między pacynkami, dziecko inicjuje zabawę w teatr, wymyśla fabułę, historię, przygody itp.

Narysuj nazwane emocje – karta pracy

Zabawa w kalambury.

Dziecko lub rodzic ( na zmianę) odgaduje przedstawioną emocję wylosowaną na obrazku.

PIĄTEK 5.06.2020

Zabawa : Lustro emocjonalne.

Jedna osoba z pary (dziecko lub rodzic) jest lustrem, druga przegląda się w nim. Osoba stojąca przed lustrem wyraża miną, gestem, ruchem ciała różne emocje, a lustro je powtarza. Po chwili następuje zamian ról.

Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczyk : „ Moje uczucia”:

Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były,

I tego, że odwiedziny babci już się skończyły.

Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,

I złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.

Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.

Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.

W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,

Że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.

Zobacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,

Tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.

Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,

Po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

Rozmowa na temat tekstu:

  • Co mieszka w sercu?

  • Czy zawsze jest Ci wesoło?

  • Czy zdarza się, że coś Cię smuci?

  • Czy zdarza się, że coś Cię złości?

Rodzic przypomina dziecku , że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu znowu świeci słońce, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

Rysowanie na kartce , tego co cieszy dziecko i tego co go smuci.

Dla każdego dziecka potrzebna jest kartka przedzielona na pół – w lewym górnym rogu rysunek chmurki, a w prawym górnym rogu – słoneczka. Omówienie z rodzicem rysunku dziecka.

Karta pracy, cz. 4 s. 59 – rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie.

Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

Nauka wiersza Krystyny Datkun- Czerniak „ Wszystkie Dzieci”.

W sercach dzieci,

Radość gości

– gdy bezpieczne są.

Mają prawo do miłości

– przecież po to są.

Torcik tęczowy z owocami

Składniki:

1 puszka mleka skondensowanego niesłodzonego

3 torebki galaretek o różnych smakach i kolorach

Owoce (sezonowe, borówki amerykańskie lub z przetworów w zalewie)

Czynności:

Dwie galaretki rozpuścić (osobno każdą) w 1 szklance gorącej wody. Poczekać, aż wystygną

Mleko z puszki podzielić na 2 części do 2 misek

Do 1 miski z porcją mleka wlać ostudzoną galaretkę, dobrze wymieszać trzepaczką lub mikserem, masę przelać do formy 24 cm i wstawić do lodówki

Drugą część mleka ubić z drugą galaretką w ten sam sposób. Wlać na zastygniętą pierwszą warstwę i ponownie wstawić do lodówki

W międzyczasie rozpuścić 3 galaretkę w ½ l gorącej wody

Po stężeniu obu warstw w formie wysypać na nie owoce i zalać wystudzoną, lekko tężejącą galaretką, najlepiej w kolorze owoców

Wstawić do lodówki

Zastygnięty tęczowy deser wyjąć z lodówki, podzielić na porcje i… nie liczyć kalorii!

Smacznego!

Zachęcamy do wykonania Tęczowego torcika wspólnie z dzieckiem, a następnie do wspólnego porządkowania kuchni i degustacji w gronie najbliższych.

Z pozdrowieniami, Pani Klaudia i Pani Iwonka 🙂


25.05.2020 – 29.05.2020
ŁĄKA W MAJU

 Poniedziałek 25.05.2020

 

Zachęcamy do obejrzenia filmu WĘDRÓWKI SKRZATA BORÓWKI odc.3 – ŁĄKA

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 36−37. Oglądanie obrazka.

Określanie, co dzieje się na łące w maju. Oglądanie zdjęć zwierząt, nazywanie ich. 

 

 

 

Słuchanie piosenki Wiosna na łące (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).

 

 1. Dziś na łąkę przyszła Wiosna w kwiecistej sukience,

 budzi maki i stokrotki,

 jaskry i kaczeńce.

 

 Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,  

świeci ciepłe słońce,

w rosie kąpią się biedronki.  

Wiosna już na łące!

 

2. Świerszcz zielone stroi skrzypce,

da dziś pierwszy koncert.

Tańczą pszczoły i motyle,

żabki i chrabąszcze.

 

Ref.: Ptaki…

 

 3. Tak się wszyscy cieszą wiosną, 

 tańczą i śpiewają,

 nawet krecik wyszedł z norki,

 z myszką pląsa żwawo. 

 

Ref.: Ptaki…

Rozmowa na temat tekstu piosenki.

Rodzic pyta:

− Kto przybył na łąkę?

− Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna?

− Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce?

−Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.

Rozmowę na temat treści piosenki można połączyć z oglądaniem obrazków/zdjęć przedstawiających jej mieszkańców oraz występujące na niej rośliny. Inną propozycją jest wykonanie na tablicy łąki z karbowanej zielonej bibuły, na której dziecko umieści zrobione samodzielnie podczas działań plastycznych rośliny i mieszkańców łąki.

 

 

 

Zabawa rytmiczno – artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza Teresy Fiutowskiej Żabie łapki.

Dziecko i rodzic tworzą parę, stają naprzeciwko siebie i powtarzają tekst, ilustrując go ruchem.  

Dwie zielone małe żabki,                                                    

 tak nad stawem grają w łapki:

jedną łapką                                                                podnoszą prawą rękę ugiętą w łokciu,

klap, klap, klap.                                                        uderzają o prawą dłoń partnera,

Drugą łapką                                                               podnoszą lewą rękę ugiętą w łokciu,

klap, klap, klap.                                                        uderzają o lewą dłoń partnera,

Potem dwiema                                                         podnoszą obie ręce ugięte w łokciach,

klap, klap, klap.                                                        uderzają w obie dłonie partnera,

Ty, bocianie                                                               przykucają i grożą bocianowi, poruszając

nas nie łap!                                                                wskazującym palcem.

 

 

 

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego.

Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa
i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin. Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.  – Jeden, dwa, trzy… – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. – Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie. Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!

Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód. Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych  tak samo zielone jak żabka. „To nie ten liść” – pomyślała
i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny. O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła się z odkrycia. – I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny. „Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. – Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na pewno znajdę.

Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała. Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę. – Jest! Widzę cię, motylku! Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące podobnych. Czy któryś
z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie. – Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili. – Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące. Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też wypatrzyć  żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być.

Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści. – To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny. – Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. – Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też.

Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni. Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka. Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki, żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki. Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i… znikła. A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?

Rozmowa na temat opowiadania.

Rodzic pyta:

− W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka
i motylek cytrynek?

− Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?

− Co to jest barwa ochronna?

UBARWIENIE OCHRONNE CZY MASKUJĄCE POLEGA NA UPODOBNIENIU SIĘ BARWĄ CIAŁA DO ŚRODOWISKA ŻYCIA DANEGO ZWIERZĘCIA. UBARWIENIE OCHRONNE JEST ROZPOWSZECHNIONE WŚRÓD ZWIERZĄT, TAKICH JAK NIEDŹWIEDŹ POLARNY, PASIKONIK, RZEKOTKA DRZEWNA.

 

 

 

Ćwiczenia poranne – Zestaw nr.35

Zabawa orientacyjno-porządkowa Owady na łące.
Dziecko porusza się w różnych kierunkach mieszkania na palcach, naśladując głosem ciche brzęczenie. Na dźwięk tamburynu przykuca – owady odpoczywają na kwiatach. Na dwa dźwięki tamburynu ponownie porusza się po mieszkaniu.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Bukiety kwiatów.
Dziecko spaceruje po łące, co pewien czas schylając się i zrywając kwiatek. Na hasło: Bukiety kwiatów zatrzymuje się i podnosi do góry raz prawą, raz lewą rękę. Prezentuje swój bukiet.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi Bocian chodzi po wysokiej trawie.
Dziecko chodzi po mieszkaniu wysoko unosząc kolana. Po kilku krokach zatrzymuje się, staje na jednej nodze, drugą ma opartą o kolano nogi, na której stoi. Porusza złączonymi przed sobą rękami wyobrażającymi dziób bociana i powtarza słowa: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.

Zabawa ruchowa elementem skoków Ostrożne żabki.
Dziecko-żabka porusza się, skacząc w przysiadzie. Na hasło: Nie ma bociana jest sygnałem, że niebezpieczeństwa nie ma, żabka może skakać dalej.

 

Gry interaktywne do zabawy w wolnym czasie 🙂

Łączenie cech https://view.genial.ly/5ebadb87c2ecf10d6a54b1d0 

Sudoku dla początkujących https://view.genial.ly/5eb95b807792c20d16619660

Sudoku trudniejsze https://view.genial.ly/5eb93f0d8a39780d0f676404

Ćwiczymy spostrzegawczość https://view.genial.ly/5eb70cd82fb48d0d930ba33e

Na jaką głoskę? https://view.genial.ly/5eb6466a639bfa0d0fdc1978

 

 

Wtorek 26.05.2020

 

Karty pracy z łąką 🙂

https://panimonia.pl/wp-content/uploads/2020/05/majowa-%C5%82%C4%85ka-karty-pracy.pdf

 

Karta pracy cz. 4, s. 39.

Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie pętlą owadów. Dokańczanie rysunku motyla według wzoru.

 

Opowieść ruchowa przy muzyce – rozwijanie zdolności prawidłowego operowania oddechem.

Nagranie muzyki o pogodnym charakterze (według wyboru Rodzica), odtwarzacz CD.

Rodzic zwraca się do dziecka: − Nastała wiosna. Dzisiaj wybierzemy się na łąkę.  Dziecko spaceruje za Rodzicem w określonym kierunku w rytmie nagrania muzyki o pogodnym charakterze. Podczas przerwy w muzyce Rodzic mówi: − Jak tutaj pięknie! Tyle kwiatów i miękka, świeża trawa! Dziecko nabiera powietrza nosem, wydycha ustami na samogłosce – ooo! i sylabie aaaach! Ponownie maszerują w rytmie nagrania muzycznego. Podczas przerwy w muzyce Rodzic kontynuuje: − Czy czujesz, jak pachną kwiaty i kwitnące krzewy? Dziecko zatrzymuje się, nabiera powietrza nosem, a wypuszcza ustami, naśladując wąchanie kwiatów. Następnie udaje kichnięcie. Ponownie maszerują. Rodzic mówi: − Pora odpocząć. Kładziemy się na trawie i powoli oddychamy. Dziecko wykonuje wdech nosem, wydech ustami, następnie wdech ustami i wydech ustami. − Zasypiamy, słuchamy wiosennej muzyki. W tle słychać cichą muzykę. Dziecko miarowo oddycha, z dłońmi ułożonymi na przeponie. − Zaczyna powiewać wiatr. Szumi trawa. Wiatr wieje coraz mocniej. Dziecko przechodzi do pozycji stojącej. Nabiera powietrza nosem i wypuszcza je, równocześnie wypełniając powietrzem policzki.

 

 

Zabawy z sześcianem.

  • Przypomnienie cech kwadratu. Rodzic mówi: − Nakreśl w powietrzu kształt kwadratu. − Jakie są boki kwadratu?
  • Zapoznanie z sześcianem. Kilka sześcianów różniących się wielkością.

 Rodzic prezentuje dziecku kilka sześcianów różniących się wielkością. Nazywa figury. Dziecko je oglądają. Liczy ściany. Określa ich kształt – kwadrat. Układa figury według wzrastającej wielkości,
a potem – według malejącej.

 

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 40.

Oglądanie sześcianów. Określanie różnic i podobieństw między nimi. Oglądanie rozłożonego sześcianu – jego siatki. Liczenie kwadratów. Rysowanie na każdej ścianie innego owada. Oglądanie obrazków sześcianu w różnym położeniu.

 

 

Zabawy z sześcianem – kostką.

Duża kostka z krążkami (lub liczbami). Rodzic pokazuje dużą kostkę z krążkami (lub liczbami). Dziecko rzuca kostką i wykonuje tyle czynności podanych przez Rodzica, ile oczek (lub jaką liczbę) wyrzucono na kostce. Czynności: podskoki, skłony, przysiady, okrzyki… − Dziecko rzuca kostką
i podaje liczbę większą (lub mniejszą) o jeden w stosunku do liczby oczek wyrzuconych na kostce. Na zakończenie dziecko przypomina, kształt jakiej bryły ma kostka. 

 

 

Ćwiczenia w określaniu wartości logicznej zdań.

Przygotować dla dziecka szyfonową chustkę. Rodzic wypowiada zdania. Jeżeli dziecko uzna, że zdanie jest prawdziwe, porusza chustką nad głową. Jeżeli sądzi, że nie jest prawdziwe – siedzi bez ruchu.

Czy to prawda, czy to fałsz? Gdy odgadniesz, sygnał dasz.

− Konik polny w wodzie gra.

− Żaba dwie głowy ma.

 − Biedroneczki są w kropeczki.

− Motyle mają ciepłe czapeczki.

− Stokrotka jest czerwona.

− Ważka jest większa niż wrona…

 

 

 Kolorowanka Łąka w maju. Dla dziecka wyprawka: karta L, kredki.

 

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 41. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie.

Rysowanie motyla po śladach. Kolorowanie rysunku. Rysowanie po śladzie drogi motyla do stokrotki.

 

 

 

Środa 27.05.2020

Zabawa Na wiosennej łące.

Dziecko wspólnie z Rodzicem próbuje naśladować ruchy zwierząt i roślin żyjących na wiosennej łące (np. stokrotki – stanie ze złączonymi nogami, prosto, z głową wyciągniętą do góry,  z rozłożonymi rękami…). Potem  razem przedstawiają wiosenną łąkę, wcielając się w wybrane zwierzęta i rośliny.

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 42. Liczenie pszczół.

Łączenie pszczół z obrazkiem plastrów, do których lecą. Kończenie kolorowania plastrów miodu. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów, które otrzymujemy dzięki pszczołom. (Degustacja różnych miodów podczas śniadania).

 

 

Ćwiczenia poranne – Zestaw nr.35 (z poniedziałku)

 

 

 

Zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa Wiosenna pogoda.

Dziecko spaceruje po pokoju. Na hasło Burza zatrzymuje się, klaszcząc nad głową  i  równocześnie mówiąc: bum, bum, bum. Ponownie spaceruje, na hasło Lekki wiatr – dziecko podskakuje z nogi na nogę. Ponowny marsz, na hasło Słońce – unosi ręce w górę, porusza nimi w nadgarstkach.

 

 

Praca techniczna “Wykonanie biedronek”.

  • Rozmowa na temat budowy biedronki. Duże zdjęcie/obrazek biedronki. Rodzic na zdjęciu/ilustracji pokazuje części ciała biedronki, nazywa je (pancerz, pod nim skrzydła, głowa, oczy, aparat gębowy, nogi, czułki). Biedronki należą do rodziny chrząszczy. Przechodzą przez stadia przeobrażenia (jak np. motyl). W Polsce najczęściej spotykanymi gatunkami biedronek są dwukropki i siedmiokropki, co oznacza, że liczba kropek nie wskazuje na wiek, tylko na gatunek. Biedronki są pożyteczne, bo zjadają mszyce – szkodniki roślin.
  • Zapoznanie ze sposobem wykonania prac. Dla każdego dziecka: patyki, nici (grube), narysowane wzory biedronek na czarnym i czerwonym kartonie, nożyczki, klej.

 − Przymocowanie półmetrowej nitki do każdego patyka.

 − Wycinanie wzorów. 

− Składanie czerwonego krążka na pół, rozprostowanie go, a następnie rozcięcie wzdłuż linii zgięcia.

 − Naklejanie na czarny korpus biedronki dwóch czerwonych skrzydełek.

 − Dorysowanie flamastrami (gdy klej przyschnie) kropek na skrzydełkach.

 

Ćwiczenia logorytmiczne: Rób to, o czym mówi wiersz.

Dziecko porusza się razem z Rodzicem zgodnie z tekstem wypowiadanego przez niego wierszyka. Następnie porusza się samo podczas recytacji przez Rodzica

Zrób do przodu cztery kroki,

 i rozejrzyj się na boki.

Tupnij nogą raz i dwa,

 ta zabawa nadal trwa.

Teraz w lewo jeden krok,

przysiad, i do góry skok.

Zrób do tyłu kroków trzy,

 by koledze otrzeć łzy.

Klaśnij w ręce razy pięć,

na klaskanie też masz chęć!

Wokół obróć się, raz dwa,

piłka skacze hop-sa-sa.

Ręce w górę i na boki,

 zrób zajęcze cztery skoki.

Gdy się zmęczysz, poleż sobie,

 i wyciągnij w górę nogę.

 

 

 

Aktywne słuchanie muzyki Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna.

FRAGMENT MUZYCZNY DO ODSŁUCHANIA NA STRONACH WYDAWNICTWA MAC CD3 NR UTWORU 35

Duży zielony kawałek materiału, nagranie utworu Antonia Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna. Przygotować dla dziecka: kolorowy papier, nożyczki. Dziecko wycina różne kwiaty z kolorowego papieru i układa je na dużym zielonym kawałku materiału. Podczas zabawy wchodzi w role wiosennego wiatru, który pojawił się nad majową łąką. Dziecko chwyta kawałek materiału  i unosi go w górę. Ilustruje muzykę następującym ruchem:

− fragment wykonany głośno: dziecko porusza  materiałem w taki sposób, aby kwiatki podskakiwały wysoko,

− fragment wykonany cicho: dziecko delikatnie porusza materiałem, w taki sposób, aby kwiatki podskakiwały niezbyt wysoko

− powtórzenie czynności z punktu 1: dziecko wolno porusza się w prawą stronę,

− powtórzenie czynności z punktu 2: dziecko porusza się w lewą stronę, kładzie materiał na podłodze. Improwizuje ruchy wiatru, biegając po pokoju zgodnie z charakterem muzyki; kładzie się na podłodze, jeszcze nieznacznie poruszając rękami i nogami, ale coraz wolniej, aż na koniec zabawy wiatr cichnie
i dziecko zastyga bez ruchu.

 

 

 

Czwartek 28.05.2020

 

Biedronkowe karty pracy 🙂

https://drive.google.com/file/d/1_M-h4vQmi4JxgunkrLVndikPB3rsoMNG/view

 

Karta pracy, cz. 4, s. 43.

Odszukanie na obrazku ukrytych zwierząt. Nazywanie ich. Określanie, dlaczego trudno było je odszukać. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów z roślin zielnych.

 

 

 

 Wycieczka lub spacer na łąkę.

  • Rozmowa przed wycieczką Co nas czeka na łące? Zwrócenie uwagi, co można zobaczyć na łące.

Rodzic pyta:

  • W jaki sposób można spędzać czas na łące? Zachęcanie do wnikliwej obserwacji napotkanych podczas wycieczki roślin i zwierząt.
  • Wyjazd na łąkę. Przygotować dla dziecka: lupę, kartonową ramkę.
  • Poszukiwanie roślin i zwierząt, o których była mowa w poprzednich dniach.
  • Opisywanie ich rzeczywistego wyglądu.
  • Obserwowanie zachowania owadów, słuchanie wydawanych przez nie odgłosów.
  • Obserwowanie roślin poruszanych wiatrem, rozpoznawanie ich i nazywanie.
  • Oglądanie wybranych roślin lub zwierząt przez lupę.
  • Zbieranie znanych roślin w celu wykonania zielnika.
  • Robienie bukietów z kwiatów.
  • Tworzenie obrazków – nakładanie zabranych z domu kartonowych ramek na wybrany fragment łąki; wypowiedzi dziecka na temat tego, co znalazło się w ramce, dlaczego wybrało właśnie to miejsce, co im się w nim podobało – dzielenie się swoimi spostrzeżeniami i wrażeniami;

 Oglądanie i nazywanie przywiezionych z łąki roślin, zapamiętywanie ich nazw.

  • Przygotowanie roślin do zasuszenia: układanie ich na osobnych kartkach, nakrywanie drugą kartką
    i wkładanie między strony grubej książki; po włożeniu wszystkich roślin obciążenie książki
    i pozostawienie do wyschnięcia na około dwa tygodnie. Po zakończeniu suszenia przyklejenie –
    z pomocą rodzica – roślin kawałkami taśmy przeźroczystej na kartonowe kartki, naklejenie podpisów. Rośliny przyniesione z łąki, kartki, gruba książka, taśma przeźroczysta, kartonowe kartki, napisy – nazwy roślin, klej.

 

 

 

 

Wyrażanie swoich wrażeń i przeżyć za pomocą ekspresji plastycznej

– rysowanie łąki na zielonych kartkach pastelami olejnymi dostępnymi w domu

 

 

 

Piątek 29.05.2020

Kończenie rymowanek o łące.

Trawa, kwiaty, biedronka – to na pewno…  (łąka)

Czerwone jak gotowane raki – to…  (maki)

 Ma żółty środek, białe płatki, łodyga u niej wiotka. Ten łąkowy kwiat to…  (stokrotka)

 Piegowata dama. Po łące chodzi od rana.

Wygrzewa się w promykach słonka.

To maleńka…  (biedronka)

 Czy to fruwające kwiaty?

Jest ich tyle!

 Nie, to…  (motyle)

 Lata, lata koło nosa.

Uwaga! To groźna…  (osa)

 Lata, lata obok czoła. To miodna…  (pszczoła)

 

 

 

 

Założenie pierwszej karty zielnika.

  • Oglądanie obrazków roślin łąkowych, przypomnienie ich nazw. Obrazki roślin łąkowych, produkty, w których zastosowano rośliny zielne. Rodzic opowiada o zastosowaniu roślin zielnych, pokazuje syropy, kremy, suszone zioła na herbatę (np. rumianek), szampon pokrzywowy, tabletki rapacholin, krem rumiankowy…
  • Ćwiczenia oddechowe Dmuchamy na dmuchawiec (mniszek pospolity). Dziecko naśladuje dmuchanie na trzymaną w ręce roślinę. Dmucha mocno, aż do braku powietrza.
  • Oglądanie przyklejonych na kartkach (i podpisanych) roślin przyniesionych z wycieczki na łąkę. Dziecko ogląda rośliny, nazywa wskazywane części (łodyga, korzeń, liść, kwiat). Rodzic wyjaśnia, że dopnie te kartki do zielnika, który już założył i który będzie uzupełniał. Kartki z przyklejonymi roślinami przyniesionymi z wycieczki na łąkę.

 

 

 

Słuchanie wiersza Anny Onichimowskiej Zielnik.

Kartki z przyklejonymi do nich roślinami (wymienionymi w wierszu), obrazki lub zdjęcia.

Biały rumianek.

Na drugiej

– mały bukiet sasanek.

 Na trzeciej

– liście dębu i babki.

Na czwartej

– fiołki, konwalie, bratki.

Rodzic recytując, pokazuje kartki z wymienionymi roślinami, które są do nich przyklejone  (z wyjątkiem sasanek, bo są pod ochroną – na tej kartce zamiast przyklejonej rośliny jest tylko jej obrazek, wykonany przez R.).

  • Rozmowa na temat wiersza. Rodzic pyta: − Jakie rośliny znajdowały się na kartkach? − Dlaczego był tam rysunek sasanek? − Dlaczego zakładamy zielnik?
  • Wykonanie przez każde dziecko pierwszej strony własnego zielnika. Dla każdego dziecka: rośliny (np. koniczyna, mniszek pospolity, szczaw…), kawałki taśmy klejącej, kartkę z bloku technicznego (kolorowa). Każde dziecko dostaje jedną roślinę (np. koniczynę, mniszek pospolity, szczaw…), kawałki taśmy klejącej, kartki z bloku technicznego (kolorowe). Dzieci wykonują następujące czynności:
  • Układają roślinę na kartce.
  • Przyklejają ją do kartki za pomocą taśmy klejącej. (R. zachęca dzieci, aby wykonywały dalsze strony zielnika).
  • Wspólne wypicie herbatki ziołowej np. rumiankowej. Herbatka ziołowa np. rumiankowa, kubeczki.

Serdecznie pozdrawiamy, Pani Klaudia i Pani Iwonka 🙂

 

 


18.05.2020 – 22.05.2020
Święto rodziców

Poniedziałek 18.05.2020

Wspólne oglądanie albumów rodzinnych.

Porównywanie zdjęć z wyglądem dzieci danych rodziców.

Ja i moja rodzina. Co do kogo należy?

Ta zabawa może przysporzyć wiele śmiechu. To cenne doświadczenie uświadomić sobie co do kogo należy w domu. Czas odciąć się od stereotypu gotującej i sprzątającej mamy oraz taty, który naprawia wszystko co się zepsuje.

Czego potrzeba?

  • karta mamy i taty dla dziecka;

  • ilustracje czynności w dwóch kopiach, dla dziecka;

  • nożyczki i kleje.

Będzie wystarczające wydrukować je po 2 na jednej stronie, w formacie A5.

Zadaniem dziecka jest przyporządkować symboliczne ikony czynności do osób, które są za nie odpowiedzialne.

PDFy z pomocami:

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 36.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Wysoko – nisko.

Tamburyn lub inny instrument

Dziecko biega po pokoju przy akompaniamencie tamburynu. Podczas przerwy w grze, na hasło Wysoko! staje na palcach, wyciąga w górę ręce i klaszcze nad głową; hasło Nisko! Jest sygnałem do wykonania przysiadu i uderzenia rękami o podłogę.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Myjemy z tatą samochód.

Dziecko naśladuje mycie samochodu i spłukiwanie go wodą z wiadra.

Ćwiczenie wyprostne Rodzic zmęczony i rodzic wypoczęty.

Dziecko siedzi skrzyżnie, ręce trzyma na kolanach. Na hasło Rodzic zmęczony wykonuje luźny skłon tułowia w przód. Na hasło Rodzic wypoczęty – prostuje tułów, głowę trzyma prosto.

Podskoki Froterujemy z mamą podłogę.

Dziecko rytmicznie, naprzemiennie wykonuje wykroki nogami w przód.

Ćwiczenie równowagi Rysujemy obrazek dla mamy i taty.

Dziecko stoi na jednej nodze, a drugą rysuje w powietrzu dowolny obrazek. Rysuje na przemian prawą i lewą nogą.

Ćwiczenie ożywiające Rodzinna wycieczka rowerowa.

Dziecko biega w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan i naprzemiennym uginaniem i prostowaniem rąk w łokciach.

Zabawa Moja mama jest…, a mój tata jest…

Kartony z napisami Mama jest…; Tata jest…, flamaster.

Dziecko kończy zdania (poszukiwanie jak największej liczby określeń przymiotnikowych), Rodzic zapisuje określenia wokół napisów: Mama jest…; Tata jest… Wspólnie odczytujecie napisy (zwrócenie uwagi na podobieństwa i różnice w określeniach mamy i taty).

Słuchanie wiersza.

Mama i Tata to świat nasz cały,

ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,

to dobre, czułe, pomocne ręce

i kochające najmocniej serce.

To są wyprawy do kraju baśni,

wakacje w górach, nad morzem, na wsi,

Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta:

Kim dla dzieci jest mama i tata?

Za co dzieci dziękują rodzicom?

• Kończenie zdań rozpoczętych przez N.

Moi rodzice są kochani, bo…

Pomagam rodzicom w…

Lubię być w domu, bo…

Z tatą najchętniej robię…

Z mamą najchętniej robię…

Aktywne słuchanie wiersza.

Rodzic recytuje wiersz, a dziecko dopowiadają końcowe słowa wersów.

Mama i Tata to świat nasz… (cały),

ciepły, bezpieczny, barwny… (wspaniały),

loty huśtawką, prawie do słońca

oraz cierpliwość co nie ma końca.

Kochana Mamo, Kochany Tato

dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,

że nas kochacie, że o nas dbacie

i wszystkie psoty nam wybaczacie.

to dobre, czułe, pomocne… (ręce)

i kochające najmocniej… (serce).

To są wyprawy do kraju… (baśni),

wakacje w górach, nad morzem, na… (wsi),

loty huśtawką, prawie do… (słońca)

oraz cierpliwość co nie ma… (końca).

Kochana Mamo, Kochany… (Tato)

dzisiaj dziękować chcemy Wam… (za to),

że nas kochacie, że o nas(dbacie)

i wszystkie psoty nam… (wybaczacie).

Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu.

Karta pracy, cz. 4, s. 44–45.

Łączenie pierwszych głosek z nazw rysunków. Rysowanie dla Olka i Ady prezentów, których nazwy powstały z połączenia głosek. Rysowanie po śladach.

Słuchanie piosenki Tango dla mamy (sł. i muz. Danuta i Karol Jagiełło).

I. Bardzo wcześnie wstaje mama, jeszcze słońce mocno śpi.

Cicho krząta się po domu, gdy my mamy słodkie sny.

Tylko zapach świeżej kawy nie chce dłużej dać mi spać,

budzik dzwoni z całej siły, a więc pora wstać.

Ref.: Kochana mamo, nie możemy żyć bez ciebie,

jesteś jak słońce na niebie, bez którego ginie świat.

Kochana mamo, my tak bardzo cię kochamy,

nie możemy żyć bez mamy, więc na zawsze z nami bądź.

II. Bo tylko mama zna najczulsze w świecie słowa

i tylko mama nam wybaczyć jest gotowa.

Kochana mamo, przyjmij od nas dziś życzenia:

stu lat w zdrowiu i spełnienia wszystkich marzeń życzę ci.

Ref.: Kochana mamo…

III. Tak niedawno do przedszkola prowadziłaś, mamo, mnie,

teraz przyszedł czas na szkołę, każdy dobrze o tym wie.

Zegar bije co godzinę, szybko mija dzień za dniem

i choć jestem coraz starszy, bardzo kocham cię.

Ref.: Kochana mamo…

Wtorek 19.05.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 46.

Czytanie zdań z N. lub samodzielnie. Rysowanie swojej mamy i swojego taty. Nazywanie kwiatów.

Ćwiczenia gimnastyczne

Słuchanie piosenki Mój tata (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).

1. Kto pomoże, kto przytuli, kto wciąż blisko jest,

kto zawiąże sznurowadło, gdy rozwiąże się?

Kto zabierze mnie na lody, kto mi kupi psa,

kto kanapkę najsmaczniejszą do przedszkola da?

Ref.: Ja i mój tata to superprzyjaciele.

Gdy jesteśmy razem, jest raźniej i weselej.

Jak tylko potrzebuję, to tata obok jest. bis

Przyjaciel to prawdziwy – na dobre i na złe.

2. Gdy mi smutno i gdy czasem płakać mi się chce,

tata weźmie na kolana i przytuli mnie.

I tak pięknie opowiada, bajki czyta mi,

a gdy obok mnie zasypia, mam cudowne sny.

Ref.: Ja i mój tata…

3. Tata uczy mnie, jak dobrze i jak pięknie żyć,

jak odpowiedzialnym i jak dzielnym dzieckiem być.

Więc mój tata to najlepszy, najwspanialszy wzór.

To kolega i przyjaciel – to jest tata mój!

Ref.: Ja i mój tata…

Ćwiczenia w porównywaniu wzrostu.

• Mierzenie wzrostu rodziny.

Miarka.

Rodzic mierzy wysokość ciała dziecka, swój oraz innych członków rodziny za pomocą miarki zawieszonej na ścianie. W notesie zapisuje wzrost przy imionach. Zabawa kto wyższy a kto niższy.

Karta pracy, cz. 4, s. 47.

Kolorowanie ubrań tej osoby z pary, która jest wyższa. Naklejanie zdjęć odpowiedniego kwiatu.

Karta pracy, cz. 4, s. 48.

Wyklaskiwanie podanego rytmu, w powtarzaniu tekstu za N. Określanie, w którą stronę zwrócone są serduszka. Naklejanie brakujących serduszek. Rysowanie po śladach dużych

serduszek. Rysowanie w ich wnętrzu małych serduszek.

Ja i moja rodzina. Napisy do czytania globalnego i kartoniki do oznaczania samogłosek i spółgłosek

To bardzo pomaga dzieciom przygotowującym się do pójścia do szkoły. Uświadamianie istnienia samogłosek i spółgłosek pozwala uniknąć wielkich trudności w edukacji szkolnej. Warto od początku oznaczać je zwyczajowo, samogłoski na czerwono, a spółgłoski na niebiesko.

PDF z pomocami:
rodzina-podpisy

Środa 20.05.2020

Dziś jest Światowy Dzień Pszczół, udostępniamy pdf z informacjami o tych niesamowitych owadach 🙂

jak powstaje miód, ule, pszczelarz

Karta pracy, cz. 4, s. 49.

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada pomagają rodzicom. Przedstawianie za pomocą rysunku sposobów, w jakie dzieci pomagają rodzicom. Rysowanie po śladzie serduszek, kolorowanie ich.

Słuchanie wiersza Stanisława Grabowskiego Nie jesteś sam.

Mama biega po pokojach

ze ścierką,

z odkurzaczem,

z froterką.

Tata biega po pokojach

z fajką,

z książką

z pomysłami.

ja siedzę szczęśliwa

w pokoju, gdzie lalka Rozalka,

zeszyty do pierwszej klasy,

atlasy…

Gdy w domu –

tatuś i mama,

nie jestem sama.

Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic pyta:

Co robi mama?

Co robi tata?

Gdzie jest dziewczynka?

Dlaczego jest szczęśliwa?

Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Dla mamy i taty

Z okazji święta Taty i Mamy

dziś uroczyście wam obiecamy:

codziennie sprzątać swoje zabawki,

nigdy nie spadać z wielkiej huśtawki,

od mamy nigdzie się nie oddalać,

groźnych zapałek szust! nie zapalać.

Więcej nie zjemy kwaśnych jabłuszek,

bo wtedy zawsze boli nas brzuszek.

Gdy zobaczymy gdzieś muchomora,

to go nie zerwie żaden przedszkolak!

Będziemy grzeczni i przyrzekamy

słuchać uważnie taty i mamy.

Wyszorujemy ząbki starannie

nie będziemy wariować w wannie.

Mama nas uczy drogowych znaków,

tata trenuje małych pływaków.

Lecz nikt przez pasy sam nie przechodzi

ani do wody w morzu nie wchodzi!

Od taty wiemy dużo o świecie:

że trzeba czapkę zakładać w lecie,

że się obcego pieska nie głaszcze,

bo czasem groźnie otwiera paszczę.

I na kontakty uważać mamy,

więc się od prądu z dala trzymamy!

Czytacie bajki, gdy księżyc świeci,

rano buziaczkiem budzicie dzieci,

a choć psocimy czasem troszeczkę,

to wciąż jesteśmy waszym Słoneczkiem.

Bo z rodzicami jest zawsze lato,

kochana Mamo, kochany Tato!

Karta pracy, cz. 4, s. 50.

Kolorowanie rysunku bukietu dla mamy. Rysowanie po śladzie drogi Olka i Ady do mamy.

Czwartek 21.05.2020

Joga dla dzieci

Karta pracy, cz. 4, s. 51.

Odwzorowanie kwiatków dla mamy. Rysowanie po śladach rysunków róż.

Karta pracy, cz. 4, s. 52.

Oglądanie obrazków. Odszukiwanie i zaznaczanie 10 różnic miedzy nimi.

Rozwiązanie zagadki o konwalii.

Dobrze ją znamy z prześlicznej woni,

kwitnie dzwonkami, ale nie dzwoni (konwalia).

• Oglądanie i wąchanie bukiecika konwalii ogrodowych (lub leśnych).

Bukiecik konwalii.

Dziecko ogląda konwalie, wąchają je.

•Rozmowa na temat konwalii.

Rodzic pyta:

Jak wygląda roślina?

Ile dzwonków jest na jednej łodyżce?

Gdzie rosną konwalie?

Czy można je zrywać?

Konwalia majowa jest rośliną leczniczą i ozdobną, nie jest już rośliną chronioną. Występuje często w lasach niemal całej Polski, ale można ją również hodować. Jej głównym walorem są niewielkie kwiaty o charakterystycznym zapachu i dzwonkowatym kształcie.

Obrazek z konwaliami wykonany techniką kirigami z koła.

Przygotować dla dziecka: kolorowy kartonik (nie zielony) o wymiarach 15–20 cm, białe i zielone kartki, na których narysowane są koła: na białej osiem kół o wymiarze 3 cm, na zielonej – dwa koła o wymiarach 2 cm, klej, nożyczki.

• Wycinanie kół. Złożenie wszystkich kół na połowę.

• Zagięcie zakładki za zielonym kole, odgięcie jej i odcięcie.

• Przesuniecie warstw koła.

• Sklejanie po dwa białe koła, tak aby powstały dzwoneczki.

• Naklejanie na kartonik liścia (lub 2 liści) konwalii.

• Wycięcie z zielonego papieru prostokąta (łodygi) i naklejenie go tak, aby łodyga wsunięta

była w liść.

• Naklejenie na łodygę dzwoneczków kwiatów.

• Porządkowanie miejsc pracy.

Rozmowa na temat słowa serce.

Wycięty z czerwonego kartonu kształt ludzkiego serca.

Rodzic pokazuje dziecku serduszko wycięte z czerwonego kartonu i pyta:

Z czym kojarzy się Ci ten kształt?

Czym jest serce?

Serce jest mięśniem wielkości pięści. Jego szersza część skierowana jest ku górze, węższa ku dołowi. Dzięki sercu w naszym ciele może krążyć krew.

Do czego ludziom potrzebne jest serce?

Czy tylko ludzie mają serca?

Czy znacie jakieś przysłowia o sercu?

Np.:

Co w sercu to na języku.

Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.

Piątek 22.05.2020

Ja i moja rodzina. Kto jest kim?

Wykorzystując drzewa genealogiczne możemy uświadamiać dzieciom, że mama jest również siostrą wujka, babcia mamą mamy, a tata wujkiem ich kuzyna. Warto wspomagać opowiadanie o tym obrazkiem. Można też zachęcić dzieci do umiejscawiania podpisów w odpowiednim miejscu.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Festyn.

• Rozmowa na temat festynu.

Rodzic pyta:

Co to jest festyn?

Z jakiej okazji organizuje się festyn?

• Słuchanie opowiadania.

Książka (s. 78–81) dla dziecka.

Dziecko słucha czytanego przez rodzica opowiadania i oglądają ilustracje w książce.

Na rodzinny festyn do przedszkola Ady przyszło wiele rodzin, między innymi mama i tata Ady oraz Olek. „Święto rodziców” okazało się dobrym pomysłem i okazją do wspólnej zabawy. Całe przedszkole było udekorowane obrazkami namalowanymi przez dzieci oraz kwiatami. W ogródku postawiono dodatkowe ławki, leżaki i miękkie pufy do siedzenia. Dzieci wymyśliły wiele śmiesznych konkurencji, w których brali udział dorośli. Zaczęło się od zagadek, potem były zawody w podrzucaniu piłki głową, co okazało się ulubionym zajęciem niektórych tatusiów. Przedszkolaki zorganizowały pokaz puszczania baniek mydlanych, które wirowały w powietrzu, mieniąc się wszystkimi

kolorami tęczy. Najwięcej śmiechu wywołała ogromna bańka, która osiadła na nosie jednego z rodziców – minęło sporo czasu, zanim pękła! Tata Ady i Olka wygrał konkurs w skakaniu na jednej nodze dookoła karuzeli i chociaż w trakcie spadł mu lewy but, nie poddawał się do końca.

Brawo! – krzyczała Ada.

Tato! Tato! – dopingował Olek.

Następnie odbył się konkurs drużynowy z udziałem dorosłych i dzieci. Liczyły się zręczność i refleks. Każdy rodzic otrzymał plastikową butelkę, a zadaniem dzieci było jak najszybsze napełnienie jej wodą i zakręcenie. Ach, ile było przy tym radości! Wszyscy się nawzajem pooblewali, jakby to był śmigus-dyngus. Na szczęście pogoda była wspaniała i słońce szybko wysuszyło zmoczone ubrania. Mama Ady i Olka zajęła pierwsze miejsce w konkursie nadmuchiwania balonów. W ciągu minuty nadmuchała aż trzy i nawet zdążyła je zawiązać na supeł. Nagle rozległo się potężne

trrrach! To jeden z balonów pękł i wystraszył siedzące na dachu gołębie.

Myślałem, że wystrzeliłaś z armaty! – zażartował tata.

To dlatego, że kiedyś grałam na trąbce i mam silne płuca – wyjaśniła mama.

Później odbył się konkurs na rodzinne śpiewanie piosenek. Och! Nie każdy potrafi śpiewać. Niektórzy bardzo fałszowali, ale zupełnie się tym nie przejmowali. Przecież wcale nie trzeba być najlepszym we wszystkim. Najważniejsze to umieć się śmiać nawet z samego siebie. Jednak najwięcej radości wywołały wyścigi z surowym jajkiem trzymanym na łyżce. Dorośli starali się zachować równowagę w czasie biegu, a dzieci piszczały z emocji! Bum! Jajko już leżało na ziemi. Bach! Drugie jajko wylądowało na bucie jednego z ojców.

Cały trawnik zamienił się w jajecznicę! – zachichotał Olek.

To są jajka sadzone – stwierdziła Ada.

Zwycięzcy w różnych konkurencjach otrzymali nagrody zrobione przez dzieci: papierowe sowy z przyklejonymi ruchomymi oczami, świeczki ozdobione suszonymi kwiatkami lub muszelkami, kamienie pomalowane jak biedronki i zakładki do książek.

Każdy, kto zgłodniał, mógł się poczęstować pysznym ciastem i owocami, ale najsmaczniejsze okazały się owsiane ciasteczka, które przedszkolaki upiekły razem z paniami kucharkami.

Na zakończenie rodzinnego festynu dzieci przygotowały część artystyczną, a Ada wyrecytowała wierszyk:

Gdy na Księżyc się wybiorę,

to spakuję do walizki

moją mamę oraz tatę,

bo nie mogę zabrać wszystkich.

Z mamą będę liczyć gwiazdy

i rysować złote słońce,

z tatą zrobię prawo jazdy

na talerze latające.

Na Księżycu dom postawię

i dla mamy kwiat w ogrodzie,

tacie gwiezdną dam golarkę,

by się mógł ogolić co dzień.

Więc, gdy lecieć chcesz w nieznane,

zabierz tatę oraz mamę!

Ada otrzymała wielkie brawa, a potem rozpoczęła się loteria. W losowaniu nagrody głównej wzięli udział wszyscy zaproszeni goście. Każdy chciał wygrać, ale przecież to niemożliwe, żeby wygrali wszyscy. Dzieci trzymały kciuki i czekały, aż pani dyrektor odczyta zwycięski numer.

Wygrywa los z numerem 1865!

Hura! To nasz! – krzyknął uradowany Olek.

Mamy szczęście! – pisnęła Ada.

Nagrodą główną były bilety do teatru dla całej rodziny. Pozostali uczestnicy wylosowali nagrody pocieszenia w postaci książek.

Trzeba to uczcić! – zaproponowała mama.

Tylko nie każcie mi już dzisiaj skakać na jednej nodze! – zaśmiał się tata.

Tego dnia Ada i Olek byli bardzo dumni ze swoich rodziców. Chociaż są dorośli, mają wspaniałe poczucie humoru i można się z nimi świetnie bawić.

Rozmowa na temat opowiadania.

Rodzic pyta:

Z jakiej okazji odbywał się festyn w przedszkolu Ady?

Kto z rodziny Ady przybył na festyn?

Jaki konkurs wygrał tata Olka i Ady?

Na czym polegał konkurs drużynowy – dorośli z dziećmi?

W jakim konkursie mama Olka i Ady zajęła pierwsze miejsce?

Jakie inne konkursy odbyły się jeszcze podczas festynu?

Jakie nagrody przygotowały dzieci?

Czym częstowali się goście?

O kim Ada recytowała wiersz?

Czym zakończył się festyn?

Ja i moja rodzina. Puzzle do utrwalenia liter i cyfr.

To kolorowa i przyjemna dla dziecka pomoc, dzięki której utrwalają litery lub cyfry.

puzzle-cyfrowe-i-literowe-rodzina

11.05.2020 – 15.05.2020

“Moja ojczyzna”

 

Poniedziałek 11.05.2020

Oglądanie filmu o Warszawie

 

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34

Bębenek lub inny instrument dostępny w domu.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Hop – bęc.
Dziecko maszeruje w różnych kierunkach po domu. Na hasło: Hop wyskakuje w górę, a na hasło: Bęc – przykuca. Po wykonaniu tych czynności ponownie przechodzi do marszu.
• Ćwiczenia dużych grup mięśniowych Sięgnij jak najwyżej.
Dziecko wspina się na palce, wyciąga ręce naprzemiennie w górę, aby sięgnąć jak najwyżej; następnie wykonuje siad klęczny, przyciska głowę do kolan – stara się zwinąć w jak najmniejszą kulkę.
• Ćwiczenia nóg Jak sprężynka.
Dziecko wykonuje rytmiczne przysiady i wspięcia w tempie uderzeń Rodzica w bębenek.
• Ćwiczenie równowagi Kto potrafi?
Dziecko dotykają prawym łokciem lewego kolana i odwrotnie; wytrzymuje chwilę w tej pozycji.

 

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Zakochany w syrenie.
• Oglądanie mapy Polski.
Fizyczna mapa Polski (jest możliwość powiększenia mapy) http://www.swiatpodrozy.pl/k.php?&mapID=30&kid=8
Dziecko ogląda mapę. Rodzic wyjaśnia, co oznaczają poszczególne kolory (niziny, wyżyny, góry, rzeki). Odszukuje Wisłę, Bałtyk i Warszawę (Rodzic pomaga w razie problemów).
Rodzic wskazuje miejscowość zamieszkania dziecka.

• Słuchanie opowiadania.
Książka (s. 72–73) dla dziecka.
Ada wróciła z tatą z przedszkola i od razu zaczęła opowiadać o wydarzeniach dnia.
− Dzisiaj rysowaliśmy Syrenkę – powiedziała.
− Taki stary samochód? – zdziwił się Olek, który wiedział wszystko o dawnych modelach samochodów takich jak trabant, syrenka i warszawa.
− Sarenkę? – zapytała mama, która w tym czasie miksowała truskawki i nie dosłyszała głosu córeczki.
− Ojejku, nikt mnie nie rozumie – westchnęła Ada i rozwinęła swój rysunek.
− Syrenka warszawska! Kobieta z ogonem ryby i z tarczą − zawołał Olek. − Znam ten pomnik, bo byliśmy tam z klasą.
− Jeśli chcesz, to opowiem ci legendę o tym pomniku i o powstaniu Warszawy − zaproponowała Ada.
− Chcę.
Ada wyjęła jedną ze swoich małych lalek i owinęła jej nogi wstążką, tak, żeby przypominała ogon ryby. Zaczęła opowiadać:
− W pewnej wiosce żyła sobie piękna syrena, która nie była zwykłą dziewczyną, bo zamiast
nóg miała płetwę. Mieszkała w rzece Wiśle. Czasami wychodziła na brzeg, żeby rozczesać włosy…
− Ada udawała, że rozczesuje lalce blond czuprynę. – Syrenka pięknie śpiewała i czarowała swoim głosem rybaków.
Ada odszukała drugą lalkę, której kiedyś obcięła włosy, podała ją Olkowi i powiedziała:
− To będzie rybak. Ma na imię Wars.
− Ja mam go udawać?
− Tak.
− I co mam robić? – zapytał Olek.
− Masz być zakochany – wyjaśniła Ada.
− Ja?
– Tak! Wars zakochał się w syrenie i uratował ją przed innymi rybakami. Oni zarzucili na nią sieci, bo chcieli ją zanieść królowi, żeby dostać dużo pieniędzy. Zatkali sobie uszy, żeby nie słyszeć jej śpiewu.
− A co by się stało, gdyby usłyszeli?
− Ten, kto ją usłyszał, wchodził do rzeki i już nigdy nie wracał. Zwykli ludzie nie mogą żyć pod wodą.
− Wiem. Ludzie mają płuca, a ryby skrzela. Dzięki temu ryby mieszkają pod wodą. I ta twoja syrena też.
Ada przyniosła z kuchni pustą siatkę po cebuli, która przypominała sieć i wrzuciła do niej swoją lalkę.
− Uratuj mnie, piękny rybaku, a zaśpiewam ci najpiękniejszą pieśń na świecie! – powiedziała.
− Nie śpiewaj mi, bo wpadnę do Wisły i nie wrócę! Zatkałem sobie uszy – powiedział Olek.
− Ojej! Już dawno wyjąłeś sobie zatyczki z uszu i dlatego jesteś zakochany. Taka jest legenda, a my się tylko bawimy. Ratuj syrenę!
− Zakradnę się nocą, kiedy inni rybacy będą spali i rozetnę sieci. Będziesz mogła wrócić do Wisły.
− Pospiesz się, bo nie mogę żyć długo bez wody! – pisnęła Ada.
Olek wyplątał syrenę z cebulowej sieci i powiedział:
− Jesteś wolna. Możesz wracać do domu.
− Dziękuję ci, dzielny rybaku? Jak masz na imię?
− Olek.
− Przecież się bawimy! – przypomniała Ada.
− No dobrze… mam na imię Wars. A ty, jak masz na imię, piękna panno?
− Jestem Sawa. Widziałam cię wiele razy na brzegu rzeki.
− Przychodziłem tu łowić ryby, ale zawsze czekałem na ciebie. Jesteś taka piękna.
− Och! Rybacy tu biegną! Zobaczyli, że mnie uwolniłeś! Nie wyjdę już na brzeg Wisły, chyba, że waszej wiosce będzie groziło wielkie niebezpieczeństwo. Wtedy was obronię! Żegnajcie!
− Żegnaj! – powiedział Olek.
− Przecież ty masz iść ze mną, bo mnie kochasz – przypomniała Ada.
− Idę z tobą, Sawo! – zawołał Olek.
Po chwili obie lalki wylądowały pod tapczanem, który udawał rzekę Wisłę. Ada opowiadała dalej:
− Wars i Sawa zniknęli pod wodą, i nikt ich już nie widział. Na miejscu wioski powstało miasto Warszawa, w którym mieszkamy – zakończyła.
− Wiesz co, może pójdziemy w sobotę z mamą i tatą obejrzeć pomnik Syrenki nad Wisłą?
Sprawdzimy, czy ma skrzela.
− Mówiłeś, że byłeś tam z klasą.
− Ale chcę iść jeszcze raz.
− Hm… ty chyba naprawdę zakochałeś się w tej Sawie – zachichotała Ada.

Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic pyta:
− O czym dowiedziała się Ada w przedszkolu?
− Kto pomógł jej przedstawić legendę?

 

Karta pracy, cz. 4, s. 29.
Rysowanie po śladach rysunku Syreny i fal.
• Czytanie tekstu w książce przez 6cio latki.
Książka (s. 72–73) dla dziecka.

 

 

Słuchanie piosenki Syrenka (sł. i muz. Krystyna Gowik). Rozmowa na temat tekstu piosenki (piosenka będzie na Państwa mailach)

I. Stoi Syrenka nad Wisłą
i patrzy na rzeki fale.
Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,
no i nie boją się wcale.
Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,
no i nie boją się wcale.
To nie jest żywa Syrenka,
to pomnik Warszawę chroni.
Bo, jak mówi stara legenda:
Syrenka miasta broni.
Bo, jak mówi stara legenda:
Syrenka miasta broni.

Ref.: Nasza Warszawa, nasza stolica
ciągle Syrenkę zachwyca.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp
swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup, chlup.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp:
Chlup! Chlup! Chlup!

II. Kiedyś prawdziwa Syrenka
w falach tej rzeki mieszkała.
Siadała czasem na brzegu Wisły
i cudne pieśni śpiewała.
Siadała czasem na brzegu Wisły
i cudne pieśni śpiewała.
Złapali ją w sieć rybacy,
spać poszli, bo nocka była,
lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,
bo bardzo go prosiła.
Lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,
bo bardzo go prosiła.

Ref.: Nasza Warszawa, nasza stolica
ciągle Syrenkę zachwyca.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp
swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup, chlup.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp:
Chlup! Chlup! Chlup!

III. I odtąd dzielna Syrenka
ze swojej wielkiej wdzięczności
postanowiła strzec tego miasta,
pilnować jego wolności.
Postanowiła strzec tego miasta,
pilnować jego wolności.
Jest herbem miasta Warszawa,
stolicy naszego kraju.
I Polacy, duzi i mali,
Syrenkę odwiedzają.
I Polacy, duzi i mali,
Syrenkę odwiedzają.

Ref.: Nasza Warszawa, nasza stolica
ciągle Syrenkę zachwyca.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp
swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup, chlup.
A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp:
Chlup! Chlup! Chlup!

Rodzic pyta:
Co to jest stolica?
− Jak nazywa się stolica Polski?
− Jak nazywa się najdłuższa z polskich rzek?
− O kim opowiada piosenka?
− Czy znacie legendę o Syrence?
− Gdzie w Warszawie można spotkać Syrenkę?
− Co to jest herb?

 

Wtorek 12.05.2020

 

Karta pracy, cz. 4, s. 30−31.
Określanie, co zwiedzali w Warszawie Olek, Ada, mama i tata z rodzicami mamy. Oglądanie zdjęć warszawskich syrenek. Rysowanie po śladach rysunków bez odrywania kredki od kartki.

 

Przypomnienie i recytacja wiersza Ewy Stadtmüller Kim jesteś?
Czy wiesz, kim jesteś?
− To oczywiste!
Co ci jest bliskie?
− Znaki ojczyste.
Ojczyste barwy
− biało – czerwone.
Ojczyste godło
− orzeł w koronie.
Ojczyste w hymnie
− mazurka dźwięki,
no i stolica
− miasto syrenki.
I jeszcze Wisła
co sobie płynie:
raz na wyżynie,
raz na równinie,
i mija miasta
prześliczne takie…
− Już wiesz, kim jesteś?
− Jestem Polakiem.

 

Układanie zdań z podanymi słowami. 6cio latki odczytują zdania.
Wyrazy: stolica, Wisła, syrena.

 

Zabawy i ćwiczenia związane z mierzeniem pojemności płynów.
Przygotowane przez Rodzica kilka butelek z plastiku, np. o pojemności 1l z różną zawartością wody zabarwionej farbą. Butelki są dobrze zakręcone.
• Określanie, ile wody jest w butelce.
Rodzic stawia przed dzieckiem zakręconą butelkę z wodą. Pyta dziecka: Ile jest wody w butelce – dużo, mało? Potem przewraca butelkę i pyta, czy jest w niej tyle samo wody.
• Ustawianie butelek według wzrastającej w nich ilości wody.
Butelki z różną ilością barwionej wody.
Rodzic ustawia butelki na stoliku przed dziećmi.
− Dziecko określa, w której butelce jest najwięcej barwionej wody, a w której najmniej.
− Ustawia butelki według ilości zawartego w nich płynu – od tej z najmniejszą ilością, do tej z największą.
− Dmucha w kolejne odkręcone butelki. Porównują dźwięki wydawane przez nie.
• Zapoznanie z miarą płynów
Rodzic pokazuje butelki – 0,5l, 1l, 1,5l. Mówi dziecku, że miarą pojemności płynów jest 1l – 0,5l to jest połowa 1l, a 1,5l – to litr i jeszcze połowa litra.
• Sprawdzanie ilości napojów w dwóch różnych butelkach (jedna niska i szeroka, a druga – wąska i wysoka) za pomocą wspólnej miary.
Butelki z wodą, kubek.
Dziecko przelewa do kubka wodę z jednej butelki, a potem z drugiej butelki i liczy, ile kubków wody było w jednej, a ile w drugiej butelce, Określa, gdzie wody było więcej (było tyle samo).

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 32–33.
Oglądanie zdjęcia, zwracanie uwagi na poziom soku w szklankach.
Sok jabłkowy, szklanki, kubek plastikowy.
Rodzic wlewa tyle samo soku jabłkowego lub innego do przygotowanych różnych szklanek – miarką jest plastikowy kubek.

• Dziecko ogląda szklanki i dochodzi do wniosku, że o ilości soku nie mówi jego poziom w szklankach, tylko miarka jaką ten płyn rozlewano. Dziecko wypija sok ze szklanki z drugiej rodzic lub rodzeństwo.
Wskazywanie
butelki, w której zmieści się najwięcej płynu i tej, w której zmieści się go najmniej.
Czytanie z Rodzicem lub samodzielnie pojemności butelek.
• Dziecko rysuje szlaczki po śladzie, a potem samodzielnie. Następnie koloruje butelki, rysuje je po śladzie a potem samodzielnie według wzoru.

 

 

Zabawa ruchowa z butelkami plastikowymi.
Dla dziecka butelka plastikowa.
Dziecko dostaje butelkę, Ustawia ją względem siebie według poleceń Rodzica:
− połóż butelkę przed sobą, za sobą,
− połóż ją po twojej prawej stronie, po twojej lewej stronie,
− turlaj butelkę po podłodze.

 

 

Ćwiczenia gimnastyczne

 

 

 

Wykonanie pracy plastycznej Nasze godło.
Dla dziecka wyprawka plastyczna, karta 22, nożyczki, czerwona farba, pędzel, korona.
• Wycinanie z karty rysunku godła i pomalowanie go na czerwono, tak aby kształt orła został biały.
• Naklejanie korony – naklejka na głowie orła.

 

5cio latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 75.
Kolorowanie klocków – klocki tego samego kształtu powinny być w takim samym kolorze.

 

6cio latki:

Matematyka małego Polaka

https://drive.google.com/file/d/1dthWqHu7eM90Rv8D99ICRNJmyP4VDFCG/view

 

Przypomnienie piosenki “Syrenka”

 

Środa 13.05.2020

 

 

Słuchanie hymnu Polski – Mazurka Dąbrowskiego.

− Wyjaśnianie, w jakich okolicznościach można go usłyszeć.
− Omówienie zasad zachowania się podczas słuchania i śpiewania hymnu; ponowne wysłuchanie hymnu w postawie na baczność i w ciszy.
• Wyjaśnienie pojęcia Warszawa – stolica Polski.
Ilustracje przedstawiające najważniejsze urzędy państwowe znajdujące się w stolicy

 

Zwrócenie uwagi na najważniejsze urzędy państwowe znajdujące się w stolicy i ich rolę dla całego kraju. Pokazanie ich na zdjęciach, np.: budynek Sejmu, Pałac Prezydencki, Urząd
Rady Ministrów, Ministerstwo Edukacji Narodowej.

 

Przypomnienie piosenki “Syrenka”

 

Gry interaktywne:

https://view.genial.ly/5eabe3cd47bad90d6e95b64f

https://www.janauczycielka.blog/2020/04/znajdz-mape-gra-interaktywna.html

 

 

Praca plastyczna Mapa Polski

Poznawanie położenia geograficznego Polski na podstawie mapy.
Mapa Polski.

  • Wskazywanie granic
  • Zwracanie uwagi na kolorystykę poszczególnych regionów naszego kraju: góry, wyżyny, niziny, wody
  • Pokazywanie i nazywanie najdłuższych rzek (Wisła, Odra), Ważnych miast: Warszawa, rodzinne miasto Wrocław oraz inne ważne dla dziecka
  • Odczytywanie na mapie niektórych nazw: Tatry, Bałtyk, odczytywanie nazw państw sąsiadujących z Polską (6-latki).

Forma pracy – dowolna. Można użyć nakrętek, plasteliny, farby lub czegokolwiek co jest dostępne w domu.

 

 

Czwartek 15.05.2020

 

Karta pracy, cz. 4, s. 34–35.
Oglądanie mapy Europy. Słuchanie nazw państw europejskich – sąsiadów Polski. (Szarym kolorem zaznaczone zostały kontynenty Azji i Afryki) Kolorowanie flagi Polski. Określanie,
w którą stronę są zwrócone. Oglądanie obrazków flag. Nazywanie samodzielnie lub z pomocą Rodzica państw UE, do których one należą. Kolorowanie rysunków flag według wzoru.
Oglądanie obrazków innych flag.

 

 

Oglądanie mapy Europy. Zwrócenie uwagi na jej wielkość i kształt.
Mapa Europy.
• Samodzielne lub z pomocą Rodzica odczytywanie nazw państw europejskich.
• Poznawanie ciekawostek o wybranych krajach europejskich. Oglądanie charakterystycznych dla nich budowli, symboli, np.: wieża Eiffla – Francja; krzywa Wieża – Piza, Koloseum
– Włochy; Akropol – Grecja; wiatraki, tulipany – Holandia; zegar Big Ben, królowa Elżbieta –
Anglia; torreador, corrida – Hiszpania.

 

Wyjaśnienie skrótu UE; zapoznanie z nazwami państw należących do Unii Europejskiej. Omówienie flagi UE (symbol wszystkich państw należących do Unii Europejskiej, ma 12 gwiazdek, bo na początku należało do niej 12 państw).

 

Wykonanie pizzy.
• Zabawa Powitanie po włosku.
Rodzic wita się z dzieckiem w języku włoskim, mówiąc: Buongiorno (czyt. bondżorno) – dzień dobry. Wyjaśnia, co to znaczy i w jakim języku tak brzmi powitanie. Następnie
dziecko wita swoich Rodziców, podając im prawą dłoń i mówiąc: Buongiorno.

• Rozmowa na temat Włoch.
Rodzic pokazuje Włochy na mapie Europy. Opowiada kilka ciekawostek o tym państwie. Włochy to państwo położone na Półwyspie Apenińskim. Swoim kształtem przypomina buta.

Stolicą Włoch jest Rzym na terenie, którego znajduje się państwo kościelne – Watykan, w którym mieszka papież. Tradycyjne włoskie potrawy to spaghetti i pizza. Tradycyjny włoski taniec to
tarantella neapolitańska. Na należącej do Włoch wyspie Sycylii znajduje się wulkan Etna.

• Oglądanie folderów, ulotek, katalogów, albumów o Włoszech.

• Zapoznanie dziecka z wyglądem flagi Włoch.

• Uczenie się wybranych słów (zwrotów) z języka włoskiego.
N. uczy dzieci kilku podstawowych zwrotów w języku włoskim:
buongiorno (czyt. bondżorno) – dzień dobry,
arrivederci (czyt. airwederczi) – do widzenia,
mi chiamo (czyt. mi kjamo) – nazywam się,
si (czyt. sij) – tak,
grazie (czyt. gracje) – dziękuję.

Przepis na pizzę (2 sztuki):

https://www.kwestiasmaku.com/przepis/ciasto-na-pizze

Jeśli chodzi o drożdże to wystarczy 10 gram a nie 25 😉 sprawdzone 🙂 na ten stronie jest również bardzo smaczny przepis na sos do pizzy 🙂

 

Oglądanie obrazka Syriusza – maskotki UE; wyjaśnienie pochodzenia nazwy, kolorowanie sylwety Syriusza w polskich barwach narodowych.
Imię Syriusz pochodzi od najjaśniejszej gwiazdy na niebie. Niebieska, uśmiechnięta stonoga, w każdym kraju występuje ubrana w charakterystyczne dla niego elementy narodowe.
• Słuchanie hymnu UE – Ody do radości Ludwiga van Beethovena.

 

Wysłuchanie hymnu narodowego przez dziecko.

Wyjaśnienie dziecku, dlaczego należy zachować powagę podczas słuchania hymnu. Przypomnienie tytułu hymnu: Mazurek Dąbrowskiego. Jeżeli dziecko nie wie, podać tytuł
hymnu. Zachęcanie dziecka do wypowiedzi na temat: W jakich sytuacjach możemy usłyszeć hymn narodowy? Pojęcie hymnu powinno być już znane przez dziecko.

 

 

 

Piątek 15.05.2020

Słuchanie opowiadania N. na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena
Księżniczka na ziarnku grochu.
• Pokazanie na mapie Europy – Danii.

Rodzic wskazuje Danię na mapie Europy, podaje nazwę jej stolicy – Kopenhaga. (Dania należy do UE). Pokazuje flagę Danii.
• Przedstawienie autora baśni – duńskiego baśniopisarza Hansa Christiana Andersena.

http://www.spangshus.dk/turysta/wphca.htm

• Słuchanie opowiadania na podstawie utworu.
Był sobie pewnego razu książę, który chciał się ożenić z księżniczką, ale to musiała być prawdziwa księżniczka. Jeździł więc po całym świecie, żeby znaleźć prawdziwą księżniczkę, lecz gdy
tylko jakąś znalazł, okazywało się, że ma jakieś „ale”. Księżniczek było dużo, jednak książę nigdy nie mógł zdobyć pewności, że to były prawdziwe księżniczki. Zawsze było tam coś niezupełnie
w porządku.

Wrócił więc do domu i bardzo się martwił, bo tak ogromnie chciał mieć za żonę prawdziwą księżniczkę. Pewnego wieczoru była okropna pogoda; błyskało się i grzmiało, a deszcz lał jak z cebra; było
strasznie. Nagle ktoś zapukał do bramy miasta i stary król wyszedł otworzyć. Przed bramą stała księżniczka. Ale mój Boże, jakże wyglądała, co uczyniły z niej deszcz i słota!
Woda spływała z włosów i sukienki, wlewała się strumykiem do trzewiczków i wylewała się piętami, ale dziewczynka powiedziała, ze jest prawdziwą księżniczką.
„Zaraz się o tym przekonamy” – pomyślała stara królowa, ale nie powiedziała ani słowa, poszła do sypialni, zdjęła całą pościel, na spód łóżka położyła ziarnko grochu i na nim ułożyła jeden na
drugim dwadzieścia puchowych materaców, a potem jeszcze dwadzieścia puchowych pierzyn. I na tym posłaniu miała spać księżniczka.
Rano królowa zapytała ją, jak spędziła noc.
− O, bardzo źle – powiedziała księżniczka – całą noc oka nie mogłam zmrużyć! Nie wiadomo, co tam było w łóżku. Musiałam leżeć na czymś twardym, bo mam całe ciało brązowe i niebieskie
od sińców. To straszne!
Wtedy mieli już pewność, że była to prawdziwa księżniczka, skoro przez dwadzieścia materaców, dwadzieścia puchowych pierzyn poczuła ziarnko grochu. Taką delikatną skórę mogła
mieć tylko prawdziwa księżniczka.
Książę wziął ja za żonę, bo teraz był pewny, że to prawdziwa księżniczka, a ziarnko grochu oddano do muzeum, gdzie jeszcze teraz można je oglądać, o ile go ktoś nie zabrał.
Widzicie, to była prawdziwa historia.

• Rozmowa na temat utworu.

Rodzic  pyta:
− Z kim chciał ożenić się książę?
− Jak wyglądała księżniczka, która pewnego dnia zapukała do bramy miasta?
− Jak królowa chciała się przekonać, czy jest to prawdziwa księżniczka?
− Czy dziewczyna okazała się prawdziwą księżniczką?

• Zabawa ruchowa Podróż po Polsce i po Danii.
Flaga Polski, flaga Danii.
Kiedy N. pokazuje flagę Polski, dzieci naśladują jazdę na rowerach: powoli po terenach górzystych,
szybciej po terenach nizinnych. Gdy N. zmienia flagę na duńską, dzieci przesiadają
się do samolotu.
Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne – z poniedziałku.

• Zabawa dydaktyczna Jedziemy windą w europejskim domu.
• Zapoznanie dzieci z europejskim domem.

 

Jeśli jest możliwość wydruku zachęcamy do skorzystania z puzzli 🙂

https://www.janauczycielka.blog/2020/04/puzzle-polska.html

 

Serdecznie pozdrawiamy i życzymy dużo zdrowia, Pani Klaudia i Pani Iwonka 🙂

 

 

 

 

4.05.2020 – 8.05.2020

“Moja miejscowość, mój region”

 

Poniedziałek 4.05.2020

Oglądanie obrazków, widokówek, zdjęć, folderów przedstawiających miejscowość, w której mieszka dziecko.
Zdjęcia, obrazki, albumy itp., przedstawiające miejscowość, w której dzieci mieszkają.
Dziecko rozpoznaje miejsca. Następnie pod kierunkiem rodzica prowadzi swobodne rozmowy na temat miejsca, w których mieszka, adresu zamieszkania i adresu przedszkola. Dziecko dzieli nazwę miejscowości na sylaby, różnicując pierwsze i ostatnie głoski. Wypowiada nazwę miejscowości z różnym natężeniem głosu, intonacją i w różnym tempie. Dziecko układa zdania z nazwą miejscowości, w której mieszka. Śpiewa je na wymyślone przez siebie melodie.

Można również skorzystać z filmu 🙂

Teatr lalek

Teatr Lalek

 

 

narodowe forum muzyki

Narodowe Forum Muzyki

 

opera

Opera wrocławska

 

 

sky tower

Sky Tower

most grunwaldzki

Most grunwaldzki

 

 

katerdra

Katedra Św. Jana Chrzciciela / Ostrów tumski

 

 

hala stulecia

Hala Stulecia

 

 

 

zoo

Wrocławskie ZOO

 

 

 

pkp wrocław

Dworzec Główny

 

 

 

ratusz

Ratusz

 

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 33.
Tamburyn, bębenek, dla dziecka: krążek/ talerz, klocek.
• Ćwiczenia dużych grup mięśniowych Pobudka.
Dziecko leży na dywanie/ podłodze – śpi. Na uderzenie w bębenek powoli wstaje, prostuje się, przeciąga, przeciera oczy, maszeruje po pokoju, aby rozprostować mięśnie; ale chce mu/jej się jeszcze
spać i na sygnał – dwa uderzenia w bębenek – ponownie zasypia.
• Ćwiczenia z elementem czworakowania Rozrzucone klocki.
Dziecko chodzi na czworakach (na nogach nie kolanach) pomiędzy rozłożonymi na dywanie klockami. Co pewien czas prostuje się i rozgląda, jak dużo klocków rozłożonych jest na dywanie.
• Ćwiczenia tułowia połączone z ćwiczeniem równowagi Zbieramy klocki.
• Dziecko spaceruje po pokoju, trzymając krążek na wyciągniętej dłoni w taki sposób, aby mu/jej nie spadł. Na uderzenie w bębenek wykonuje skłon w przód (nogi proste w kolanach), podnosi
klocek i kładzie go na krążku. Na zakończenie zabawy wrzuca klocki do wyznaczonego pojemnika.
• Zabawa uspokajająca Marsz z krążkiem.
Dziecko maszeruje po obwodzie koła w rytm bębenka, trzymając krążek/talerz na dłoni w taki sposób, żeby nie spadł. Potem odkłada je na wyznaczone miejsce.

Zabawa z rymowanką – Miejscowość swoją znamy, miejscowość swą kochamy.
Dziecko wypowiadają rymowankę cicho, głośno, rytmizuje ją prostym, wymyślonym przez nie ruchem (np.: klaskanie, tupanie, podskoki), śpiewa na własną melodię.
• Słuchanie wiersza Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Małe miasteczko.
W małym miasteczku nie ma wieżowców,
schodów ruchomych ni zoo,
lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,
które śpiewają wesoło.
Dokoła rynku stoi rząd domów
w siedmiu kolorach tęczy;
ruch jest nieduży, spokojnie, miło,
czasami pszczoła zabrzęczy.
• Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta:
− Jak wygląda małe miasteczko?
−−Jakie są plusy mieszkania w małym miasteczku?
• Wskazywanie różnic między miasteczkiem (wsią), a dużym miastem.
Napisy: Jakie jest?, Małe miasto (wioska), Duże miasto.
Rodzic pokazuje dziecku napisy. Dziecko podaje określenia, samodzielnie lub z pomocą Rodzica, i układa je (6-latki), jeśli potrafią. Np.: spokojnie, dużo zieleni, nie ma smogu, mało
hałasu…(małe miasto/wioska); dużo hałasu, smog, pojazdy, dużo osób… (duże miasto).

Bezpieczny spacer po swojej miejscowości, osiedlu (z dostosowaniem się do obostrzeń)
Zadaniem dziecka na spacerze jest:
−oglądanie i porównywanie budynków mieszkalnych,
−zwracanie uwagi na budownictwo jedno- i wielorodzinne,
−zachęcanie do obserwacji zmian jakie zaszły w najbliższej okolicy,
−poznawanie nazw mijanych ulic,
−przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i przepisów ruchu drogowego.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 20.
Dziecko rysuje szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.
Następnie naklejają w ramce widokówki, zdjęcia albo rysują ważne miejsca ze swojej miejscowości.
Rysują po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Ćwiczenia twórcze Nowe ulice.
Dzieci zamieniają nazwy ulic (swojego osiedla lub miejscowości), na nazwy pochodzące od
owoców (np. Cytrynowa, Bananowa) lub słodyczy (np. Czekoladowa, Herbatnikowa).

 

Zabawa Dwie ręce, dziesięć palców (według Krzysztofa Sąsiadka).

Ja dziesięć palców mam,pokazuje obie dłonie z rozłożonymi palcami,
na pianinie gram.naśladuje grę na pianinie,
Ja dwie ręce mam,pokazuje dłonie,
na bębenku gram.uderza na przemian dłońmi o uda,
Ja dziesięć palców mampokazuje obie dłonie z rozłożonymi palcami,
i na trąbce gram.naśladuje granie na trąbce,
Ja dwie ręce mampokazuje dłonie,
i zaklaszczę wam.klaszcze

 

Wtorek 5.05.2020

Ćwiczenia gimnastyczne

Jeśli nie ma w domu piłki ćwiczenie proszę pominąć.

 

Słuchanie piosenki Najpiękniejsze miejsce świata (sł. i muz. Krystyna Gowik)
(piosenka będzie wysłana na Państwa maile – oczywiście do osób które potwierdziły swoje adresy, można również zalogować się na stronę MAC – instrukcja poniżej)

1. Są na całym świecie miasteczek tysiące
i są też wioseczki jak z bajeczki.
Tutaj bloki różne, biurowce, wieżowce,
tam domki, łąki, pola, rzeczki.

Ref. A ja mieszkam właśnie tu, tutaj tulę się do snu.
Tutaj swoje mam radości i troski.
Każde drzewo tutaj znam, każdą drogę tu i tam.
To jest mój kawałek Polski.
Najpiękniejsze miejsce świata, w prawo, w lewo, w tył i w przód!
Taki to mój mały cud!

2. Słychać tu tramwaje i gwar na chodnikach.
Gdzieś indziej, jak gdaczą sobie kurki.
W jednym miejscu śmiechy, a w drugim muzyka,
a w trzecim cicho płyną chmurki.

Ref.: A ja mieszkam…

3. Ktoś pokochał morze lub dom nad jeziorem.
Ktoś góry, gdzie czystej wody zdroje.
Ktoś pokochał ciszę i gwiazdy wieczorem.
Ja także kocham miejsce swoje.

Ref.: A ja mieszkam…

• Rozmowa na temat piosenki.
Rodzic pyta:
− O jakim miejscu jest piosenka?
− Jakie ono jest?
− Co to znaczy, że mamy „swój kawałek Polski”?

Nauka piosenki 🙂

Karta pracy, cz. 4, s. 21.
Dziecko rysuje po śladach. Określa, który rysunek kojarzy się z ich otoczeniem.

Zabawy z kostkami.
Dwa zestawy dużych kostek. W pierwszym zestawie – przeznaczonym do dodawania – kostki mają zaklejone sześć kropek, puste pole będzie liczone jako zero. W drugim zestawie
– przeznaczonym do odejmowania – jedna kostka jest bez zmian, a druga ma kropek:sześć, siedem, osiem, dziewięć i dwa razy po dziesięć.
• Dodawanie z użyciem kostek.
Dziecko rzuca kolejno dwiema kostkami z pierwszego zestawu. Po wyrzuceniu liczy oczka.

5cio latek:
Podaje wynik. Uzasadnia go. Np. 5 i 4 to
9. (pięć dodać cztery to dziewięć).

6cio latek:
Układa odpowiednie działanie i je odczytuje.
5 + 4 = 9

• Odejmowanie z użyciem kostek.
Dziecko rzuca kostkami. Najpierw tą z większą liczbą oczek, a potem tą drugą. Liczy oczka wyrzucone na pierwszej, a potem – na drugiej kostce. Od liczby kropek z pierwszej
kostki odejmują liczbę kropek z drugiej kostki.

5cio latek:
Podaje wynik. Uzasadnia go. Np. 10 odjąć 6 to 4.

6cio latek:
Układa odpowiednie działanie i je odczytuje.
10 – 6 = 4

Alternatywą mogą być gry interaktywne:

Dodawanie i odejmowanie w zakresie 10 – dopasuj wynik

lub:
https://view.genial.ly/5e80f4b05ad5150d93dd48a6
https://view.genial.ly/5e8252f5aafed90da9c71776

 

Słuchanie legendy o Smoku wrocławskim:

 

Karta pracy, cz. 4, s. 22.
Kolorowanie ramki zdjęcia przypominającego miejscowość dziecka. Kolorowanie rysunku.

 

 

6cio latki
Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery
i liczby, cz. 2, s 75.

Liczenie, o ile kratek środki kwiatów są oddalone od linii. Rysowanie pod linią kwiatów, których środki są oddalone o tyle samo kratek.

Historia herbu opowiadane przez prezydenta Wrocławia Jacka Sutryka

https://www.facebook.com/watch/?v=2675384832590102&external_log_id=6de560ea68b8521b8325109278db9d66&q=%23edukacjaonline

lub krótszy film 🙂

 

 

Środa 6.05.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 23.
Dziecko czyta z Rodzicem (lub samodzielnie) nazwy miejscowości. Następnie rysuje znak + pod napisami miasto lub wioska, jeżeli dane zdjęcie przedstawia elementy miasta lub wsi. Dziecko
koloruje rysunki.

Oglądanie herbu miejscowości, z której pochodzą dzieci. Wyjaśnianie znaczenia herbu.
Obrazek herbu miejscowości, w której mieszkają dzieci.
Rodzic zwraca uwagę dziecku, z jakich elementów składa się herb, wyjaśnia, co one oznaczają. Dzieci wodzą palcem po rysunku herbu w prawą i w lewą stronę.

 

 

Wykonanie pracy plastycznej – karta pracy, cz. 4, s. 24.
Oglądanie herbów różnych miast. Rysowanie herbu miejscowości dzieci albo jego wmyślenie.
• Samodzielne działanie dzieci: rysowanie wnętrza herbu, wydzieranie z papieru w odpowiednich
kolorach małych kawałeczków, naklejanie ich na konturach herbu.
Przygotować dla dziecka: papier kolorowy, klej, kredki.

Karta pracy, cz. 4, s. 24 (ciąg dalszy).
Rysowanie po śladzie drogi Ady i taty do domu.

 

Jak powstają Wrocławskie krasnale

 

Spacer z wrocławskimi krasnalami

 

Jogowe Opowieści gimnastyka zwierzątek

https://www.youtube.com/watch?v=Qtjn8P-BxAQ

 

Słuchanie piosenki “Najpiękniejsze miejsce świata”

Czwartek 7.05.2020

 

Słuchanie piosenki “Najpiękniejsze miejsce świata”

 

Karta pracy, cz. 4, s. 25.
Rysowanie po liniach od obrazków dzieci do zdjęć miejscowości, w których mieszkają. Rysowanie po śladzie drogi babci i dziadka do domu.

 

Rozwiązywanie zagadek o wybranych punktach charakterystycznych dla danej miejscowości (można skorzystać ze zdjęć powyżej)
Obrazek/widokówka przedstawiająca charakterystyczne punkty dla danej miejscowości.
Rodzic opisuje wybrane miejsce, zabytek, a dzieci odgadują co to jest, i odszukują pasujący obrazek / widokówkę.

 

Wykonanie albumu swojej miejscowości – technika dowolna 

Pomoce: Kartka dla dziecka, widokówki, obrazki, klej, mazak, wstążeczka, dziurkacz, kartonowa okładka z herbem miejscowości (można wykorzystać herb wykonany wczoraj), napis Moja miejscowość.
• Dziecko nakleja na kartkach widokówki, obrazki przedstawiające daną miejscowość / może również narysować.
• Następnie przykleja pod widokówkami, obrazkami podpisy (przygotowane przez rodzica) informujące, o tym co przedstawiają.
• Łączy kartki w jedną całość, za pomocą wstążeczki przewleczonej przez otwory wykonane dziurkaczem.
• Dołączają kartonową okładkę lub z wczorajszego dnia z herbem miejscowości i tytułem albumu Moja miejscowość.
• Prezentacja albumu w formie zdjęcia na maila oraz przyniesienie po powrocie do przedszkola.

 

Odkrywamy ludowy Dolny Śląsk

 

W opisie filmu jest tekst piosenki (dla zainteresowanych)

 

Karta pracy, cz. 4, s. 26.
Określanie, co przedstawiają zdjęcia. Odszukanie w naklejkach zdjęć podobnych krajobrazów i naklejenie ich obok odpowiednich zdjęć. Rysowanie takiego samego rysunku po prawej stronie, jaki jest po lewej stronie. Określanie, co znajduje się w rogach rysunków.

 

 

Piątek 7.05.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 27.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach spirali – dużych i małych.

 

Zabawa Dokończ zdania.

Rodzic mówi początek zdania, a dziecko je kończy.
Miejscowość, w której mieszkam, to…
Mieszkam… przy ulicy…
Lubię swoją miejscowość, bo…
Moje przedszkole znajduje się w… przy ulicy…

 

Słuchanie wiersza.
Czy wiesz, kim jesteś?
− To oczywiste!
Co ci jest bliskie?
− Znaki ojczyste.
Ojczyste barwy
− biało – czerwone.
Ojczyste godło
− orzeł w koronie.
Ojczyste w hymnie
− mazurka dźwięki,
no i stolica
− miasto syrenki.
I jeszcze Wisła
co sobie płynie:
raz na wyżynie,
raz na równinie,
i mija miasta
prześliczne takie…
− Już wiesz, kim jesteś?
− Jestem Polakiem.

• Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta:
− Co jest bliskie osobie z wiersza?
− Jakie znaki ojczyste?
− Co jest jeszcze bliskie?
− Kim jest osoba z wiersza? A wy, kim jesteście?

Opisywanie wyglądu flagi Polski

 

Powtórna recytacja wiersza.
Rodzic recytuje wiersz opuszczając pewne słowa, które dopowiadają dzieci (czerwona czcionka).
Czy wiesz, kim jesteś?
− To oczywiste!
Co ci jest bliskie?
− Znaki ojczyste.
Ojczyste barwy
− biało – czerwone.
Ojczyste godło
− orzeł w koronie.
Ojczyste w hymnie
− mazurka dźwięki,
no i stolica
− miasto syrenki.
I jeszcze Wisła
co sobie płynie:
raz na wyżynie,
raz na równinie,
i mija miasta
prześliczne takie…
− Już wiesz, kim jesteś?
− Jestem Polakiem.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 28.
Czytanie całościowe zdania To mapa Polski. Czytanie samodzielne (6-latki) lub z Rodzicem (5-latki) napisów odszukanych w naklejkach: Wisła, stolica, Bałtyk, Tatry. Naklejanie ich w odpowiednich miejscach na mapie.
Rodzic pyta:
− Co to jest Bałtyk?
− Gdzie się znajduje?
− Jak nazywa się stolica Polski?
Oglądanie godła. Kolorowanie rysunku godła według wzoru.
Kolorowanie flag, żeby wyglądały jak flaga Polski.

 

 

Film o symbolach narodowych

Zagadki o Polsce:

27.04.2020 – 30.04.2020

„Wiosna na wsi”

 

Poniedziałek 27.04.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 3.

Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladzie drogi kury do kurnika.

 

 

Ćwiczenia poranne – zestaw nr 31.

Sznurek, bębenek.

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa – Przestraszone kurczątko.

Dziecko jest kurczątkiem. Swobodnie porusza się w różnych kierunkach w domu. Na hasło: Uwaga,

kot! ucieka do kurnika (wyznaczonego miejsca w domu), wydając odgłosy: pi, pi, pi. Hasło:

Nie ma kota, jest sygnałem do ponownego wykonywania ruchów.

  • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Kaczuszka szuka ziarenek.

Dziecko jest kaczuszką. Chodzi po domu małymi krokami, kołysząc się na boki; co pewien czas

wykonuje skłony tułowia w przód – zbiera ziarenka i prostuje się.

  • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Piesek gonią gęś.

Na początku rodzic jest pieskiem, który na początku zabawy zajmuje miejsce z boku,

i gąska, która spaceruje po domu. Na mocne uderzenie w bębenek (lub inny sygnał) piesek na czworakach

przegania gąski pod ściany. Potem następuje zmiana ról. (pieski chodzą na nogach nie na kolanach)

  • Ćwiczenia tułowia – skłony – Kogut zasypia.

Dziecko w siadzie klęcznym, wykonuje skłon tułowia w dół, z dotknięciem głową kolan – kogut

chowa głowę w piórka. Potem powoli prostuje się i ustawia głowę prosto.

  • Ćwiczenie równowagi – Na grzędzie.

Dziecko jest kurką. Przechodzi, stawiając nogę za nogą, po sznurku, tak aby z niego nie spaść.

  • Zabawa uspokajająca – Na podwórku.

Dzieci maszeruje po obwodzie koła z rytmicznym klaskaniem i powtarzaniem rymowanki:

Na podwórku jest wesoło, wiele zwierząt chodzi w koło. Ko, ko, ko i kwa, kwa, kwa, niech zabawa

dalej trwa.

 

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Uparty kogut.

  • Wyjaśnienie znaczenia słowa uparty.

Rodzic pyta:

Kogo nazywamy upartym?

Czy zwierzęta też mogą być uparte?

Czy znasz takie zwierzęta?

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Uparty kogut.

Książka z obrazkami (s. 62–65) dla dziecka.

Dziecko słucha opowiadania, ogląda ilustracje.

 

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podroży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona.

– Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę.

– Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata.

Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem

supermamą.

– Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem.

Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast

zaczęli się rozglądać za zwierzętami.

– Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku.

– Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”.

– Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy.

– To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek.

– Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama.

Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały

ją z każdej strony… i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.

– Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama.

– Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata.

Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami.

– Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco.

Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok.

– Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes.

– Nie boj się, mamo – Ada dodała mamie otuchy.

– Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.

– Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu.

– No właśnie! – powiedziała stanowczo mama.

Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie.

Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot.

Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował.

– Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony.

– To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama.

Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował

w sadzie.

 

  • Rozmowa na temat opowiadania.

Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi?

Z kim bawił się Olek?

Co robiła Ada?

Jaki ptak zainteresował się mamą? Dlaczego?

Czym zajęli się tata z wujkiem?

Jak mama przechytrzyła koguta? Czy jej się to naprawdę udało?

 

Karty pracy, cz. 4, s. 4–5.

Nazywanie zwierząt, które grupa Ady zobaczyła na wsi w gospodarstwie agroturystycznym.

Odszukiwanie zwierząt znajdujących się w pętlach na dużym obrazku.

 

 

Odkrywanie litery „Ż, ż”

5cio latki:

  • Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 68.
  • Określanie, co przedstawia obrazek. Podawanie pierwszej głoski z jego nazwy.
  • Rysowanie po śladach rysunków.
  • Podawanie głosek, jakimi rozpoczynają się słowo żubr i nazwy rysunków.
  • Zaznaczanie liter ż, Ż w wyrazach.

 

6cio latki:

Wyodrębnianie wyrazu podstawowego – żubry.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 64–65.

Rodzic pyta:

Jakim zwierzętom przyglądają się Olek, Ada i dziadek?

Czy żubry żyją wolno?

 

Analiza i synteza słuchowa słowa żubry. Dziecko dzieli słowo żubry na sylaby i na głoski. Liczy, ile w słowie żubry jest sylab, a ile głosek. Następnie wymienia inne słowa, w których głoskę ż słychać na początku (żaba, żurek, żyrafa…), w środku (leżak, jeżyny, kałuża…). Rodzic zwraca uwagę, że głoska ż na końcu słowa jest często słyszana jak głoska sz, np. w słowie garaż.

 

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 64–67.

  • Dzielenie nazw zdjęć na głoski.
  • Kolorowanie na niebiesko liter ż, Ż w wyrazach.
  • Czytanie sylab, wyrazów i tekstu.
  • Oglądanie obrazków. Czytanie wypowiedzeń, wpisywanie obok nich odpowiedniej liczby – takiej, jaka jest przy obrazku, którego wypowiedzenie dotyczy.
  • Wodzenie palcem po literze ż – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter ż, Ż po śladach, a potem – samodzielnie.

 

Gra interaktywna “Ćwiczymy spostrzegawczość – zwierzęta wiejskie” https://view.genial.ly/5e974d0d27cb3a0e1088025d

 

 

Wtorek 28.04.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 6.

Naśladowanie głosów zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie zieloną pętlą zwierząt, które mają dwie nogi, a czerwoną pętlą tych, które mają cztery nogi. Nazywanie zwierząt, które są w jednej pętli, i tych, które są w drugiej pętli.

Rysowanie kotków według wzoru. Kolorowanie drugiego kotka, licząc od lewej strony.

Podział na sylaby (5-latki) i na głoski (6-latki) nazw zwierząt z wiejskiego podwórka.

 

PDF z zabawami do pobrania

5cio latki “Policz sylaby”

6cio latki “Policz głoski”

https://drive.google.com/file/d/1Umozu_duji8XlWBH8H7CPscx3acTlr05/view

 

Długi, krótki – ćwiczenia w mierzeniu długości.

Mierzenie szerokości dywanu stopa za stopą.

Mały dywan.

Dziecko mierzy szerokość dywanu, stawiając stopę przed stopą (palce jednej stopy

dotykają pięty drugiej stopy) i głośno licząc. Rodzic również robi to co dziecko.

Rodzic pyta:

Dlaczego wyszły nam rożne wyniki?

Czy nasze stopy są jednakowej długości?

 

  • Mierzenie długości dywanu krokami.

Mały dywan.

Dziecko ziecko mierzy długość dywanu krokami, które głośno liczy. Rodzic również robi to co dziecko.

Rodzic pyta:

Dlaczego wyszły nam rożne wyniki?

Z czym jest związana długość naszych kroków? (Ze wzrostem).

 

  • Pokaz linijki, miarki krawieckiej.

Linijka, mały dywan.

Rodzic mierzy linijką długość małego dywanu.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 7.

Olek i Ada zastanawiają się, która tasiemka jest dłuższa. Zastanówcie się, jak to sprawdzić.

Kolorowanie tasiemek. Kończenie rysowania kurcząt według wzoru. Kolorowanie trzeciego

kurczęcia, licząc od prawej strony.

 

Zabawy ruchowe z gry interaktywnej:

https://view.genial.ly/5e8f24d6602d4b0e2631178e

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 8.

Kolorowanie tak samo puzzli ze zdjęciami dorosłych zwierząt i ich dzieci. Nazywanie mam i ich dzieci. Czytanie całościowe nazw zwierząt przedstawionych na zdjęciach (5-latki) lub samodzielne (6-latki). Naklejanie ich zdjęć w odpowiednich miejscach.

 

6cio latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 68.

Czytanie tekstu indywidualnie przez dziecko. Odszukiwanie zdjęć zwierząt i naklejanie ich w odpowiednich miejscach.

 

Gra interaktywna “Na jaką głoskę – Zwierzęta wiejskie” https://view.genial.ly/5e94acb69334740d78ba4412

 

Środa 29.04.2020

Gra interaktywna “Ćwiczymy pamięć – Zwierzęta wiejskie” https://view.genial.ly/5e95a496d82ffd0dbff5dbb4

 

 

Zapoznanie z wybranymi popularnymi przysłowiami, których bohaterami są zwierzęta;

wyjaśnienie ich znaczenia.

Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała.

Zapomniał wół, jak cielęciem był.

Koń ma cztery nogi i tak się potyka.

Pasuje jak wół do karety.

Nie kupuj kota w worku.

Rytmizowanie wybranego przysłowia; ilustrowanie go ruchem według pomysłów dziecko.

 

 

Podział nazw zwierząt na sylaby lub na głoski.

Dziecko nazywa przedstawione na obrazkach zwierzęta. Dzieli ich nazwy na sylaby (5-latki) lub na głoski (6-latki).

KURA

 

 

 

KOGUT

 

OWCA

 

BARAN

 

KROWA

 

BYK

 

KOT

 

KOZA

 

Zabawa Co to za zwierzę?

Określanie przez dziecko cech danego zwierzęcia, bez podawania jego nazwy. Odgadywanie nazw zwierząt przez rodziców potem zamiana ról. Np. To zwierzę ma białe piora, długą szyję i woła: Gę, gę. (gęś) To zwierzę pilnuje podwórka i mieszka w budzie. (pies)

 

Po co hodujemy zwierzęta – ćwiczenia i zabawy.

  • Zabawa Co nam dają zwierzęta?

PDFy ze zdjęciami:)

GĘŚ

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-G%C4%98%C5%9A-1.pdf

 

KACZKA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-KACZKA.pdf

 

KROWA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-KROWA-1.pdf

 

KURA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-KURA-1.pdf

 

OWCA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-OWCA-1.pdf

 

ŚWINIA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-ZWIERZ%C4%98TA-%C5%9AWINIA-1.pdf

 

PSZCZOŁA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/CO-NAM-DAJ%C4%84-OWADY-PSZCZO%C5%81A-1.pdf

 

Można skorzystać z kart pracy 🙂 (prawy przycisk myszy -> zapisz jako)

 

Zabawa Smakujemy i dotykamy.

Produkty pochodzące od zwierząt, apaszka.

Rodzic pokazuje dziecku produkty, które pochodzą od zwierząt, np.: jajka, ser, jogurt, miód, mleko, wełna, pióra. Następnie, zasłania dziecku oczy i podaje do spróbowania lub dotknięcia wybrany produkt. Dziecko podają nazwy produktów, a po odsłonięciu oczu nazywają zwierzęta, od których te produkty pochodzą, i wskazują je na obrazkach (ćwiczenie poprzednie).

  •  Co można zrobić z tych produktów?

Rodzic podaje nazwę produktu otrzymanego od zwierząt, a dziecko mówią, do zrobienia czego można go wykorzystać. Np. jajka – ciasto, kanapki, sałatka… mleko – ser, budyń, jogurt… pióra – poduszka, pierzyna… wełna – szalik, sweter, czapka…

 

 

Gimnastyka z grą interaktywną:

https://view.genial.ly/5e81d0855384180d8dc648bb

 

 

Kolorowanka wodna – Kura i kurczątka.

Prosimy przygotować dla dziecka: wyprawka, kolorowanka wodna Kura i kurczątka, pędzelek, kubeczek z wodą.

 

5cio latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 69.

Rysowanie drogi kury do kurcząt.

 

6cio latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 69.

Czytanie zadań. Wpisywanie odpowiednich liczb.

 

Prosimy o narysowanie kredkami pracy pod tytułem „Wiejskie podwórko”.

Jeśli jest taka możliwość prosimy o wysłanie na maila zdjęć prac 🙂

 

 

 

Czwartek 30.04.2020

 

Kto tu mieszka? Gra interaktywna

https://view.genial.ly/5e8b176342b1580e14d70d07

 

 

Rozmowa na temat wiosennych prac na wsi.

Karta pracy, cz. 4, s. 10.

Oglądanie strony gazety ze zdjęciami przedstawiającymi prace na wsi. Określanie, co to za

prace. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedną łopatę więcej niż w poprzednim.

 

Pole

Na polach rozpoczęły się prace: orka, bronowanie kultywatorami gleby oraz jej wałowanie,

a następnie siew i sadzenie roślin.

Dawniej nie było traktorów. Co wykorzystywano do prac polowych?

Co robią ludzie w ogródkach? Co jest im potrzebne do pracy?

 

Sad

W sadzie wiosną (w marcu) właściciele przycinają gałęzie drzew i krzewów, opryskują drzewa, bielą wapnem ich pnie.

−Dlaczego są wykonywane takie prace?

 

 

Zwierzęta wiejskie

Rolnicy przez cały rok codziennie muszą dbać o zwierzęta. Np. krowy muszą być dojone

kilka razy dziennie.

Czy praca rolnika jest łatwa?

 

 

Karta pracy, cz. 4, s. 11.

Rysowanie narzędzi ogrodniczych po śladach. Czytanie z Rodzicem lub samodzielnie ich nazw. Łączenie rysunków z nazwami. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedne grabie mniej niż w poprzednim.

 

5cio latki:

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 70–71.

  • Rysowanie po śladach.
  • Kolorowanie rysunków.

 

 

6cio latki:

Ćwiczenia w czytaniu.

Przygotować dla dziecka: karta G: zdjęcia: grabi, wideł, motyki, sekatora, łopaty, karta Rodzic przygotowuje podpisy do zdjęć.

Dziecko dobiera nazwy do obrazków narzędzi ogrodniczych.

 

 

Kolorowanie rysunku Praca w ogrodzie.

Przygotować dla dziecka: wyprawka, karta M, kolorowanka Praca w ogrodzie, kredki.

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Dzień Flagi.
Książka (s. 70–71) dla każdego dziecka.
W przedszkolu gruchnęła wieść, że zbliża się Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie przedszkolaki będą malować chorągiewki.
– A po co? – spytała Lenka.
– Na jaki kolor? – chciał wiedzieć Alan.
– Na czerwony – powiedział Szymek.
– Nie. Na biały – sprostowała Ada.
– A po co? – ponownie spytała Lenka.
– Będziemy z nimi maszerować. Flagi byłyby dla was za ciężkie – wyjaśniła pani.
– Tylko wojsko maszeruje. My nie jesteśmy wojskiem – zauważył Alan.
– Ale jesteśmy Polakami, a to dzień poświęcony naszej polskiej fladze. Z tej okazji możemy
nawet maszerować – powiedziała z uśmiechem pani. – Drugiego maja przemaszerujemy przez całe osiedle.
– Dostaniemy prezenty? – zapytał Hubert.
– To Dzień Flagi, a nie Dzień Dziecka – zauważył Szymek.
Hubert się naburmuszył. Jednak musiał przyznać, że Szymek ma rację. Jeśli już wręczać prezenty, to polskiej fladze, a nie przedszkolakom, którzy z pewnością nie są ani flagami, ani
chorągiewkami.
Wszyscy lubią malować, więc chwilę później Ada, jej koleżanki i koledzy z zapałem przystąpili do pracy. Jednak malowanie chorągiewek nie było wcale proste. Wymagało szczególnej uwagi. Ci, którzy się zagapili i zamalowali na czerwono więcej niż połowę chorągiewki, musieli malować od nowa. Bo przecież chorągiewka w polskich barwach powinna być tylko w połowie czerwona. Ada też nie od razu była zadowolona ze swojej pracy.
– Dobrze, że na chorągiewkach nie trzeba malować komarów. Komary są strasznie trudne do wykonania – pocieszyła ją Lenka.
– Muchy też – dodała Ada. I poczuła ulgę, że nie musi malować ani mrówek, ani much, tylko czerwony pas na białej chorągiewce.
W Dniu Flagi przedszkolaki z przedszkola Ady wzięły udział w radosnym marszu po osiedlu. Każde dziecko niosło dumnie własnoręcznie wykonaną biało-czerwoną chorągiewkę. Dzieci machały nimi, aż furczało. Ada widziała las rąk przed sobą i czuła, że wszyscy, ona także, robią coś bardzo ważnego. Żałowała, że nie widzą jej rodzice i Olek, i babcia z dziadkiem. Przechodnie z podziwem patrzyli na maszerujących.
– O, widzę, że mali Polacy też świętują – pochwaliła ich jakaś pani w sukience w paski.
Ada czuła dumę, że mieszka w Polsce, że maszeruje z biało-czerwoną chorągiewką i że jest Polką – może trochę małą, ale co tam: przecież kiedyś urośnie.
– Będę wtedy maszerowała z dużą flagą, żeby było ją widać aż z kosmosu – powiedziała.
– Nasze chorągiewki też widać – zapewniła ją Lenka.
Ada i Lena podniosły swoje chorągiewki jeszcze wyżej i pomachały kosmonautom i kosmitom. Niech wiedzą, że polska flaga świętuje, a z nią świętują mali Polacy.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania. Rodzic pyta:
− Po co przedszkolaki malowały flagi?
− Jak czuła się Ada, maszerując 2 maja z kolegami i koleżankami i machając chorągiewką?
− Z czego była dumna?

Ćwiczenia z tekstem.
Książka (s. 70–71).
Dziecko słucha tekstu czytanego przez Rodzica lub 6-latki próbują same czytać – teksty umieszczone
pod ilustracjami do opowiadania.

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to polskie święto obchodzone 2 maja, wprowadzone na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku, by propagować wiedzę o Polskiej tożsamości oraz symbolach narodowych. Flaga składa się z dwóch poziomych pasów: białego i czerwonego.
Pierwszy symbolizuje czystość i niepokalanie, drugi – odwagę i waleczność. Oficjalnie flaga została uznana za symbol narodowy w 1919 roku, w rok po uzyskaniu przez Polskę niepodległości.

Wykonanie chorągiewki z kolorowego papieru.
Dla każdego dziecka: paski papieru – białego i czerwonego, klej, patyczek (taki jak do balonów).
Dzieci sklejają paski papieru, doklejają patyczek. Wykonane chorągiewki zabierają do domów.

 

Życzymy dobrej zabawy i miłej lektury 🙂

Pani Klaudia i Pani Iwonka

 

 

 

 

 

 

Aktualizacja 21.04.2020

Gry interaktywne w tematyce jutrzejszego Dnia Ziemi

Ćwiczymy pamięć EKOLOGIA – https://view.genial.ly/5e9af762b65e370dac6fe513

Na jaką głoskę? EKOLOGIA – https://view.genial.ly/5e9bf464f69c430d825d2d81

Ćwiczymy spostrzegawczość EKOLOGIA (tutaj należy znaleźć podany przedmiot i kliknąć w szarą łezkę na nim 🙂 ) – https://view.genial.ly/5e9df3acbc1ba60db2f6b753

Znajdź pojemnik (wielkość strzałki pokazuje czy pojemnik ma być duży czy mały) – https://view.genial.ly/5e98aaef8a1e5e0e205e961f

Zabawa “Segregujemy śmieci” – można skorzystać z gotowego szablonu i poćwiczyć segregację śmieci w domu 🙂

Segregujemy śmieci

 

Przypominamy aby podczas wspólnych zabaw z dzieckiem, zwracać uwagę na sposób chwytania kredki/ołówka (ołówka używamy do literek) oraz na odpowiednie miejsce pracy, poprawna postawa podczas siedzenia.

 

Tydzień 20 – 24 kwietnia”Dbamy o przyrodę”

 

Poniedziałek 20.04.2020

Przypominamy:

Wychodząc naprzeciw państwa potrzebom wydawnictwo MAC udostępniło materiały muzyczne dla dzieci. Możecie państwo bezpłatnie założyć konto na stronie www.mac.pl i z niego korzystać.

Link do piosenek:

Przy piosenkach konieczna jest rejestracja na stronie MAC

https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki

Karty pracy część 3 do pobrania: https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-3.pdf

Karty pracy część 4 do pobrania: https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-4.pdf

Wyprawka plastyczna do pobrania: https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-wyp.pdf

Flipbook z możliwością druku dla 5 latków “Przygotowanie do czytania i pisania” : https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/przygotowanie-czytania-pisania/mobile/index.html

Flipbook z możliwością druku dla 6 latków “Litery i liczby cz.2” : https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-litery-liczby-cz-2/mobile/index.html

 

Zabawa dramowa – My, drzewa.
Dziecko jest drzewem. Rodzic opowiada, co działo się z lasem, drzewami, a dziecko wciela się w role drzewa i uzewnętrznia stany emocjonalne w zależności od kolejnych zdarzeń opisywanych przez Rodzica.

Rodzic opowiada:
Dawno temu lasy były czyste, pełne ptaków i innych zwierząt. Drzewa były szczęśliwe, wesoło się uśmiechały, słuchając śpiewu ptaków siedzących na ich gałęziach. Mijały lata, powoli zachodziły zmiany – wycinki, bezmyślne niszczenie drzew. Zaczęło to złościć drzewa. A gdy na dodatek pojawiły się śmieci, które ludzie wywozili do lasu – drzewa wystraszyły się, co się z nimi stanie. Czy zginą w tych górach śmieci? Czy uschną? Dzisiaj smutno patrzą na to, co się dzieje. Może dziecko im pomoże?

Oglądanie zdjęć wybranych drzew – liściastych i iglastych.

 

Dziecko ogląda zdjęcia drzew, nazywa je, porównuje wygląd.
• Wypowiedzi dziecka na temat: Co to jest las?

Film edukacyjny “Leśna wycieczka”

Karty pracy, cz. 4, s. 12–13. (proszę zwrócić uwagę że zaczyna się ostatnia część)
Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Strażnicy przyrody. Kolorowanie rysunków zwierząt. – Wirsz znajduje się w kartach pracy
− Co robiły dzieci w lesie?
− Co mówiły zwierzęta o dzieciach?
− Jak wy zachowujecie się w lesie?

– Prawda – szepnął wilczek młody.
– Dzieci bronią swej przyrody.
Nikt nie goni nas z patykiem
i nie płoszy zwierząt krzykiem.
Po mrowiskach też nie skaczą.
Przecież wtedy mrówki płaczą!
Odezwała się sarenka:
– Pamiętają o ziarenkach,
w zimie dokarmiają ptaki.
Lubią nas te przedszkolaki!
Cieszmy się więc do rozpuku
i śpiewajmy: Kuku, kuku!
Agata Widzowska
Strażnicy przyrody

Odkrywanie litery h, H.

5 latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 72. 
• Opisywanie, co przedstawia obrazek.
• Określanie pierwszych głosek w słowie hamak i nazwach rysunków.
• Rysowanie po śladach rysunków.
• Kolorowanie wybranych rysunków.
• Zaznaczanie liter h, H w wyrazach.

Wsparcie dla tych którzy nie mają kart pracy:

kolorowanka-Alfabet – litera H. Kolorowanki, malowanki dla dzieci do druku

6 latki:

Wyodrębnianie wyrazu podstawowego – hamak.
Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 70.
Rodzic pyta:
−W czym leżał Olek?
−Czy przyjemnie jest leżeć w hamaku?
• Analiza i synteza słuchowa słowa hamak.
Dziecko dzieli słowo hamak na sylaby oraz na głoski. Liczą, ile w słowie jest sylab i ile głosek. Wyróżniają pierwszą głoskę. Następnie wymieniają inne słowa rozpoczynające się głoską h (herbata, hotel, huta…) oraz mające ją w środku (juhas, bohater…).

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 70–73.
• Nazywanie zdjęć. Rysowanie pod każdym
zdjęciem tylu kresek, z ilu głosek składa się
jego nazwa.
• Zaznaczanie na niebiesko liter h, H w wyrazach.
•Czytanie sylab i krótkiego tekstu.
• Skreślanie co drugiej litery w ciągu liter.
• Odczytanie hasła z pozostałych liter.
• Uzupełnianie zdań obrazkami odszukanymi wśród naklejek.
• Wodzenie palcem po literze h – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter h, H po śladach, a potem – samodzielnie.

Wsparcie dla tych którzy nie mają kart pracy:

Opowieść ruchowa W lesie (według Małgorzaty Markowskiej).
Dziecko wykonują to, o czym opowiada Rodzic
Wyruszamy na wycieczkę do lasu (dzieci maszerują parami dookoła koła). Idziemy po ścieżce. Ścieżka robi się coraz węższa. Idziemy gęsiego – jedno za drugim. Las staje się gęsty – trzeba się schylać, przechodzić pod gałęziami, rozchylać zarośla (wymyślają różne sposoby przedzierania się przez las). Co jakiś czas odpoczywamy. Zatrzymujemy się, nasłuchujemy odgłosów lasu: śpiewu ptaków (wykonują skłony głowy w tył, na boki, skręty), stukania dzięcioła (w przysiadzie, uderzają palcami o ziemię). Idziemy dalej. Widzimy w oddali sarny na polanie (czworakują w różnych kierunkach). Wchodzimy na polanę pełną kwiatów. Biegamy radośnie, podskakujemy. Zmęczeni zabawą, kładziemy się na trawie. Zasypiamy. Las szumi: szu, szu, szu…

 

Wtorek 21.04.2020

Słuchanie piosenki Ochroń Ziemię (sł. i muz. Krystyna Gowik). 

I. Mieszkamy na wielkiej kuli.
Ta kula to nasza Ziemia.
Dorośli ciągle na tej Ziemi
chcą wszystko zmieniać.
Wycinają drzewa,
śmiecą na leśnej łące,
czarny dym z kominów leci
i zasłania słońce.

Ref.: Ochroń Ziemię, bądź jej przyjacielem. Ref.: Ochroń Ziemię…
Ty i ja – jest tu dzieci wiele.
Im więcej nas, tym dla Ziemi lepszy czas. (2x)

II. Gdy wszystkie na świecie dzieci
zadbają o piękno Ziemi,
to wszystko skończy się szczęśliwie,
nic się nie zmieni.
W ogromnym kosmosie
Ziemia się nie zgubi,
gdy ją każdy mały człowiek
nauczy się lubić.

Ref.: Ochroń Ziemię, bądź jej przyjacielem. Ref.: Ochroń Ziemię…
Ty i ja – jest tu dzieci wiele.
Im więcej nas, tym dla Ziemi lepszy czas. (2x)

 

Określanie nastroju piosenki. Rodzic zadaje dziecku pytania:
− Co to znaczy, że mieszkamy na wielkiej kuli?
− Czym jest Ziemia? Dlaczego musimy o nią zadbać?
− Czy wszyscy dorośli są przyjaciółmi Ziemi?
− Co oznaczają słowa piosenki: „W ogromnym kosmosie Ziemia się nie zgubi, gdy ją mały człowiek zacznie lubić?”

 

Karty pracy, cz. 4, s. 14–15.
Oglądanie obrazków. Ocenianie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody. Rysowanie, jak dzieci dbają o przyrodę. Słuchanie nazw roślin chronionych przedstawionych na zdjęciach.

 

Kodowanie:(do wyboru lub wszystkie)

Dodatkowy film edukacyjny o lesie

 

Ćwiczenia
Przybory: Bębenek lub coś do jest dostępne w domu oraz kilka krzeseł.
Zabawa ruchowa rozwijająca szybką reakcję na sygnał – Dzieci w lesie.
Rodzic stawia krzesła w rozsypce. Krzesła to drzewa; dziecko, porusza się swobodnie między drzewami. Na uderzenie w bębenek dziecko jak najszybciej przykuca za najbliższym drzewem.
• Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Rzucamy szyszkami.
Dziecko na niby spaceruje po lesie, co pewien czas podnosi szyszkę i rzuca nią z dużym zamachem jak najdalej.
• Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Przedzieramy się przez leśne zarośla.
Dziecko poruszają się na czworakach między wyobrażonymi zaroślami, co pewien czas prostuje się i maszerują do przodu.
• Zabawa ruchowa rozwijająca wyczucie ciała i przestrzeni – Toczymy zwalony pień.
Rodzic lub rodzeństwo z dzieckiem tworzą parę. Pierwsza osoba jest przewróconym przez burzę pniem drzewa
– leży na podłodze, druga delikatnie turla pień w różnych kierunkach, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Po chwili następuje zmiana ról.
• Ćwiczenia ramion i tułowia – Piłujemy drzewo.
Dziecko i rodzic lub rodzeństwo stoją w parach, twarzami do siebie. Podają sobie ręce i naprzemiennie przeciągają je do przodu i do tyłu, z równoczesnym pochylaniem i odchylaniem tułowia – naśladują piłowanie drzewa.
• Ćwiczenie uspokajające – Wracamy z lasu.
Dziecko maszeruje po obwodzie koła . Co jakiś czas następuje zmiana kierunków.

 

Zabawy badawcze – Gdzie jest powietrze?
Przygotować dziecku: balon, słomkę do napojów, kubeczek z wodą, paski bibuły zawieszone
na nitce.
• Rozmowa na temat powietrza (przypomnienie) – gdzie się znajduje; czy ma kolor, kształt;
w jaki sposób można poznać, że znajduje się wokół nas.
• Nadmuchiwanie balonów – obserwowanie ich powiększania się, wypuszczanie powietrza
z balonów w kierunku własnych twarzy.
• Wciąganie powietrza do płuc i wydychanie go przez słomkę do napojów do kubeczka
z wodą – obserwowanie powstających bąbelków.
• Dmuchanie na paski bibuły zawieszone na nitce.
• Obserwowanie drzew poruszanych wiatrem.

Rodzic wyjaśnia, że powietrza nie można zobaczyć ani powąchać, lecz można poczuć, ale tylko
wtedy, gdy porusza się jako wiatr. Podkreśla znaczenie powietrza dla życia ludzi i zwierząt
oraz jego wszechobecność wokół nas.

 

6cio latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 74.
Opowiadanie o tym, co się dzieje na obrazku. Rysowanie w prawym górnym rogu słoneczka, w lewym górnym rogu – chmurki, w prawym dolnym rogu – żabki, a w lewym dolnym rogu kwiatka.

 

 

Środa 22.04.2020 DZIEŃ ZIEMI

Film edukacyjny w tematyce dbania o Ziemię

 

Prezentacja w formacie pdf 🙂

Eko-pakiet-dla-przedszkolaka

 

Wyjaśnianie słów lasy to płuca Ziemi.
Rodzic nawiązuje do wcześniejszych rozmów, wyjaśnia, że lasy to płuca Ziemi, bo produkują tlen, którym oddychamy, zatrzymują także pył i kurz, oczyszczają powietrze, a drzewa iglaste wydzielają olejki eteryczne.

 

Ćwiczenie plastyczne – Segregujemy śmieci.

Praca plastyczna Segregujemy śmieci.
Przygotować dla dziecka: wyprawka plastyczna, karta 21, klej, nożyczki, kredki.
• Oglądanie rysunków pojemników służących do segregowania śmieci.
• Wycinanie z karty elementów pojemników.
• Kolorowanie pojemników na odpowiednie kolory, w zależności od rodzaju śmieci, jakie
należy do nich wrzucać (przedstawione na rysunkach).
• Składanie i sklejanie pojemników zgodnie z instrukcją.
• Wykonanie pracy przez dziecko.
• Umieszczenie pracy w kąciku w domu
• Porządkowanie miejsc pracy.

Karta pracy, cz. 4, s. 16.
Oglądanie sytuacji przedstawionych na obrazkach. Układanie o nich zadań. Przedstawianie ich za pomocą liczmanów. Rysowanie po śladzie drogi Olka, Ady i dziadka do lasu.

Karta pracy, cz. 4, s. 17.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach. Rysowanie tulipanów po śladach, bez odrywania kredki od kartki. Kolorowanie ich.

 

Dodatkowe karty pracy w tematyce Dnia Ziemi 🙂

w celu pobrania – prawy przycisk myszy -> zapisz jako

Przypomnienie piosenki “Ochroń Ziemie” – próba nauki słów

 

 

Czwartek 23.04.2020

Karta pracy, cz. 4, s. 18.
Łączenie śmieci z odpowiednimi pojemnikami. Rysowanie butelek i słoików po śladach. Wyjaśnienie znaczenia słowa recykling.

 

Karta pracy, cz. 4, s. 19.
Olek i Ada zakładają hodowlę hiacyntów. Oglądanie rysunków Ady i ich rozszyfrowywanie.
Dziecko podaje jakie czynności należy wykonać:
− przygotować doniczkę z ziemią,
− włożyć do doniczki cebulkę hiacynta,
− podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu,
− podlewać hiacynta co kilka dni.
Uzupełnianie rysunków tulipana według wzoru.

Założenie hodowli przez dziecko.
Cebulki hiacyntów, ziemia ogrodnicza, konewka z wodą, łopatki, doniczki.

Dziecko otrzymuje doniczkę, ziemię, cebulkę hiacyntu. Nabiera ziemię łopatką do doniczek, wsadza cebulkę. Częściowo je przykrywa, podlewa wodą z konewki i umieszcza na parapecie okna.

Przez następne dni obserwuje rozwijający się hiacynt.

 

 

Zabawa badawcza – oczyszczanie wody z wykorzystaniem prostego filtra.

Słoik, pędzle ubrudzone w farbie, duża plastikowa butelka, nożyczki, szmatka flanelowa,

gaza lub lignina, węgiel drzewny, żwirek, piasek.

Dziecko brudzi wodę w słoiku, płukając w niej pędzel ubrudzony w farbie. Rodzic pokazuje sposób wykonania prostego filtra oczyszczającego wodę. Wyjaśnia dziecku, że aby woda mogła być używana przez ludzi, oczyszcza się ją i uzdatnia. Wymaga to jednak wysiłku pracujących przy tym ludzi oraz specjalnych filtrów, co pociąga za sobą duże nakłady finansowe.

Podkreśla konieczność oszczędzania wody.

Rodzic przecina dużą plastikową butelkę na wysokości 1/3 od jej dna. Dolna część butelki będzie stanowiła zbiornik na oczyszczoną wodę. Drugą część butelki Rodzic odwraca szyjką do dołu, a następnie wypełnia ją: szmatką flanelową, gazą lub ligniną, węglem drzewnym, żwirkiem, a na końcu – piaskiem. Warstwy te powinny zająć około połowy wysokości butelki, którą Rodzic nakłada na część butelki stanowiącą zbiornik oczyszczonej wody. Do tak przygotowanego filtru dziecko wlewa brudną wodę ze słoika i obserwuje jej filtrowanie. Patrzy,

jak wygląda oczyszczona woda. (W ten sam sposób można oczyścić wodę przyniesioną z rzeki, stawu lub kałuży).

 

Piątek 24.04.2020

Rozmowa na temat wpływu zatrutego środowiska na rośliny, zwierzęta, ludzi.

Rodzic pyta:
−Co się stanie z rybami z tej rzeki?
− Co się stanie, jeżeli rybak złowi te ryby i je potem spożyje po usmażeniu?
− Kto tutaj był trucicielem?

 


Rodzic pyta:
− Co się stało z lasem?
− Co się stało ze zwierzętami, dla których był on domem?
− Kto tu zawinił?
− Jak można przeciwdziałać skutkom zanieczyszczenia otaczającej nas przyrody?

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Lis i lornetka.

• Przypomnienie przez dziecko, jak należy zachowywać się w lesie.
Rodzic następnie pyta:
− Dlaczego należy tak się zachowywać?
• Ćwiczenia oddechowe – Las pachnie żywicą.
Dziecko są ustawione naprzeciw otwartego okna. Wykonuje długi wdech nosem, a następnie wydech powietrza ustami.
(Pod oknem rosną drzewa, krzewy, a nie przebiega ulica).

•Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Lis i lornetka.
Książka (s. 66–69) – książeczka z obrazkami

Rodzic czyta opowiadanie lub dziecko słucha z filmu i  ogląda ilustracje.

Przedszkolaki bardzo lubią wycieczki. Odwiedziły już zoo, ogród botaniczny i Muzeum Lalek. Tym razem grupa Ady wybrała się do lasu na lekcję przyrody, bo nauka w terenie jest znacznie ciekawsza niż zwykłe opowieści. Dzieci koniecznie chciały obejrzeć paśniki dla zwierząt. W świecie zwierząt nastąpiło wielkie poruszenie.
– Schowajcie się! – krzyknął płochliwy zając. – Idą tu małe człowieki!
– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – poprawiła go łania, spokojnie przeżuwając młode
pędy drzew iglastych.
– Na pewno zaatakują kijkami nasze mrowiska! – pisnęły przerażone mrówki. – Kiedyś wielki dwunożny człowiek podeptał nasze całe królestwo!
– Pobiegnę wywęszyć, jakie mają zamiary – oznajmił lis i ruszył przed siebie, wymachując puszystą kitą.
– Boimy się hałasu – pisnęły zajączki, tuląc się do uszatej mamy.
– Tydzień temu ludzkie istoty zostawiły w lesie pełno śmieci: puszki, sreberka po czekoladzie
i butelki! – krzyknął oburzony borsuk. – Chyba nie wiedzą, że kiedy słońce rozgrzeje zbyt mocno szklaną butelkę, to może wywołać pożar lasu!
– To straszne! – oburzyła się wiewiórka. – Zaraz przygotuję pociski z orzechów i będę nimi rzucać. Pac! Pac!
W tej samej chwili zza drzew wyłonił się jeleń i dostojnym krokiem zbliżył się do paśnika.
– Witam państwa – przywitał się. – Słyszałem, że boicie się ludzi. Powiem wam, że bać się należy myśliwych, którzy mają strzelby, ale nie ludzkich dzieci, bo one mają dobre serca.
– Tiuu, tiuu! My znamy te maluchy! – odezwały się ptaki. – Zimą sypią dla nas ziarenka i szykują słoninkę w karmnikach, żebyśmy nie zamarzły z głodu.
Nadbiegł zziajany lis i, łapiąc oddech, wysapał:
– Kochani, nie ma się czego bać! Te człowieki to bardzo miłe stworzenia.
– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – po raz drugi odezwała się łania.
– No dobrze, ludzie. Duże stworzenie w spódnicy mówiło do nich „moje kochane przedszkolaki” czy jakoś tak… Urządzili sobie piknik na polanie, a potem posprzątali wszystkie śmieci. Na trawie nie został ani jeden papierek po kanapkach, ciastkach i cukierkach. Wszystkie butelki po sokach i pudełeczka po jogurtach wyrzuciły na parkingu do wielkiego kosza na śmieci.
– A nie krzyczały? – szepnęły wciąż wystraszone zajączki.
– Ależ skąd! One dobrze wiedziały, że w lesie trzeba być cicho, żeby nas nie płoszyć.
– O! To znaczy, że szanują nas i las – powiedziała do rymu pani zającowa.
– Szanować las najwyższy czas! – odpowiedziały chórem zwierzęta.
Tego dnia dzieci wróciły z wycieczki bardzo zadowolone. Nauczycielka pochwaliła wszystkie za to, że w lesie zachowywały się tak, jak należy: nie hałasowały, nie niszczyły mrowisk i norek, nie zrywały żadnych roślin bez zgody pani i pięknie posprzątały po zakończonym pikniku.
– A może narysujecie to, co najbardziej zapamiętaliście z dzisiejszej wycieczki? Zrobimy wystawę o lesie.
– Tak! Chcemy!
– Ja namaluję wiewiórkę – ucieszyła się Zuzia.
– I ptaszki.
– A ja narysuję mech – postanowił Jacek.
Pani rozdała dzieciom kartki, kredki i farby. Sama też postanowiła coś namalować. Powstały prawdziwe dzieła sztuki: drzewa iglaste oświetlone słońcem, wiewiórka, ślady kopytek, zielona polana i ptaszki na gałęziach. Jacek namalował czarną plamę i oznajmił wszystkim, że to jest nora niedźwiedzia. Ada narysowała lisa trzymającego w łapkach jakiś dziwny przedmiot.
– Co to jest? – zapytała Kasia.
– To jest lis – odpowiedziała Ada, chociaż uznała, że bardziej przypomina psa niż lisa.
– A co on trzyma?
– Lornetkę – odpowiedziała Ada.
– Lornetkę? Przecież lisy nie używają lornetek – stwierdził Piotrek. – Nie widziałem tam żadnego lisa.
– A ja widziałam – odparła Ada. – Cały czas nas podglądał!
– Naprawdę?
– Naprawdę. Ciągle nas obserwował, a zza drzewa wystawała jego ruda kita.
– To dlaczego nam nie powiedziałaś?
– Nie chciałam go spłoszyć. Widocznie sprawdzał, czy umiemy się dobrze zachować w lesie.
– Pewnie, że umiemy! – stwierdził Piotrek.
Nauczycielka zebrała wszystkie obrazki i przyczepiła je do specjalnej tablicy.
– Jaki tytuł nadamy naszej wystawie? – zapytała dzieci.
Było wiele propozycji, ale najbardziej spodobał się wszystkim pomysł Ady: „Czas szanować las”. Jednak największe zdziwienie wywołał rysunek nauczycielki.
– Dlaczego pani powiesiła pustą kartkę? – zdziwiły się dzieci.
– Ona nie jest pusta – uśmiechnęła się tajemniczo pani.
– Przecież pani nic nie narysowała…
– Narysowałam w wyobraźni. Mój rysunek przedstawia leśną ciszę.
Oj, nasza pani zawsze nas czymś zaskoczy!

Rozmowa na temat opowiadania.
− Jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?
− Dlaczego zwierzęta bały się dzieci?
− Co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis?
− Co zrobiły dzieci po powrocie do przedszkola?
− Kogo narysowała Ada? Dlaczego?
− Co narysowała pani? Co przedstawiał jej rysunek?

 

Zabawa w leśne echo.
Rodzic wyklaskuje lub wytupuje dowolne rytmy, a dziecko powtarza je jak echo.

 

Rozmowa na temat zależności występujących w świecie przyrody.
− Kto jest ważniejszy w przyrodzie: rośliny czy zwierzęta?
− Czy zwierzęta mogłyby żyć, gdyby nie było roślin?

 

Nauka krótkiej rymowanki.

Lasy to płuca ziemi
i o nie dbamy.
Nie niszczymy ich,
nie śmiecimy w nich.
Tylko w ciszy patrzymy
i głęboko… oddychamy.

 

 


Aktualizacja 17.04.2020:

Szanowni Państwo,

Poniżej przedstawiamy tematy oraz strony z kart pracy które można sobie nadrobić 😊

Jeśli ktoś z Państwa nie odebrał jeszcze kart pracy wszytko będzie podane w mailu.

Jest możliwość pobrania kart pracy oraz wyprawki plastycznej ze strony wydawnictwa MAC – linki są podane poniżej przy temacie “Wiosenne powroty” – jednak nie ma tam plików z literami i liczbami.

 

Śmiało można z dziećmi robić karty pracy część 3 (fioletowa książeczka) od strony 43 wstecz oraz uzupełniać wszystkie luki w kartach pracy część 2.

Nadrobienie odrywania literki „U, u” w kartach dla:

5 cio latków – różowa książeczka „Przygotowanie do pisania, czytania, liczenia”) strona 58,

6 cio latków – zielona książeczka „Litery i liczby, część 2” strony 34, 35, 36, 37, 38, 39

 

Jeśli chodzi o resztę to troszkę przeskakujemy ponieważ dopasowujemy tematy do okoliczności.

Proszę nie uzupełniać więcej niż podajemy ponieważ w razie powrotu do przedszkola dzieci nie będą miały co robić 😉

 

„Marcowa pogoda” – karty pracy część 3 (fioletowa książeczka), strony: 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51,

Literka „C, c”

5 cio latki – różowa książeczka „Przygotowanie do pisania, czytania, liczenia”) strona 60

6 cio latki – zielona książeczka „Litery i liczby, część 2” strony 40, 41, 42, 43, 44, 45

 

„Wiosenne przebudzenia” karty pracy część 3 (fioletowa książeczka), strony: 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61

Literka „Ł, ł”

5 cio latki – różowa książeczka „Przygotowanie do pisania, czytania, liczenia”) strony 61, 62

6 cio latki – zielona książeczka „Litery i liczby, część 2” strony 46, 47, 48, 49, 50, 51

 

„Wielkanoc” karty pracy część 3, strony (fioletowa książeczka): 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80

Literka „F, f”

5 cio latki – różowa książeczka „Przygotowanie do pisania, czytania, liczenia”) strony 66, 67

6 cio latki – zielona książeczka „Litery i liczby, część 2” strony 58, 58, 59, 60, 61

 

„Wiosenne powroty” karty pracy część 3 (fioletowa książeczka), strony: 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71

Literka „J, j”

5 cio latki – różowa książeczka „Przygotowanie do pisania, czytania, liczenia”) strona 64

6 cio latki – zielona książeczka „Litery i liczby, część 2” strony 52, 53, 54, 55

 

Wyprawka plastyczna:

  1. Temat „Marcowa pogoda”
  • Wykonanie pracy plastycznej Deszczowa chmurka.
  • Dla każdego dziecka: wyprawka, karta 2, klej, nożyczki, cienki sznurek lub grube nici.
  • Wypychanie z karty wszystkich elementów i składanie ich wzdłuż linii przerywanych.
  • Przyklejanie sznurka o dowolnej długości w zaznaczonym miejscu na chmurce.
  • Sklejanie obu części chmurki według instrukcji.
  • Przyklejanie na sznurku wyciętych kropli deszczu (według instrukcji).
  • Dekorowanie sali gotową pracą.
  • Porządkowanie miejsc pracy.

Instrukcja:

KARTA 2. Deszczowa chmurka

Przygotuj: kartę pracy, klej, nożyczki, cienki sznurek lub grube nici

  • Wypchnij z karty wszystkie elementy i złóż je wzdłuż linii przerywanych
  • W zaznaczonym miejscu na chmurce przyklej sznurki o dowolnej długości.
  • Sklej obie części chmurki według instrukcji.
  • Na sznurkach przyklej papierowe krople deszczu – w dowolnej kolejności, w sposób pokazany na instrukcji.
  • Deszczowa chmurka może udekorować salę przedszkolną lub twój pokój.

 

 

  1. Temat „Wiosenne przebudzenia”
  • Praca plastyczna – Pierwszy motyl.
  • Dla każdego dziecka: wyprawka, karta 19, klej, nożyczki, kredki, flamastry.
  • Wycinanie z karty rysunku motyla.
  • Kończenie kolorowania rysunku motyla.
  • Nacinanie obrazka motyla w wyznaczonych miejscach i składanie go według wzoru.
  • Przyklejanie główki we właściwym miejscu.
  • Porządkowanie miejsc pracy.

Instrukcja:

KARTA 19. Pierwszy motyl

Przygotuj: kartę pracy, klej, nożyczki, kredki.

  • Wytnij z karty rysunek motyla.
  • Dokończ go kolorować.
  • Natnij obrazek motyla w wyznaczonych miejscach i złóż według wzoru.
  • Przyklej główkę motyla we właściwym miejscu.

 

  • Oglądanie reprodukcji malarskich przedstawiających wiosnę – rozmowa na temat wiosny. Dla każdego dziecka: wyprawka, reprodukcje obrazów: Claude`a Moneta Wiosna, Williama McTaggarta Wiosna. Dzieci wypowiadają się na temat wiosny przedstawionej na reprodukcjach.

 

  • Indywidualne układanie puzzli Dla każdego dziecka: wyprawka, puzzle Wiosna.

 

  1. Temat „Wielkanoc”
  • Ze względu na to że święta minęły nie będziemy podawały przykładów prac dotyczących Wielkanocy, zostaną Państwu na przyszły rok 😉 jeśli jednak Państwo będą chcieli instrukcje to proszę napisać na maila – podamy 😊

 

  1. Temat „Wiosenne powroty”
  • 6cio latki: Ćwiczenia w czytaniu – dobieranie nazw do zdjęć. Dla każdego dziecka: karta G: zdjęcia motyla, sasanki, krokusa, zawilca, karta O: podpisy do zdjęć. Dziecko wycina zdjęcia i nazwy, dobiera do zdjęć odpowiednie nazwy.

 

  • Praca plastyczna Wesoła wilga.
  • Dla każdego dziecka: wyprawka, karta 18, klej, nożyczki, kredki.
  • Wycinanie z karty rysunku wilgi.
  • Kolorowanie rysunku według wzoru (fotografia).
  • Nacinanie obrazka w zaznaczonych miejscach i składanie go według instrukcji.
  • Sklejanie głowy.
  • Udekorowanie wykonanymi wilgami kącika przyrody.
  • Porządkowanie miejsc pracy.

Instrukcja:

KARTA 18. Wesoła wilga

Przygotuj: kartę pracy, nożyczki, kredki, klej.

  • Wytnij z karty rysunek wilgi.
  • Pokoloruj go kredkami w odpowiednich kolorach. Jako wzór niech ci posłuży fotografia wilgi.
  • Natnij rysunek w zaznaczonych miejscach i złóż według instrukcji. Sklej głowę. Przyklej dwie części głowy.

 

 

Z pozdrowieniami, Pani Klaudia i Pani Iwona

 

 

 


Dnia 16.04.2020 w godzinach 11.00-13.00 będziemy pełnić dyżur i będzie możliwość odebrania kart pracy dzieci – serdecznie zapraszamy do przedszkola.

W tej sytuacji przypominamy do zachowaniu środków ostrożności.

Aktualizacja 15.04.2020:

Gry interaktywne:

 

 

GRA UNIWERSALNA NOWA WERSJA

Powyżej do pobrania gra logopedyczna 🙂 do której są potrzebne jedynie pionki i kostka – miłej zabawy!

 

 

 

Tydzień 14 – 17 kwietnia

“Wiosenne powroty”

Wtorek

Poznawanie nazw wybranych ptaków, które powróciły do nas wczesną wiosną – skowronka, bociana, czajki i szpaka.
Dziecko ogląda zdjęcia ptaków. Omawia ich wygląd – różnice i podobieństwa. Dzieli nazwy tych ptaków na sylaby.

Skowronek

Bocian
Czajka

Szpak

Słuchanie opowiadania Hanny Zdzitowieckiej Gdzie budować gniazdo?
•Zabawa bieżna – Powroty ptaków.
Tamburyn lub inny dostępny instrument.
Dziecko jest ptakiem. Wracają z Afryki, Azji, biega w różnych kierunkach z rozłożonymi na bok rękami, przy akompaniamencie tamburynu. Podczas przerwy w grze przykuca i odpoczywa przed dalszą podróżą. Dźwięki tamburynu są sygnałem do dalszego biegu.

•Słuchanie opowiadania Hanny Zdzitowieckiej Gdzie budować gniazdo?

Na powyższym filmie jest czytane opowiadanie, inspiracja na pracę plastyczną która będzie do wykonania w piątek.

– Nie ma to jak głęboka dziupla! Trudno o lepsze i bezpieczniejsze mieszkanie dla dzieci – powiedział dzięcioł.
– Kto to widział, żeby chować dzieci w mroku, bez odrobiny słońca – oburzył się skowronek.
– O, nie! Gniazdko powinno być usłane na ziemi, w bruździe, pomiędzy zielonym, młodym zbożem.
Tu dzieci znajdą od razu pożywienie, tu skryją się w gąszczu…
– Gniazdo nie może być zrobione z kilku trawek. Powinno być ulepione porządnie z gliny, pod okapem, żeby deszcz dzieci nie zmoczył. O, na przykład nad wrotami stajni czy obory – świergotała jaskółka.
– Sit, sit – powiedział cichutko remiz. – Nie zgadzam się z wami. Gniazdko w dziupli? Na ziemi? Z twardej gliny i przylepione na ścianie? O, nie! Spójrzcie na moje gniazdko utkane z najdelikatniejszych puchów i zawieszone na wiotkich gałązkach nad wodą! Najlżejszy wiaterek buja nim jak kołyską…
– Ćwirk! Nie rozumiem waszych kłótni – zaćwierkał stary wróbel.
– Ten uważa, że najbezpieczniej w dziupli, tamtemu w bruździe łatwo szukać ukrytych w ziemi owadów. Ba, są nawet ptaki budujące gniazda tylko w norkach, w ziemi albo wprost na wodzie… Ja tam nie jestem wybredny w wyborze miejsca na gniazdo. Miałem już ich wiele w swoim życiu. Jedno zbudowałem ze słomy na starej lipie, drugie – pod rynną, trzecie… hm… trzecie po prostu zająłem jaskółkom, a czwarte – szpakom. Owszem, dobrze się czułem w ich budce, tylko mnie stamtąd wyproszono dość niegrzecznie. Obraziłem się więc i teraz mieszkam kątem u bociana. W gałęziach, które poznosił na gniazdo, miejsca mam dosyć, a oboje bocianostwo nie żałują mi tego kącika.
• Rozmowa na temat opowiadania.
− Które ptaki rozmawiały o gniazdach?
− Jakie gniazdo zachwalał dzięcioł, a jakie skowronek?
− Jakie gniazdo zachwalała jaskółka, a jakie remiz?
− Co powiedział wróbel na temat gniazd?
− Z czego ptaki robią gniazda?

 

Ćwiczenia poranne
Krążek dla dziecka.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Obserwujemy powracające ptaki.
Dziecko spaceruje po domu. Na hasło: Skowronek, zatrzymuje się, kładzie na brzuchu, podnosi łokcie nad podłogę, naśladuje obserwowanie ptaka przez lornetkę.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Oglądamy przebiśniegi.
Dziecko spaceruje po sali. Na hasło: Przebiśnieg, wykonuje przysiad i patrzy na podłogę – przygląda się kępce przebiśniegów wyglądających spod śniegu.
• Zabawa ruchowa z elementem przeskoku – Uwaga! Kałuża.
Dziecko spaceruje po domu między rozłożonymi przez rodzica krążkami (lub innymi dostępnymi przedmiotami) – kałużami. Na hasło: Kałuża, przeskakuje przez krążki (przedmioty)– kałuże.

• Ćwiczenia ruchowo-graficzne – Krople deszczu.
Dziecko kreśli kształt kropli deszczu w powietrzu raz prawą, raz lewą dłonią, a potem robi to samo na dywanie.
• Zabawa Uciekaj! Pada deszcz.
Dziecko spaceruje po sali. Na hasło: Deszcz, ucieka w wyznaczone miejsce w domu.
• Marsz po kole przy wybranej piosence.

Środa

Odkrywamy literkę J, j

Bawić się literkami można na wiele sposobów:

Udostępniamy karty z których można korzystać w domu:

5cio latki:
kolorowanka-Alfabet – litera J – kolorowanki, malowanki dla dzieci do druku

6cio latki: (proszę kliknąć prawy przycisk myszy “zapisz obraz jako”)

Układanie słów Jajka, jagoda

Słuchanie wiadomości na temat bociana.
Bocian biały zamieszkuje tereny trawiaste, stepy, sawanny, tereny uprawne blisko zbiorników wodnych, bagienne, wilgotne lub okresowo zalewane łąki i pastwiska, okolice jezior i laguny. Lubi rozproszone drzewa, na których może gniazdować lub nocować. Występuje głównie na nizinach, rzadko na wyżynach. Bocian unika terenów zimnych, o częstych opadach atmosferycznych, obszarów wysoko położonych i o gęstej roślinności.
W przeciwieństwie do bociana czarnego, nie unika siedzib ludzkich i często gnieździ się nawet w środku wsi lub w małych miastach. Bocian ma upierzenie białe, z wyjątkiem czarnych lotek i ogona. Nogi i dziób są czerwone. Szyję ma długą, w locie wyciągniętą do przodu. Młode ptaki mają czarny dziób. Pisklęta są pokryte białym, gęstym puchem. Bociany zakładają duże, koliste gniazda z warstwowo ułożonych gałęzi, poprzetykanych skośnie witkami. Wyściółka jest dość obfita – ze słomy, torfu, niekiedy z dodatkiem papieru i szmat.
Umiejscowione są one zwykle na drzewie, w bezpośredniej bliskości siedzib ludzkich, lub na różnych budowlach (na dachu budynku mieszkalnego lub gospodarczego, w ruinach wysokich budynków, na nieczynnych kominach fabrycznych, pylonach, słupach telegraficznych, stogach). Bocian składa jaja pod koniec kwietnia (od 1 do 7). Jest ptakiem mięsożernym. Żywi się owadami, głównie pasikonikami i chrząszczami, ale również jaszczurkami, wężami, pisklętami i małymi zającami. W latach obfitujących w myszy i norniki zjada prawie wyłącznie te gryzonie, przez co jest ptakiem pożytecznym z punktu widzenia rolników.

 

Czwartek

Wychodząc naprzeciw państwa potrzebom wydawnictwo MAC udostępniło materiały muzyczne dla dzieci. Możecie państwo bezpłatnie założyć konto na stronie www.mac.pl i z niego korzystać.

Link do piosenek:

https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki

Nasz pakiet to Nowe przygody Olka i Ady poziom BB+

Link do rejestracji:

->   https://www.mac.pl/register 

-> z paska profilu proszę wybierać opcję „rodzic” i dalej wprowadzać dane wg wytycznych, na podany w trakcie rejestracji adres mailowy przyjdzie prośba o aktywację konta, wystarczy kliknąć w otrzymany link i konto jest aktywne.

 https://www.mac.pl/flipbooki

link do kart pracy do wydruku dla rodziców

Słuchanie piosenki “Wołanie wiosny”

I. Dzisiaj w drodze do przedszkola
już zielone były pola,
a bociany klekotały,
bo na łąkę przyleciały.
Ref.: Zielona wiosenka nas woła,
zielona panienka wesoła.
W oczy świeci nam
złotym słońcem
i rozrzuca kwiaty pachnące. (2x)

II. Na gałązkach pierwsze pąki,
a na pąkach pierwsze bąki.
Żabki skaczą, a skowronek
śpiewa jak srebrzysty dzwonek.
Ref.: Zielona wiosenka…

III. Na spacerze zobaczymy,
czy już nigdzie nie ma zimy.
Teraz wiosna rządzić będzie,
z czego bardzo się cieszymy!
Ref.: Zielona wiosenka…

Rozmowa na temat piosenki:

Rodzic zadaje pytania dotyczące tekstu piosenki.
− O jakiej porze roku jest ta piosenka? Po czym poznajemy, że nastaje wiosna?
− Gdzie przyleciały bociany? Co robiły?

 

Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji.
Dziesięć klocków (liczmanów) dla dziecka.
Dziecko dostaje klocki (lub inne liczmany). Rodzic podaje zadania, a dziecko stara się je rozwiązać, dokładając klocki lub je
odkładając.

• Na drzewie siedziało 7 wróbli. (Dziecko układa przed sobą 7 klocków). Potem przyleciały jeszcze
3 wróble. (Dziecko dokłada jeszcze trzy klocki). Ile wróbli siedzi teraz na drzewie?

5cio latki:

Dzieci liczą klocki i podają ich liczbę, odpowiadając
na pytanie.

6cio latki

Dzieci układają działanie: 7 + 3 = 10
i odpowiadają na pytanie.

Na drzewie było 8 gołębi. (Dzieci układają przed sobą 8 klocków). Przejeżdżający samochód wystraszył je i wszystkie odleciały. (Odsuwają 8 klocków). Ile gołębi pozostało na drzewie?

5cio latki:

Dzieci liczą klocki i podają ich liczbę, odpowiadając
na pytanie.

6cio latki

Dzieci układają działanie: 8 – 8 = 0
i odpowiadają na pytanie.

Ćwiczenia gimnastyczne:

Rozwijanie świadomości własnego ciała.
Wirujący bączek – dziecko ślizga się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.
Chowamy się – w siadzie, przyciąga kolana do głowy, chowa głowę; rozprostowuje się do pozycji leżącej.
Gorąca podłoga – biega z wysokim unoszeniem kolan.
Na szczudłach – chodzi na sztywnych nogach.
Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach, wciska wszystkie części ciała w podłogę – Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu.

Można skorzystać również z wszelkich ćwiczeń dostępnych w internecie 🙂

https://www.youtube.com/watch?v=CEyba0BvBUE

 

Piątek

Przypomnienie piosenki “Wołanie wiosny”

Słuchanie, próba nauczenia.

 

Praca plastyczna “Bocian” – instrukcja w filmie z poniedziałku

Zabawa relaksacyjna – Ptasie gniazdo.
Potrzebne akcesoria: Klocki, poduszki, odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii. Rodzic wraz z dzieckiem buduje na środku pokoju gniazdo z koców i poduszek. Wszyscy siadają w gnieździe. Rodzic prosi dziecko, aby wyobraziło sobie, że jest pisklęciem. Przy nagraniu spokojnej melodii opowiada, co się zdarzyło.
– Nasze przytulne, ciepłe gniazdo jest bardzo wysoko na drzewie i wiatr kołysze nim delikatnie. W gnieździe mieszkają mama bocianowa i małe bocianie pisklę. Wiatr dmie coraz mocniej. Nagle gniazdo się przewraca, a Ty, małe pisklę, musisz rozłożyć skrzydełka i machać nimi,
aby nie spaść na ziemię. Rozłóż szeroko ramiona i lataj po pokoju, mówiąc: kle, kle, kle… dopóki nie naprawię gniazda i z powrotem Cię do niego nie przyprowadzę. (Rodzic naprawia gniazdo i przyprowadza do niego jedno pisklę (jeśli jest rodzeństwo mogą wszyscy wziąć udział w zabawie a wtedy przyprowadza każde pisklę oddzielnie).
Rodzic kontynuuje opowieść: – Teraz znów siedzimy w naszym ciepłym gniazdku i łagodnie się kołyszemy. Ojej, nadchodzi burza! Nagle nasze gniazdo znów się przewraca. Rozłóż skrzydełka i lataj po pokoju, powtarzając przy tym: kle, kle, kle… Mocno poruszaj swoimi skrzydełkami, aby stały się silne. Chcę naprawić gniazdo i zanieść do niego wszystkie pisklęta. Teraz znowu możemy wszyscy razem siedzieć w ciepłym domku. Widzę, że moje mały bocianek umie już latać… Rozwiń swoje skrzydełka, pofruń i przyleć teraz do gniazda samo.

Opowieść ruchowa przy muzyce – Wiosna.
Nagranie dowolnej muzyki instrumentalnej o pogodnym charakterze.
Rodzic wybiera muzykę instrumentalną o pogodnym charakterze. Dziecko starają się obrazować
tekst ruchem.

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Sąsiad szpak.

Dziecko słuchają opowiadania.

Olek, Ada i rodzice przyjechali do dziadków w odwiedziny i zostali na cały weekend. Ada była zachwycona. Dostała nowy dzwonek do roweru w kształcie rumianego jabłuszka i musiała go wypróbować. Natychmiast! Jeździła dookoła ogrodu dziadków i dzwoniła zawzięcie. Sprawiało jej to ogromną radość. Wprawdzie rodzina zatykała uszy, ale co tam. Wreszcie Olek nie wytrzymał.
– Na kogo dzwonisz? – spytał.
– Na przechodniów. Ostrzegam ich, że jadę – odpowiedziała rozpromieniona Ada.
– Ja nie mogę! Tu nie ma żadnych przechodniów – wykrzyknął ogłuszony Olek.
Ada wzruszyła ramionami, jednak wreszcie przestała dzwonić.
– Jak dobrze – westchnęli dziadkowie, rodzice i cztery ogrodowe myszy.
– Cisza, aż dzwoni w uszach – roześmiał się dziadek. – Teraz mogę przedstawić wam nowego sąsiada. – Zaprowadził Adę i Olka w odległą część ogrodu. Tu, na pniu wysokiej brzozy, powiesił kilka dni wcześniej budkę lęgową dla ptaków. – Zachowajcie ciszę. Wkrótce go zobaczycie – szepnął.
Już po chwili dzieci zauważyły nadlatującego od strony sadu ptaszka. Krótki prostokątny ogon sprawiał, że w locie wyglądał jak czteroramienna gwiazda. Usiadł na gałęzi brzozy, ale z daleka od budki. Dzieci mogły mu się przyjrzeć uważnie. Czarne skrzydła mieniły się w wiosennym słońcu zielenią i fioletem. W ostro zakończonym dziobie trzymał źdźbło zeschłej trawy.
Rozglądał się na wszystkie strony.
Olek i Ada aż wstrzymali oddechy, aby go nie spłoszyć. Ptak upewnił się, że nic mu nie grozi, i przefrunął do budki.
– Rozpoznaliście tego pana? – spytał dziadek.
– Pewnie. To pan szpak – odpowiedział bez wahania Olek.
– Pani szpak też osiedli się w budce? – spytała Ada.
– Oczywiście. Pan szpak wije gniazdo dla pani szpakowej i dla małych szpaczków.
– Będziesz miał bardzo dużo sąsiadów, dziadku – zauważył z uśmiechem Olek.
– Zdaje się, że będą podobnie hałaśliwi jak Ada i jej dzwonek – szepnęła mama, która dołączyła do obserwatorów pracowitego szpaczka.
– Szpet-szpet – zaśpiewał szpak i pomknął szukać materiałów na gniazdo. Wracał do budki wielokrotnie, przynosił pióra, korę, suche liście, mech, trawę.
– Stara się – zauważyła Ada.
Na to szpak zaskrzypiał jak stare deski w podłodze i jeszcze dodał: – Kuku, kuku!
Olek i Ada zrobili wielkie oczy. Ze zdziwienia, naturalnie. Czyżby pan szpak stracił rozum?
– Zapomnieliście, że szpaki potrafią naśladować różne głosy – przypomniał im dziadek, ubawiony zaskoczonymi minami wnucząt.
Następnego dnia o świcie Ada zerwała się z łóżka z głośnym krzykiem:
– Kradną mój rower!
Wypadła na podwórko w rozpiętej kurtce zarzuconej na piżamę. Za nią wyskoczyli dziadkowie, rodzice i Olek. Wszystkich obudził wyjątkowo głośny dźwięk dzwonka, który zdobił rower Ady. Jakież było ich zaskoczenie, kiedy odkryli, że rower stoi bezpieczny w komórce, a jego dzwonek… milczy. Gdy przetarli zaspane oczy, zobaczyli na gałęzi topoli przy oknie pokoju, w którym spała Ada, pana szpaka. Nowy sąsiad dziadka naśladował dźwięk dzwonka niczym najzdolniejszy artysta. Zdziwił się na widok rodziny w komplecie.
– Miau – miauknął jak kot i odleciał.
– „Miau”, czy to po ptasiemu dzień dobry? – zastanawiała się babcia.
Ada pomyślała, że to coś mniej przyjemnego.
– Przepraszam, panie szpaku – szepnęła w stronę budki. Jak myślicie, dlaczego Ada przeprosiła szpaczka?

Rozmowa na temat opowiadania.
− Dlaczego Ada jeździła na rowerze i dzwoniła?
− Kogo przedstawiał dziadek Olkowi i Adzie?
− Gdzie założył gniazdo szpak?
− Jakie odgłosy naśladował szpak?
− Dlaczego Ada myślała, że kradną jej rower?
− Kto głośno naśladował dźwięk dzwonka?
− Jakim dźwiękiem pożegnał szpak rodzinę?

 


8.04.2020 – kolejne wielkanocne inspiracje:

(klikamy prawym przyciskiem myszy wybierając “zapisz jako”)

.Dodatkowa inspiracja z kodowaniem znaleziona dziś (7.04.2020) nasze dzieci śmiało mogą zrobić stronę pierwszą (druga jest dla młodszych) pisanki według kodu.

Szanowni Państwo,

Mimo ciężkiego czasu życzymy Państwu Wesołych Świąt, cieszmy się nimi mimo małego grona ponieważ najważniejsze jest bezpieczeństwo nasze oraz naszych najbliższych. Dużo zdrowia!

z pozdrowieniami Pani Klaudia i Pani Iwona

Przed nauką literek w domu proszę przeczytać:

DROGI RODZICU! WAŻNE!
Litery to świetna zabawa, ale też POWAŻNA sprawa! Pamiętaj o poniższych zasadach:
🔸NIE uczymy liter mówiąc ES, TE, WU, mówimy S, T, W. Wypowiadaj je dziecku krótko! Nie dodawaj spółgłosek z tyłu. Mów krótko M zamiast EM, S zamiast ES czy SY. To tylko utrudnia dziecku naukę a w dalszym czasie pisanie czy czytanie.
🔸 Jeśli uczysz dziecku zapisu liter lub np. jego imienia rób to PRAWIDŁOWO według odpowiedniego kierunku kreślenia liter. To BARDZO ważne. Nauka nowej rzeczy jest ŁATWIEJSZA niż oduczenie błędnie nauczonych wzorców!!!
🔸 NIE WOLNO przestawiać dziecka na inną rękę! Jeśli jest leworęczne – dobrze! Nie zmuszaj go do pisania prawą. Może to się skończyć dużymi problemami w rozwoju.
🔸 Nie nakazuj dziecku czytania trudnych wyrazów! MAMA, SAMOLOT, WAGA, LAS w zupełności wystarczą, jeśli dziecko zaczyna czytać. Muszą to być wyrazy związane z otoczeniem dziecka.
🔸 Nie unikaj liter takich jak Ą, Ę, Ó, Ż. Ale odpuść dziecku dwuznaki takiej jak RZ, CZ, SZ – jeśli zapyta – wytłumacz, ale nie ucz, jest to zbędne przedszkolakowi.
🔸 Nie ucz zasad ortografii – przyjdzie na to czas. Naucz prawidłowego wyglądu wyrazu ŻABA, WAŻKA, WĄŻ, ale nie skupiaj się na ortografii.
🔸 dziecko czyta? Super! Ćwiczcie teraz rozumienie czytanego tekstu. Krótkie zdania MAMA MA LODY. I pytacie potem dziecko: kto miał lody?
Źródło Przedszkolne pomysły: https://www.facebook.com/przedszkolnepomyslyPP/posts/619832661939659

Tydzień 6.04-10.04

“Wielkanoc”

W tym roku Wielkanoc jest inna niż zawsze, należy wytłumaczyć dzieciom dlaczego tak się dzieje, że to jest dla naszego bezpieczeństwa. Jednak zachęcamy do rozmów również o tradycjach wielkanocnych – pomogą Państwu w tym udostępnione przez nas materiały.

Praca plastyczna

Jako pracę plastyczną zachęcamy do wykonania dowolnej dekoracji wielkanocnej.

 

Przypominamy aby podczas wspólnych zabaw z dzieckiem, zwracać uwagę na sposób chwytania kredki/ołówka (ołówka używamy do literek) oraz na odpowiednie miejsce pracy, poprawna postawa podczas siedzenia.

W razie pytań prosimy o kontakt na maila: paniklaudiawiolinek@gmail.com

Odkrywamy literkę F, f

Bawić się literkami można na wiele sposobów:

Udostępniamy karty z których można korzystać w domu:

5cio latki:
https://miastodzieci.pl/kolorowanki/alfabet-litera-f/

6cio latki: (proszę kliknąć prawy przycisk myszy “zapisz obraz jako”)

układanie modeli słów: farby, Franek

 

Opowiedzenie dziecku ciekawostek na temat zwyczajów i tradycji wielkanocnych.

 

Jajko to znak wszelkiego początku narodzin i zmartwychwstania. Dzielimy się nim przed rozpoczęciem śniadania, życząc sobie pomyślności, zdrowia i błogosławieństwa Bożego. W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, chroniło przed pożarem, zapewniało urodzaj w polu i w ogrodzie, a nawet powodzenie w miłości. Z jajka wykluwa się kurczątko, które jest symbolem nowego życia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pisanki dawano w podarunku, jako dowód życzliwości i sympatii.

 

 

 

 

 

Chleb jest podstawowym pokarmem człowieka. Dzielenie się z nim i wspólne spożywanie jest od najdawniejszych czasów znakiem przyjaźni, życzliwości i poczucia wspólnoty.

 

 

 

Palemka miała chronić ludzi, zwierzęta, domy przed ogniem, czarami i złem tego świata. Niezwykłą moc daje jej gałązka wierzby – drzewa najwcześniej okrywającego się zielenią.

 

 

Mazurki przywędrowały do nas z kuchni tureckiej. Kunsztownie lukrowane i dekorowane bakaliami, przypominają wyglądem maleńkie tureckie dywaniki.

 

Chrzan, a także przyprawy – pieprz i sól, święci się, aby pamiętać o gorzkiej Męce Chrystusa. Dawniej śniadanie wielkanocne rozpoczynało się od zjedzenia całego korzenia chrzanu, żeby ustrzec się od bólu zębów i brzucha.

 

 

Baranek z czerwoną chorągiewką ze złotym krzyżykiem symbolizuje Chrystusa Odkupiciela. Stawiano go pośrodku stołu, żeby podczas wielkanocnych biesiad i uciech wierni nie zapominali o religijnym charakterze świąt.

 

Kiedy gospodynie wypiekały baby drożdżowe, kuchnia musiała być zamknięta na klucz. Ktoś obcy bowiem mógłby zaszkodzić rosnącemu ciastu głośną rozmową albo złym wzrokiem. Wyjętą z pieca babę kładziono na poduszki i do chwili ostygnięcia przemawiano do niej szeptem.

 

Zajączek obwieszcza wiosenną odnowę. Kiedyś jego wizerunek kojarzono z grzesznikami, którzy odbyli oczyszczającą pokutę. Potem zaczął obdarowywać dzieci łakociami i prezentami.

 

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej “Gipsowe pisanki

Słuchanie ciekawostek na temat pisanek.
Legenda głosi, że Maria Magdalena, kiedy szła w niedzelę wielkanocną do grobu Chrystusa, zabrała ze sobą jajka, które miały być posiłkiem dla apostołów. Po spotkaniu Chrystusa, który zmartwychwstał, zauważyła, że jajka zmieniły kolor na czerwony. Od tej pory przyjął się zwyczaj malowania jaj na Wielkanoc. Malowane we wzory jajko nazywa się pisanką, bo zgodnie z tradycją te wzory pisze się rozgrzanym woskiem na jajku, używając lejka ze skuwki od sznurowadeł oraz szpilki do robienia kropek. Gdy jajko z napisanym wzorem zanurzymy w farbie, a potem usuniemy wosk w gorącej wodzie, pozostanie jasny wzór na barwnym tle. Kiedyś pisanki zakopywano pod progami domów, aby zapewniły mieszkańcom szczęście i dostatek. Skorupki jaj wielkanocnych rzucano też pod drzewa owocowe, aby zapobiec szkodnikom i sprowadzić urodzaj. Dziewczęta myły włosy w wodzie, w której gotowano jajka na pisanki, aby bujnie rosły i podobały się chłopcom. W zabawie zwanej walatką lub wybitką toczono po stole pisanki lub uderzano nimi o siebie. Posiadacz stłuczonego jajka tracił je na rzecz właściciela nienaruszonej pisanki. Inną grą było rzucanie pisankami do siebie lub przerzucanie ich przez dachy kościoła.

Opowiadanie:

Zbliżały się święta wielkanocne. Rodzina Ady i Olka zwykle spędzała je razem z babcią i dziadkiem. Niestety, tydzień wcześniej dziadek zagapił się na przelatującego bociana i złamał prawą rękę.
– Ojej! Biedny dziadek. Nie będzie mógł malować z nami pisanek – stwierdziła smutno Ada.
– Nie martwcie się, wymyślimy dziadkowi jakieś zajęcie – odpowiedziała babcia, biegnąc po ścierkę, bo dziadek rozlał herbatę. Posługiwanie się lewą ręką nie wychodziło mu najlepiej. Wszyscy zgodzili się, by spędzić Wielkanoc w domu babci i dziadka, a potem wspólnie ustalili plan przygotowań do świąt.
Ada i Olek mieli zrobić pisanki.
Mama miała czuwać nad całością i robić kilka rzeczy naraz, bo była wspaniałym organizatorem. Tata miał wspomóc mamę w zakupach, sprzątaniu i przygotowaniu potraw. Jego specjalnością były pieczeń, sałatka jarzynowa i sernik. Tata był też specjalistą od mycia okien i robił to szybko i sprawnie, pogwizdując przy tym jak skowronek. Zadaniem babci były dekoracje i przygotowanie świeżych kwiatów. Dziadek… Dziadek miał za zadanie leżeć i odpoczywać, bo „musi się oszczędzać”. Tak stwierdziła babcia.
Wszyscy zabrali się do pracy. Dzieci z pomocą mamy ugotowały jajka na dwa sposoby: część w łupinach cebuli, część w wywarze z buraków. Cebulowe jaja miały kolor brązowy, a buraczane – różowy.
– Takie pisanki nazywają się kraszanki – wyjaśniła mama. – Możemy pokolorować je we wzorki cienkim białym pisakiem lub wydrapać na nich wzorki.
– Wtedy będą drapanki – dodała babcia.
– A czy wiecie, jak zabarwić jajka na kolory żółty, zielony lub czarny? – zapytał dziadek.
– Pomalować farbami plakatowymi – odpowiedział Olek.
– A gdybyście nie mieli farb?
– Hm, to nie wiemy…
– Kolor zielony uzyskamy z liści pokrzywy, a czarny z owoców czarnego bzu lub łupin orzecha włoskiego. Aha! Żółty – z suszonych kwiatów jaskrów polnych. Wystarczy dorzucić je do wody i ugotować w niej jajka.
Babcia mrugnęła do wnuków i po chwili przyniosła im kwiaty narcyzów. Miała też przygotowaną, samodzielnie wyhodowaną rzeżuchę. Zrobiła z niej piękne dekoracje. Wyglądały jak małe łączki, a na nich siedziały żółte kurczaczki zrobione z papieru. Z ogrodowej szklarni babcia przyniosła pachnące hiacynty w doniczkach i pęki białych tulipanów. Przygotowała też biały obrus. W wazonach stały kosmate bazie, nazywane przez Adę „szarymi kotkami”.
Kiedy okna lśniły już czystością, tata zabrał się do pieczenia sernika.
– A czy wiecie, że można upiec sernik z dodatkiem ziemniaków? – zapytał dziadek.
– Coś ty, dziadku! Przecież sernik robi się z sera, masła i jajek – zauważyła Ada.
– A nieprawda! Moja mama piekła pyszny sernik z dodatkiem kilku ugotowanych ziemniaków. Oczywiście twarogu było dwa razy więcej, ale te ziemniaki nadawały sernikowi puszystości. Wszystkie sąsiadki przychodziły do mamy po przepis.
– Oj, to muszę ci taki upiec, kochanie – powiedziała babcia.
– Sam ci upiekę taki sernik, ale bez gipsu – odparł dziadek.
– Sernik z gipsem byłby za twardy – roześmiał się tata. – Ale skoro zachwalasz ten przepis, to zaraz dodam do sernika jednego ziemniaka, bo akurat mam za dużo do sałatki.
Tymczasem mama ugotowała smakowity żurek i zrobiła ciasto na piaskową babę wielkanocną. Ada i Olek nie mogli się doczekać, kiedy pójdą poświęcić pokarmy. Z pomocą mamy pięknie przystroili koszyczek, w którym na białej serwetce leżały chleb, jaja, biała kiełbasa, ciasto oraz sól i pieprz. Całość ozdobili zielonymi gałązkami bukszpanu. W pierwszy dzień świąt cała rodzina usiądzie przy świątecznym stole i podzieli się jajkiem, symbolem życia.
– Jutro poszukamy jajek schowanych w ogrodzie – przypomniała sobie Ada. – Zajączek zawsze przynosi dla nas czekoladowe jajka.
– To nie zajączek, tylko mama – odparł Olek, który nie wierzył w opowieści o zajączku przynoszącym
prezenty. – To tylko zabawa.
– A czy wiecie, jak bawiono się dawniej na Wielkanoc? – ożywił się dziadek. – Ulubioną zabawą było uderzanie o siebie dwoma jajkami, a zwyciężał ten, którego jajko nie zostało rozbite.
– Ojej! To dopiero była jajecznica! – zachichotała Ada.
– Dawniej chodzono po wsi z kogutem, który był symbolem urodzaju. Później prawdziwe ptaki zastąpiły kogutki gliniane lub drewniane.
– A śmigus-dyngus też był? – zapytał Olek.
– Był, ale nie mówiono dyngus, tylko wykup. Chłopcy chodzili po wsi i w zamian za śpiew domagali się zapłaty, czyli wykupu w postaci pisanek, słodyczy albo pieniędzy.
– Dziadku, jak ty dużo wiesz – zachwycił się Olek.
– Dziadek nam pomaga we wszystkim! – dodała Ada. – A przecież ma złamaną rękę.
– Może w nagrodę namalujemy dziadkowi pisanki na gipsie? – zaproponował Olek.
I tak też zrobili. Gips dziadka wyglądał naprawdę świątecznie.
– Kochani – powiedział zadowolony dziadek. – Mam do was wielką prośbę. Sernik się piecze, babka piaskowa rośnie, a jajka są pokolorowane. Usiądźmy w ogrodzie, popatrzmy w niebo i pomyślmy o tym, co jest najważniejsze.
– O czym, dziadku?
– Jak to o czym? O życiu i o miłości – odpowiedział dziadek i podrapał się lewą ręką.

Rozmowa na temat opowiadania:

−Gdzie rodzina Olka i Ady spędziła Wielkanoc?
−Co się stało dziadkowi? Dlaczego?
−Jakie zadania mieli do wykonania podczas przygotowań do świąt Olek i Ada, rodzice i dziadkowie?
−Czym babcia ozdobiła stół?
−Jakie rady dawał dziadek?

Ćwiczenia z pisankami (do zabaw można wykorzystać klocki lub inne akcesoria dostępne w domu)

Obrazki dwóch koszyków, obrazki pisanek: 6 zielonych, 4 czerwonych, 5 żółtych, 4 niebieskich.
Na tablicy są przypięte sylwety dwóch koszyczków, a w nich obrazki pisanek.
• Wyjmowanie pisanek z koszyczków, przeliczanie ich.
− Ile pisanek jest w pierwszym koszyczku? (6 zielonych, 4 czerwone).
− Ile pisanek jest w drugim koszyczku? (5 żółtych, 4 niebieskie).
• Liczenie wszystkich pisanek w koszyczkach.

5cio latki:

  • Liczenie za pomocą liczmanów.
    Pierwszy koszyczek
    Do 6 liczmanów dosuwamy 4 liczmany –
    razem 10 pisanek.
    Drugi koszyczek
    Do 5 liczmanów dosuwamy 4 liczmany –
    razem 9 pisanek.
    • Porównywanie liczebności pisanek.
    Dziecko łączy w pary pisanki z pierwszego koszyczka z pisankami z drugiego koszyczka.
    Wniosek: w pierwszym koszyczku jest o jedną pisankę więcej niż w drugim (została bez pary).

6cio latki:

  • Układanie zapisów matematycznych.
    Pierwszy koszyczek
    6 (zielonych) + 4 (czerwone) = 10 pisanek
    Drugi koszyczek
    5 (żółtych) + 4 (niebieskie) = 9 pisanek
    • Porównywanie liczebności pisanek w koszyczkach.
    10 > 9

Zagadki dotykowe – Co ukryłam w pudełku?
Przedmioty związane z Wielkanocą, apaszka do zasłonięcia oczu.Rodzic wyjmuje z pudełka przedmioty związane z Wielkanocą. Dziecko z zasłoniętymi oczami odgaduje, co otrzymuje do rąk, np. koszyczek, baranka, zajączka, bazie, borowinkę, serwetkę.

Ćwiczenie spostrzegawczości – Ukryte pisanki.
Pisanki.
Dziecko szukają pisanek ukrytych przez Rodziców. Kiedy je znajdzie, określają, w jakich miejscach były one schowane. Stosuje odpowiednie przyimki. Liczą, ile pisanek zostało ukrytych.

Zabawa badawcza – Poznajemy budowę jajka.
Materiały: Jajka: kurze, przepiórcze, strusie (jakie są dostępne w domu) dwa takie same jajka – z tym, że jedno jest ugotowane, a drugie – surowe.
Dziecko ogląda jajka (jajka: kurze, przepiórcze, strusie lub ich obrazki), porównuje ich wielkość i kolorystykę, wypowiada się na temat ich kształtu; podaje przykłady zwierząt, które wykluwają się z jajek.
Rodzic rozbija przed dziećmi jajko, dzieci oglądają jego zawartość; nazywają poszczególne części składowe: skorupka, białko, żółtko.
Rodzic zwraca uwagę na zarodek i wyjaśnia dzieciom, że kurczątka wykluwają się z jajek, w których są zarodki.

Rodzic pokazuje dziecku dwa jednakowe jajka. Prosi, aby się zastanowiło, po czym można poznać, że jedno z nich jest surowe, a drugie gotowane. Dziecko podają swoje propozycje. Następnie Rodzic wprawia w ruch obrotowy oba jajka. Dziecko obserwuje ich ruchy i określa, które z nich kręci się szybciej. Rozbija jajko i sprawdza, czy miało rację.
Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem się zatrzymuje. Powodem jest jego płynny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony, co hamuje szybkie poruszanie się jajka.

Zabawa badawcza – Jajka i woda.
Materiały: Jajka surowe, jajka ugorowane, szklane naczynia, sól, łyżka.
• Dziecko bada zachowanie w wodzie jajka surowego i jajka ugotowanego – wkłada je kolejno do przezroczystego naczynia z wodą. Obserwuje ich zachowanie.
• Do wody w przezroczystym naczyniu wkłada surowe jajko i dosypuje stopniowo sól (około 10–12 łyżek soli). Obserwuje, co dzieje się z jajkiem.

Poznanie ciekawostek na temat pisanek.
Uważano, że pisanki mają magiczną moc, dlatego np. dotykano nimi grzbietów bydła, aby było zdrowe i płodne, toczono je wzdłuż zagonów oziminy, żeby zapewnić sobie dobry urodzaj. Były one darem, który miał zapewnić obdarowanej osobie wszelką pomyślność (także w sprawach sercowych). Pełniły one rolę wykupu w obrzędach wielkanocnych, np.: dyngusa, chodzenia z barankiem lub kurkiem. Panna mogła dostać pisankę czekoladowo-
-marcepanową z pierścionkiem zaręczynowym w środku. Ludzie bogaci obdarowywali się drogimi pisankami, ze złota, przyozdobionymi szlachetnymi kamieniami. Francuski jubiler P. C. Fabergé wykonał takie drogie pisanki na zamówienie cara Rosji. Pisanki służyły do zabawy zwanej taczanką. Turlało się po stole malowane jaja, zderzając je ze sobą. Wygrywała ta osoba, której pisanka się nie potłukła.

Słuchanie wiersza Władysława Broniewskiego Śmigus.
Śmigus! Dyngus! Na uciechę
z kubła wodę lej ze śmiechem!
Jak nie kubła, to ze dzbana,
śmigus-dyngus dziś od rana!

•Rozmowa na temat wiersza.
−Co to jest śmigus-dyngus?
−Co to znaczy staropolski obyczaj?
−Kiedy obchodzi się śmigus-dyngus?
•Wyjaśnienie, jak rozumiany był ten zwyczaj dawniej.
Kiedyś były to dwa różne obyczaje wielkanocne. Jednym z nich był dyngus, który polegał na tym, że młodzież chodziła po domach i zbierała datki w postaci jajek, wędlin, ciast itp. Śmigus natomiast miał odmienny charakter i polegał na uderzeniu na szczęście rózgą wierzbową z baziami. Rózga ta była wcześniej święcona w Niedzielę Palmową.

Zabawy ruchowe – ćwiczenia

Zabawa orientacyjno – porządkowa – Pokaż pisankę.
Dziecko biega po pokoju. Na hasło: Pokaż pisankę, zatrzymuje się i pokazuje piłeczkę trzymaną
w dłoniach wyciągniętych w stronę Rodzica.
Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Wysoko – nisko.
Dziecko stoi. Na hasło: Wysoko – staje na palcach, wyciąga ku górze ręce i piłeczkę.
Na hasło: Nisko – wykonuje przysiad podparty, stukając piłeczką w podłogę.
Ćwiczenia tułowia.
Dziecko w siadzie skrzyżnym, toczy wokół siebie piłeczkę. Na sygnał (wydźwięk jakiegoś instrumentu lub tego co jest pod reką) zmienia kierunek toczenia.
Zabawa ruchowa z elementem skoku – Przeskocz piłeczkę.
Dziecko wykonuje przeskoki obunóż przez położoną na podłodze piłeczkę.

Zachęcamy do zapoznania dzieci do wesołej piosenki o Wielkanocy 🙂

Skacze drogą zając, skacze pomalutku.
Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.
Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.
Każdemu zostawia prezent po kryjomu.

REF.: Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,
Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.

II
Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.
Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.
Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą
i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.


Drodzy Rodzice, Kochane Dzieci

W tym trudnym dla nas czasie wszystkich udostępniamy materiały do wykorzystania podczas wspólnych zabaw z dzieckiem w domu na nadchodzący tydzień.

Realizowane treści , dostosowane są do możliwości dzieci z naszej grupy  i wynikają z realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego.

Prosimy, podczas wspólnych zabaw z dzieckiem, zwracać uwagę na sposób chwytania kredki/ołówka (ołówka używamy do literek) oraz na odpowiednie miejsce pracy, poprawna postawa podczas siedzenia.

W razie pytań prosimy o kontakt na maila: paniklaudiawiolinek@gmail.com

Życzymy dużo zdrowia,

Pani Klaudia i Pani Iwona

Tydzień 30.03 – 3.04
“Wiosenne przebudzenia”

Przed nauką literek w domu proszę przeczytać:

DROGI RODZICU! WAŻNE!
Litery to świetna zabawa, ale też POWAŻNA sprawa! Pamiętaj o poniższych zasadach:
🔸NIE uczymy liter mówiąc ES, TE, WU, mówimy S, T, W. Wypowiadaj je dziecku krótko! Nie dodawaj spółgłosek z tyłu. Mów krótko M zamiast EM, S zamiast ES czy SY. To tylko utrudnia dziecku naukę a w dalszym czasie pisanie czy czytanie.
🔸 Jeśli uczysz dziecku zapisu liter lub np. jego imienia rób to PRAWIDŁOWO według odpowiedniego kierunku kreślenia liter. To BARDZO ważne. Nauka nowej rzeczy jest ŁATWIEJSZA niż oduczenie błędnie nauczonych wzorców!!!
🔸 NIE WOLNO przestawiać dziecka na inną rękę! Jeśli jest leworęczne – dobrze! Nie zmuszaj go do pisania prawą. Może to się skończyć dużymi problemami w rozwoju.
🔸 Nie nakazuj dziecku czytania trudnych wyrazów! MAMA, SAMOLOT, WAGA, LAS w zupełności wystarczą, jeśli dziecko zaczyna czytać. Muszą to być wyrazy związane z otoczeniem dziecka.
🔸 Nie unikaj liter takich jak Ą, Ę, Ó, Ż. Ale odpuść dziecku dwuznaki takiej jak RZ, CZ, SZ – jeśli zapyta – wytłumacz, ale nie ucz, jest to zbędne przedszkolakowi.
🔸 Nie ucz zasad ortografii – przyjdzie na to czas. Naucz prawidłowego wyglądu wyrazu ŻABA, WAŻKA, WĄŻ, ale nie skupiaj się na ortografii.
🔸 dziecko czyta? Super! Ćwiczcie teraz rozumienie czytanego tekstu. Krótkie zdania MAMA MA LODY. I pytacie potem dziecko: kto miał lody?
Źródło Przedszkolne pomysły: https://www.facebook.com/przedszkolnepomyslyPP/posts/619832661939659

Ze względu na ciężką sytuację nie udało nam się odkryć literek U, u, C, c, Ł, ł

Bawić się literkami można na wiele sposobów:

Udostępniamy karty z których można korzystać w domu:

5cio latki:

kolorowanka-Alfabet – litera C – kolorowanki, malowanki dla dzieci do druku

kolorowanka-Alfabet – litera U – kolorowanki, malowanki dla dzieci do druku.

kolorowanka-Alfabet – litera Ł – kolorowanki, malowanki dla dzieci do druku

6cio latki: (proszę kliknąć prawy przycisk myszy “zapisz obraz jako”)

Zabawa Jaka jest wiosna?
Rodzic cicho wypowiada kolejne litery alfabetu, a  dziecko w dowolnej chwili mówi: stop. Dziecko podaje określenie, jakie według niego pasuje do wiosny. Musi ono zaczynać się
na głoskę, na której zatrzymał się rodzic, np.
k – wiosna jest kolorowa
p – wiosna jest pachnąca
s – wiosna jest słoneczna
r – wiosna jest radosna

Tę zabawę można wykorzystać w inny sposób, dziecko może również wymyślać inne słowa dotyczące rożnej tematyki.

Słuchanie wiersza Bożeny Głodkowskiej Wiosna i moda.
Pod koniec zimy wiosna
wyjęła żurnali stosik.
– W co mam się ubrać? – dumała
– co w tym sezonie się nosi?
Założyć sukienkę w kropki?
A może golf? No i spodnie?
Co wybrać, by być na czasie
i nie wyglądać niemodnie?
Torebkę wziąć czy koszyczek?
Na szyję apaszkę cienką,
na głowę – kapelusz z piórkiem
czy lepiej beret z antenką?
(W tym czasie… – Gdzież ta wiosna?
– pytali wszyscy wokół.
– Zaspała? Zapomniała?
Nie będzie jej w tym roku?)
I przyszła w zielonych rajstopach,
w powiewnej złocistej sukience
i miała wianek z pierwiosnków,
a w ręce trzymała kaczeńce.
Pachniała jak sklep z perfumami –
wszak była calutka w kwiatach,
sypała płatkami jak deszczem –
i tak już zostało do lata.

Rozmowa na temat wiersza.
−− Jaki problem miała wiosna?
−− W co postanowiła się ubrać?
−− Jak wyglądała?

Zabawa Szukamy rymów do wiosennych słów.
Rodzic wymawia słowa kojarzące się z wiosną, a dziecko podaje do nich rymy.
wiosna – sosna, radosna
skowronek – dzwonek
sasanka – pisanka
krokus – hokus-pokus…

Zadania matematyczne – Motyle i kwiaty.
Liczmany, np. klocki.
N. przedstawia dzieciom sytuacje, np.
Pewnego dnia zakwitły na łące 2 stokrotki; następnego dnia zakwitły jeszcze 3. Ile stokrotek
zakwitło na łące?

5cio latki:

Dzieci układają liczmany (mogą być klocki, samochodziki, jakiekolwiek zabawki byle z tej samej grupy), liczą je i odpowiadają
na pytanie.

6cio latki

Dzieci układają działanie:
2 + 3 = 5
odczytują je i odpowiadają na pytanie.

Tak samo postępują przy kolejnych zadaniach.
−− Na łące rosło 8 stokrotek. Dzieci zerwały 4 stokrotki. Ile stokrotek zostało?
−− W słoneczny dzień nad łąką fruwały 4 motylki cytrynki. Za chwilę przyleciało jeszcze 6 motylków.
Ile motylków fruwa teraz nad łąką?
−− Na kwiatach siedziało 10 motylków cytrynków. 3 motylki odfrunęły. Ile motylków zostało na kwiatach?

Zabawy ruchowe

Opowieść ruchowa połączona z ćwiczeniami ortofonicznymi – Wiosno, gdzie jesteś?
Dziecko naśladuje czynności i odgłosy, o których opowiada Rodzic.
Olek nie mógł się doczekać nadejścia wiosny. Postanowił wyjść do ogrodu i jej poszukać (maszeruje w różnych kierunkach). Zobaczył drzewa z pąkami, delikatnie poruszające się na wietrze (naśladuje poruszające się drzewa i ich szum). W oddali usłyszał śpiew ptaków (naśladuje śpiew ptaków). Nad domem krążyły dwa bociany (biega z szeroko rozłożonymi rękami), a potem brodziły po trawie, wysoko ponosząc nogi, i rozglądały się w poszukiwaniu żabek (maszeruje z wysokim unoszeniem kolan, rozgląda się na boki). Klekotały cichutko, aby ich nie spłoszyć (cicho naśladuje klekot bocianów). Żabki zauważyły niebezpieczeństwo i skakały w różnych kierunkach, aby się ukryć (naśladuje żabie skoki). Nawoływały się cichutko (cicho kumka), aby nie zwrócić na siebie uwagi. Było ciepło i przyjemnie. Olek przeciągnął się, aby rozprostować kości (przeciąga się). Nagle nad uchem usłyszał ciche bzyczenie. To pszczoła krążyła nad jego głową (naśladuje brzęczenie pszczoły). Chłopiec przestraszył się. Zaczął uciekać. Wymachiwał rękami, aby ją odgonić (biega i wymachuje rękami). Nagle jego uwagę zwróciły kolorowe kwiaty. Olek pochylił się i je powąchał (naśladuje wąchanie kwiatów), a potem głośno kichnął (kicha: aaa… psik!). „Nie muszę już dalej szukać wiosny” – pomyślał zadowolony, a potem, uśmiechnięty, wrócił do domu (maszeruje, uśmiechając się do siebie).

Zabawa ruchowa z elementem wyprostnym – Wiosenne kwiaty.
Potrzebny rekwizyt: grzechotka lub coś podobnego.
Dziecko jest kwiatem. Przykuca; budzi je wiosenne słońce – delikatny akompaniament na grzechotce. Powoli wstaje, prostuje łodyżki, liście, wyciąga główkę kwiatową w kierunku słońca. Brak akompaniamentu jest sygnałem do powolnego przyjęcia pozycji wyjściowej.

Zabawa ruchowa Głodna żabka.
Dziecko jest żabką. Porusza się, skacząc. Na hasło: Mucha, wyskakuje w górę, aby złapać jedzenie, następnie skacze dalej.

Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała – Słonko wschodzi i zachodzi.
Dziecko stopniowo podnosi się z przysiadu do stania, wyciągają ręce w górę i obraca się wokół własnej osi – słonko wstało i świeci, następnie powoli wraca do przysiadu i kuli się – słonko zaszło.
Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Bociany na łące.
Dziecko jest bocianem. Chodzi po łące, wysoko unosząc kolana. Co pewien czas zatrzymuje się, staje na jednej nodze, wystawia złączone dłonie przed siebie, rytmicznie porusza nimi jak dziobem i powtarza: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.

Pierwszy Motyl – praca plastyczna

  • Zapoznanie z budową motyla.
    Duże zdjęcie/obrazek motyla.
    Rodzic pokazuje zdjęcie/obrazek motyla i omawia jego budowę.
    Ciało motyla jest zbudowane z trzech części: głowy, tułowia, odwłoka.
    Na głowie motyl ma parę oczu (złożonych), parę czułków oraz ssący aparat gębowy.
    Tułów składa się z trzech segmentów, na których znajdują się trzy pary odnóży. Od tułowia
    odchodzą dwie pary skrzydeł pokrytych łuskami.

Wyklejenie motyla dostępnymi materiałami (na kolorowo) – plastelina, wydzieranka.

Plik .doc do pobrania:

motyl

Układanie zdań przeczących do podanych zdań twierdzących.
Rodzic mówi zdania, a dziecko podaje przykłady zdań przeczących. Kilka przykładów zdań przeczących
(do podanych) podaje Rodzic.
−− W sklepie warzywniczym kupimy buty.
−− W sklepie warzywniczym nie kupimy butów.
−− W piekarni kupimy mleko.
−− W piekarni nie kupimy mleka.
−− Mama zamówiła w cukierni tort.
−− Mama nie zamówiła w cukierni tortu.
−− Ala ma w koszyku bułki i chleb.
−− Ala nie ma w koszyku bułek i chleba.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Ozimina.

Zbliżała się wiosna. Słońce świeciło coraz mocniej, a dni stawały się coraz dłuższe. Olek z Adą przeglądali księgozbiór babci i dziadka. Były tam książki o przyrodzie.
– Dziadku, co to jest ozimina? – zapytał Olek.
– To są rośliny, najczęściej zboża, które wysiewa się jesienią, bo lubią spędzać zimę pod śniegiem. Wtedy najlepiej rosną.
– A ja myślałem, że to są zimne lody! Na przykład ozimina waniliowa, ozimina czekoladowa…
– Cha, cha, cha! Poproszę dwie kulki oziminy rzepakowej – roześmiał się dziadek. – Świetnie to wymyśliłeś. Jednak oziminy nie sprzedaje się w cukierniach ani w lodziarniach. Jeśli chcecie, możemy się zaraz wybrać na spacer i sprawdzić, jakie są oznaki wiosny i co wykiełkowało na polach.
– Ja wolę zostać z babcią – powiedziała Ada. – Poczekam, aż wiosna sama do mnie przyjdzie.
– Mam pomysł – stwierdziła babcia. – Wy idźcie szukać wiosny na polach, a my z Adą sprawdzimy, czy przypadkiem nie ukryła się w naszym ogródku.
Olek z dziadkiem wyruszyli na poszukiwanie wiosny. Szli skrajem lasu, a Olek co chwilę przystawał i pytał dziadka o nazwy roślin. Podziwiali białe zawilce i fioletowe przylaszczki. Olek miał trudności z wymówieniem słowa „przylaszczka” i było dużo śmiechu. Dziadek, wielbiciel i znawca ptaków, opowiadał Olkowi o przylatujących na wiosnę ptakach.
– Na pewno przylecą do nas bociany i jaskółki – powiedział Olek. – A jakich ptaków nie wymieniłem?
– Są takie niewielkie szare ptaki z białymi brzegami na ogonku. Na pewno usłyszymy ich przepiękny śpiew nad polami.
– Już mi się przypomniało! To skowronki! – zawołał Olek.
– Brawo! A znasz taki wierszyk?
Dziadek przystanął, wcielił się w aktora na scenie i zaczął recytować:

Szpak się spotkał ze skowronkiem.
– Przyszła wiosna! Leć na łąkę!
Czas na twoje ptasie trele,
z tobą będzie nam weselej.
– Drogi szpaku – rzekł skowronek –
gardło całe mam czerwone,
łykam syrop i pigułki,
niech kukają więc kukułki.
Kuku, kuku – wiosna śpiewa!
Pąki rosną już na drzewach.
Kuku, wiosna!
Wiosna, kuku!
Będzie radość do rozpuku!
Olek pochwalił dziadka za świetną pamięć i ocenił jego wystąpienie na szóstkę. Słońce grzało coraz mocniej. Za zakrętem polnej drogi Olek zobaczył zielone pole. Ciągnęło się aż po horyzont.
– Dziadku, to wygląda jak zielone morze!
– To jest właśnie ozimina rzepakowa. Rzepak kwitnie na żółto. A tam rosną jęczmień i żyto, widzisz?
– Tak! I te wszystkie rośliny spały pod śniegiem przez całą zimę?
– Tak. A kiedy słońce roztopiło śnieg, od razu napiły się wody.
– Mądre te zboża – podsumował Olek. – Wiedzą, kiedy leżeć, kiedy kwitnąć i kiedy dojrzewać.
– Czasami pogoda płata figle i niszczy całą uprawę, niestety. Nie może być ani zbyt zimno, ani zbyt gorąco, bo rośliny obudzą się za wcześnie.
– Tak jak niedźwiedź – zauważył Olek. – Jeśli obudzi się za wcześnie, to będzie ziewał przez cały czas.
Wracając, nazrywali naręcze wierzbowych bazi, bo Ada uwielbiała je głaskać. Bazie są milutkie jak kotki. W oddali usłyszeli cudny śpiew skowronka.
„To już naprawdę wiosna!” – pomyślał Olek.
W ogródku spotkali Adę, która zrobiła swój własny malutki klombik.
– Zobacz, to są fioletowe krokusy, a te białe dzwoneczki to przebiśniegi, bo przebiły śnieg, żeby wyrosnąć – wyjaśniła bratu.
– A my widzieliśmy rzepak i słyszeliśmy skowronka. A tu mam dla ciebie bukiet kotków –
Olek wręczył siostrze bazie.
– Kizie-mizie! – ucieszyła się dziewczynka, a potem szepnęła bratu na ucho:
– Chodź, pokażę ci robale…
– Robale? Jakie robale?
– Kwitnące. Wyrosły na drzewie.
Podeszli do drzewa, z którego zwisały żółto-zielone rośliny, wyglądające jak włochate gąsienice. Było ich tak dużo, że przypominały setki małych żółtych warkoczyków.
– Robaczywe drzewo. Nie boisz się?
– Nie. Na początku myślałam, że to robaki, ale babcia mi powiedziała, że to jest leszczyna.
A wiesz, co z niej wyrośnie?
– Leszcze, czyli ryby – zażartował Olek.
– Nie wygłupiaj się. Wyrosną z niej orzechy laskowe – pochwaliła się swoją wiedzą Ada. Tego dnia wszyscy poczuli wiosnę. Powietrze pachniało parującą ziemią, kwiatami i świeżością. Nikt nie miał ochoty oglądać telewizji ani nawet słuchać radia, bo wokoło odbywał się ptasi koncert. Dziadek pogwizdywał wesoło i planował, co nowego posadzi w ogrodzie.
– A co zrobisz, jak wiosna się jutro schowa i znowu będzie zimno? – zapytała Ada.
– Wiosna? Przecież u nas w domu zawsze jest wiosna.
– Jak to?
– Wiosna to wasza babcia! – powiedział dziadek i dał babci całusa.

Rozmowa na temat opowiadania.
−− Co to jest ozimina?
−− Gdzie poszli Olek z dziadkiem?
−− Jakie oznaki wiosny widzieli?
−− Co to są bazie-kotki?
−− Co robiła Ada?
−− Co to są robale?

Założenie w domu zielonego kącika
Hodowla krokusa, tulipana lub czegoś do czego macie dostęp.
Oglądanie cebulek kwiatowych, porównywanie ich wyglądu, wypowiedzi dzieci o tym, czego potrzebuje roślina do życia. Sadzenie cebulek w doniczkach oznaczonych etykietkami z rysunkami tulipana i krokusa (lub czegoś innego) Codzienne pielęgnowanie, obserwowanie wzrostu roślin.

Można się zainspirować również tutaj 😉

Zielony ogródek w domu. Recykling plastikowych butelek


Tydzień 23.03 – 27.03

Zachęcamy do korzystania z zabaw podanych na kartach, oczywiście tam gdzie są zadania z wycinaniem – wycinają dzieci a nie rodzice.

https://drive.google.com/file/d/196OWfrj7Sy6FefHv-_pla83_bAlVk4GE/view?fbclid=IwAR1I9PIaP1v4qWEhFi6KVawgQHGAGCin00FXXjeLzrdcEfCgvqEt85h1vUQ

Przy okazji udostępniam grafikę co można zrobić z dzieckiem w domu:

Pomoce przygotowała Pani Marta Murawska

https://www.facebook.com/marta.murawskaaa/?__xts__[0]=68.ARCbGBRup_2nBDjsTSl3XYMra8PeulD9DI-V0_xZ4N_NvMIF9jGJNg_WmI1-L4U6HvyzSOxSnNmK0S1bANKBXh9khPpZaRPZfRny5c24qkmHqwxnGovOKkLMqnlTrd8em2AOf_K907JTPJM0F2rRUEerC_3sDR51WXdot1UdO8vT1o9yE0F4cTTxk0KSqN9JZNUc0TZfAxRy24UcHRl72Nm6RezGRBhYknuErjozT2_OFRUjiFX1G3Dur9bboje1DntTHOpbyt4JiLnvZAIH3BIkMjjFF4Sc7q-KK271W1fvESVifzU8vmBTwDX7jFAk0GmRJaHz1dIUElMvt-oV-QE8qbh5xG3tmfoFqovqSOcSfm_mY75mxpQ